6269 resultaten.
Een nieuwe mond om te spreken
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
591 Gezocht heb je
naar dat ene puzzelstuk
naar de naam
van voor je geboorte
naar een nieuwe mond om te spreken
De klimop vertakt zich meer dan vorige jaren
in de bleekheid van je gebeente
En de groeven in je huid smaken naar verzuurde druiven
op de dag dat je het verleden hebt geproefd
Je kijkt terug op een brandende wereld
alsof…
En de echo zal niemand horen
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
871 als ik de poort achter me sluit
genoegen neem met bedelbrood
en water uit de bron,
platgetreden paden bewandel ,
me vreemde kruiden eigen maak,
hou me dan verdomd niet tegen
schurk niet tegen me aan
als een schurftige neerhofhond
die kwijlt uit zijn ouwe bek
doe alsof ik je nooit eerder heb gekend
en leg me geen strobreed in de weg
zwaai…
Straatbeeld annoNu
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
548 Teringg teringg
hoor ik weer
zo'n pokkeding
ze zijn niet meer
weg te denken
teringg teringg
gaat er weer
zo'n kolere ding
in de tram
in de trein
over hoe goedkoop
't fruit zal zijn
teringg teringg
nee niet weer zo'n
riedel fout geswing
zeg nou even
waar je bent
lekker belangrijk
alsof je mij kent
teringg teringg
oh…
Sterk
gedicht
2.8 met 135 stemmen
35.188 Alsof je spieren krijgt
van liefde.
En kijk, het klopt:
Het hart van oma
slaat nog altijd over
als ze opa ziet.
Maar nu hij oud is en te bed,
misschien nog net de hemel haalt,
loopt oma sinds een poosje
krommer en vraagt ze vaker
om mijn arm.…
Intrigant
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
578 Hij doet wel
Alsof hij het allemaal meent
Geloof het niet
Het is allemaal spel
Geef hem een vinger
Die hij dankbaar neemt
Hij belooft je hemel
Maar trakteert je hel
Denk niet
Dat hij is veranderd
Het licht gezien heeft
Zijn weg gevonden
Op het rechte pad
Hij pretendeert iets nobels
Geeft je vertrouwen
Uiteindelijk is het toch een rat…
het oog
netgedicht
3.0 met 23 stemmen
630 but I turned to the left and walked to the river
(Henk van Dijk)
en zag boven het water
het oog
van twintig lentes, wagenwijd
open
het dreef schuin door het gordijn
naar mijn vingers
alsof de ondergrondse gangen
geen bestaan kenden, ik altijd al geweten…
alweer 2 jaar...
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
813 2 jaar …alleen
2 jaar….verdriet
2 jaar….pijn
2 jaar….ongeloof
2 jaar….onwerkelijkheid
2 jaar….verslagenheid
2 jaar….geen woorden
2 jaar….waarom
zo zullen er nog vele jaren volgen
en gaat m'n leven door
al weet ik niet waarvoor
'k weet zeker dat het nooit went
nu jij er niet meer bent
'k doe maar alsof en speel toneel
maar diep…
Misschien
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
411 Schrijf zo snel mogelijk op
Alsof het een droom was
Vraag je dan af: wat heb ik even clandestien
verfraaid, verdraaid of uitgelicht?
En wat weet ik helemaal niet zo zeker?…
goud rond huid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
597 het glijdt in winterswit en zonverbonden
langs het ritme van mijn hart
omhoog - omlaag, naar de beweging van
mijn arm, afgerond alsof ze nog jouw
schouder volgt
ik zie de schimmen van een bed en lijven
die gedachten tillen; in twee zielen bloeit
slechts vriendschap als de liefde van
een moeder voor haar kind
het kaatst terug: zij glimlacht…
ANONIEME DODEN
hartenkreet
0.7 met 3 stemmen
1.218 Wij begraven anonieme doden
ook al kennen wij hen niet bij naam
wij behandelen die doden
alsof wij hen kennen bij naam
wij spreken over die doden
met gevoel voor die mens zonder naam
wij werken hard voor die doden
net zo lang, wij vinden hun naam
wij, levende herkende wereld met
naam en toenaam erkennen hun bestaan!…
Bijzonder gevoel van liefde
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
802 Alsof ze hun weg niet kunnen vinden,
maar wel loskomen van de grond.
Als een roos nog in de knop,
maar die langzaam open gaat.
Om vervolgens te ontwaken,
en dan in een prachtige bloei staat.
Als een mooie regenboog,
Waarvan de kleuren niet vervagen.
Door de gevolgen van de zon,
die de regenbuien hebben verjagen.…
De geur van mist
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 Mist kun je ruiken, alsof de
druppeltjes iets meedragen.
Ze hangen besluiteloos rond
in een doorleefde nevel van
verzwaarde hemel en
gecondenseerde klei.
Zo ruikt een grijze waas van
koude huid en klamme steen,
van onzichtbare koeien in de wei.…
Futuristische droom
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
654 Hoe lichtend kwam uit de nacht deze dag
horizon tot horizon als brandend vuur
alsof de schoonheid van een vrouwenlach
ontwaakt in puurheid van veld en natuur.
Wolken langs een lucht van azuren blauw
gewichtloos zwevend door het ruime zwerk
de velden parelend bedekt met dauw
de landman spoed zich vroeg reeds naar het werk.…
Kuchis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
527 God en Allah werden Jahweh geheten
Ook hebben we zijn kudde nog bekeken
want morgen trekt de karavaan weer voort
alsof de eeuwen nooit waren verstreken.
Er klonken tonen als een onheilsteken:
‘U heeft een nieuw bericht’, las ik verstoord.
Pas na drie uur heb ik er naar gekeken.…
Niemandsland.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
549 En het lijkt alsof ik mij waan in een stuk
niemandsland.…
Jouw naam staat geschreven in eeuwigheid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.153 Alsof ze een traan willen verbergen.
Momenten in eeuwigheid
verliezen hun glans niet.
Ooit zullen we elkaar weer zien.
Jouw naam staat geschreven
in eeuwigheid.…
Als alle deuren dicht zijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 Het is alsof alle deuren dicht zijn
En dat niemand je binnen wil laten
Je voelt je dan zo alleen en verlaten
Dat geeft je dan inwendig zo veel pijn.
Je weet niet waar je heen moet gaan
En denkt dat niemand van je houdt
De wereld lijkt dan zo kil en zo koud
Je voelt je verschrikkelijk ontdaan.…
Houvast
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
586 Ik heb geen vrienden zei
hij zacht en keek mij
aan vanachter veilig brillenglas
Het was alsof zijn jasje
ineens te groot geworden was
veel te groot voor zwaar
gedragen schouders
een trilling over wang
en boven oog
nauwelijks merkbaar
alleen zichtbaar voor
diegenen die het waagden
hun blik niet af te wenden
Onvermoed leed trekt een…
Maart
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
519 Het was hartverscheurend bij vlagen en flarden,
alsof er gemoord werd door duister gespuis.
De slaap was gevlogen de rust brak aan stukken,
het jankende grauwen ging dwars door het bot.
De oren met luchtige kussens toedrukken
bood ook geen soelaas, nee mijn nacht was kapot.…
Verschieten
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
534 het wordt later
ik voel dat met mijn ogen
ik word later
verder weg van ritme
dat thans over mijn tijd is gebogen
meer en meer drijf ik mee
op voorbijgaand water
mijn tijd heeft minder haast
toch is het alsof ik
sneller ren naar later,
naar eindeloosheid word gezogen
het is al maar vaker groen
een groeiend kind
het kind dat allengs…
WEG
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
478 Ik bezoek geen reeks
van aangedane straten meer
ze lopen eeuwig uit op treur
van toentertijdse vreugd
nog hoor ik echo’s uit mijn jeugd
langs opgeschoven vensters
waar ooit muziek weerkaatste
mijn vriendjes zijn voorgoed vervlogen
hun aanzicht is vervaagd
alleen namen zeggen mij nog iets
alsof levenloos heeft huisgehouden
opnieuw…
Eeuwig duren
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
787 Telkens als ik in jouw schaduw sta
Voel ik de wind langs mijn oren
’t is alsof ik in een droom ontsta
Krijg de vlagen niet van voren
Vogels vliegen naar hartelust
Hebben gele jasjes aan
In een roes heb jij mij gekust
Met de pijn is het gedaan
Hijgend ren ik in jouw armen
Een enorme drang bij jou te zijn
Violen spelen klanken, warme,
Voel…
Obesitas
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
680 De spiegel duidt mijn onderkin;
Mijn imposante lijf,
Alsof het om een zonde ging.
Zijn rondingen en het achterwerk;
Het maant een biechter naar de kerk.
De Weight Watchers zetten je op dieet,
Plaatsen je op een weegschaal,
Zodat je beter weet, dat ieder
Pondje door het mondje gaat;
Dat geen ruimte voor de zonde toelaat.…
Levensreizigers 2
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
607 Dat lijkt maar zo want het voelt alsof,
ik gisteren pas begon met leven. Nee.
De wereld staat al miljoenen jaren stil.
Er is niets, niets nieuws onder de zon.
Het is de mensheid en het zijn mensen,
die in sneltreinvaart veranderen.
Zij zijn het die rusteloos op reis gaan,
door een zeer begrensde ruimte,
binnen een afgemeten tijd.…
De winter wacht weer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
486 Die mij lijkt toe te
roepen: 'ervaar mijn schoonheid';
en het zal lijken alsof ze op deze
manier om mijn aandacht gilt.…
Het huis
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.046 Vaak zit ik hier uren in stilte te turen,
Ik, meester die het schiep,
Naar 't blozende dak en de sneeuwwitte muren,
Alsof mijn kind daar sliep.…
het tolhuis
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
577 ineens verdwenen zijn, met
de kleding van de dag nog om het
geweten gewikkeld het haar verkleefd
in lange slierten grijs
onberoerd liggen emoties te eroderen
in de vergankelijkheid van de geest, niets achter
gelaten alsof het er nooit is geweest
wielen wentelen zich naar andere tijden
naar daar waar het zoeken wordt gevreesd
terzijde…
Vluchtende gedachten...
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
591 Het is alsof het water weer gaat stijgen.
Nu bedreigen gedachten mijn bestaan.
Help! Mijn gedachten maken nu geluid!
Ik hoor mezelf tegen mezelf gaan praten.
Ineens zie ik mijn gedachten vluchten.
Het ene oor in! Het andere oor weer uit.
Dank! In mijn hoofd wordt het weer stil.
Stilte is alles, wat ik nu nog horen wil.…
Schokland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Het was alsof ik in een spiegel keek
De allereerste keer dat ik je zag
Het was een onvergetelijke dag
Qua levenswijsheid was ik nog een leek
Ik was verbijsterd en totaal van streek
Ik voer nog lang niet onder eigen vlag
De dichter die in mij te slapen lag
Ontwaakte en waagde de oversteek
Het is nu alweer dertig jaar geleden
Dat ik verliefd…
Overpeinzing tijdens strandwandeling
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
490 als glijd je, verblijd je om een worm en altijd
samen,
Wolken hoe je met de zonnestralen,
ver of dicht, licht doorlaat, alsof er altijd
ergens wel een paradijs bestaat,
je 't schuim nog witter blinken laat.
Branding hoe je slierten zeewier
op nette hopen slingert aan het land.…