Alle inzendingen over draad spinnen alsof

6269 resultaten.

Sorteren op:

Een nieuwe mond om te spreken

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 591
Gezocht heb je naar dat ene puzzelstuk naar de naam van voor je geboorte naar een nieuwe mond om te spreken De klimop vertakt zich meer dan vorige jaren in de bleekheid van je gebeente En de groeven in je huid smaken naar verzuurde druiven op de dag dat je het verleden hebt geproefd Je kijkt terug op een brandende wereld alsof…

En de echo zal niemand horen

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 871
als ik de poort achter me sluit genoegen neem met bedelbrood en water uit de bron, platgetreden paden bewandel , me vreemde kruiden eigen maak, hou me dan verdomd niet tegen schurk niet tegen me aan als een schurftige neerhofhond die kwijlt uit zijn ouwe bek doe alsof ik je nooit eerder heb gekend en leg me geen strobreed in de weg zwaai…

Straatbeeld annoNu

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 548
Teringg teringg hoor ik weer zo'n pokkeding ze zijn niet meer weg te denken teringg teringg gaat er weer zo'n kolere ding in de tram in de trein over hoe goedkoop 't fruit zal zijn teringg teringg nee niet weer zo'n riedel fout geswing zeg nou even waar je bent lekker belangrijk alsof je mij kent teringg teringg oh…
LadyLove22 april 2011Lees meer >

Sterk

gedicht
2.8 met 135 stemmen aantal keer bekeken 35.188
Alsof je spieren krijgt van liefde. En kijk, het klopt: Het hart van oma slaat nog altijd over als ze opa ziet. Maar nu hij oud is en te bed, misschien nog net de hemel haalt, loopt oma sinds een poosje krommer en vraagt ze vaker om mijn arm.…

Intrigant

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 578
Hij doet wel Alsof hij het allemaal meent Geloof het niet Het is allemaal spel Geef hem een vinger Die hij dankbaar neemt Hij belooft je hemel Maar trakteert je hel Denk niet Dat hij is veranderd Het licht gezien heeft Zijn weg gevonden Op het rechte pad Hij pretendeert iets nobels Geeft je vertrouwen Uiteindelijk is het toch een rat…

het oog

netgedicht
3.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 630
but I turned to the left and walked to the river (Henk van Dijk) en zag boven het water het oog van twintig lentes, wagenwijd open het dreef schuin door het gordijn naar mijn vingers alsof de ondergrondse gangen geen bestaan kenden, ik altijd al geweten…

alweer 2 jaar...

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 813
2 jaar …alleen 2 jaar….verdriet 2 jaar….pijn 2 jaar….ongeloof 2 jaar….onwerkelijkheid 2 jaar….verslagenheid 2 jaar….geen woorden 2 jaar….waarom zo zullen er nog vele jaren volgen en gaat m'n leven door al weet ik niet waarvoor 'k weet zeker dat het nooit went nu jij er niet meer bent 'k doe maar alsof en speel toneel maar diep…
gggggg27 juli 2011Lees meer >

Misschien

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 411
Schrijf zo snel mogelijk op Alsof het een droom was Vraag je dan af: wat heb ik even clandestien verfraaid, verdraaid of uitgelicht? En wat weet ik helemaal niet zo zeker?…

goud rond huid

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 597
het glijdt in winterswit en zonverbonden langs het ritme van mijn hart omhoog - omlaag, naar de beweging van mijn arm, afgerond alsof ze nog jouw schouder volgt ik zie de schimmen van een bed en lijven die gedachten tillen; in twee zielen bloeit slechts vriendschap als de liefde van een moeder voor haar kind het kaatst terug: zij glimlacht…

ANONIEME DODEN

hartenkreet
0.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.218
Wij begraven anonieme doden ook al kennen wij hen niet bij naam wij behandelen die doden alsof wij hen kennen bij naam wij spreken over die doden met gevoel voor die mens zonder naam wij werken hard voor die doden net zo lang, wij vinden hun naam wij, levende herkende wereld met naam en toenaam erkennen hun bestaan!…

Bijzonder gevoel van liefde

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 802
Alsof ze hun weg niet kunnen vinden, maar wel loskomen van de grond. Als een roos nog in de knop, maar die langzaam open gaat. Om vervolgens te ontwaken, en dan in een prachtige bloei staat. Als een mooie regenboog, Waarvan de kleuren niet vervagen. Door de gevolgen van de zon, die de regenbuien hebben verjagen.…
Debbie J21 september 2012Lees meer >

De geur van mist

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 476
Mist kun je ruiken, alsof de druppeltjes iets meedragen. Ze hangen besluiteloos rond in een doorleefde nevel van verzwaarde hemel en gecondenseerde klei. Zo ruikt een grijze waas van koude huid en klamme steen, van onzichtbare koeien in de wei.…
Iniduo19 november 2012Lees meer >

Futuristische droom

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 654
Hoe lichtend kwam uit de nacht deze dag horizon tot horizon als brandend vuur alsof de schoonheid van een vrouwenlach ontwaakt in puurheid van veld en natuur. Wolken langs een lucht van azuren blauw gewichtloos zwevend door het ruime zwerk de velden parelend bedekt met dauw de landman spoed zich vroeg reeds naar het werk.…

Kuchis

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 527
God en Allah werden Jahweh geheten Ook hebben we zijn kudde nog bekeken want morgen trekt de karavaan weer voort alsof de eeuwen nooit waren verstreken. Er klonken tonen als een onheilsteken: ‘U heeft een nieuw bericht’, las ik verstoord. Pas na drie uur heb ik er naar gekeken.…

Niemandsland.

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 549
En het lijkt alsof ik mij waan in een stuk niemandsland.…
martin valk22 augustus 2013Lees meer >

Jouw naam staat geschreven in eeuwigheid

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.153
Alsof ze een traan willen verbergen. Momenten in eeuwigheid verliezen hun glans niet. Ooit zullen we elkaar weer zien. Jouw naam staat geschreven in eeuwigheid.…

Als alle deuren dicht zijn

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 552
Het is alsof alle deuren dicht zijn En dat niemand je binnen wil laten Je voelt je dan zo alleen en verlaten Dat geeft je dan inwendig zo veel pijn. Je weet niet waar je heen moet gaan En denkt dat niemand van je houdt De wereld lijkt dan zo kil en zo koud Je voelt je verschrikkelijk ontdaan.…
Fedde Nicolai25 december 2013Lees meer >

Houvast

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 586
Ik heb geen vrienden zei hij zacht en keek mij aan vanachter veilig brillenglas Het was alsof zijn jasje ineens te groot geworden was veel te groot voor zwaar gedragen schouders een trilling over wang en boven oog nauwelijks merkbaar alleen zichtbaar voor diegenen die het waagden hun blik niet af te wenden Onvermoed leed trekt een…

Maart

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 519
Het was hartverscheurend bij vlagen en flarden, alsof er gemoord werd door duister gespuis. De slaap was gevlogen de rust brak aan stukken, het jankende grauwen ging dwars door het bot. De oren met luchtige kussens toedrukken bood ook geen soelaas, nee mijn nacht was kapot.…

Verschieten

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 534
het wordt later ik voel dat met mijn ogen ik word later verder weg van ritme dat thans over mijn tijd is gebogen meer en meer drijf ik mee op voorbijgaand water mijn tijd heeft minder haast toch is het alsof ik sneller ren naar later, naar eindeloosheid word gezogen het is al maar vaker groen een groeiend kind het kind dat allengs…

WEG

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 478
Ik bezoek geen reeks van aangedane straten meer ze lopen eeuwig uit op treur van toentertijdse vreugd nog hoor ik echo’s uit mijn jeugd langs opgeschoven vensters waar ooit muziek weerkaatste mijn vriendjes zijn voorgoed vervlogen hun aanzicht is vervaagd alleen namen zeggen mij nog iets alsof levenloos heeft huisgehouden opnieuw…

Eeuwig duren

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 787
Telkens als ik in jouw schaduw sta Voel ik de wind langs mijn oren ’t is alsof ik in een droom ontsta Krijg de vlagen niet van voren Vogels vliegen naar hartelust Hebben gele jasjes aan In een roes heb jij mij gekust Met de pijn is het gedaan Hijgend ren ik in jouw armen Een enorme drang bij jou te zijn Violen spelen klanken, warme, Voel…

Obesitas

hartenkreet
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 680
De spiegel duidt mijn onderkin; Mijn imposante lijf, Alsof het om een zonde ging. Zijn rondingen en het achterwerk; Het maant een biechter naar de kerk. De Weight Watchers zetten je op dieet, Plaatsen je op een weegschaal, Zodat je beter weet, dat ieder Pondje door het mondje gaat; Dat geen ruimte voor de zonde toelaat.…

Levensreizigers 2

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 607
Dat lijkt maar zo want het voelt alsof, ik gisteren pas begon met leven. Nee. De wereld staat al miljoenen jaren stil. Er is niets, niets nieuws onder de zon. Het is de mensheid en het zijn mensen, die in sneltreinvaart veranderen. Zij zijn het die rusteloos op reis gaan, door een zeer begrensde ruimte, binnen een afgemeten tijd.…

De winter wacht weer

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 486
Die mij lijkt toe te roepen: 'ervaar mijn schoonheid'; en het zal lijken alsof ze op deze manier om mijn aandacht gilt.…

Het huis

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.046
Vaak zit ik hier uren in stilte te turen, Ik, meester die het schiep, Naar 't blozende dak en de sneeuwwitte muren, Alsof mijn kind daar sliep.…

het tolhuis

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 577
ineens verdwenen zijn, met de kleding van de dag nog om het geweten gewikkeld het haar verkleefd in lange slierten grijs onberoerd liggen emoties te eroderen in de vergankelijkheid van de geest, niets achter gelaten alsof het er nooit is geweest wielen wentelen zich naar andere tijden naar daar waar het zoeken wordt gevreesd terzijde…
elze24 januari 2016Lees meer >

Vluchtende gedachten...

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 591
Het is alsof het water weer gaat stijgen. Nu bedreigen gedachten mijn bestaan. Help! Mijn gedachten maken nu geluid! Ik hoor mezelf tegen mezelf gaan praten. Ineens zie ik mijn gedachten vluchten. Het ene oor in! Het andere oor weer uit. Dank! In mijn hoofd wordt het weer stil. Stilte is alles, wat ik nu nog horen wil.…

Schokland

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 511
Het was alsof ik in een spiegel keek De allereerste keer dat ik je zag Het was een onvergetelijke dag Qua levenswijsheid was ik nog een leek Ik was verbijsterd en totaal van streek Ik voer nog lang niet onder eigen vlag De dichter die in mij te slapen lag Ontwaakte en waagde de oversteek Het is nu alweer dertig jaar geleden Dat ik verliefd…

Overpeinzing tijdens strandwandeling

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 490
als glijd je, verblijd je om een worm en altijd samen, Wolken hoe je met de zonnestralen, ver of dicht, licht doorlaat, alsof er altijd ergens wel een paradijs bestaat, je 't schuim nog witter blinken laat. Branding hoe je slierten zeewier op nette hopen slingert aan het land.…
Ralameimaar20 november 2016Lees meer >