6892 resultaten.
anti-haring
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
632 kieuwen
zo’n vissenlijk heet ook wel zeebanket
mijn God, wat cynisch … hoe verzin je het
voor mij beslist dus geen Hollandse nieuwe
je pakt hem bij zijn staart en laat hem zakken
dan glijdt hij tergend langzaam in je strot
dat noemt men dan het toppunt van genot
ik zou hem liever bij het afval kwakken
en kijk eens goed, hij is nog rood van binnen…
We dronken liefde
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
618 zachte zijde
langs mijn tepels gleed
je lachte
toen je zag hoe
ik mijn schouders rechtte
nonchalant liet zien
hoe strak ik was
ik zag je spanning komen
je ogen dwaalden
langs mijn ronde lijnen
ik liet mijn knieën even vrij
mijn tong was
vochtig op je lippen
je handen streelden mij
ik vonkte op je huid
jij tintelde van binnen…
Blik op oneindig
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
628 de bohémien van het water
op zoek naar nieuwe horizonten
‘bonbien’, relativeert zij
passievolle beelden in gedachten
met de mond op glimlachstand
terwijl ze aan het pennen is
in de vrije natuur
weg van sleur en stress
blik op oneindig, verstand op nul
mijmert ze blootsvoets
over de alfa en bèta golven
in haar vrouwenhart
diep van binnen…
Eend
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
817 Misschien is het uit medelij
dat ze de ramen zo grondig heeft gepoetst
dat je je bijna bedrogen voelt
als je ziet dat buiten bomen
buigen voor de herfst
en binnen alles windstil blijft.…
De stilte der natuur heeft veel geluiden
poëzie
4.7 met 103 stemmen
7.435 De stilte der natuur heeft veel geluiden
en is toch vol van rust voor ziel en zinnen
die druppelt zacht en ongemerkt naar binnen
tot in ons hart een zilv'ren toon gaat luiden
gelijk met haar.…
bijna dragelijk
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
778 wat komt daarna
ik voel de herfst
door me heen gaan, enkel de herfst
en geen andere vragen die sporen dragen van holle huizen
waarin niets zich kan hechten
behalve de onmacht, immer herhalend
zoals witte kruisen, lijf aan lijf
nooit uit marmer
of uit letters van leven
wel liefde, liefde, zoveel liefde
onberekenbare liefde, binnen…
De schuiten hebben de dag volbracht.
poëzie
3.3 met 7 stemmen
1.924 Wind is er haast niet, maar de sterke vloed
draagt ze vriendelijk, alle gelijk, naar binnen,
de wijde, veilige mond tegemoet,
waar de hoofden hun wachtende omarming beginnen.
Zo glijden zij voor de avondlucht,
de hoge, slapende zeilen geheven.
Het lijkt een betoverde vogelvlucht,
in laatste, dromende wiekslag gebleven.…
FOTO ZONDER NAAM
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
857 ligt op zijn lippen
hoe iets wat bijna voelbaar
op je handpalm ligt
als je kijkt je steeds weer
kan ontglippen
vertrouwdheid vertaalt zich in gemis
tot als een geschenk een flard
van een gebeuren zich ontward
en hij weer heel even bij haar is……
een eeuwige seconde stilt de tijd
zijn honger naar herkenning
maar welke naam hem ook te binnen…
Blue
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
616 Aldus mijn therapeut,... ík denk van niet,
-----
LONDEN - Het is Blue Monday, de deprimerendste dag van het jaar.Volgens pseudowetenschappelijke formules is dit de derde maandag in januari.Veel mensen hebben hun goede voornemens alweer laten varen, de rekeningen stromen binnen, terwijl het salaris nog even op zich laat wachten…
langs water
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
627 stil loop ik over glibberige
half bevroren paden
wanhopige schouders
keren stijf naar binnen
en houden mij vast
statig nadert de zwaan
koud koningsblauw water
volgt golvend haar gang
tot zij me ziet
en hoopvol naar de kade zwemt
niets heb ik te bieden zwaan
dan wanhopige schouders en
gebalde vuisten
die mij gevangen houden
sierlijk…
DWALENDE ZEKERHEID
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
939 De ster van Bethlehem
leidde de drie wijzen
naar het westen vol belofte
maar
misleidde hen te Jeruzalem
eer zij tevreden stilstond
boven de gezegende stal
dit geëerde hemellichaam
verloor ooit een spitsje
het doolt nog door de wereld
lopend in grillige schemer
zie ik vaak die vonk verschijnen
soms brandt ze als smidsvuur
binnen mijn…
vervolg
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
644 oude rivier
waarin alles lijdzaam stil wordt
vanaf hier
open ik mezelf wel
en de tijd, de deuren van het rouwbeklag
zullen voor het grijpen liggen
ogenblikken zoals ze zijn
zoals ik ben
wanneer de nacht voorbij moet
en ik rond en rond draai
in de magerte van mijn vrouwenhoofd
onduidelijke geluiden die duidelijk
horen te zijn, binnen…
zoenen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
703 Zoenen met jou …
Is de warmte binnen laten het verdrijven van de kou
Zoenen met jou….
Is gewoon zeggen hoe veel ik van je hou.…
nieuwe start
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.629 contact gestopt
nieuwe energie bij geladen
dat het portier open laat slaan om een nieuwe weg in te gaan
zet hem even in de achteruit om het pad te verlaten
heel spoedig naar z'n voorste één
want achteruit kijken is niet zinvol
vooruit geeft kracht een fijn gevoel
rijden tot je het eindpunt ziet naderen
een kick en prikkelingen van binnen…
Een nieuwe mond om te spreken
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
591 ( Opgedragen aan de tweede generatie Oost-Indische Nederlanders )
Kaarsvet druipt op een gebroken sokkel
waar een laatste strohalm gestalte krijgt
Dan keert de dag naar binnen
Er kraait geen haan naar
gezonder of beter
Gezocht heb je
naar dat ene puzzelstuk
naar de naam
van voor je geboorte
naar een nieuwe mond om te spreken…
VERKRACHT
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
960 het duisterdonker weende zij
Hij was zeer gevaarlijk, blijkbaar
hij zei ‘stil’ er zit zo een sneetje bij
Tussen ‘t oud kreupelhout lag zij
onder ‘t gebladerte van een boom
Hij zei ‘stil’ daar ik je anders snij;
geniet maar, ‘t is zonder condoom
Op ‘t zachte mos gleed een traan
want wenen in stilte, dat deed zij
Ze voelde ‘t ruw naar binnen…
Camera Obscura
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
558 duistere gedachten en herinneringen
die zich kleden met schemer
geheime bewaarplaats
van verregende strelingen
Ik woon er tussen onleesbare bundels
vol hoekige en hermetische woorden
testamenten van dode dichters
die spelen met wanhoop en liefde
en drentelen achter schuifdeuren
In deze verborgen camera obscura
dringt nu lentelicht binnen…
Indringend licht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
575 akkers
overdrijvende dreiging deert niet
Het water is hier nooit ver weg
het verleden sijpelt
over nooit bestane dijken
De wind wordt oud
weet geen richting meer te vinden
zwenkt tussen west en kracht acht
De zeilen zoeken waterwegen
laveren door winderige gewesten
van dwaallicht naar tegenlicht
Binnenkort haalt de buitenman
binnen…
Later
netgedicht
3.2 met 27 stemmen
719 Niemand dringt binnen.
Naaldbomen, ooit zelf geplant, lopen
langs de jaren, dag aan dag.
Ik groet de vogels, wil even aaien
met mijn duim en het zicht op het heden; voortdurend.
In deze ronding is alles vreemd.
Alleen bladeren vallen op dit gras
als veel te lage, grijze wolken.
Vrienden lijken op zichzelf.
Ik klapwiek vruchteloos.…
alweer 2 jaar...
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
813 …alleen
2 jaar….verdriet
2 jaar….pijn
2 jaar….ongeloof
2 jaar….onwerkelijkheid
2 jaar….verslagenheid
2 jaar….geen woorden
2 jaar….waarom
zo zullen er nog vele jaren volgen
en gaat m'n leven door
al weet ik niet waarvoor
'k weet zeker dat het nooit went
nu jij er niet meer bent
'k doe maar alsof en speel toneel
maar diep van binnen…
VERPAKKING
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.198 Wie in deze duisternis wil speuren,
mag binnen schier onzichtbaar struikgewas
wellicht doffe spiegelschimmen ontwaren,
die een vraag weerkaatsen van oud gebeuren:
"Kunnen christenvuur en joelfeest, dat eens was,
altijd elkaars eerste handdruk bewaren?"…
DWALENDE ZEKERHEID
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.700 De ster van Bethlehem
leidde de drie wijzen
naar het westen vol belofte
maar
misleidde hen te Jeruzalem
eer zij tevreden stilstond
boven de gezegende stal
dit geëerde hemellichaam
verloor ooit een spitsje
het doolt nog door de wereld
lopend in grillige schemer
zie ik vaak die vonk verschijnen
soms brandt ze als smidsvuur
binnen mijn…
je geeft me stilzwijgen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
593 bomen blazen winter uit
het is voorspelbaar om mij heen, ook de sneeuw
en het trotseren
zelfs de eenzaamheid
die in de onverschilligheid kerft
met dit late uur
binnen is het warm
tweehonderd lichtjes fonkelen
ooit lagen ze in mijn hand, onbekommerd
jij wortelt nog dieper in je trots en de champagne
cadeautjes stapelen de leegte, hoe duur…
VERANDERLIJKE AARD
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
433 donderslagen
die
stuiptrekt _ zich zwellend plooit
tot monstergedaantes
dan
krimpt _ verhardt
langzaam neerdaalt
in een wijd zachtglooiend heuveldal
voortbestaat als hechte struik
die altijd roze bloemen draagt
al verandert steeds zijn aanblik
dankzij
schaduwval uit nabije wouden
moegereisde luchtstromen
klein krioelend gevleugeld leven
binnen…
Droom
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
529 gezwind
fietst zij
zijn dromen binnen
feilloos
voeren hersenkronkels haar
over de neusbrug
van bretagne
onderstboven
slalomt zij
tussen dolmens en menhirs
zijn verlangen
haar te vangen
is zoveel groter
dan zijn armbereik
ook wanneer zij
voor zijn voeten valt
en hij geen vin verroeren kan
'typisch droom'
beseft hij in zijn…
WILLEN EN ZIJN
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
595 Ergens op de bloeiende hei
staat een lage dennenboom
gedrongen maar met wijde kroon
binnen zijn kromme takken
huist een onzichtbare vinger
die
druk peinzend groeit
het hemelblauw ontmoet
met knikkende top
naar vier einders wijst
onbesuisde reislust
en verkenningsdrift uitstraalt
dan
langzaam buigend tot de grond zakt
in paarse kriebelstruiken…
Voortleven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
574 Van binnen ziek en vermolmend
wacht hij berustend totdat hij
na de dooi wordt gerooid.
Zijn ontloken zaden, weelderig gegroeid,
tooien zich in het voorjaar weer
met volle bloesempracht.…
Zoveel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
748 Zo dichtbij ben ik steeds
Zo ver weg bij jou
Verder en verder vaar ik jou vaarwel
Verder en verder vaart mijn verliefdheid terug
Ver gaan mijn gedachtes:
Vaar ik ver met jou als mijn metgezel
Langer laat ik lijden
Lager wordt het licht
Liever lag ik lang bij jou
Lachend bladerend door onze bladzijden
Buiten laat ik niets merken
Binnen…
Moeder en zoon: winter-ochtend-liefde....
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.404 's Ochtends na het opstaan van mijn moeder
kruip ik graag nog even op haar plek
in een warm en stevig holletje
in dat hele grote ouder-bed
"Geniet nog maar even, lieve jongen"
zegt m'n moeder, kust me en slentert de slaapkamer uit
"het vriest hard, buiten is het bitter koud
binnen hebben we mooie ijsbloemen op elke ruit
Ik roep je…
Miertjes
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
873 zij een ander straatje
ze wroeten aan één stuk
ze werken zich een ongeluk
stofzuigers der natuur
van het hek tot aan de muur
maar wat laatst door de kamer kroop
'k verwachtte al de hele hoop
mijn handen grepen grif
naar een doos mierengif
bewondering ten spijt
ik wil die mieren kwijt
ze mogen buiten zwoegen
mijn halve tuin omploegen
binnen…