28808 resultaten.
Gelaten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
472 Na dagen door zonlicht beschenen
straten in zee van neonlicht gehuld
uit etalages schreeuwen reclames
en kassa’s worden rinkelend gevuld.
Dan loop ik later door duistere wereld
als ook het neonlicht is gedoofd,
verdoofd, versuft, doelloos dolend
door eenzame straat van geluiden beroofd.…
Poëtisch lot
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
560 Bekoorlijk beeldend deelt de poëet
zijn vroede visie op het leven
zichzelf ontwikkelend tot profeet
met een edel eervol streven
waardoor de waarheid wordt gekliefd
in onverteerbaar wrange woorden
hij maakt zich daarmee niet geliefd
bij wie zijn boodschappen aanhoorden
niet alle poëten is ‘t gegeven
na ‘t werpen in de zilte zee
om zoals…
Verdwaal in taal
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
423 Hij reed me naar zee
Ik maak kleine passen
op blote voeten
Kleine passen in het koude
zand, ik doe mijn best
Ik ga niet liggen
De tenen van mijn voeten
komen mij tegemoet
Naast zijn stappen
We hebben dit vaker gedaan
vroeger, niets aan de hand
Altijd waaide de wind
zout in mijn haren
schuim in mijn woorden
die verstoppertje spelen…
Kleine amourette
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
484 we kasteelden
speelden met nat
zand op strand
middeleeuwen
met hoge torens
een slotgracht
de ophaalbrug
met lange schelpen
torenkamers met
uitzicht op zee
voor jonkvrouwen
die wachtten op hun
prins aanvarend op
golvenwit of in
galop op strand
met spattend zand
in witte herinnering
zakdoekjes die vrolijk
fladderend hun afscheid…
november blues
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
446 dan ontstaat het begin van beweging
iemand stapt uit een zee van onzekerheid
groet de vergeefse ochtend
en verdwijnt in een overtollg moment.…
Algehele moeheid
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
595 vermeerderen dan
stellig zij
eten te veel
rupsen dan
op
flop
de vlinderliefhebbers
gaan daar
weer van
huilen wie
snapt hier
nog wat
van
weg met
de kattenhaters
een super
slecht plan
boeren schreeuwen
handen af
van mijn
dierbare boerderij
hola roept
de dierenpartij
teveel dieren
opgepropt vinden
zij
koninklijke stad
aan zee…
Cordelia
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
467 op het ijle koord van louter
woorden en weggewaaide
beloften groeit in zijn hart
een orkaan van verdriet
ontluistering kerft zijn
vermoeide botten
na de vuurzee hoort hij het
hout kraken kraken van gemis
pas nu volgen zijn oren de
misthoorns die aanhoudend
van onheil roepen over de
grauw grijze heuvels
Cordelia, dochter van de zee…
Zinledig woord
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
435 Graag verwijs ik de lezer van dit snelsonnetje, een baby'tje dat vanochtend in een zucht van de ziedende zee in mum van een kwartier het levenslicht zag, naar het grotemensensonnet van Bontje...Woorden, woorden en nog eens woorden...of toch iets anders? Lees maar, er staat niet wat er staat!…
Decorstuk
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
424 Op de foto zie je niet
dat het water stil staat
en kun je denken
dat de zee het land al bijna
genomen heeft en het huis
binnenkort weg zal drijven
Een mens moet nu eenmaal
andere standpunten innemen
om iets te weten te komen
en in de wereld te blijven
leven, niet in schijn, decor-
stukken van de eigen fantasie
leeg, tenzij acteurs…
Licht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
435 Tussen dit en de dood is er
licht op vrouwen die verdwenen
in de plooien van de tijd
Licht op het mes van de moordenaar
op de tanden van het roofdier
in de ogen van het hert
Op het geruis van de zee
het laatste woord van
de kluizenaar in het woud
Licht in de schilderkunst
elke verlichte partij eener schilderij
licht op de ingetogen…
Kind
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
502 Ik zal je troosten
Als je steeds moet huilen
Kom maar bij mij
Als je even wilt schuilen
Als de monsters binnenkomen
Duw ik ze weer terug
En als je bang bent voor de zee
Draag ik je op mijn rug
Wanneer je niet kan slapen
Zal ik voor je zingen
Over twee beertjes
Die samen touwtjespringen
Ik ga met je mee
Als je bang bent om alleen…
boulevard de favauge
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
410 op het plein
van de gekoppelde liefde
stort gietijzer geklodderd ineen
alleen, als een bulldozer
eenzaam op het strand
weg, murw, uit zee gebrand
vormt zijn stalen muur
de golven van het zand
dichtend in het bos
de boulevard van het zijn
ligt bedekt onder mos
schoon is die schijn
mijn schaduw
wees alles
wees iedereen
een lantaarnpaal…
Het verre licht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
437 ik heb de
stukjes lente
gekoesterd
die wij samen
hebben
ontdekt
op onze
geheime plek
wat luwte
en een paar
straaltjes zon
een enkele
nachtvorst
op de rulle
snel drogende
ondergrond
heerlijk om jou
dadelijk weer
te zien met een
handvol duin
en glinsterend
zee-natuur wind
schrijnend koud
en venijnig guur
maar in je
gezicht…
Mangel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
488 Schrijf zelf dan
iets beters iets
diepers en langers
voorzie het van humor
en maak een satire
voor mijn part
bijvoorbeeld
niet over de wolken
maar het zee- land- en berg-
en transitieklimaat
pleeg geen plagiaat
dat reeds bekend staat
als het openen van
hoeken kieren en gaten
der apocalyps en
nirwana gedachten
maar ga aan…
hoog en laag letterland...
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
620 ( vrij naar K.Schippers )
met K.Schippers als gids
door hoog en laag letterland
kwam ik op de mooiste plekjes
waar hij mij leerde kijken naar
het expirimentele dat bij hem
zo goed uit de verf kwam
over zijn vliegreis naar Dublin
bijvoorbeeld waar hij in zee
de letters NOORDZEE zag liggen
zoals destijds in de grote bosatlas
of neem…
Nesjomme
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
716 geesten van de
grauwe zee
waarom dit zwijgen?
de zielen reizen
niet langer naar
Gaza
ze roepen goden
noch geesten aan
zij weten nu:
het zijn de mensen
zonder ziel
zonder betrokkenheid
waar is hun nesjomme?…
revisie: ‘zweten zul je; jij!’
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
260 alle trillingen uit verledens klinken door
in flinke wortels als verborgen verzinsels
gegrond verbeten op zich laten wachten
alle vormeloosheid met zich meeslepend
of de terugtrekkende zee heeft nagedacht
over het naderende einde van de dromen…
Smeltend wit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
235 De zee verruimt haar zilte grens,
verslindt de koude zonder wens.
Wat ooit het licht nog zacht bewoog,
verdwijnt ten slotte, uit het oog.
Wat bleef van wit smelt in het licht,
het oude zwijgt, het nieuwe zicht.
De tijd verdwaalt in zachte vaart,
en alles glijdt, geen hand die spaart.…
Echo van jouw lente
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
366 Jouw blonde duinen zie ik
aan stevig land van zilte zee
als metaforen in mijn dromen
onder het gefemel van een sterrenhemel
helder licht in het holst van de duisternacht
ik voel intens alsof alles opnieuw
aan prille lente went in de
essentie van verse voorjaarsbloemen
in het begin van jouw amoureuze brief
lees ik dat het vragen blijft…
Het blinde licht
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
191 Een blind kompas op open zee,
brengt elk gewenst schip in nood.
Want liefde zonder helder zicht,
schenkt dikwijls gif in plaats van brood.…
hij zag de man liggen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
253 hij zag de man liggen
meesterlijk omschreven
in benarde omstandigheden
en kon zich direct
met hem identificeren
het waren simpele woorden
waardoor de situatie
tot in detail getekend werd
in een paar zinnen
kwam alles heel hard binnen
het knabbelen van de zee
het verscheurde lichaam
de zon die langzaam klom
hoe traag de dag verloopt…
ZUIDJORDAAN-IJMUIDEN, een middag en avond aan het strand!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
249 de zee wil me meenemen
ik vaar uit, ik waai uit
ik land op Engelenland
daar aan Noordzee's overkant
lichte bewolking omvloert de zon
als een dekentje voor de warmte
ik verbrand gelukkig niet meer
maar brand wel van intens verlangen
naar een lange rust, niet de eeuwige
doch toch wel lekker een flink poosje
minimaal tot deze zondagavond…
'T IS GEEN FEEST VOOR HET BEEST!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
194 En dan duidt mijn man
op onze bruinharige hond
onze labrador van 10
Mika met z'n lieve snuit
hij loopt nu met hem buiten
als het maar even kan in de schaduw
hondenbakje water mee
en natuurlijk veel in de zee
rennen doen ze met mate
het zijn doorgewinterde maten
dus ook in de zomer met hittegolf
wordt er geen balletje gegooid…
Return to Sender
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
743 Het suisen van de zee
in mijn oren.
In mijn hoofd
golven
zo hoog
dat ze ooit
alles overspoelden.
Nu is het stil genoeg
om te zien
het gif
dat je was.
En de les
die het mij kostte.
Ooit waren
mijn lichaam,
mijn stem,
mijn geloof,
mijn balans
en mijn geluk
van jou.
Return to sender.…
De eeuwige vrijgezel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
166 Er zijn bij mij niet zoveel vissen in de zee
waaruit ik kan vissen.
Alleen de ziel van mij
waar ik zeker voor gekozen heb
in dit vorige leven.
Maar ik ga ook niet zitten te treuren
in een leeg bestaan.
Er is veel actie en gezelligheid
in mijn leven.…
DE VERSNELLER
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
455 's
dankzij een klein toestel
door professor Prlwytzkofsky
uitgevonden
de vernuftige doos
jaagt op Slot Bommelstein
het huishouden op
vernielt mooie vloerkleden
de stad Rommeldam
is vol radeloze burgers
die verrast worden
door een boze wervelwind
vol drang tot verwoesten
het schip Albatros
ijlt wild deinend door de zee…
wat ik zou willen....
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
947 wel een gebogen arm om me heen
en dan staren in de verte van de zee.…
- Mijlenver -
netgedicht
4.1 met 54 stemmen
592 Mijlenver zal de zee de zoutige liefde dragen
in de branding van mijn gedachten,
terwijl de klippen beslissen wat zij raken
en de eb op de vloed zou willen wachten.…
Avondnevel
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.173 Ze was zo stil, zo zonderling,
Die zee, waar niets bewoog.
O, die zwarte, grillige heuvelkust,
Die met haar brede lijn,
Scheidde de blinkende nevelrust
Van 't gloeiende karmijn!
Want boven de donkere landen
Stond vuurrood de hemel te branden
Met onheilspellende schijn.…
Sporen in het zand
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
1.373 Met jou in mijn gedachten, mijn voeten
in het zand, de zee hernieuwt mijn krachten,
een leeg verlaten strand, een zon die niet wil
schijnen, een schelp die open is, de krabben
die verdwijnen, naar eeuwig duisternis.…