8235 resultaten.
Maanverlicht
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
1.295 't Licht streek contouren
Jouw maanverlichte huid
Jouw ogen glanzen
Dansend vuur
Hemelse twinkeling
De schittering in
Schoonheid
Heerlijk jouw lijf
Jouw weelde
Zo puur
Nacht van verlangen
Jouw maanverlicht gezicht
Gracieus en sierlijk
Zacht gekust
'k Voel jouw genegenheid
Mijn handen strelen
Zachtheid
'k Wil mij in jou
Verliezen…
Joie de vivre
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
597 als ik kon
zou ik je stem uit de vijver vissen
bemint op zachte snaren
vol van klanken in vrouwenoren
aan een stille blauwe hemel
wil ik je toezingen
jouw naam
geeft poëzie aan ‘t leven
dat laat mij geloven
langs de dreven van flora en fauna
van het seizoenbeeld, van adem
in een stille ruimte
en aan het kind in mijn ziel
zal ik zeggen…
Zacht als de maan
netgedicht
4.9 met 21 stemmen
845 .in woorden omdat
schrijven haar altijd
ademen liet
zij werpt haar
netten uit, vangt
verdronken zinnen
verhalen van vroeger
woorden die drijven
op golven van verdriet
laat los wat nog
wil blijven in haar
nachtelijk schrijven
waar flarden waanzin
komen en gaan
uit heimwee verlangend
zacht als de maan
bleek en stil
aan een hemel…
Familie-dag
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
2.312 En voordat de hemel
vol staat met sterren
die ons die dag gadesloegen,
rijden we voldaan en slaperig
naar het familie-huis.…
Firmament
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
836 Tekens als ik naar de hemel kijk,
dat prachtige firmament
Vraag ‘k me af, hoe groot het is
Of ‘k de sterren die ik zie,
allemaal bij naam herken
De enormiteit van het grootst luchtruim,
verwonderd me keer op keer
De sterren stralen vooral bij
een heldere lucht telkens weer
de donkere lucht weerkaatst terug
op aarde,
de sterren…
Gedrevenheid
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.057 Een hemel van verdriet
doemt zinloos aan ons op,
je bange hart vertrouwt het niet,
dat hoor ik aan je klop
op deuren die niet open gaan,
al peins je nog zoveel,
ik weet, jij blijft bestaan
in zuiverheid, een eeuwig deel
waarvan je droomt.…
Schemerliedje
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.704 De hemelen duisteren,
Maar klaar glanst hopen en herinnering:
Lieveling, lieveling !
Kom in de schemering.
Handen zullen teer strelen,
En aan uw oor de hele
Hele stille fluistering:
Lieveling, lieveling!
En aan mijn wang uw hoofd gevleid.
Om mij de warme zaligheid
Uws adems ; en een tinteling
Licht in uw ogen.…
Eens zal God verschijnen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
628 Er zal een nieuwe wereld komen
Een hemel op aarde is ons toegezegd
Zoals het in de Bijbel is vastgelegd
Iets heel moois om van te dromen.
Als die grote dag zal aanbreken
Dat Gods beloften in vervulling gaan
En ons werk op deze aarde is gedaan
Dan zal het ons aan niets ontbreken.…
geweven in de aard van een depressie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
537 de geur van zweet sterker
dan de gang van de laatste ronde
in mijn goede jaren wanneer ik gewonnen
mijn hoek opzocht en het geronnen bloed
met de handschoen van de bovenlip schraapte
de pijn was niets bij het nu beleden leed
wanneer ik gestrekt op het canvas de hemel
in mij probeer te dromen en de laatste blauwe
lucht tracht te drinken al…
Houd mij bij de hand
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
708 Houd mij bij de hand en blijf bij mij Heer
En wil mij leiden door elke donkere nacht
Totdat eens het hemelse licht mij wacht
Daar waar ik altijd mag zingen tot Uw eer.…
FLIRTATION
gedicht
2.5 met 107 stemmen
29.642 De ganse stad zwicht in mijn vuist
en om de hemel niet te schenden
moet ik mij fluist'rend tot u wenden
in woorden hondervoud gekuist
Wij zweven in de kleurenwand
van berstensmooi zeepbelgedroom
Ik manoeuvreer - en gij laat loom
alle verantwoording aan kant
Wanneer wij op een klip vergaan
zal ik u trouweloos verlaten
Ik kan uw liefde…
Het gekende aan een keten vol liefde
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
563 waarin onze vingers haken in het steengruis
van onze verbintenis, die een deel van ons
leven herinnert in hoop en vrees
monumentale gedenken, de hoeksteen
van ons tweeën kunnen we dichten
in een perkamenten boek, want oud
worden is een keus maar het gerezen
verdriet watertandt in een drieluik van besef
we zagen akkers die doodgebloed
de hemel…
Als een kerstmysterie
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
681 *
onder de oude
middeleeuwse toren
sta ik even stil
als de bejaarde slag
het Angelus laat horen
*
zij is een roepende
over winterse velden
met statige galm
zonder dat men haar nog
ziet als hemelse bruid
*
gedragen door
een stenen verleden
en echoënde psalmen,
naar verluidt
*
maar…
Het turks kromzwaard
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
564 Aan de hemel
bijna volgelopen met inkt
zagen we de maan
die op een volmaakt Turks kromzwaard leek.
Een koor van engelen
bedekte met hun gezang
de vleselijke rivier
van onze naaktheid.
De horde van reusachtige viervoeters
deed onze lijven
van binnen dreunen.…
engelenmomenten later
netgedicht
4.3 met 22 stemmen
1.615 besuikerde cherubijntjes
spreiden hun vleugels
sparren door ijspegelende ruiten
op poederend tapijt
maar later veel later
na oliebollen en wafels
pruttelende ketels
en glimmende ballen
engelenmomenten later
de stilte voorbij
zullen hyacinten en krokussen
dwars door de witte pracht
de hemel in komen steken
kleuren verspreiden
een…
waar we waren
netgedicht
3.4 met 21 stemmen
613 vreemd blijft het
om het bed te zien
kussens liggen stil, haast gerangschikt
als museumstukken in een eigenaardig, oud licht
het wordt koud, killer dan buiten
ook dit schrijven kost meer tijd
zoals de weg langs muren
en loze lakens
het doet pijn
wanneer jij beweegt in een veranderde blik
en ik vecht voor eigen recht
de hemel leeft met…
De tijd kort
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
551 ja we worden ouder
zeg ik telkens als de nacht
zijn vrucht werpt en ik hongerig
het gezalfde tot me neem
de dood leidt terug en spreekt
de tijd tegen, de tijd die alsmaar kort
er is geen wetenschap in deze allure
van een plaatstalen aarde
soms ben ik zwak en mompel
een gebed, maar het is niet waar
dat de hemel splijt voor onvolkomenheden…
Zijn we vergeten?
netgedicht
4.7 met 10 stemmen
852 door dreiging
in verre landen
welt de onrust op
zijn we vergeten
dat het as sneeuwde
van verloren zielen
die tussen hemel en
aarde blijven zweven
zijn we vergeten
de hologige wezens
die verdwaasd keken
toen de vrede kwam
hun "weten" diep
weggestopt op een plek
waar geen licht schijnt
zijn we vergeten de
woorden die toen
gesproken…
Bitterzoet verlangen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
612 te lezen
en te verdwalen in de tuin der lusten
Er was slechts één zomer
zonder zwaluw
waarin ik blauwbekte van de kou
Je kwam onkruid wieden, zei je,
maar een dag werd een jaar, een leven lang
van omploegen en opnieuw zaad verwaaien
Tussen sterrenstof en nog te ontdekken zonnestelsels
Mijn schoot is nu een poort
naar een nieuwe hemel…
beminnen
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
971 Onder de zwartfluwelen hemel
met pailletten van miljoenen sterren,
bemin ik jou in deze en andere nachten
maar slechts in gedachten
want jij bent ver.
En in het licht van de zilveren maan,
voel ik hoe jouw handen gaan en met mij spelen,
geheime plekjes strelen,
langzaam plagend , steeds meer vragend
en genietend van elkaar.…
Zoals een man zijn weg zoekt
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
1.309 onderweg naar liefde
ervaart hij zicht
op hemel en aarde;
het verlangen naar morgen
onderwijl hij het sterven baarde
uitersten
van binnenuit
grenzeloos gebonden
aan geest en eeuwige bruid
ogen puilend
als sprekende monden
onder een donker gerande einder
het gezicht
is als een doorzichtbaar vlies
over schreeuwende voorbije
korte…
" De fontein ben jij "
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
528 De hel breekt los
of gaat de hemel open ?
Wat maakt ons dat uit.
Heb mis gegrepen,
strohalmen naar de toekomst,
weegschaal naar geluk ?
Uiterste balans,
wat je kiest is om het even,
eind brengt evenwicht.
Onvoldoende water,
om rivieren te blussen,
machteloosheid in mij.…
Voor dat de wolken wenen
gedicht
3.5 met 14 stemmen
6.197 De wind spuugt als een slang,
giftige kou
in verlaten grachten
Zwarte wolken trekken langs de hemel
de geest is dwalend
Breng mijn zon terug
ik heb haar nodig.
Toe, breng mijn zon terug,
voordat de wolken wenen.
------------------------------------------------
uit: 'Wakker het vuur niet aan' (1994)…
Schimmenspel
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
572 van ongeluk
de glans zijn oog verlaat
en koud zijn hand gesteente breekt
er laveloos de draak mee steekt
als in verharde kramp
de droom slaapt zich aan diggelen
waarin het wonder zoekt
naar ‘t antwoord die de vraag niet weet
omdat het boze vloekt
Met handen uit de was gekneed
wordt hij nu met de dood bekleed
door honger naar de hemel…
HOE KOM IK ER NU UIT?
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.206 Spelen met gevoelens
is geestelijk oorlogvoeren
als de balans wordt opgemaakt
zijn er alleen verliezers
wijs naar de aarde
aanschouw de hemel
besef de oneindigheid
aanvaard het licht
ook midden in de nacht
samen met mijn schaduw
ga ik nu toch weer op pad
we raken maar niet uitgesproken
er is één en al zelfbeklag
mijn wijsheid is begrensd…
aan Sherazade
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 haar groeten
die ver
hier vandaan
nog steeds wacht
op ons ontmoeten
in door jou
verlichte nacht
breng haar
mijn woorden
over liefde
en vertel
dat zij
moet weten
dat zolang Jupiter
Venus en Apollo
hun eigen
banen gaan
ik haar niet
zal vergeten
laat haar
tranen drogen
zij zal niet
voor niets wachten
als alle sterren
aan de hemel…
wij twee
gedicht
1.8 met 5 stemmen
8.473 .
-------------------------------
Hemels en vergeefs (2008)…
De ware toedracht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.071 bloed tot uiting kwam
in een liefdevol verpozen, is heel mijn
hart gedompeld in jouw zoete nat
afkomstig uit de bron waar jouw dijen
zich ontvouwen
maar wat zich spreekt is de eenvoud
van het verleden, de ware toedracht
herkent het verbond van kracht en waanzin
doch jouw schouders vleugelen mij
langs diepten zonder stem, zelfs waar de
hemel…
Friesland
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
677 Dampende friezen dravend
de arrenslee over het ijs
een watervlakte zwartbevroren
omzoomd met witgekante bomen
als ijsprinsessen op een rij
gekletter van klapperende schaatsen
over ribbels opgeblazen
door een speelse koude wind
de winterzon aan blauwe hemel
knisperend koud een nieuwe dag
rode koppen brede slagen
leerstoel voor een beginnend…
Kastanjes
poëzie
3.1 met 10 stemmen
3.343 En zie hoe blauw de hemel blauwt
Boven de weiden geel als goud,
De zonnige, bloeiende landen,
En zie de kastanjebomen daar staan!
Daar groeien witte kaarsjes aan,
Wat zullen die kaarsjes aardig staan
Wanneer ze van avond branden!…