5363 resultaten.
Sta op, mijn lief, de zon schijnt door de bomen
poëzie
3.5 met 13 stemmen
3.224 Sta op, mijn lief, de zon schijnt door de bomen,
De vogels vliegen al om voedsel uit,
De visser achter 't huis sleept in de schuit
Zijn net, gevuld met vissen, uit de stroom en
De stalknecht legt op 't voorplein reeds de tomen
Zijn paarden aan, - sta op, mijn lief, mijn bruid,
De aarde is voor ons ook nieuw en schoon en luid,
Sta op, mijn…
oktober
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
972 Vogels kwetterend in de bomen,
is het lente, is het zomer?
Een vlinder op een verdorde bloem.
Een hommel met intens gebrom.
Verwarring heerst alom.
Lui hang ik in een stoel
en voel de warmte van de zon.
Op de achtergrond Bob Dylan
met mijn favoriete nummer.
Niks geen herfst en heftige stormen,
kou en nattigheid nog ver.…
Tante Sjaan
hartenkreet
2.2 met 8 stemmen
1.576 Vogels komen overal vandaan
storten zich dan op de buit
vechten om de rest beschuit
dan geniet ze tante Sjaan.
Tane Sjaan gooit nog wat brood
en haar gezelschap wordt vergroot,
plotseling vliegen zij verschrikt uiteen,
want ergens slaat hard een deur.
Tante is nu in mineur,
het is erg stil weer om haar heen.…
Spookbeeld
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
864 de nacht schokte eenzaam
in sterren van pracht
Kom -geef me een kus
en laat mij opnieuw horen
jouw ontboezemend hart
dat in liefde wil slaan
want meer heb ik niet nodig
en meer wil ik niet weten
nu ik langzaam mijn hoofd rust
hier tegen je aan
Ach het was maar een droom -sus je
laat hem maar gaan
Kom -laten we slapen
voor de vogels…
Verdichten
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
603 voor zich uitstarend
prikt ze in een bord waar de avond
tevoren een warme maaltijd
op geserveerd was
haar ogen kijken in 'n wereld
die voor anderen niet zichtbaar is
waar alleen zij toegang tot heeft
kleurrijke vlinders pirouetten dansen
bloemen geuren en nooit hun kop
laten hangen, bomen hun armen
uitstrekken tot in de eeuwigheid
vogels…
Onvoorwaardelijk
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
792 Jij bent mijn zonsopkomst
het brein van mijn intieme gewoonte
boven diepe wateren met vrije vogels
op de golven van het meer
waar ons zomerkamp, zonder droomverlies
daar bij het bospad, droomvrijheid
achter een horizon plaatst
ons liefhebben is nu samen geworteld
jouw seizoenen zijn eilanden rond dromen
de oeverlanden zijn het blikveld
het…
Oortjeshekke
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
873 Terrassen vol mensen en mensjes
tussen voorzichtig groenende bomen
Kleurige kleding, exotische honden
met hun verliefde eigenaars
tussen de auto's van alle tijden
Borden vol bio-verantwoord voedsel
Gerinkel van kopjes flesjes glazen
Toch treffen rust en ingetogenheid
Een ware weldaad, men respecteert
hier de natuur in haar vrijgevigheid
Vogels…
En spat open op wat verloor
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
509 een kei van een dag
de groten zijn kwaad en steunen op de kinderen
ik schrijf een gedicht
lees een boek
luister naar punk en ik word zonder pardon achterna geschoten in mijn eigen wijk
dan toch maar heel zacht en voorzichtig hang ik mijn glimlach weer terug
ik wil evenwicht moet je weten
fanatiek studeer ik de kleuren van twee razende vogels…
IN DE OUDE LAAN...
poëzie
3.4 met 5 stemmen
1.605 In de oude laan, waar zomerbomen wuiven
Met al hun groene waaierkoele palmen,
Niet hopend meer op vreugde, die bleef talmen,
Zat ik bij 't raam, waar zongoud in kwam stuiven,
Blauw blonk de lucht, de vogels kweelden psalmen...…
Mijn plek
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.006 De wereld om mij heen
bestaat uit duizend kleuren;
de vogels zingen er
en ik ruik zomergeuren.
Een reiger vist
Een visje uit het water,
en eenden in hun vlucht
dalen, met luid gesnater
in het rimpelloze water.
Eenmaal op mijn plek gezeten
word ik vredig, rustig stil.
De wereld om mij heen is nu
zoals ik het heel graag wil.…
Wat er ook gebeurt
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
3.729 ‘Wat er ook
gebeurt,’ zei je, ‘de vogels blijven zingen.’
Je had gelijk zoals meestal, maar zeker toen.
Een heilige was je, ben je - hoe kan een zo
jong iemand zo’n zwaar kruis dragen?
Ja, ik weet het nog goed, zei ik al.…
De ongenaakbaarheid van het leven
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
727 ik zit daar
zie de kleuren veranderen achter het raam
dan eens nieuwe dan eens volle maan
ik stook de kachel op
de mensen verdwijnen van de straat
misschien omdat de kou niks heel laat
van ijzig grijs wordt het zilverwit
en dan begint de schone lei
steeds harder beginnen vogels te fluiten
alle kou uit hun lijven
groen is er nu overal
toch…
sprekende delen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
637 dichter aan de mensenkant
en het zijwaarts blikken
alsof hij de huid draagt van het beest
hoe hij trekt om gezien te worden
slepend met gewicht
alsof hij boekdelen uitdeelt
en zij vluchtend
in een wegwimpelen
op haar bovenbalkon
het omfloersen
omringd met ijsgladiolen
haar glazen beschutting
het scharen in een vlucht
wenken van vogels…
in ontheemde tijd
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
446 morfosen aanspoelend
adem zilvergrijze luchten
glijden sopranende zuchten
saxend water zand en luchten
zingt in tinten zo zachtaardig
klankt vis en vogel waardig
zie de golven ploegen aarde
bewegen zicht ademend
verglijdt de strijd
in ontheemde tijd…
Morgendeuntje
poëzie
3.9 met 11 stemmen
2.476 Zingend door de blauwe lucht,
neemt de leeuwerik hoge vlucht,
op de daken dieft de musse,
vogels zingen onder 't wied:
't zingt al wat men hoort en ziet.
Over 't lachend groene veld
't rinkelend klinkend kloksken schelt,
't werkvolk met der zonne wakker
spreidt al over hof en akker.…
zij wil een naam om in te bloeien
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
838 zij wil blaadjes, beeldschoon
tussen armen van gekroonde leliekransen
vogels in bootjes horen zingen
wanneer woorden vallen
uit de mist
in te lange dagen
ze wil ergens halverwege
thuiskomen in haar droom
zoals de dichter in zijn verzen
met een derde, nog te vervullen wens…
Zomaar een dag
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
673 een vroege vogel op pad
anderen vliegen hoog in de lucht
stap voor stap
zweetdruppels parelen
waterhoentjes kissebissen in de sloot
een verdwaalde hommel
zoemt voorbij
ergens bloeit en lokt lavendel
in de tuin van mij
af en toe een voorbij razende auto
men heeft haast
ik niet
dit is genieten tussen hoge bomen
bij het tuinhekje zie ik…
Huis
hartenkreet
2.0 met 61 stemmen
6.346 Dat huis
waar steeds vol liefde werd gewacht op mijn bezoek,
waar ik de geuren rook
van chocola en eierkoek
en warm in de veranda
onder ’t aura van de zon
de mantra’s
van de wind en van de vogels horen kon.…
licht en beweging
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
802 En daar tussen in
goddelijke handen
die spelen met het licht op jouw lichaam,
een regenboog van vlinders, schaduw van vogels,
een myriade van lichaam van vleugels en vreugde
draaien en duiken in een samenspel van liefde.…
VRIENDEN
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.700 de wegen zijn hem onbekend
de straten lijken uitgestorven
geen enkel geluid is hier te horen
de angst begint hem te bekruipen
geen eten, drinken vindt hij hier
het bos, de bomen en het gras
de hele wereld zwijgt ineens
geen vogel en geen ander dier
wordt nog gezien of zelfs gehoord
het ruisen van de wind is opgelost
toch is het dag, het…
Hebban olla vogala
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
552 waarop de Maagd mij als een ziekentrooster
aanblikt, schenkend volle kracht naar kruis
en rondom klinkt ’t treurig monnikengedruis
op vaste tijden volgens ’t opgehangen rooster
Het Engels eten is voornamelijk een mooie geste
van goede wil: de broodpap grijs, de bieren lauw
en tijdens het kapittelen denk ik aan jou, aan jou
en alle vogels…
nacht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
501 De nacht duurt lang, geen vogel klinkt er,
de stilte is zo groot als het huis nee groot
als de maan nee net zo groot als het heelal.…
Dichte mist
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
671 Als de rode vogels donderen
en het licht slaat op het dak
Spiegelt het landschap zacht grijsgeel
waar de weiden scherp worden afgebeeld
in de zilveren flitsen van het onweer.…
Maanzee
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
683 Ik spiegel mijzelf in het glanzende wad,
dat mijn nachtgezicht golvend weerkaatst,
dat zout en zacht, vruchtbaar, zinderend,
zandkorrels doet neerdalen op mijn tong,
'Een wit golvend linnen omhult de gestalte
van de maangodin, die zo vruchtbaar is
dat zelfs de zee het graan laat groeien,
bloeien en waaien, en vogels terugroept
vanuit verre…
Fantaserend
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
497 Ik heb luid gezongen over de grote heide
bevangen haast door blijdschap en bevrijding
bij het aanzien van het kleurrijk levensspel
en daarboven de rijk geschakeerde luchten
met daarin de vogels die buitelden zo vrij
in gedachten heb ik gewandeld, jou aan mijn zij.…
DOOD
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.474 Niet lang
In vervlogen dagen
jong nog
Dartel
On-ervaren
bleef ik naar je mooie ikje en er-onder staren
Zenuwachtig
zoals alle vogels in de lente
opgewonden plachten
hun nestjes op te maken.…
Ommen - Holten
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
432 kracht
Na iedere bocht een verrassing
Een saluut van geknotte wilgen
Het riet zwaait me toe
Mijn hart dat naar me lacht
Paarden grazen in het veld
Vol met blauwe bloemen
Vandaag spreek ik niemand
Deze dag is van mij
Wat is het hier stil
Een monument krijgt mijn aandacht
Ik sta even stil
En word het van binnen
Plots hoor ik de vogels…
Bosrand
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
758 De zwarte V-vorm van een vogel zweeft
hoog, draaiend, gelijk Icarus naar de zon
M’n ademdamp drijft zachtjes omhoog
langs de boomstam in mijn leunende rug
tussen de kalende goudbebladerde takken
door, langs een vervallen eksternest…
Ook hier is het de witte condens die
de herfstige sfeer benadrukt en druppels
vormt op de aan de boom geklampte…
Hun lach.
poëzie
4.1 met 10 stemmen
3.212 De wolken beginnen te varen,
De bomen in wiegeling
Hebben gezang van blaren,
En alles - Herinnering,
Het Heden nú, en het Verwachten,
Het nóóit moede licht van de zon,
Het korengeel, het smaragd en
Het bloemenrood bij de bron,
Het geluid van een vogel jeugdig
Vol uitgelaten genot,
En hun eigen stemmen, vreugdig,
Als een levens-danklied…
Ik weet een tuin
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.176 Ga dan in 't woud,- waar de vogel zingt
Waar 't luchtig-vluchtend konijntje springt,
Bij bijtjes zoemen en mugge-dans,
En wind van bloemen me een wilde krans.
Leg zacht die krans op mijn haren neer,
En ga weer Leven .... en ween niet meer.…