6348 resultaten.
Passie
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
3.749 ons twee
de wind streelt mee
door het open raam
Twee lijven in elkaar verweven
dartelen samen
op in het ritme van de nacht
Vurig verlangen
in harten gevangen
in passie en liefde
tot bevrijding gebracht
mist wordt kleurrijk
verdrongen door de ochtendzon
licht werp een waaier
over onze naakte huid
zintuigen ontwaken
zal dit beeld voor eeuwig…
Mee reizende metgezel
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
2.058 Voor altijd in onze nabijheid
Bepaalt hij ons toekomstbeeld
Dromen die we hebben gedeeld
Blijven beelden in herinnering
Nieuwe start met onzekerheden
Ontdekken van nieuwe mogelijkheden
Leven met andere kwaliteit
Leven met hoop en tevredenheid
Zijn wensen die we delen
Samen op een bankje genietend
Onze oude dag verdienend
Met die eeuwige…
Oudejaarsavond
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.244 Lohengrins zilveren zwaard dringt de nacht binnen
En plotseling – stilte – geen gehuil, geen lach…
Een eeuwige branding brengt al het oude weg,
Wat schenkt Het Nieuwe Jaar ons? Een nieuwe piek? Een nieuwe val?…
voor het leven
hartenkreet
3.3 met 19 stemmen
5.168 die er straalt
De gevoelens voor elkaar
Uit het diepst van hun hart gehaald
Ik kwam terug en was steeds welkom
Hoopte stilletjes op vrienden voor het leven
Was deze vriendschap betaalbaar
Dan zou ik er alles voor (op)geven
Ook toen het donderde in m’n geweten
Was ik nog altijd welkom
Had een dak om onder te schuilen
Daar ben ik hen eeuwig…
't Gebed van----
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
1.677 ---Geloof dat je meekrijgt van
Thuis, school of godshuis
Leren, beleven en benutten
Van kansen
De ware voor eeuwig, voor
Altijd, voor nu
Met jou, ballerina, wil ik
Dansen
---Hoop die de toekomst gloort
en bergen doet rijzen
Tweespalt voorkomen of anders
Hersteld
Laten we roken de vredespijp
Laten we drinken de vrede en
Afzweren, '…
maar ik moet gaan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.012 wat doe je
met mij, tijd
ben jij de auto
die me overrijdt en
later met je tanden
alle namen van
mijn steen afslijt
ben jij mij toegemeten
toen ik geboren werd
dat is weer vergeten
ken ook niemand
die jouw lengte heeft
gemeten tijdens leven en
die ook alles heeft gegeven
maar ik moet gaan
bestaan kent echt
geen eeuwigheid
jij…
zomerden in vollemaanse nachten
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
2.122 ik heb je
tot vrouw gestreeld
je wonden zijn geheeld
je was eens het
verlaten kind dat in de
liefde nooit zichzelf meer vindt
we kwamen samen
in een dubbelleventijd
lente bloeide zomaar eeuwigheid
we zomerden in
vollemaanse nachten, kregen
van elkaar wat we verwachten
maar je wilde pijn
in drempelloze vlagen om dat
van vroeger…
zorg
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
2.027 zittend zit ze zwijgend zijn
zonder
zeven zeeën
hij houdt zich goed
zoekt zoveel zwangere zinnen
voor die ene z van ziek
hij wil ze op papier bezworen anders
zijn ze eeuwig weg al
die wilde wonderen van
haar woeste wereld
hier zal ze ze zachter zien
en dichterbij dan ooit geweest
hij voelt zich oud dan jong
met deze vrouw vol niets…
Zeemans herfstlied
poëzie
4.1 met 16 stemmen
3.466 Na 't zwerven en stuurse staren
Over de eeuwige zee,
Na 't eindeloos tumult van gevaren:
De stilte van een vredige stee.
Maar het is anders geworden,
Mijn makkers zijn vroeg gestorven
Of in ander alleen - zijn verzworven.…
Kreta...
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.582 Je bent zó mooi, vol verleiding
Mijn adem stokt telkens als ik je zie
Je nodigt mij uit om de sirtaki te dansen
Kreta, mijn lieve Kreta ik kus en omhels je
Je laat mij je geheimen van de bergen zien
De rustieke dorpjes waar de tijd stil staat
Je muziek klinkt bijna melancholisch
Kreta, mijn lieve Kreta neem mij met je mee
Je eeuwige zon…
De eerste man
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.889 Tederheid gaat vrij stromen
in haar onderbewustzijn
voor eeuwig meegenomen
zij aanbad hem en was nog klein.
We gaan trouwen lieve papa
onder de kleurrijke regenboog
ik dansend als prima ballerina
jij schrijdend als een koningszoon.…
Droeve Pythia
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
601 ze stamelt geluiden en klanken
waarnaar geen sterveling
met aandacht wil luisteren
haar eigen woord vertelt van pijn
omdat haar hart verscheurd is
en haar ziel voor eeuwig gewond
alles wat zij heeft verloren
brandt gaten in haar wezen,
de taal heeft haar verlaten
ik zie haar dwalen door deze tuin
der dwazen, gelijk de Pythia
spreekt…
vrouw
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
3.297 bruindonkere guirlandes over groengrijs azuur
met tussenin een lief klein neusje
en fijne schelpenoren; niet ver
naar verlangende mond en naakte schouders
met zachte overgang als eeuwige belofte
van slapeloze Aphrodite: nooit zonder
jouw warme ronde borsten
zwaar in de schalen van mijn hand
als zacht rijpe vruchten met bruine ogen
de…
Hand in hand
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
2.188 Je glimlach
is verdwenen en ik weet
dat je om me geeft
Je mond zoekt de mijne
ik sluit mijn ogen
Een zoen intenser
dan een jongen me ooit gegeven heeft
Voor eeuwig
heb je mijn tranen laten drogen…
Afscheid
netgedicht
3.6 met 28 stemmen
2.983 Mijn vriend houdt op met leven
Ik moet er heen
Afscheid nemen, niet voor even
Maar voor eeuwig zo meteen
Hij slaapt half zittend in zijn bed
Een witte troon
Voor het beregend raam gezet
Als ware het gewoon
Wij stervelingen moeten alsmaar huilen
Terwijl hij glimlacht
Alsof hij niet met ons wou ruilen
Alwetend wat hem wacht
Zijn ogen…
lange benen dromen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
821 hakken tikken
etalages schrikken
als jij spiegelt
in hun glas
rode koppen
schuilen achter blonde lokken
handen in de zak verbergen
schande in het grijze pak
ogen die weloverwogen
zoeken naar een warm entree
blikken die iets zachts begeren
klein wordt groot in reageren
ze zien het slanke lijf
de lange benen dromen
vergeten eeuwig…
Samen
gedicht
4.1 met 182 stemmen
59.776 Mij neem je mee op avontuur
door ouderwets verhalenland
met scheepsjongen op kruistocht
naar een walvis ver in eeuwig ijs.
Je schrijft mijn naam zo mooi als niemand,
schuin, versierd met vaste krullenhand.
Ik zit op schoot en krijg wel tien cent
zakgeld om het snoep te kopen wat niet mag.…
Kom dan, schrijf taal
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.028 vertroebelen
geopende armen die schrijnend
leeg deze dag niet meer vast
kunnen noch willen houden laten
ongevulde handen levenloos gaan
langs gestolen zinnen schrijven
onduidelijke lijnen hun eigen
wanhopige nachten, levensdraden
laten gebroken letters ademloos
haar eigen schoonheid dansen
kom dan, schrijf taal, dans
samen voor eeuwig…
De roversbende
gedicht
3.5 met 40 stemmen
17.579 Vaak trokken wij met onze roversbende
op woensdagmiddagen de polder in;
kruistochten naar het eeuwig onbekende,
achter de dijk, achter de grijze kim -
Wij droegen touwen, riemen, houten sabels,
bouwden een fort van klei en zoden gras;
geloofden grif de vlot verzonnen fabels
over een vijand die in aantocht was,
maar die niet kwam en nimmer…
Zonder Fee
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.285 - te vinden
uit alles wat vrouw was en ik ooit beminde
stond daar een reiger roerloos
in het bloedend verschiet
sneed het riet -dramatisch
een fluist’rende ode
zo zacht en gesluierd uit verzen verlaten
vervlogen vervulling die ik niet kon verklaren
hoe ik hier lag -en bovenal- wat mijn zoektocht verried
terwijl de reiger een eeuwigheid…
de geboorte van de eenzaamheid
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
947 wezenlijke
verbondenheid
ben ik afhankelijk
geworden en gebakerd
mijn ziel is gescheiden,
de Heelheid kwijt
hier is mijn eenzaamheid
geschapen
de mens eigen
en zo fundamenteel
de onvermijdelijke
sterfelijke verlatenheid
ik zoek vaak
doch ben niet
altoos bij machte,
verblindend onbewust,
de weg te vinden
naar de eeuwige…
Engelenzang
poëzie
3.5 met 8 stemmen
3.552 Ere in den Hoge en Liefde in eeuwigheid! -…
In werkelijkheid
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.319 achter donker water stijgt geleidelijk strand
rijpt langzaam een morgen en misschien daar
wacht het lang verloren gewaande vasteland
In werkelijkheid verzinkt in nevel het hart
in vergetelheid en in ’t zuchten van de jeneverstruik
kleurloos verloren grijs en des te pijnlijker
glijden witte boten door de eeuwige…
Symfonie van de Wind
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
809 decorum
ik zal met je zweven op dromerige stromen
het zijn de verweven sliertige draden
die ons dragen en immer nader komen
nimmer zal één ons met donkerte beladen
al zijn het stormen of buien met tranen
dan wel licht met schichtig vuur vermengd
ik hoef hen niet tot een speelse symfonie te manen
ze zijn reeds lang met het eeuwige…
een zachte landing
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
1.593 laatste toekomst wordt getrokken
in de stoet vergezeld van verstilde zwarte kraaien
zij kennen de mimiek van een afscheid het best
weten de doden over het veld te zaaien
en ons vaardig naar de gapende aarde te lokken
terwijl de touwen langzaam worden gevierd
en de vaart naar de hemel onbetwistbaar lijkt
ofwel het sterfelijke zeker voor het eeuwige…
De Belgische Ardennen
gedicht
3.2 met 16 stemmen
7.922 Intellectueel
woud - voertaal beschaafd Hollands -
onder een stop van eeuwige mist.
En overal creaturen die de door de
melancholie bevangen dichter uithangen.
-------------------------------------
uit: 'IJsbeerbestaan', 1999.…
Dagdromend
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
777 Dan helder en duidelijk voelen, ervaren,
hoezeer een mooie, wondervolle nacht
zo pijnlijk scherp verschillen kan
van de eeuwige hetzelfde werkdag.…
Alles wat je wilde, het was alles
gedicht
2.3 met 244 stemmen
45.773 Een juni en je peinst aan een vermolmd
ontbijt: ik zwierf om zoveel mensen heen,
verruilde zoveel zonlicht voor een zweem
van eeuwigheid en moet je nu eens zien:
die rouwrand rond m'n brood, dat zeepsoplicht,
die vuile handen en dat nevelhoofd.
Had ik maar minder in mijn dorst geloofd.…
De tol is mijn einde
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
805 rood
bang niets
over te houden
angst voor de scherven
stilte te erven
je vervalt
tot punten en strepen
historie gewist
je ziel is vergeven
waarheid heeft haast
ik durf niets te vragen
want alles lijkt schijn
is echt te verdragen
ik denk mijn spiralen
in zwart zonder grijs
de tol is mijn einde
jij bent mijn prijs
mijn eeuwige…
musca domestica
netgedicht
3.5 met 23 stemmen
1.334 berm
alsof zij wacht wat ik te lezen verschaf
ik ben nu verplicht
over mijn avonturen te vertellen
maar door haar aanwezigheid
verwordt denken tot kwellen
en blijft mijn blik op haar gericht
het is geen schokkend beeld dat ik schets
maar zo ongeveer ervaar ik mijn uren
om dit alles in deze vorm te verwoorden
gaat mijn verslag een eeuwigheid…