5945 resultaten.
Wasvrouw
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
4.511 verwoedt probeert te weren
toch blijft het telkens koppig keren
tot haar denken; moe en dof
De bonte plekken tussen het wit
sorteert ze als onrusten knagen
bij het strijken van de dagen
terwijl haar prinsje heerlijk zit
Zij perst de kreukels uit het leven
terwijl hij zijn stoom afblaast
bevelend naar de koelkast baast
om hem zijn koude…
de put
hartenkreet
2.0 met 7 stemmen
2.748 Voor Jan, Linda, Manuel
als ik in jouw ogen kijk
dan herken ik die vreselijke pijn
de somberte die jou gevangen houdt
maken jouw ogen nu zo akelig koud
echt, ik weet waar jij nu bent
die plek is mij ook bekend
jij ziet de ladder nog niet staan
waarmee je uit de put kunt gaan
angst en paniek slaan toe
je bent deze episode moe
hoe…
Kinderkersttijd
netgedicht
4.1 met 36 stemmen
3.152 als Kerstmis nadert
herinner ik me weer
die tijd van lang geleden
de jaren van weleer
koude, korte, donkere dagen
voor het eindelijk Kerstmis werd
en vlak voor kerst werd dan de boom
door mijn vader opgezet
die kerstboom stond bij ons in huis
vlakbij de warme haard
heel stevig op een houten kruis
mam schonk chocola met koek erbij
en…
waanzin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
895 omzet
in de letters van de lezer
een ander, kleiner alfabet
zijn geest lijkt verwrongen
tot de arts gluurt onder het schedeldak
waar de cel woekert tot gezwel
dat verklaart zijn gespleten onmacht
hoe hij gekneld zit in het vel
zo bloeit de rebel in de schaduw
zijn wil ontsteeg het grazend vee
de aap die laf lacht in zijn vuist
om de koude…
Fietstocht I
poëzie
3.6 met 5 stemmen
3.593 Wie nu niet voelt de hoop in zich
Worden tot een wil onhoudbaar en ontstuimig,
Een wil: zonder verwijlen
De Lente door te ijlen;
Wie nu niet kon
Z’n nieuwe witheid laten varen
Langs de jonge hartstochtblaren
Van ’n witte zeilen-zon;
Die is een man zo koud
Gelijk de Winter, en zo oud.…
Dichterslatijn
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
489 Landschap in de schemer verloren,
Bergtop met een meer zo koud,
Koestert schril een vloeibaar goud,
Sprankelend in stilstand bevroren,
Pegels van ijs markeren de rand,
Punten achter elkaar vertand,
Verhard en star maar transparant,
Kristallen schitteren als korrels zand,
Stijgende zon op het koele meer,
Stralend licht breekt speels en fel…
Memoires
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
2.468 Alles om me heen werd koud en grauw,
Waarom bleef je niet, ik hield immers al van jou!
Nu ben ik weer alleen,
En hoe ik me voel dat weet er maar één.
Hoe klein je ook was, vergeten zal ik je nooit,
Al wordt mijn verdriet wel minder ooit!
Je hebt een belangrijke plek in mijn leven,
Als een sterretje op mijn lijf geschreven.…
Vrij ervaren
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
716 Een koude wind schrijnt
en knijpt in het gezicht van
mensen, perst het ginter
en de toekomst uit, waarin de
aarde wordt verkleind, verarmd en zet
de wereld in de vitrine van de winter.
Verweerde oude stammen van vergeten
herinneringen, gesluierd door
andere culturen, die het getij
moeten keren, dan zonder enig erbarmen.…
Ernhems Goud
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.143 ballads, klagend zacht verwoordend
dat het de schuld is van de Vrouw
Ernhems Goud, ik hou van jou
je kent de diepste duisternis
het klappen van de zweep
van kindsaf aan
een zoektocht naar Haar
tot op de bodem van je glas
en in de diepten van je teksten
aan de voeten van het Kruis
in de leegte van je huis
valt de stilte Ernhems Goud, zo koud…
Zij aan zij
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
1.840 Koud van binnen m'n benen stijf op de grond,
de tranen die over mijn wangen gloeien,
Mijn hart doet pijn, en lijkt verwond.
Het leek vertrouwd alsof het zo hoorde,
maar de zee die onze voetsporen vervaagde
de omgeving die ons verstoorde..
het was te mooi om waar te zijn,
dus ik blijf erover dromen.…
Ik zag je verloren
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.940 karrenvrachten vruchten loos
in gebrek aan ooit gesprek
gooide oude jongens met het krentenbrood weg
attent slechts bij een potentiële minnares
van voorbijgaande aard
glom nog een vurig vonkje door je ruitjes
maar de muziek verstierf voorbarig
mijn onmacht viel uiteen in levenloos water
gedekt onder een sleetse mantel van oude liefde
ving een koude…
droge voeding, kassa vier
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
844 druivenkoningin in de schaduw van de kerktoren
waspoeder, bonen in blik, keukenrollen
op haar tong smelt een klomp van was
zij waadt door het wit van haar zure woede
schijnzwanger van een koortsdroom
ik lees het in de kerven rond haar mondhoeken
zij wuift naar een kindse vrek
die door het zilver van zijn buidel roert
zijn dekens nat van oud en koud…
Oud
gedicht
3.4 met 33 stemmen
28.070 Of plotseling weer het feest inspringen,
op stijve benen en met koude handen
dansen en vallen, overdekt met schande?
Het helpt niet. Houding is het leven niet,
onthouding evenmin. Zwijg en ga heen
en loop alleen zoals een oude wolf
en lik de laatste druppels uit de droge plassen.…
Observatie
netgedicht
4.2 met 45 stemmen
1.641 Zwarte takken ragen tegen
witte regenwolken
waaruit op koude dagen
hun witte schraapsel valt.
Die wereld aldus bestoven
te midden van de stilte
ligt daar in rust verzonken
en houdt haar winterslaap.…
Verdergaan
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.720 stille minnaar
Misschien horen jullie niet bij elkaar
Voor jou is ze meer dan een goede vriendin
Nooit meer te vervangen door een stand-in
Vooruitkijkend in de toekomst
Hoop je op nog een kans
Zodat ze nu nog soms
In je diepste dromen danst
Verdergaan is moeilijk als je echt van iemand houdt
Alles wat ze doet en zegt, niets laat je nog koud…
Wateraubade
gedicht
2.6 met 19 stemmen
7.515 Voeler
van inhoud: koud water, warm water, kokend heet water,
stoom en damp. Laat mij je aquanaut zijn, je H2O-heraut,
badbewoner, regendanser - geen vijver voor vissen
maar enkel voor jou. Lief rimpeloppervlakje op elk
maatbekerbakje, zodat ik altijd weet hoeveel je wel
niet bent.…
Vroege Lentes
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.168 beleefd
met paardenbloemen die verweven
haar dat gaven wat ze wilde
zoals zij ooit was geweest
gelijk het korenveld dat geel zag
toen haar ogen open gingen
Alleen op dagen dat ze somberde
dan neuriede zij zacht
op halve tonen in het zwart
die er het wit hadden verdreven
met een stem die - dichtgeknepen
in een stille gang verdween
rond koude…
Gebleven hemeling
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
514 In het koude Haarlem dacht hij vaak
terug aan dierbare beelden, vergezichten
van prachtige natuur, meisjes met
rinkelende oorbellen en zwierige rokken,
mannen met trotse gelaten op krachtige
paarden. Zijn heimwee deed pijn en als
een smid boog hij het ijzeren leed in
zijn vurige verlangen kunst te scheppen.
Wat nou alchemie?…
Droomvlucht
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.162 eindigt
Als salto mortale
Kunnen, willen geloven
Dat de vlucht
Geen route voor ontsnapping blijkt
Geen boete
Doof voor wat verder reikt
Dan de horizon
Die tot nu toe bepaalde
Wat hoorde
Wat door het plafond
Van plichtsbesef of ongeloof
Allemaal niets mocht beloven
Meer is dan een symptoom
Van de gure bries
Die uren ritselt
Gelijk koude…
hoofdrekening
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
669 ik kreeg er oude rillingen van
hoe ik de herinneringen
vergeten was
de koude sloeg toe
vanuit ondergrondse meren
het hoofd van vertrouwen
werd uit mijn onderbuik gesneden
wat was er dan
van de idealen overgebleven
en al het blinken
in heroïsche dromen
al die medestanders
die onderweg de reling
genomen hadden - overboord
elk mijmeren…
- Mos groeit overal -
hartenkreet
3.5 met 50 stemmen
2.674 De harde wind hij is zo koud,
voelt zo genadeloos aan
mijn hart versteend,
mijn lucht blijft weg
want er is niet meer..dan dit.
Mos..het groeit overal
overwoekert alles om mij heen
verbijsterd volgt mijn hart
en niet begrijpend wachten,
loopt op een weg van steen.
....want mos groeit overal ...…
Bij sneeuw
poëzie
4.1 met 7 stemmen
1.959 Doch koud zijn boom en steen,
Mijn dorre hart meteen,
Daar korte vreugde schallen
Die lang verbitteren.
Ik voel de winter wegen
Spijts al 't geflonker,
En zie in liefs gelaat,
Dat mij tot spiegel staat,
Mijn hoop op lentezegen
Nog immer donker.…
- Blik op het noorden -
netgedicht
4.3 met 58 stemmen
1.103 Een koud gevoel in de winter
de ijzige zee vriest dicht
troostloos smelt niet
waar het ijskoud water bedreigt
de toekomst van de noordpool.
Blik op het noorden
volledig uit het evenwicht.…
Aalmoes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Aan de rand van afstand
Voorbij de afgrond van jeugd
Waar onafgerond
Overduidelijk onkruid wordt verbrand
Het decor voor vergane deugd
Ziel zwart omrand
Ziedende sjacheraar
Zonder spoor van vreugd
Neergeslagen zwaargewicht
Gescheurde huid, ogen bont
Onbevangen vlagen van overwicht
Eindigen in de touwen,
Gevangen, knock out, op de koude…
Winterdip 2010
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
895 En weer dwarrelt sneeuw
Roos uit het haar van engelen
Die nooit de juiste shampoo gebruiken
En ik geeuw
Moe van de winter
Moe van weinig licht
Moe van een depressie
Het koudefront
En in bed
Verwarm ik je wintertenen
En plet me
Tegen je koude kont
Jengel nog wat
Over lente, dat het dan anders is
Dat de mooiste vrouw
Van een ander is
Moe…
Poor Virginia
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
463 Wel gefluisterd,
tijdens het eindeloze roeren in de kopjes,
dat onze koude harten warm werden van
elkaar en dat we elkaar wilden beminnen
als Romeo en Julia op hemels niveau.…
Een witte wenk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
421 De vogel, de vis
een vijver, mijn voeten
Het water is helder, het water voelt koud
Een witte wenk
dwingt mij naar het midden
Vandaag is voor eeuwig
Ik geef mij geheel…
Automutilatie en spijt
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
1.045 Maar zeiden veel
Het innerlijk vuur was uitgegaan
al toonde ze elkeen 't tegendeel
Twee ogen keken het meisje aan
ze lagen in de koude ondergrond
Ze zag zich in haar spiegel staan
met in haar hart een diepe wond
Twee ogen keken het meisje aan
ze staarden stil in de eeuwigheid
Haar arm en het geslachtsorgaan
hadden al teveel bloed geschreid…
isoleer
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
850 ***opgedragen aan alle tijdloze en kleurrijke zielen,
verborgen in de koude donkere kamers van de vele
psychiatrische instellingen, en in het bijzonder aan J.***…
De kranen
poëzie
3.7 met 7 stemmen
4.179 Uit het koude Noord verdreven,
reppen ‘t machtig vleuglenpaar,
Wenden zij naar ‘t Zuid de steven,
Zweven over, schaar bij schaar.…