5143 resultaten.
Het vroege uur
netgedicht
1.5 met 13 stemmen
399 In de witruimte
van de dag die nog moet beginnen adem ik stilte tot mijn randen.
Daar klinkt je eerste
parelende groet, scherpe en heldere
klanken vanaf kale tak. Je kleine borst een vlammetje
in de ochtendkou, terwijl je de schemering voorzichtig openbreekt.…
Het kunstwerk
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
409 richting
tot het moment komt
waarop denken te
strak wordt
dan begint het echte werk
niet meer in toevoegen
maar juist in loslaten
niet in aanscherpen
maar in ruimte geven
de gedachten worden
zachter
de hand laat zich niet
dwingen
vrijheid geeft vorm
zonder dat zij vastgezet
wordt
wat eerst slechts drager was
begint te ademen…
Voorjaarsbode
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
313 In je onbevangen, stille
vlucht vind ik de tedere moed zacht te ontwaken en licht te ademen.…
Drijvend onvermogen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
361 boven alles
blijft koppig blauw
alsof zij niets weet
van wat speelt in mij nou
mijn honden gooien stippen
hoog spelend omhoog
alsof kleine sterren
loslaten van droog
zij springen en happen
de stippen uit de lucht
alsof zij begrijpen
waar iets zich ontvlucht
en ik, hun baasje
sta onder dat blauw
met handen vol vragen
en een adem…
Thuis op deze aarde
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
404 Kwetsbaar op de grond
vleugels drinken zacht het licht
veilig in het nu
De geur van natte aarde
stijgt langzaam op, een uitnodiging om
de adem diep te laten zakken. Het ruisen van bladeren
filtert het lawaai, totdat alleen de hartslag van het bos nog overblijft.…
Naast jou
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
376 Je stille nabij
laat mijn adem weer zakken
tot een zachte kern
Hoe ik naast jou besta,
alsof elke ademhaling een fijne trilling
opvangt die door de ruimte beweegt en mij uitnodigt
om aandachtiger te luisteren dan woorden ooit kunnen vragen.…
Langzaam kijken
netgedicht
2.6 met 32 stemmen
1.259 Ik volg hun zachte richting tot ik voel waar het beeld wil ademen.
Soms rust ik in het midden
van wat ik zie, waar schaduw en glans
als twee rustige stemmen samenvallen, en ik leer
hun stille gesprek te vertrouwen zonder het te willen sturen.…
Windkracht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
316 niet zij
maar zij moet wijken
haar eigen zien
wordt vreemd en klein
ze durft haar voelen
niet te lijken
alsof ze niet meer
mag zijn
en toch onder breken
dragen
iets dat niet bezwijkt of valt
een stille kern voorbij
het vragen
waar iets zichzelf hervat
daar mag het wantrouwen verstillen
niet opgelost maar
zacht en vrij
een adem…
Ochtendschemering
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
363 Niet alleen ontwaken
geluiden, ook mijn breekbare adem
deint mee op het rijzen van de velden, terwijl
de omarmende wereld zich vormt in een stille samenhang.
Traag verschijnt de dag;
een eerste vogel raakt het kwetsbare
in mij, de wind strijkt langs mijn broze huid als
een belofte - dit moment berg ik zorgvuldig op; het voedt mij.…
Partituur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
177 De muziek is er nog,
tussen adem en stilte.
Ik zing niet meer.
De woorden keren naar binnen.
Ik ken je.
Ik zag je toen alles stilviel.
Geen licht nodig.
Alleen een avond
die niets verlangt.
Mijn lichaam vertraagt,
zonder weerstand.
Wat ik schreef,
raakt me nog
maar breekt me niet.
Alleen dit moment,
ongezien.…
Wat nog geen woorden heeft
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
267 In de langzame adem van het
landschap, waar elke contour zich pas later
laat herkennen, komt een vermoeden naar boven dat
mij niet loslaat, een fluistering die zich nog niet laat vangen in taal.…
Corona
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
374 Vrolijk vogelgeduikel
Ik kijk me blij
Adem vrij
Teken op het koude raam
Je naam
De een knuffelt
Ongeremd ongetemd
Machtig en laconiek
Ik word tóch niet ziek
De ander in hitte klam benauwd
Kwarttonen gillen van berouw
Op zijn buik.
Op zijn rug
Opa
nooit meer vingervlug
Bijna honderd
Bereid te gaan
Maar nee...…
Als een vogel
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
217 Zijn uitgespreide vleugels
drijven op de adem van de lucht, cirkelend tussen wind en verte.
Als stille reiziger draagt
hij dromen mee, verhalen die geen
woorden vragen. Gedragen door stromingen zonder
grenzen herinnert hij ons eraan dat vrijheid in vertrouwen groeit.…
Heb mij zo lief
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
123 Dan smelt de wereld, klein en zacht,
in onze adem, onze nacht.
Want wie bemint met ziel en bloed,
weet dat afstand geen liefde doet.
Een hart dat zonder jou moet slaan,
kan niet voor eeuwig verdergaan.
Dus heb mij lief, wees dicht bij mij,
geen koude ruimte meer tussen ons tweeën vrij.…
Ochtendstilte
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
238 Boerderijen staan zonder
nadruk ergens in het land, aanwezig
in hun eigen ritme, terwijl het bleke blauw naar een
warme rand verschuift en de wereld haar adem lijkt in te houden.…
de nacht van 12 oktober
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
202 lichtbaken dat in de late uurtjes
aan het slot van tijd tracht te sleutelen
dan, waar zal mijn schrijven zich nu in gaan
vertalen, hoe schromelijk zullen ze arriveren
alvorens moeder overste het lichtvenster
zal sluiten
ach, niet alles wat je beleeft behoeft zich te
plaatsen in een gedicht, want poëzie plaatst
zich in het leven zoals het ademen…
Intieme kameraad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
494 Gezelligheid die je bracht bij nacht,
wanneer de adem zijn reis had.…
gestrengeld verlangen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
41 en neuriën mee op de respons
van de daad die in mijn gedachten
leeft en nu zich in alle vrijheid
kan laten gaan
minuten kleven aan het
liefdesvocht dat wij elkander
brengen en traagt de tijd om
elk het wils dat zonder iets
te zeggen, het gevraagde
met liefde en lust zich
laat plooien in ons
gestrengeld verlangen
dan,
onze adem…
Verwachtingswereld
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
21 wij in elkaars ogen
waarheid zagen winnen
Ik wilde jouw jeugdsprongen niet zien
ze raakten dat wat ik niet wilde dragen
iets van een regenboog die grijsheid brengt
jouw bewegen droeg die toekomstpijn
maar jouw zwijgen verbrandde mijn dag
tot een vormeloze wanhoop
Die levenloze avonden
waarop woorden struikelden over niks
en jouw adem…
De schoot van het najaar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
20 Ik lag in de berm, koel en leeg,
zijn adem als een sluier over mijn mond,
de bladeren dekten ons toe
met somber goud en vallend geel—
wij gaven de voedster ons lijf ten buit.
Jeugd dreef voorbij zonder lust of doel,
dood stond onwrikbaar tussen de bomen.…
petrarca sonnet 126 vertaald in blank verse
poëzie
3.5 met 2 stemmen
5.565 met kracht gedacht
geen aarzelende porie in het lichaam
postgevat vlucht rijzend in het
vlees naar het geraamte
toch keert de tijd bij zorgzamer
gebruik de schoon gevatte veer
gezegend zij die morgen die de
huid stropt en de blik oplaadt
en keert; dan valt zij als een stenen
schaal respectvol naar de grond,
amor geinspireerd door ademende…
De donderbui
poëzie
4.0 met 2 stemmen
937 De koeien grazen weer gedwee,
Het volk komt buiten, één, getwee,
Staan mensen; allen ademen vrij.
Goddank! wij leven! 't is voorbij!
En hier en daar glimlacht men stil:
‘Doe met Uw knechten naar Uw wil!’…
De Engel en de aardling: oftewel de vernietiging van een Homo sapiens. (3)
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
579 Vroeg in de middag, een zachte winterzon bescheen haar bleke gelaat,
stopte het ademen, haar hart was gestopt.
Hij zag het bloed uit haar gezicht wegzakken, en ze kreeg een vale, gele kleur.
Zijn Engel was gestorven.
Het spookte in zijn hoofd, waar kon hij heen?…
Kinderen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
2.048 luchttrillingen boven het asfalt in mei
het is waarheid en ik vind het cool lacht mijn kind
dat de wereld om andere redenen bemint
en het macro van denken nog niet heeft geleerd
kon ik stemmen dan tegen ondanks mijn verweer
ik schenk het mijn hand en trek het dan mee
naar het riet langs het schuim en de vliegers boven zee
en ik vraag het te ademen…
Thebe
gedicht
3.7 met 52 stemmen
51.345 Maar had geen adem meer genoeg
en ben gevlucht in dit gedicht:
noodtrappen naar het morgenlicht,
vervaald en veel te vroeg.…
Over
hartenkreet
4.4 met 16 stemmen
2.464 Ik weet niet wat jij met mij doet
Het voelt zo fout maar toch ook zo goed
Ik probeer mij te verzetten, maar zie overal jouw gezicht
Hoor je stem, voel je adem en zie je staan in 't avondlicht
Ik pak je hand en vraag je bij me te komen
Vertel me geen leugens, laat me nog even dromen
Houd me stevig vast en sluit je ogen
Nog een knuffel, probeer…
Alleen met jou
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.969 zijn als
Golven op een rustige zee
Deinend op de zachte zilte wind
In perfecte harmonie
Je ogen in het donker zijn als
Kaarsen, brandend tussen 1000 rozen
Een prachtige rode gloed
Verwarmt mijn hele lijf
Je lichaam naast het mijne
Een pas geplante boom
Waarvan de bladeren
Nog ontluiken moeten
Jouw woorden vormen mijn wereld
Jouw adem…
Oom Karel: een familiefilmpje
gedicht
2.3 met 125 stemmen
56.177 Hoe goed zou het zijn een filmpje van zijn sterven te bezitten
als operateur zijn laatste adem af te draaien
vertraagd het stollen van zijn blik, het vallen van die hand
langs ijzeren bedkant nog eens en nog eens te vertonen.…
Verlost van al mijn zorgen
gedicht
3.6 met 29 stemmen
14.935 eenzaamheid
evenmin voor deze angst
als balling te leven in Amsterdam
om mij heen, ballingschap
in de palm van mijn hand
zie je nu maar te amuseren,
als een kind in een leemte,
ontheemd
ach, vriendschap door dik en dun,
ik ben bereid te versmelten met jou
in de stilte van de nacht
eerst zal ik hymnen zingen
dan zal ik luisteren naar de adem…
Kruimeldief
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.135 De rede wil het zilveren gordijn dicht
Een mist drijft om het huis van glas
En we halen ruimer adem.
Want zo doorzichtig is ook geen zicht…
Liever dit
Dan een schandvlek in de blote zon.…