Netgedichten

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 89.756):

Als een vogel

Vrij tussen wolken
vindt een vogel zonder kaart
steeds een eigen weg

Zo vrij als de ochtend,
zo licht als een gedachte, verschijnt
een vogel boven het veld. Zijn uitgespreide vleugels
drijven op de adem van de lucht, cirkelend tussen wind en verte.

Als stille reiziger draagt
hij dromen mee, verhalen die geen
woorden vragen. Gedragen door stromingen zonder
grenzen herinnert hij ons eraan dat vrijheid in vertrouwen groeit.

Hoe onbevangen en vast-
beraden hij zijn vlucht vervolgt; zijn
vleugels rusten op de open hemel. Verwondering licht
op in ieder stil moment, tot de avond daalt en zijn reis is volbracht.

Symbool van hoop en
verlangen nodigt de vogel ons uit de
wereld te verkennen. Zijn vlucht tekent een levend spoor
tussen horizon en wolken, van vertrouwde grond naar grenzeloze hoogte.