6649 resultaten.
Een annunciatie
gedicht
3.8 met 4 stemmen
3.862 met een altijd
vlammend zwaard tussen ons in
Komt me nog meer vertellen
hemelse nakomelingen voorspellen
maar (wat ze achter haar rug
houdt) geloven durf ik het niet
Dan vallen alle kruiswegstaties om
dan stijgt ze terneergeslagen weer op
fietst langzaam en eenzaam
naar het paradijs terug
Toch blijft in mijn koelkast onbedorven
het eeuwig…
vandaag schrijf ik een grijs gedicht
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.006 machteloos moet zij toezien
hoe smetteloos wit verwatert
vuil/grauw wordt haar speelgrond
modderig haar paden
al worden handen haar zacht opgelegd
kan zij haar blik niet afwenden
haar stervende geliefde
het gelaat dat haar zo dierbaar
wil zij behouden
met handen en voeten
hart en buik
in eeuwige omstrengeling
desnoods samen sterven…
zwart- wit gedicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
945 Als diepe grot witvis
in eeuwige duisternis.…
VRIJE ONWETENDHEID
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Mensen hebben vele voorstellingen
van het hiernamaals, eeuwig hemels leven
waarin men zijn ziel aan God zal geven
om altijd Diens grootheid te bezingen.
Vrome geesten willen elkaar verdringen
in vragende lenzen, zoeken en beven
terwijl vage beelden ernaar streven
verlicht op vaste rotsen te springen.…
Boven klif op pad
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
623 Het pad leidt jou
naar nog zeer veel onontdekt
Eeuwig geheim van 't Eiland
Vele bloemen die geuren
met een zee die ruist...
Guernsey, 1999…
Utopie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
630 Jouw eeuwige rust rondom mij zweven.
Als jij lacht voel ik jouw euforie.
Mijn nachtegaal zingend als het leven.
Jouw stilte omhelst de omgang van benaderen.
Je praat zoals de wind suist door de bomen.
Zo zacht en evenwichtig ritselen door bladeren.
Jouw stijl bevat elegantie die niemand kan tonen.…
De zon komt op.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
723 Dit duurt een eeuwigheid.
De dag breekt aan,
verjaagt de nacht,
de sterren en de maan.
De zon komt op
en het wordt licht.
Zo zal het altijd gaan.
De maan komt op
en gaat weer onder.
Zo gaat er een nacht voorbij.
Er is geen mens
die dit kan stoppen.
Er komt geen einde aan de tijd.
De avond valt,
verdrijft de dag.…
Het stuift...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
520 Het stuift…
In mijn hoofd stuit het verstand op de greppel die ik als kind groef
tussen stekelige kruisbessenstruiken en margrieten in,
en waar een kruis een graf benoemt
en nog een steen met eeuwige letters
aan die kant waar de bloemen zijn.…
SONNET KRULDE IK IN MAHLER
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
667 door invoelen
violen welke de geest omwoelen
gewillig zonder gedachte vragen
willoos hangen aan ragfijne draden
dromend wiegen bewegende zegen
krul ik mijn lichaam in Mahlers negen-
de teerhartige opus ontladen
omvat dit paradijslijk begeven
in welvende klank der schone tonen
compleet zalige rust zal doorleven
hier wil mijn wezen eeuwig…
Afscheid
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.005 Wie hoopt nu nog op straks of morgen
en of er eeuwigheid zal zijn?
Maar ’t leven is heel diep geborgen
en steeds zingt het een nieuw refrein.
Voor mijn jongste broer die vorige dinsdag overleden is
en morgen wordt begraven…
De herfst blaast op de horen
poëzie
4.3 met 3 stemmen
5.144 De stilten weven gobelijnen
van gouddraad over ’t woud,
met reeën, die verbaasd verschijnen
uit varens en frambozenhout,
en sierlijk weer verdwijnen -
De schoonheid droomt van boom tot boom,
doch alle schoonheid zal verdwijnen,
want alle schoonheid is slechts droom,
maar Gij zijt d’ Eeuwigheid!…
Luc De Vos is niet meer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
886 Kleine schalkse ruiter, tussen
pen en podium huilde je
angst en hartenpijn, wars
van glitterglam, de eeuwigheid in.
En waar je nu bent,
verhef nogmaals het wondermooie Mia
(jouw muze toch?) tot tijdloze hymne,
hier al onsterfelijk en weet,
lieve Vos, niet alleen Elvis
blijft bestaan, maar jij ook.
Jij ook.…
Onze handen.
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.044 Onze handen boden een stuk oneindige eeuwigheid
waarbij het intense innige zwijgen
in de spiegeling van onze ogen
een eigen wervelend beeld beschreef,
uit het ons onzichtbare weten ontstaan...…
WEG
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
478 Ik bezoek geen reeks
van aangedane straten meer
ze lopen eeuwig uit op treur
van toentertijdse vreugd
nog hoor ik echo’s uit mijn jeugd
langs opgeschoven vensters
waar ooit muziek weerkaatste
mijn vriendjes zijn voorgoed vervlogen
hun aanzicht is vervaagd
alleen namen zeggen mij nog iets
alsof levenloos heeft huisgehouden
opnieuw…
Opvaren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
560 Verder dan uw eeuwige twijfel.
Voorbij uw zure onverschilligheid.
Vaar dus maar een beetje op ten hemel:
dáár huist het Vuur dat ons de toekomst wijst!…
Novalis
poëzie
4.5 met 6 stemmen
2.810 Niets wordt vernietigd, spoorloos verwoest;
Een geur, een toon die in de stilte zoemt,
Iets blijft - hoe ook verijld, versteend, verbloemd,
Leven moet alles tot in eeuwigheid.
Geen sluimring, geen min, geen dood verzoent
De kruistooht redeloos door ruimte en tijd.…
Zij aan zij
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
494 weet
het is niet uit vrije wil
noch in aanvang gedoopt
ik word zomaar meegesleept
is het haar dans
in kleine pasjes
of de krekel in de avond
die fluistert in mijn oor
is het de kleur groen
in een overweldigend koor
of ligt de smaak aldoor
in mijn mond
ik heb geen weet
doch het leeft wel in mij
't is een wezenlijk verlangen
eeuwig…
WACHTENDE STAP
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
512 schepping
die hun zinnen streelt
de zuigende ogen
brengen in het denkende hart
een nevelig purper
dat zich steeds anders toont
het versnipperde bont
van een vervellende boa constrictor
verdwijnt los kronkelend
in een schaal geplette aardbeien
weke moes glanst als avondrood
kleur der ingetogen bewondering
en onwankelbare liefde
voor eeuwige…
als een asceet
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
510 het Wad graast op de eeuwige velden waar
de herfst zijn kraamzorg heeft neergelegd, haar
schoot schudt van schaamte nu ze naakt
haar naamloze leden tentoonspreidt
ergens raakt een voorspoedige dood de echo
die haar loodst en ik vlucht in mijn langste
adem - ooit
alles raakt doorzichtig in de grijze wolken
die als vruchtwater kleven aan…
Denk mijn ziel
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
574 De middernachtelijke dromen
over vagevuur en hemel
naast eeuwig branden
in het helse martelvuur
Rust mijn ziel
er zijn geen andere goden
dan de stemmen
in je eigen hoofd
Dat stemmetje dat zegt:
je zou beter moeten weten
je hebt toch een geweten
om gewoon te kiezen
tussen goed en kwaad
zonder schuld, boete,
overgave, beschikking,…
Levensloopbestendig
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
582 Fase na fase
doorliep ik voorbeeldig
- al beweert mijn moeder soms wat anders-
en klom ik, tree na tree,
op de ladder van voorspoed en geluk
en met de eeuwige hoop op een welverdiend einde.
Ik kijk naar buiten
en zie de dag aardedonker worden.
Ik zoek de sluipschutter
die daar ergens op mij wacht.…
Verdwijnen is bewijs van tijd
gedicht
4.2 met 5 stemmen
3.941 Een uur
verstrijkt, dag, eeuwigheid uitmondend
in wat vergeten lijkt. Bedrog.…
Haar Antwoord
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.258 "Mijn hart was vól van U, maar heeft verkregen
Tot loon alleen leed, leed in eeuwigheid."
Kan dan het eens verbleekte morgenuur,
Daar alles toch herleeft in de natuur,
Niet met een nieuwe dag de kimmen kleuren?…
Blijf geloven
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
518 Vrienden kunnen je verlaten
Maar God blijft trouw in eeuwigheid
Hij is het die jou in dit leven leidt
En zal je nooit in de steek laten.
God heeft je lief en wil het beste voor jou
Hij wil jou steun en sterkte geven
In alle omstandigheden van dit leven
Blijf dan maar geloven in Zijn trouw.…
De schim
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
686 het leven
Als kostbaar gebaar
Waarheid weten
Is onbereikbaar
Is alleen daar
Voor wie weten wil
Voor wie gelooft
Is het leven een vuur
Dat nooit uitdoofd
Dat verder gaat dan de dood
Het is het leven in het groot
Antwoorden op vragen
Bij herkenning in ziel en zaligheid
Wordt je een waarachtig mens
Die bij de dood
Meegaat
in de eeuwigheid…
In geest en kracht wordt
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
517 De hemelse gerechtigheid
spreekt in tongen van een
opstanding voor de eeuwigheid.
Van hem die neerziet op al zijn
kinderen. Die in de geest van
Pinksteren hun weg vervolgen.
Eendrachtig tezamen aan een
nieuwe aarde toegewijd.…
Juichen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
524 Zijn goedheid blijft in eeuwigheid
En Zijn trouw tot in alle geslachten
Van Hem is het goede te verwachten
Wij mogen aan Hem zijn toegewijd.
( Enkele woorden uit Psalm 100…
Zonder Jou
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.090 maar hierboven
spreekt Iemand in liefde
voor eeuwig je naam!…
Denk niet
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.195 populieren
word ik meegesleurd met
de zaden van bloemen en planten
zal ik rusten onder
het bladgoud van de herfst
tot ik verteerd in de winteraarde
zal ontkiemen in de lente
ik zal de witte lentekrokus zijn
die glinstert in het zonlicht
het vergeet-me-nietje in mei
de roos van onze zomer
en de merel zal fluiten
op het pannendak
om ons eeuwig…
DODE HOND
gedicht
3.9 met 52 stemmen
13.677 Het lichaam wordt wel gezien als een nest
het tijdelijk verblijf van een onzichtbare
vogel – een afgezant van de eeuwigheid.
Zo zie ik het niet. En toch toen de hond stierf
wat gebeurde er toch dat ik wist dat ze stierf
alsof haar lichaam door iets werd verlaten.…