Alle inzendingen over verloren

6020 resultaten.

Sorteren op:

Gelukje

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 565
Iemand waar ik heel trots op ben je maakt me blij Wat een geluk bij je sport altijd paraat op je werk laat je zien waar je staat De zon zal voor mij schijnen ook al valt er van tijd tot tijd regen lieve meid, ga zo door je bent voor mij een grote zegen Wat een geluk dat jij hebt wat ik ben op maat wat een geluk dat dit nooit verloren…
Leidy12 april 2015Lees meer >

Gang

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 460
in de kleinste hoeken en gaten Kennismaken met een wereld van atomen, vorm krijgen in een molecuul paradijs voor illusionisten, licht breken tot kristallen blazen, waarin herinnering voor altijd wordt bewaard Zij kijken maar en al wat bekeken wordt kijkt ondoorgrondelijk terug stenen, planten dieren, mensen alles is en niets gaat verloren…

Onversneden raadsel

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 698
In een vloeibare wereld van reflecties gaat de waard kopje onder draagt de toog geen glazen aan de wand een schilderij waarop de gulden snede elke scherpte verloren heeft botte lijnen in verwaterde compositie ze vullen gezonken stegen met trambanen zonder haltes een blinde reiziger tast naar de vluchtheuvel - het perspectief - nergens…

Krankkiplekker

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 767
Leven zonder sterven zou zijn als glas zonder wijn Uiteraard is de dood nooit eens imaginair zij is een verbinding werkelijk reëel in ons leven Zelf ben ik niet die vader 'k Verloor door ziekte wel een voornaam deel van mijzelf Er is immer connectie absolute verbinding tussen voor en tussen na waarbij er altijd wordt gelinkt tussen…

Dichter

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 5.742
Geen dubbelganger neemt straks je plaats wanneer je doodgaat in; geen keer op keer verloren hartsvriendin ging van iets anders dan gedichten zwanger. Veel lijkt mislukt te zijn, maar toch, jij bent degeen die eens zelfs in het meest banale de waardigheid en zin heeft onderkend, en alles in het eerste licht zag stralen.…

Primair verlangen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 479
Verloren van paden, in het wild verdwalen, wil ik overleven, terug naar simpel zijn. Waar wildernis zich oneindig laat herhalen, mij kokhalzend opslokt, en ik gulzig verdwijn. Betreden wil ik, die eindigheid der dagen, het kloppend voelen, weten van de essentie.…

Zonder gezicht

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 458
Een kerk zonder gezicht of identiteit waar ik luidkeels mag zingen over liefde en licht maar waar angst is voor moderniteit hier zijn wij waar staan wij fijn dat u er bent bij ons wilt horen onze prediking is opgewekt natuurlijk en blij er is echter één probleem wat wordt onderkend we hebben ons gezicht verloren ze…
Cor van Vliet13 november 2015Lees meer >

Handencyclus

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 460
zonder littekens van de tijd Vrouw van de maan geef me je warme handen waarmee je nu zo volop leeft liefde grijpt waar nodig is loslaat wat je kunt Vrouw van de zon toon me je oude handen waarmee je hebt geleefd laat me de sporen zien van al die lange jaren Diepe groeven van verdriet grillige lijnen van de liefde rimpels van verloren…
geeraardt28 november 2015Lees meer >

Geboortebericht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 876
Mensen moesten wachten ‘t Paradijslicht was gedoofd ‘t heeft aan Adams geslachten Zijn eigen Zoon beloofd God is ons niet vergeten we waren haast verloren maar waar de dieren eten is Gods Zoon geboren ’t lag gewikkeld in doeken als mensje, heel gewoon je kon Hem zo bezoeken de kribbe was zijn troon Handjes tegen baby’s mond eens…
Robert Doek19 december 2015Lees meer >

Kerstgedachten

gedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 9.705
Maar na een minuut van stilte, als de kruitdamp is verdwenen in Parijs en in Beiroet, de sirenes zijn verstomd blijf ik het staccato horen zoveel ging voorgoed verloren...…

Panfluit

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 454
Liefde uit het verloren land, zeg je en ik zie een bloemenveld in mijn gedachten: Van vroeger toen de bloemen vrienden waren omdat de man met de panfluit langs kwam met een grote pan soep bij ons op de stoep en we dachten niet dat het stoffelijke onderdanig was aan het geestelijke we deden de dingen in gewoonte van doen en daden zonder denken…

Buitenkerkelijk

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 388
voor God spelen bepalen met kracht de liturgie van macht exclusief voor heren zij slaan de maat met dissonanten systeembeheerders vol celebranten die niet willen horen hoe we willen bidden wat we willen zingen niet begrijpen hoe we willen vrijen de taal die we spreken al die pastores, paters bisschoppen heiligen verloren…

Stammenstrijd

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 472
Gevelde bomen bij een asfaltmeer Vanuit de hemel heeft het glas geregend God staat erbij, de vele zielen wegend Een engel knielt bij ledematen neer De afgerukte takken doen hem zeer De schors, de bomenhuid,nu zwartgeblakerd Werd ooit in beige juten stof gebakerd Gestut tegen de grillen van het weer De kraai rouwt om zijn nu verloren nest…

Het paard van troje

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 535
ik zag het aan de blaadjes van de heg zij bogen waar zij anders openden toen donker passeerde pas later toen het vaker gebeurde begonnen blad en tak een subtropische vorm te krijgen in vergelijken in de kledinglijn ging lang en donker overheersen het vrolijke verloor zijn lente in eenvormigheid vrouwen sjokten hun gelijk multiculturelen…

Grote stoere vent

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 525
Mijn grote stoere vent eens zo klein, nu zo lang mijn heerlijk mannetje voor niets of niemand bang Mijn grote stoere vent laat een traan omdat het niet mocht lukken verloren zag ik hem staan Even zat hij er doorheen even zag hij het allemaal zwart maar tijd heelt alle wonden maar het blijft een gevoel apart Gelukkig zijn er mensen…
Leidy22 april 2016Lees meer >

van zwart-wit naar nexit

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 417
het terugkeren van beeld waar taal bezwijkt aan verloren creaties stapelen kasseien zich achterwaarts op, er is geen wand die mij leunt wanneer achterdocht in visualisatie de schilderingen in oudheid kleurt, zwart wit versnelde passen geluidloze terugdraaiende wielen in een voort- gaande beweging maken van de afstandbediening een kaasrasp…
elze3 juli 2016Lees meer >

spring maar

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 607
mijn wagen we slaan de handen samen alle zorgen langs de kant bestemming niemandsland een rit van vele jaren ver weg van duistere gevaren een tripje naar het licht weg met het weerbericht laat het gras maar groeien hoor de bijen zoemen snuif alle liefde op sta eens op je kop met retro muziek in oren rijden we nooit verloren…
jonhy donovan15 augustus 2016Lees meer >

Schaarste

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 660
En aan het eeuwige kiezen Tussen terugtrekken en aanvallen, Het getijdenspel waaraan geen man ooit ontsnapt, nog is Polen niet verloren dacht ik terwijl ik me laafde aan de groene ogen van de waardin.…

Zie mij aan

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 464
o zie mij aan lief innerlijk licht gebroken zit ik hier en ween het voelt alsof een storm doorheen mijn ziel mijn Zijn ontwricht een licht verloren stroomt in mij gelijk het kind van ver voorbij dat liefde zocht maar nimmer vond op 's moeders kille oudergrond o hoor mij aan lief innerlijk licht uw kracht is uit het oer geweven laat…

een zonnige ochtend

gedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 4.160
De zon die hem wakker sloeg volstaan zou te schrijven: de hamer neerkomend op de domme of achteloze vinger ontketent een wereldoorlog of beter: de eerste blinde schermutselingen in het omstreden grensland: in het jonge zonlicht gaat het oude weerlicht nog even volledig verloren de rest is pakpapier, houtwol journalistiek, psychologie…

Wist ik het maar

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 578
Ik beloofde mezelf mijn eigen steun te geven, maar ik verloor het houvast dat me recht hield. Vroeger had ik een schouder om te leunen. Een hand die me vast hield. Een woord dat me troostte. Lippen die mij zoenden. Alles is voorbij. Ik sta er moederziel alleen voor!…

Triest

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 484
'k Ben niet in m'n hum ook niet in m'n sas 'k Ben een beetje triest en als dat alles was: 'k ben 'n beetje verloren 'k ben mezelf wat kwijt dus zeg ik wie 't wil horen: 'k voel me een kleine meid. Dus ben 'k niet in m'n hum en ook niet in m'n sas gewoon 'n beetje triestig da's alles, ik pak m'n jas!…

Beschaamd vertrouwen

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 642
Z’n handen normaal in z’n zak zaten los als ie weer eens z’n dag niet had Dat gebeurde vaker en steeds meer ze liet ‘t toe, tot op een keer Er iemand ingreep met forse hand de brulboei verloor daarbij een tand ook zijn vriendin, die werd weggebracht en nu, is het over met de macht!…
An Terlouw28 oktober 2017Lees meer >

Geboorte

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 920
En ze wist: nu had ze hem verloren, En ze hàd geen kind, was maagd gelijk te voren, Want haar diepe liefde was te klein. En ze schrok, en zag in zéker weten, Hem wéér liggen op haar schoot... verreten... Dan zou zij zijn gróte moeder zijn.…

In de tuinen van Tjaarda bij Oranjewoud

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 654
Of ik in mijmeringen deze ochtend iets verloor en belopen ook zij in leven meer dan een spoor, zijn ook zij niet tijdelijk hier dat wat eens zal wijken. Ik zwijg en beëindig die gedachtestroom maar. Ik sluit mijn ogen,vele minuten zitten naast elkaar, seconden lang tikken door de een na de ander.…

'40-'45

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 563
over dorpen en dijken waar kinderen speelden klein en dun luisterend naar de stap van lederen laarzen met hun donkere ogen hun donkere haren ze zullen niet spreken ze kenden geen namen en de dagen kraakten en honger en kou knepen je krank onder de Stahlhelm stokte het lied van vreemde verten van oorlog en dood het verloren…
Guy Aarts24 november 2018Lees meer >

Verstoorde vrijage

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.485
Ik gleed van haar af om het bed uit te zijn, zocht mijn kleren die ik in het duister was verloren, sprong in mijn broek, trok de trui over de oren en rende naar het venster achter het overgordijn. Er kwam echter helemaal niemand binnen, alleen hun hond jankte zachtjes aan de andere kant, dus het ontkleden kon wel weer beginnen.…
Ruud20 december 2018Lees meer >

Entropische eindigheid

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 576
openbaarden feiten het diepe moeras waarvan gas de grootste leugen was het bestaan een begaan met redden van het vege lijf wij hebben het schilderij niet af kunnen maken de structuren begonnen al stinkend te ontbinden in het bijzijn van onze kinderen het doek kon schuld en boete niet meer dragen kleuren vervaagden en vormen verloren…

Passievlucht

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 553
Ik zei het kan geen weemoed zijn Geen heimwee, wens naar vroeger, vlucht, Nee, die melancholie is lang verloren Die pijn van terugkeer, nostalgie: Voorbije scènes d'une folie, Een dwaasheid waar ik niet van wist tevoren Een wild fantoom stijgt op, muziek Uit lang vervlogen erotiek Een lief refrein laat mij opnieuw bekoren 31 maart…
Maxim30 maart 2019Lees meer >

Verlangen,

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 476
Windvlagen ruisen door de bomen Ver van je liefrijk hart, Als tranen van verloren dromen terug naar zorgen en smart.…