6020 resultaten.
Gelukje
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
565 Iemand waar ik heel trots op ben
je maakt me blij
Wat een geluk
bij je sport altijd paraat
op je werk
laat je zien waar je staat
De zon zal voor mij schijnen
ook al valt er van tijd tot tijd regen
lieve meid, ga zo door
je bent voor mij een grote zegen
Wat een geluk
dat jij hebt wat ik ben op maat
wat een geluk
dat dit nooit verloren…
Gang
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
460 in de kleinste hoeken en gaten
Kennismaken met een wereld van
atomen, vorm krijgen in een molecuul
paradijs voor illusionisten, licht breken
tot kristallen blazen, waarin herinnering
voor altijd wordt bewaard
Zij kijken maar en al wat bekeken wordt
kijkt ondoorgrondelijk terug
stenen, planten dieren, mensen
alles is en niets gaat verloren…
Onversneden raadsel
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
698 In een vloeibare wereld van reflecties
gaat de waard kopje onder
draagt de toog geen glazen
aan de wand een schilderij
waarop de gulden snede
elke scherpte verloren heeft
botte lijnen in verwaterde compositie
ze vullen gezonken stegen
met trambanen zonder haltes
een blinde reiziger tast naar de vluchtheuvel
- het perspectief -
nergens…
Krankkiplekker
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
767 Leven zonder sterven
zou zijn als glas zonder wijn
Uiteraard is de dood
nooit eens imaginair
zij is een verbinding
werkelijk reëel in ons leven
Zelf ben ik niet die vader
'k Verloor door ziekte wel een
voornaam deel van mijzelf
Er is immer connectie
absolute verbinding
tussen voor en tussen na
waarbij er altijd wordt
gelinkt tussen…
Dichter
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.742 Geen dubbelganger
neemt straks je plaats wanneer je doodgaat in;
geen keer op keer verloren hartsvriendin
ging van iets anders dan gedichten zwanger.
Veel lijkt mislukt te zijn, maar toch, jij bent
degeen die eens zelfs in het meest banale
de waardigheid en zin heeft onderkend,
en alles in het eerste licht zag stralen.…
Primair verlangen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
479 Verloren van paden, in het wild verdwalen,
wil ik overleven, terug naar simpel zijn.
Waar wildernis zich oneindig laat herhalen,
mij kokhalzend opslokt, en ik gulzig verdwijn.
Betreden wil ik, die eindigheid der dagen,
het kloppend voelen, weten van de essentie.…
Zonder gezicht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
458 Een kerk zonder gezicht
of identiteit
waar ik luidkeels mag zingen
over liefde en licht
maar waar angst is
voor moderniteit
hier zijn wij
waar staan wij
fijn dat u er bent
bij ons wilt horen
onze prediking is
opgewekt natuurlijk en blij
er is echter één probleem
wat wordt onderkend
we hebben ons
gezicht verloren
ze…
Handencyclus
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
460 zonder littekens van de tijd
Vrouw van de maan
geef me je warme handen
waarmee je nu zo volop leeft
liefde grijpt waar nodig is
loslaat wat je kunt
Vrouw van de zon
toon me je oude handen
waarmee je hebt geleefd
laat me de sporen zien
van al die lange jaren
Diepe groeven van verdriet
grillige lijnen van de liefde
rimpels van verloren…
Geboortebericht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
876 Mensen moesten wachten
‘t Paradijslicht was gedoofd
‘t heeft aan Adams geslachten
Zijn eigen Zoon beloofd
God is ons niet vergeten
we waren haast verloren
maar waar de dieren eten
is Gods Zoon geboren
’t lag gewikkeld in doeken
als mensje, heel gewoon
je kon Hem zo bezoeken
de kribbe was zijn troon
Handjes tegen baby’s mond
eens…
Kerstgedachten
gedicht
4.1 met 7 stemmen
9.705 Maar na een minuut van stilte,
als de kruitdamp is verdwenen
in Parijs en in Beiroet,
de sirenes zijn verstomd
blijf ik het staccato horen
zoveel ging voorgoed verloren...…
Panfluit
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
454 Liefde uit het verloren land, zeg je
en ik zie een bloemenveld in mijn gedachten:
Van vroeger toen de bloemen vrienden waren
omdat de man met de panfluit langs kwam
met een grote pan soep bij ons op de stoep
en we dachten niet dat het stoffelijke
onderdanig was aan het geestelijke
we deden de dingen in gewoonte
van doen en daden zonder denken…
Buitenkerkelijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
388 voor God spelen
bepalen met kracht
de liturgie van macht
exclusief voor heren
zij slaan de maat
met dissonanten
systeembeheerders
vol celebranten
die niet willen horen
hoe we willen bidden
wat we willen zingen
niet begrijpen
hoe we willen vrijen
de taal die we spreken
al die pastores, paters
bisschoppen heiligen
verloren…
Stammenstrijd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
472 Gevelde bomen bij een asfaltmeer
Vanuit de hemel heeft het glas geregend
God staat erbij, de vele zielen wegend
Een engel knielt bij ledematen neer
De afgerukte takken doen hem zeer
De schors, de bomenhuid,nu zwartgeblakerd
Werd ooit in beige juten stof gebakerd
Gestut tegen de grillen van het weer
De kraai rouwt om zijn nu verloren nest…
Het paard van troje
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
535 ik zag het
aan de blaadjes
van de heg zij bogen
waar zij anders openden
toen donker passeerde
pas later toen
het vaker gebeurde
begonnen blad en tak
een subtropische vorm
te krijgen in vergelijken
in de kledinglijn ging
lang en donker overheersen
het vrolijke verloor
zijn lente in eenvormigheid
vrouwen sjokten hun gelijk
multiculturelen…
Grote stoere vent
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
525 Mijn grote stoere vent
eens zo klein, nu zo lang
mijn heerlijk mannetje
voor niets of niemand bang
Mijn grote stoere vent
laat een traan
omdat het niet mocht lukken
verloren zag ik hem staan
Even zat hij er doorheen
even zag hij het allemaal zwart
maar tijd heelt alle wonden
maar het blijft een gevoel apart
Gelukkig zijn er mensen…
van zwart-wit naar nexit
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
417 het terugkeren van beeld waar taal
bezwijkt aan verloren creaties stapelen
kasseien zich achterwaarts op, er is geen
wand die mij leunt wanneer achterdocht
in visualisatie de schilderingen
in oudheid kleurt, zwart wit versnelde passen
geluidloze terugdraaiende wielen in een voort-
gaande beweging maken van de afstandbediening
een kaasrasp…
spring maar
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
607 mijn wagen
we slaan de handen samen
alle zorgen langs de kant
bestemming niemandsland
een rit van vele jaren
ver weg van duistere gevaren
een tripje naar het licht
weg met het weerbericht
laat het gras maar groeien
hoor de bijen zoemen
snuif alle liefde op
sta eens op je kop
met retro muziek in oren
rijden we nooit verloren…
Schaarste
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
660 En aan het eeuwige kiezen
Tussen terugtrekken en aanvallen,
Het getijdenspel waaraan geen man
ooit ontsnapt, nog is Polen niet verloren
dacht ik terwijl ik me laafde
aan de groene ogen van de waardin.…
Zie mij aan
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
464 o zie mij aan lief innerlijk licht
gebroken zit ik hier en ween
het voelt alsof een storm doorheen
mijn ziel mijn Zijn ontwricht
een licht verloren stroomt in mij
gelijk het kind van ver voorbij
dat liefde zocht maar nimmer vond
op 's moeders kille oudergrond
o hoor mij aan lief innerlijk licht
uw kracht is uit het oer geweven
laat…
een zonnige ochtend
gedicht
4.2 met 4 stemmen
4.160 De zon die hem wakker sloeg
volstaan zou te schrijven:
de hamer neerkomend op de domme
of achteloze vinger
ontketent een wereldoorlog
of beter: de eerste blinde schermutselingen
in het omstreden grensland: in het jonge zonlicht
gaat het oude weerlicht nog even
volledig verloren
de rest is pakpapier, houtwol
journalistiek, psychologie…
Wist ik het maar
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
578 Ik beloofde mezelf mijn eigen steun te geven,
maar ik verloor het houvast dat me recht hield.
Vroeger had ik een schouder om te leunen.
Een hand die me vast hield.
Een woord dat me troostte.
Lippen die mij zoenden.
Alles is voorbij.
Ik sta er moederziel alleen voor!…
Triest
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
484 'k Ben niet in m'n hum
ook niet in m'n sas
'k Ben een beetje triest
en als dat alles was:
'k ben 'n beetje verloren
'k ben mezelf wat kwijt
dus zeg ik wie 't wil horen:
'k voel me een kleine meid.
Dus ben 'k niet in m'n hum
en ook niet in m'n sas
gewoon 'n beetje triestig
da's alles, ik pak m'n jas!…
Beschaamd vertrouwen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
642 Z’n handen normaal in z’n zak
zaten los als ie weer eens z’n dag niet had
Dat gebeurde vaker en steeds meer
ze liet ‘t toe, tot op een keer
Er iemand ingreep met forse hand
de brulboei verloor daarbij een tand
ook zijn vriendin, die werd weggebracht
en nu, is het over met de macht!…
Geboorte
poëzie
4.5 met 2 stemmen
920 En ze wist: nu had ze hem verloren,
En ze hàd geen kind, was maagd gelijk te voren,
Want haar diepe liefde was te klein.
En ze schrok, en zag in zéker weten,
Hem wéér liggen op haar schoot... verreten...
Dan zou zij zijn gróte moeder zijn.…
In de tuinen van Tjaarda bij Oranjewoud
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
654 Of ik in mijmeringen deze ochtend iets verloor
en belopen ook zij in leven meer dan een spoor,
zijn ook zij niet tijdelijk hier dat wat eens zal wijken.
Ik zwijg en beëindig die gedachtestroom maar.
Ik sluit mijn ogen,vele minuten zitten naast elkaar,
seconden lang tikken door de een na de ander.…
'40-'45
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
563 over dorpen en dijken
waar kinderen speelden
klein en dun
luisterend naar de stap
van lederen laarzen
met hun donkere ogen
hun donkere haren
ze zullen niet spreken
ze kenden geen namen
en de dagen kraakten
en honger en kou
knepen je krank
onder de Stahlhelm
stokte het lied
van vreemde verten
van oorlog en dood
het verloren…
Verstoorde vrijage
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.485 Ik gleed van haar af om het bed uit te zijn,
zocht mijn kleren die ik in het duister was verloren,
sprong in mijn broek, trok de trui over de oren
en rende naar het venster achter het overgordijn.
Er kwam echter helemaal niemand binnen,
alleen hun hond jankte zachtjes aan de andere kant,
dus het ontkleden kon wel weer beginnen.…
Entropische eindigheid
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
576 openbaarden feiten
het diepe moeras waarvan
gas de grootste leugen was
het bestaan een begaan
met redden van het vege lijf
wij hebben het schilderij
niet af kunnen maken
de structuren begonnen
al stinkend te ontbinden in
het bijzijn van onze kinderen
het doek kon schuld
en boete niet meer dragen
kleuren vervaagden en
vormen verloren…
Passievlucht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
553 Ik zei het kan geen weemoed zijn
Geen heimwee, wens naar vroeger, vlucht,
Nee, die melancholie is lang verloren
Die pijn van terugkeer, nostalgie:
Voorbije scènes d'une folie,
Een dwaasheid waar ik niet van wist tevoren
Een wild fantoom stijgt op, muziek
Uit lang vervlogen erotiek
Een lief refrein laat mij opnieuw bekoren
31 maart…
Verlangen,
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
476 Windvlagen ruisen door de bomen
Ver van je liefrijk hart,
Als tranen van verloren dromen
terug naar zorgen en smart.…