Alle inzendingen over wit

8651 resultaten.

Sorteren op:

Schaduwrijk

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 478
Vol woord gekozen schoonheid doch met hart en ziel in diepe pijn begraaft zij het dagboek "zomerstilte" achter een laatste dunne bomenrij het treuren van kale wilgen nabij boerderijen in winterstilte leggen trage lange schaduwen zich neer over grauwe weilanden in schaduwrijk van het witte land denkt zij huiverend terug aan toen zij daar…
mobar24 mei 2009Lees meer >

Dans der getijde

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 622
Vlinders sterven Storten in het water Die niet naar karkassen Maar bloemen ruikt De zee gevoed Door schepselen Mooi als engelen Schreeuwt in wanhoop Witte schuimkoppen razen en bulderen Terugwaarts Omarmt alles in zijn koele woede Berusting Gadegeslagen door Vliegende creaturen Die aan de hemel Zijn getijde volgen Verworden…

Verborgen kalender van de dood

netgedicht
3.7 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.223
en als ik dan wegdroom in armen van genade, het lege huis zie staan met geblindeerde ramen, zie ik witte vogels in vertraagde vlucht over eindeloze velden gaan wijl kille wind waait langs de deur waar alleen de dood nog adem haalt en zich koud naar binnen richt om mijn sterven te beleven lokt mij het hemels havenlicht en als ik dan verdwijn…
Hanny7 september 2009Lees meer >

Françoise

netgedicht
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 912
ik leg jouw naam in blauwe krullen op het parelmoer papier strijk voorzichtig als was het perkament mijn hand over het vel ik blaas jouw naam in witte krullen over de bloeiende zee die eindeloos zal golven tot daar waar ogen de einder raken ik plant jouw naam in rode krullen rond de oude plataan waar lelietjes der dalen hun kopjes…
Hanny12 september 2009Lees meer >

Ze krijt

netgedicht
4.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.257
wit stof dwarrelt van het zwarte bord wist de cirkels en de lijnen waarin de kleine meid haar hart heeft uitgestort ze krijt omdat haar zielsverdriet onopgemerkt is weggevaagd de tekening niet is begrepen het leken enkel strepen die ze zomaar had gezet zonder veel benul terwijl zij als een tovenaar de vloek wilde bezweren harde…
Ludy Bührs25 september 2009Lees meer >

zacht land

netgedicht
4.1 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.045
alle gedachten die ik uit de winter verzameld heb alle slachtoffers uit het reliëf van de nacht bange stappen en mistranden het knielen voor de duisternis in mij ze verdwijnen wanneer de horizon duinen dichterbij brengt nog dichter dan een witte oever aan de dood ontleend de wind, een vogel, het schuimen van verzen…

ARTIKEL 147

netgedicht
1.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 581
Het staat nu zwart op wit Geschrapt wordt het verbod Op lastering van God Wie delft het onderspit Zou ’t goddelijke Licht Even hebben geweend Of even zijn versteend Schreef het soms een gedicht Van Goliath op klompen In ’t Alziend Oog een muisje?…

Het Wad als bevrijder

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 767
drenkeling te wezen het koor van zout zonder een duidelijke dirigent braken de golven en tilden het schuim ver boven mijn kunnen zodat ik balanceerde tussen de mimiek van het klassiek of de garderobe die het heden vertegenwoordigde in het masker van het moment doch de lessen achter de vleugel markeerden de grenzen in een onduidelijke zwart wit…
elze21 november 2009Lees meer >

vluchten

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 840
majesteitelijke rust van stille sterrenconstellaties snelt men naar de nacht’lijke haven begerig naar nog verdere oorden felwit neonlicht verdrijft daar elke flonkering lichtjaren ver dreunend verdwijnen zilveren vogels naar de blauwe nacht achter de kim boordevol verlangen naar ’t onbestemde nooit ver genoeg in de rusteloze geest hoge witte…

Een zucht zomernachtlucht

hartenkreet
4.0 met 46 stemmen aantal keer bekeken 1.423
De klok mikt zijn kleine wijzer op middernacht Ze kleurt de hemel in in mijn hart als ze naar me lacht Helder wit blikt het maanlicht gericht door het open raam zodat een zucht zomernachtlucht haar ziet staan Het morst haar haren over mijn schouders Laat haar mond aan mijn lippen hangen Mengt haar parfum met de kracht van…
Namasté23 januari 2010Lees meer >

pianoconcert nr. 1

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 730
de pianotoetsen wit en zwart de handen glijden eroverheen strelen bedenkelijk het oppervlak of beuken, hameren er geweld uit we zitten als bevroren in de grote zaal. Na afloop groot applaus, de pinguin staat op en buigt voor het publiek, we lopen verward het gebouw uit, ik weet even niet links of rechts.…
c. paris25 januari 2010Lees meer >

gesmolten sneeuw

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 830
De sneeuw is gesmolten de aarde heeft haar oorspronkelijke kleur en stoepen vegen hoeft niet meer voor onze deur maar wat was die witte wereld fotogeniek waarvan we de mooiste foto's maakten zo uniek en hebben genoten van het schaatsen op bevroren sloten nu is het voorbij de sneeuw is gesmolten en wachten we op de lente met haar ontluikend…
marijke28 januari 2010Lees meer >

Je mond een rode lach

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 689
je ligt in wit gesluierd kant je vingers in een knuistje je adem wolkt vlak langs je hand met kleine rimpels in je huidje ik zie je dromen onder wimpers komen ze schieten razendsnel voorbij hoor je zuchten zie spanning vluchten als je je keert op de andere zij langzaam gaan je handjes open kleurt je mond een rode lach ik zie…
wil melker1 februari 2010Lees meer >

Solange

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 479
onder het vlasdoek tussen schouder- en schaambeen telt zij trouw haar ribben voor het slapen gaan ze weet dat iemand het vingerspel hiernaast te drogen legt hoe diep gebukt de nerven van de vloer meebewogen mooier is Solange wanneer zij bij dageraad haar hoofd afzet op zoek naar sokkels in mat wit gras Gedicht uit de Bloemlezing, Zoals…

Jij had geen idee

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 893
Jij had geen idee Alles was zo zwart Geen enkele ruimte voor net dat beetje wit Waardoor dat alles misschien wel grijs zou worden.…
Mandarijn18 februari 2010Lees meer >

- De man met een titel -

netgedicht
4.4 met 23 stemmen aantal keer bekeken 745
wilde men hem overwinning in de strijd garanderen maar dan herviel de grootmoedige prins op het witte paard, na een moeizame lobby zoals aangeduid in de luisterboeken.. puur door zijn geestelijke wijsheid is hij landskampioen geworden…

met beide benen op de grond

netgedicht
4.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 723
Ik liep alleen met lange stille stappen door zachte witte wolken heen toen de mist in mijn hoofd verdween probeerde ik jou te bereiken mijn armen te kort om zo ver te reiken ik bleef maar zoeken en kijken zo lang als ik kon tot een eenzame traan langzaam opsteeg naar de zon maar...niemand kwam ik tegen mijn hart huilde…

Lastig portret

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 523
het museum is spiegeldicht ik zie niks dan alles te veel licht teveel spotlights ik sta in de witte ruimte een hoofd staart me aan, hij tweehonderd jaar oud, maar maakt een frisse indruk, ik wil bukken en bidden als de heilige die hij is, en slurp de beker met een rietje, alles is teveel, het koele overzicht vergeten, staar…

Druppelsgewijs

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 551
kan ik, nog genoeg moeite betogen in vriendschap vormen om woorden als de jouwe achter een spel met maskers kan ik, nog op zachte toon schrijven met gedurfde vrijmoedigheid in blauw/witte draden die het goed met elkaar vinden wat het hart kan dragen aan deugd, meer als een vriend met al dat kan inspireren waarin 'hart' en 'gevoel'…

Kokkelkorrels en pekelschuim

netgedicht
3.9 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.027
blaast de wind zijn misthoorn sluit dan de luiken en wees gewaar dat er wraak door fuiken raast witte wieven die bedreven zullen lonken met hun rokken van doorschijnend filigrein laverend tussen stam en takken leggen zij hun wil op aan de wind die stilvalt voor hun klaagzang en de dood in ‘t water vindt wee de zee, met het pekelschuim…
Hanny2 juni 2010Lees meer >

zonder verplichting

netgedicht
3.9 met 22 stemmen aantal keer bekeken 666
een dag te sterven vandaag behalve de kraaien en de leegte kleur ik alles zwart die laat ik uit de vloed van vragen komen of misschien doe ik, vrijwel vergeten, of er niets meer is net zo lang totdat er iets is het maakt niet uit wat al zou het een golvende lijn zijn waardoor de stilte duizelt wit…

Gedane arbeid

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.540
In gelukzaligheid te dromen in een zetel van gedane arbeid en haar vruchtgebruik, drijvend op de witte wolken stromen en de tranen uit de laatste knipoog van het paradijs.…
pama11 juli 2010Lees meer >

WACHTEND VOORJAAR

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 424
Madeliefjes in de rijp: hard en zacht wit door elkaar. Wieden en harken: het kleine leven wemelt, vlucht weg of vergaat. In ochtendnevel staan bomen, half verzonken: ruige eilandjes. Ritsel op zolder. Ongedierte? Insluipers? Vogels doen hun nest. De kraai pikt in gras, maakt van het veld een kunstwerk: "kastanjebolsters."…
Han Messie14 augustus 2010Lees meer >

Nog even voor het slapen gaan

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 603
Momenten voor het slapen gaan ben ik, reeds met nachthemd aan, voor het open raam gaan staan met uitzicht op de volle maan Leunend uit venster met volle gewicht en ogen naar 't melkachtig wit gericht, valt er een zilverachtig licht met zachte glans op mijn gezicht Terwijl door hoge oude bomen stralen blijven binnenstromen draal ik om…

Jij bent de godin

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 531
ik zie je na de lange nacht het leven scheppen jij geeft groen aan gras en boom schemert blauw de lucht laat in wit de wolken komen dromend op hun vlucht opent bloemen in de kleur van het seizoen ontsluit het donkere van toen jij schenkt ziel aan alles om je heen zonder jou ben ik in kou alleen jij bent de godin die leven schept…
wil melker10 september 2010Lees meer >

Baldakijn

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 677
Ik weet wel dat ik op moet staan om niet te blijven liggen weemoedig staar ik naar de einder golven met witte kruinen vertellen een verhaal maar het spookt zo in mijn hoofd Ik spaar de tijd in ongebruikte kamers ik zit daar uren lang maar het vallen van de noten maakt me zo klein van binnen hij staat vaak boven aan de trap de man zonder…
rudy paans1 oktober 2010Lees meer >

verstrooiing

netgedicht
3.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.571
vele rozen lagen er; maar zeven stonden fier rechtop als een saluut in zilt herinneren verging hun aanblik stiller dan de wind, die vogels droeg uitgestrooid langs zand en water zwierf wat as van wie het was –dat weet ik niet, maar wel de witte blaadjes die zich bogen naar de hemel en dat steeds vervagend spel van vele zware voeten…
switi lobi2 november 2010Lees meer >

een gesprek

netgedicht
4.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.266
onwerkelijk hoe stilte het witte daglicht draagt alsof winter over haar heen groeit en wenst te horen dat woorden ongezegd blijven leven in zijn handschrift ik loop er heen, de bomen trager in het water, aan het einde van het onlangs gestorven huis het is vandaag, een dag zonder schaduwen alles lijkt anders van vorm * bloemengeur…

geen toegang

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.009
hoe je die avond een deken om me heen legde je fiets stond niet op slot en je zei de gangen staan te vol in de tuin liep je van de ene kant naar de andere en de buitenmensen keken met argusogen toe pikten het groen weg uit onze vingers we staarden ze donker hun huizen weer binnen dat zwart wit denken het is de wereld maar je rolde het…

winterbloemen

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 794
het sneeuwt nu en de toegedekte wereld huilt niet meer er schijnt slechts zacht zo’n witte gloed langs bomen vol gesluierd door wat straatlicht waar een auto mee verschijnt, even warmer en dan niets binnen bloeien lieve foto’s in de glimlach van weleer ze straalt intenser nu mijn missen hevig wordt het is te kort om alles te vergeten…
switi lobi7 december 2010Lees meer >