1075 resultaten.
Ruis in regen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
650 eenzaamheid
die uit het zicht hoorbaar
vreten aan vlees en botten
van vlinders in de kamer
die in de schemering blijven
rustelozer dan ooit tevoren
de nacht draagt
mijn raam voorbij de wind
verder dan het koele laken
dat vleugels snijdt tot
smalle repen verten
mijn ogen wekken stilte
als langzaam luid
regen valt
over een bodem…
Voor Aphrodite
hartenkreet
3.8 met 45 stemmen
3.313 Heb je lief, daarom moet ik je verliezen
Wat blijft zijn ankers wankel ingeslagen
in een weerbarstige, zanderige bodem
waaronder een tapijthaai, zeepieren, een slak
een naakte, van wie de kleuren blijven bekoren
zichzelf niet meer zijn zoals zand verschilt
van rivier en zee, in meer of minder rond
versleten zijn tot er weinig meer overblijft…
Gedronken liefde
netgedicht
2.1 met 15 stemmen
1.442 hij vluchtte snel in glazen
wanneer er ruzie was
en thuis het servies reeds
gebroken was gevallen
perplex stond de barman
glazen te vullen
die wellicht verder gingen
dan de dubbele bodem
aders vraten ogen rood
zoals zijn neus beaamde
zijn vrouw niet boos meer
en een lentegevoel ontwaakt
de klok die niet na twaalfen slaat
want de nacht…
Evenwicht in het extreme
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
511 De wereld uitgesneden
langs sjablonen van het
blinde geld, gevoegd
in voorbewerkte stenen,
ingelegd met specie
van het zwoegen,waar
geen bloed meer uit kan treden,
zelfs geen tierend mos, zelfs
geen onkruid welt op gave
bodem, niets dan dode licht
erboven, niets wat ons verplicht
raakt evenwicht, van aarde
losgemaakt, claimen vale
schaduwen…
Vrije val
netgedicht
4.8 met 14 stemmen
544 Dat jij de bodem bent geweest
van mijn lichtzinnige bestaan
heeft mij vertraagd verrijkt van geest
nadat je plotsklaps bent gegaan
sinds jouw vertrek spuw ik mijn gal
met sterke drank in het café
ik leef vanuit een vrije val
en sleur de liefste mensen mee
uit jouw postume aureool
span ik ternauwernood een boog
mijn vogelvlucht uit het…
Stille wateren
netgedicht
4.3 met 24 stemmen
569 Zo roerloos, rimpelloos lijk je mij te spiegelen,
terwijl de diepte van mijn Ziele-zijn
verborgen ligt in de eeuwige beweeglijkheid
van jouw bodem.…
Moeder Aarde
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
514 Als zij jong is – laat haar bezinken
en gewiegd worden als een
onnozel kind – bodem nog
ongerept in de voren van
zijn toekomst.
Mijn inzicht zal haar niet grijpen.
Zij zal het antwoord zijn op de
vraag die zij mij toekent –
hoe te overleven als zij er niet
meer zijn zal.…
Definitie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
993 Dit verraad zo alomvattend
Dat ik er welhaast in verdrink
Maar voor ik naar de bodem zink
Zal ik me nog één keer goed bezatten
Elk glas dat ik op je drink
Lijkt een herinnering te bevatten
Aan hoe de vonken in de rondte spatten
En aan hoezeer ik in jou weerklink
De zuiverheid van deze zonde
Blijkt mij opnieuw te definiëren
Een zondige,…
SOUPER
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
523 beproevingen
je legt de tafel af met je
damasten handen, strijkt plooien
glad met mijn tijdsbestek,
tot de randvoorwaarden
opgebaard mooi uitkomen
sfeer schijnt gunstig voor
een lustige wederopstanding
maar het culinaire licht
brengt schaduwzijden aan op
het bord voor je hoofd
het mijne eet ik netjes leeg
en uit fatsoen lik ik
de bodem…
IK ben een arme man
gedicht
2.8 met 57 stemmen
13.416 Ik haal
dat is mij opgedragen
met emmers
water uit de regenput
en voel mij schuldig
omdat ik modder
op de bodem zie.
En zo begint de dag
nog voor het kwaad ontwaakt is.
Een hand voor mij
is witter dan een bloem
en het is waar dat woorden
mij vreesachtig maken.
Ik leef zo.
Ik ben zo.…
Kersenbloesem
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
847 De wind is wit en de bodem ijzig
Maar ik denk aan kersenbloesem
Roze.
De nacht is grauw en hangt over de morgen heen
Maar ik droom van de boom in jouw tuin
Die druipt van kersenbloesem
Roze.…
Sprookjesbossen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
605 Op eigen erven
van verpande levens in verhulling,
op vreemde bodem
van dromen zonder vervulling.
Dennenaalden zonder zomer
verlichten hier winterse noden
waar graven de bezoeker dienen,
niet de doden.…
Door het duister gegaan
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.004 Toen daar
die dag, dat moment
toen daar de bodem
viel
Toen het zwijgen
de adem benam
kilte het hart bevroor
de ogen zich sloten
Toen, ja toen
zag ik het pas
de spiegel die brak
de illusies die vergingen
Al mijn tranen
al mijn woorden
ze werden uitgewist
door de laarzen van het gelijk
In de tunnel van angst
zocht ik het licht…
Besluit
gedicht
3.0 met 2 stemmen
3.038 Op de bodem van het ravijn
groeien wonderlijke
bloedbloemen.
----------------------------------------------------------------------
uit: '25 jaar Nederlandstalige poëzie 1980-2005' (2006)…
Zeg me
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
631 Bij branden komen nooit
gevaarlijke stoffen vrij,
bij overstromingen
komt er nog eens troep vanuit de bodem bij.
En toch moeten ramen en deuren dicht,
hebben mensen bij brand tranende ogen,
hebben mensen bij overstromingen
de naarste ziektes, maar er is nooit iets mis,
je hoeft je nooit druk te maken!…
Woorden
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
709 Zoveel woorden in mijn hoofd
Verlangen naar papier
Zoveel wil in mijn hart
Verlangt naar nieuwe dromen
Een berg gevoel in mijn buik
Ontlaadt als een vulkaan
Magma kruipend door mijn lijf
Een uitweg zoekend
Om zich uit te braken
Lava stroomt langs mijn benen
Stort zich in de zee
Zoekt naar verkoeling
En vindt rust op de bodem
Tussen krabben…
Het is vreemd...
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
781 ze zullen van je houden
(net als ik, of net iets minder),
we vullen glazen en drinken
liefde tot de bodem leeg.…
Zonder ballast
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
466 ik ga binnenkort
de ultieme duik
in je ogen maken
om jou op de bodem
van je ziel te raken
in een totaal geven
zal ik mezelf vergeten
om zonder ballast
de diepte in jouw blik
voor het eerst te meten
heb veel los
moeten laten om
vaardig te worden
snelheid te maken om
ons ontmoeten te smaken
voel al de warmte
van je lach weet me…
Vakantierdroom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
408 ik heb mijn handen
gewassen met zand
op het strand van de zee
het was warm en rul
gleed door mijn vingers
als een soepele waterval
pas later bracht
water houvast ik speelde
met vorm en ballast
tot het zand verdween
de bodem golfde
en wit schuim verscheen
ik bezag de rimpels
van nat en herfstige kou
droogde ze gauw in de zon…
bagage
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
543 sterren scheuren de hemel aan flarden
ze branden gaten in mijn handen
en in haar donkere ogen
waar komt al die duisternis vandaan
in zwarte gaten kun je verdwijnen, zegt ze
maar soms verzinken ze in jou
je voelt ze op de bodem van je hart
ze zijn warm en koud als brandend ijs
heb jij bloed aan je handen, vraagt ze
dat weet ik niet, maar…
Het nest
netgedicht
5.0 met 10 stemmen
564 vertel me niet
van de buitenbeulen
ze slaan het merkteken
van de rode dood
ze lachen in jouw ogen
kom nu in mijn veilig nest
ik heb de takjes glad gevijld
de bodem zacht verdonst
vouw je vleugels
en vlij je neer
hier staan we
in onze vederlichte liefde
als het winteren gaat
de bomen kalend en jij
nog steeds van mij
en ik…
Een beetje fleur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 Ze hebben een dikke bodem,
die schittert in het licht.
Ernaast staat een klein vaasje,
met één enkele rode bloem.
Vanuit mijn stoel zie ik het aan,
het hele plaatje, geeft zoveel fleur...
aan mijn zo klein bestaan.…
STIJGEN EN DUIKEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
448 De geur van weiden
vol sappig gras en bloemen
vliegt op en zweeft door teer lover
dat voorzichtig ontwaakt is
streelt de bodem van boerenland
en in 't woelige Drachten
daalt ontdekkend neer
beurt nijvere fabrieken op
speurt langs winkelrijen
drentelt heen en weer
tussen een banketbakkerij
en een hoog huis met witte
raamranden en daklijsten…
geduld van de aarde
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
267 de aarde ademt langzaam
in velden van goud en stilte
waar handen kunnen nemen
wat nodig is
en niets meer
rivieren fluisteren geen bezit
zij stromen, geven, verdwijnen
zonder iets te bewaren
behalve hun weg
maar ergens groeit een honger
zonder bodem
een mond die blijft vragen
ook als de schalen breken
van overvloed
en de aarde —…
Granum salis
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
563 Hemelloos
ligt hij nu
op de bodem
van het meer
der vergetelheid
zonder gevreesde
stem van 't water
grondeloos en diep
Wij
de zeevaart
scheepswrak
kundige
papyrologen
piramide
maritieme
oudheidkundologen
zien
deze relikwie
uit tijden
lang vervlogen
na jaren
ploeteren en graven
met heel andere ogen…
Hades en Perséphone
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
620 verzadigd met koekoeksnest
rottende motten
Verstikkende cellen
in ballen van uilen
duistere doolhof
dood lopende mieren
Setengah mati
een eeuw oude bodem
setengah mati -
half levend half dood
Bevroren aan 't einde
der winterse nachten
ontworsteld aan klei
en bodem met pezen
rottende motten
karkassen van kevers
en uilebaltenen…
we bloeien nu wild
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
824 ik duwde de wolken opzij
maakte de hemel weer vrij
zo dat je zon weer kon schijnen
je ploegde me om na de
oogst gaf me stilte en troost
liet me in winter verdwijnen
maar de wind droeg het zaad
van de prins van geen kwaad
naar een vruchtbare bodem
we kiemden in licht en
warmden ons nieuwe gezicht
in een zonnig lentegebeuren
we bloeien…
in rondingen je lijf gezet
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
863 uit zand en vuur
heb ik je beeld geblazen
in rondingen je lijf gezet
je ogen glanzen
transparant verbazen
je ziel als bodem ingelegd
de zon licht zacht
je trekken uit en
schittert je beweging
je huid grenst aan
de wind en fluistert
zijn gevoelige beleving
je bent gestold in het
moment van reageren
je wilde zoveel uitproberen…
de strop zou adem blijken
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
750 hoog in de lucht
zie ik je glanzen
vleugels gespreid
een horizon rijker
je ogen waren
leger dan de put
waaruit je klom
vanaf de bodem
je handen raakten muren
voeten klommen
gleden weg, ontvelden
in het pijn verdrijven
wanhoop was je touw
de strop zou adem blijken
verstijfd van kou wilde
je het leven grijpen
je bent herboren…
de ronding is volmaakt
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.502 ik gooi steentjes
op het water
platte stuiten
dan het best
een keer of drie
bij vier verdwijnt
die onder water
naar de bodem
bij de rest
met een enkeling
werp ik een vijf
die koester ik
en zal hem vinden
omdat hij springen kan
wat langer leven wil
hij rekt zijn bestaan
door nog een keer te gaan
en dan pas af te zinken
ik heb…