inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 60382):

Het is vreemd...

het is vreemd
hoe alles zich langzaam oplost,
hoe elke zonnegloed verdwijnt in eigen halo.

hallo, zeg je en je duikt mijn dromen in,
ze zullen zachtjes weerwerk bieden,
ze zullen weigeren bedrog te worden.

ze zullen van je houden
(net als ik, of net iets minder),
we vullen glazen en drinken
liefde tot de bodem leeg.

waar je mijn ogen opent,
het kraken van je plastic jas voor je verdwijnt.
maar ik blijf. ik moet het heelal nog redden.

Schrijver: Guy Aarts, 6 mrt. 2016
6 mrt. 2016


Geplaatst in de categorie: liefde

3,9 met 14 stemmen 400



Er zijn 8 reacties op deze inzending:

Naam:Guy Aarts
Datum: 9 mrt. 2016
Bericht:Eerst red je 'heel', en dan red je 'al'.

Naam:joep
Datum: 8 mrt. 2016
Bericht:Mooi, dromerig en toch raak gedicht. "Het heelal redden". Hoe doe je dat?

Naam:Hilly Nicolay
Datum: 7 mrt. 2016
Bericht:Het is een wonder, het wonder van licht en liefde...
Mooi gedicht Guy, weer graag gelezen.

Naam:Wijnand Raben
Datum: 7 mrt. 2016
Bericht:sterk gedicht

heb hier van genoten

Naam:Dianah
Datum: 7 mrt. 2016
Bericht:Een erg mooi gedicht!

Naam:Inte Feelders
Datum: 7 mrt. 2016
Bericht:Een droom van een gedicht ... ik las het nogmaals !
Prachtig Guy!

Naam:Marije Geerts
Datum: 7 mrt. 2016
Bericht:Prachtig en stilmakend

Naam:kerima ellouise
Datum: 7 mrt. 2016
Bericht:Wat een prachtig gedicht! En die laatste zin...zo heel erg verrassend mooi!


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)