544 resultaten.
Arcen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
580 Het Lange Ven
-------------
De bossen gerooid,
De slenk van het Lange Ven:
Herschep het landschap.
Uitkijktoren
------------
De uitkijktoren:
Weids zicht over het Maasland.
De kerktorens wiegen.
Het Quin
--------
Schotse Hooglanders
Spiegelen zich in het ven.
Een voorbeeld van zen.…
Keten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
555 een dier een mens
we willen het niet altijd weten
of werkelijk beseffen
maar samen vormen wij een keten
Laat eentje uit de rij het afweten
dan kan het zomaar zijn bekeken
Als we de bij met gif uitroeien
wat zal er dan nog kunnen opbloeien
geen plant geen groente geen dier geen mens
door ons kortzichtig menselijk bemoeien
We kappen bossen…
lopen op het pad van vagevuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
757 kom ga mee
dagen zijn zo saai
ze lijken leuk en mooi
maar hangen aan elkaar
van moeten en cliche’s
kom ga mee
want dadelijk gaat zon de maan
te lijf en veegt de sterren weg
verdrinkt de oceaan de zee
worden bossen platgelegd
kom ga mee
we stormen en weerlichten
donderen en buien zwichten
voor geweld van onderuit
onderhuidse…
JAVAANSE TIJGER
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
117 Talloze eeuwen door
zwaait de gestreepte reuzenkat
zijn scepter over
het bewonderde eiland
van 't Indonesische rijk
het sierlijke roofdier
wordt vol angst vereerd
mag als het hem zint
zich meester maken
van een dienstbare karbouw
doch bossen moeten wijken
voor akkers en rijstvelden
de vorst van oerwoud en hoog gras
wordt verdreven…
Amsterdamse bos: een katheraal
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
465 Het is vandaag
Zondag 7 januari van het jaar des Heren 2018
de zon doet de dag goed
ik voel me opgewonden
ik hoor de kerkklokken luiden
“met vreugde zult gij naar het Huis des Heren gaan”
ik kies voor het Amsterdamse Bos
met man Jelle en labrador Mika
Ik wandel en verbeeld me
te lopen in een kathedrale kerk
met de bomen als de pilaren
en…
Zand
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
904 heeft het zand terug gewaaid
Onder de droge kale struik
Met een zachte zucht vlijt het zich neer
De druppels glijden langs de kale takken
Het kan nu rustig blijven liggen
Het regenwater dekt het toe
Houdt het vast in zijn klamme handen
Tot het weer heet en warm wordt
Maar nu heeft het de rust gevonden
Droomt het van mooie groene bossen…
nergens spijt van
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
3.756 stil blikt hij terug
op zijn wilde jaren
vechten met de wereld
betogen tegen onrecht
weer een dode voor vrede
het wandelen in de bossen
met aan elke hand een lief
zorgeloos proevend van alles
morgen net zo min in zicht
als overmorgen al kon bestaan
de examens aan het meer
waar gulzig de zon werd genoten
het hoofd op een bed van boeken…
MEI
poëzie
3.6 met 7 stemmen
4.085 Langs bossen, heuvlen, vlakte en dal
zwaait hij zijn groene loverhoed
en luidend’ hymnen van kristal
weerkaatsen wijd zijn morgengroet.
Met goud van vlammen, nooit geblust,
doortintelt hij de Lentedag.
Hij lacht: ’t is louter levenslust
en bloemelach en zonnelach.…
Nuances
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
936 dessous les bois plus loin
et l'herbe vert jeune et légère
tout ça sous l'accolade
d'un ciel gris; une nuance
du noir et blanc dans laquelle
tu dors pendant j'écris)
Terwijl jij slaapt in zwart en wit
schrijf ik het genuanceerde groen
het lichtgroen van de blaadjes
lange, ovale en
het donker schaduwblauwgroen
onder de verdere bossen…
sporen als toen
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.633 pleinen echoën de lang gestorven schreden
in dagen die door ‘t gisteren zijn ingehaald
niets dat de vredige zondagsrust kan storen
oogst wordt nog met dezelfde eelt betaald
en niet vergeten al het feesten, hun culturen
die heel voorzichtig aan de huidige tijd gewend
in maannacht waar de heksen ooit hun dansen
en gnomen, kobolds door de bossen…
Mei
poëzie
3.3 met 7 stemmen
1.769 Lange bossen, heuvlen, vlakte en dal
zwaait hij zijn groenen loverhoed
en luidend' hymnen van kristal
weerkaatsen wijd zijn morgengroet.
Met goud van vlammen, nooit geblust,
doortintelt hij de lentedag.
Hij lacht; 't is louter levenslust
en bloemenlach en zonnelach.…
Vermoord
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.160 ( voor Johan Ram, vriend van Louis Couperus )
In de schaduw van de meester wachtte je
tot de les was afgelopen, zodat je wandelen
kon met hem, op geheime plekken in de bossen,
nabij Den Haag en in de warmte van Italië.…
LOSERS
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
739 Voor wie 't ruisen van de bossen
ongelijk aan dat der zee is.
Die de schoolbanken vernielen
en hun balpennen verslinden
Indonesië, tot woede
van de leraar, aan de Zuidzee
bij Somalië bevroeden
dromend over Tamarinde.…
Martelares
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
671 Ik probeer de bewakers
van je af te slaan met voodoo en sjamanisme,
ik geef ze grote bossen bloemen en knip hun
blinde negativiteit voorgoed door.…
Aan New-York (3)
poëzie
4.0 met 2 stemmen
786 ' Hoe lokt ons 't wild
In luwt' van maagdelijke bossen; —
Een ongerepte wereld geeft
Aan elk haar tarwe, aan elk haar trossen,
Aan ieder wat zij weeldrigst heeft; -
Dáár dagen ze op, de Rode Wilden,
Maar brengen kostb're pelterij, —
Onmenselijke! wie dan gij
Stiet ze uit tot zij hun spietsen drilden
Op kind en grijze?…
behouden huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
539 opgehaalde brug
alleen de kroongetuige
van het water onder de
oude brug dicht met kroos
van donkere wakken geweken
om daar lang herinneringen
vast te houden verdiepen
of in de traag schemerende
watervliezen te verliezen
thuis komen achter gesloten
muren met kleine vensters
die een veilig uitzicht over
het veld bieden
er zijn bossen…
‘overwoeker mij!’
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
570 maar ik ben ook veel te lief (geweest)
echt waar
dat is me al zo vaak verweten
ik ben ook veel te veel
vergeten
zogezegd
buien kwamen nogal heftig over
’t landschap had dít niet verwacht
zeg maar
zelfs de goden waren van hun stuk
gebracht
voor ’t maximaalste effect in ’t lover
maar (dubbele punt)
daar is niet veel voor nodig
als de bossen…
Ik wil.....
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.863 golvende waterbed
samen lachen om het leven
schateren, wij met zijn twee
liefhebben zonder zorgen
elke dag wandelen aan de zee
een lieve knipoog in de morgen
een beschuitje en een kopje thee
Ik wil jou gewoon maar voelen
dag en nacht, elke keer weer
heerlijk schommelen in de regen
steeds maar hoger, ’t smaakt naar meer
dwalen door de bossen…
Saudade
poëzie
4.3 met 21 stemmen
6.058 Aan de kusten van de oceanen,
In het oerdonker van de bossen,
Hoor ik 't groot ruisen nog steeds ontstaan en
Zich nooit meer tot een stem verlossen.
----------------------------------------------
uit: Soleares III Saudades (1939)…
afscheid
hartenkreet
3.5 met 17 stemmen
3.335 Denk terug aan mij zoals ik ben geweest
Met jou vaak een van lichaam en van geest
De bossen waar we liepen hand in hand
Bij maan de duinen en het strand.
Denk terug aan mij zoals ik ook aan jou zal denken.…
fantasia pax
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
706 door wateren omspoeld
in oneindige beweging
en peilloos diep
ligt geduldig het kleine land,
blond rondom de randen
ruig het geplooide lijf
wind doorspeelt de flora
dirigeert de zacht zingende
bossen zijn bladmuziek.
vogels in hun nesten slapen
- met opgewaaide kraagjes -
een vloeipapieren slaap.…
De wondermooie Aarde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 Hij had een broertje, dansend om hem heen
met hun gezicht steeds naar elkaar gericht
lachte het broertje met een pokdalig gezicht
zonder zeeën of bossen, alleen maar van steen.…
Bloesems
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
636 Buiten bloesemt het nu mee
en het geurt er en het kleurt er,
in de straten, in de tuinen,
in de bossen, in de duinen,
het wil groeien, het wil bloeien,
het wil geven, zelfs na ’t snoeien.
Maar ik zag vandaag al een tapijt
van witte bloesemblaadjes liggen
tot mijn spijt.…
Maannacht
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.111 De wind streek langs de gronden,
de aren wuifden zacht,
beruiste bossen stonden
verlicht in sterrennacht.
En zie, mijn ziel, zij spande
haar vleugels machtig uit,
vloog door de stille landen,
als ijlde zij naar huis.…
Wanneer je verward wordt...
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
574 Dit keer ging het in een rolstoel,
ik duwde, jij zat,
ik praatte over hoe we altijd liepen
in bossen, op paden,
nu keken we naar meeuwen
die op een hekje, op en af, vliegend
naar het water, op het hekje,
in het plantsoentje,
voorbij bezette bankjes
door dronken mannen die vrolijk groetten
Op een lege zat ik nu, tussen zwerfafval
en steunde…
Balkenweg
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
449 Vanaf de Eems bij Walchum
legde hij naast elkaar balken
hele bossen werden gekapt
burgers, boeren hadden gesnapt:
hun dakbalken
kozijnen moesten ze geven
anders zouden ze wat beleven
de balkenweg kwam er
tot de Hasseberg
en verder tot Sellingen.…
moederlief
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
667 na maanden van slapen in parken,
op kartonnen dozen en in kille bossen,
kwam ze je helpen, om alles op te lossen
een vrouw met een goed hart, maar geen feestvarken,
maar iemand die de tuintjes, gevoelig kon harken.…
de wereld weer laat razen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
578 als ik
in de spiegel kijk
zie ik net
niet echt
de werkelijkheid
ik ben
met jou verbonden
het spiegelbeeld
kan dat doorgronden
zie mezelf
in jouw perspectief
verdwijn niet zo
mijn lief
als ik
in de bossen loop
zie ik tussen
teer en groen
jouw ogen komen
je donkere haar
je oren
uit het niets geboren
jouw gezicht
gevlochten…
Bezit
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
666 Bossen.
Bomen.
Andere mensen.
Andere mensen bezitten?
Ja.
Andere mensen bezitten en verhandelen.
De mens wil nu het hele universum
gaan veroveren.
Alle planeten bezitten.
Hebben. Hebben. Hebben.
En als het dan ooit genoeg is,
dan is alles kapot gemaakt.
Vernietigd.
Door hebzucht.
Door bezit.…
EENVOUD VAN GELOOF
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
530 In lang vervlogen tijden
zwierf een kloeke marskramer
langs akker en boerenwei
door grote bossen
van stil dorp naar drukke stad
liet zijn mondharmonica
vol vrije kunst horen
ongeacht of de koopwaar
snel misschien moeizaam
het kistje verliet
ofschoon hij nooit las
sprak de man al lopend
tot zijn Hemelse Vader
dankte Hem elke avond
waar…