618 resultaten.
vroedvrouw
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
4.040 Ze ligt te zwoegen in het kraambed
De navel deint, de adem jaagt
Alsof ze een wankele vlam wil doven
De vroedvrouw heeft hier niet om gevraagd
Gewoonte, bevlekte gewaden hebben haar verdwaasd
Een wonder daalt naar het bekken
Hip hip…joelt ze zwak en zwanger van ongemak
In een versnelde golf van kreten
De vliezen scheuren
Ze perst het broze…
slapeloos
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
853 helaas
met veel te weinig
ligt het aan de ander
die niet wil veranderen
zweert bij zijn verkrampt gemeander
in een wereld die in wezen
geen boodschap heeft aan al
wat misschien toch best anders
drie duizend uren in de dag
en ieder uur getracht te vergeten
wat ik niet langer onder ogen
lijdzaam afgeteld naar het moment
dat zonnen zouden doven…
Uren van geluk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
582 onze dromen zijn van glas
in vormen teer en breekbaar
ze schijnen door voor altijd vast
ik wil kijken in je ogen
zien hoe licht daar breekt
hoe langzaam je emoties doven
samen gaan we wandelen
naar de grens van ons gebied
leven tussen vreugde en verdriet
wil met jou de bloemen zien
de vergezichten in de wolken
het gras dat buigt in…
Uren van geluk
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
671 onze dromen zijn van glas
in vormen teer en breekbaar
ze schijnen door voor altijd vast
ik wil kijken in je ogen
zien hoe licht daar breekt
hoe langzaam je emoties doven
samen gaan we wandelen
naar de grens van ons gebied
leven tussen vreugde en verdriet
wil met jou de bloemen zien
de vergezichten in de wolken
het gras dat buigt in…
Los bol
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
514 De straten zijn rivieren
gevuld met dronken batavieren
alles en iedereen helemaal los
mens ga lekker wandelen
in 't bos
Geuren en kleuren
vertellen iets moois
paden en rustige verhalen
trekt iets meer
de geest omhoog
Zachtjes aan
haar rode
hartje beloven
dat de tijd inderdaad
ooit uit zal doven
Net als lichtjes
ooit eens verdwijnen…
Laatste woord voor een filosoof
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.140 Tot de potten doven de kaarsen,
de geesten breken de potten.
Er zijn geen woorden meer.
Als de stilte dan
of later
nog verdreven
door de beesten,
gelaten,
laten
dan zijn er geen woorden meer,
maar zinnen
die de vrouwen ontsluieren
en ontdekken.
Ik vroeg een filosoof
en hij keek mij neer,
het bloed nog in zijn ogen.…
- Al hield je mij -
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
906 Al hield je mij met koestering,
en dacht je aan geborgenheid,
teruggehouden sacramenten,
tedere verzachtende verlegenheid
zo hield jij mij gelukzalig,
gelukzaligheid der laatste jaren,
de herinneringen aan momenten
die enkel van ons beiden waren
al beloofde je mij,
de sprankelende zon zou doven,
geborgen in het diepe donker,
leven eigen…
- Ik ben je niets in "Zijn" -
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
625 laat ik je los, ik laat je vallen
ik laat je al mijn lichten doven
ik laat je in mijn lijden geloven,
deel al je fantasieën.
Ik ben je nachtenlange aandeel,
woordenloze schaduw van je pijn
je urenlang gesprek
ik ben je alles en je niets in "zijn".…
De kleuren van de avond.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
560 Het langzaam doven van de zon,
dit stilzwijgend ondergaan.
Het zijn de geluiden van de avond.
Het zachte ruisen van de zee.
De stilte op de achtergrond.
Het late krijsen van een meeuw.
Het zijn de geuren van de avond.
De kamperfoelie, de jasmijn.
Het pas gemaaid gazon.
En we drinken rode wijn.
Het is het vallen van de avond.…
Horizon
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
565 kwetsbaar ben ik dan,
neen,
niet geheel uit het lood
ook zijn er dagen
dat ik zonder vragen
aan zoete druiven proef
talrijk in getal, zoals men dat duidt
nog in bloei en aan hemelse ranken
warmte dampt dan uit mijn huid
onzichtbaar voor de ander,
soms trilt het zelfs uit mijn flanken
veel wat er is, echter
ontkomt aan mijn ogen
of doven…
IK ZAG ZE WEER
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
582 hun broertjes noemen ze blinde vinken
die konden het niet aanzien
dat familieleden werden ingepakt en afgebakken
andere familieleden welke niet geregeld op visite
komen, vlogen de tuin uit en vonden het maar niks
zelf ben ik dol op zingende vinken
als ze maar niet te vals worden
want dan vind ik er geen zak meer aan
vaak zijn het dan ook doven…
VERLANGEN
poëzie
5.0 met 1 stemmen
3.509 Er brandt een huis in 't donker van de nacht,
ik zie de vlammen aan de horizon,
en rond het laaiend vuur - losband'ge kracht,
die, niet bewaakt, haar vrijheid weder won,-
zie 'k vele mensen, klein en zwart, bevracht
met luttel water, of dit doven kon
van 't vuur de brede, majestueuze kracht,
waarmee het rossig blank ten hemel klom!…
Stilte
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
580 Ik ging je bijna geloven
onze liefde zou immers nooit meer doven.
Hier zit ik dan te luisteren naar de stilte van de klok
ik voel geen verdriet of pijn; enkel wrok.
Natuurlijk, ik had niet voor mijzelf mogen praten
waarbij ik jou reden gaf om mij te verlaten.…
angst
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
500 Dat het geluid kan doven
in mijn brein
met zijn diepe kloven
van angst en pijn.…
Trouw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Hoe durf je dan de vonk zelf doven,
wanneer je je eigen levensvuur,
niet eerst zelf ontstak.
Hoe kun je je ongeliefd voelen,
wanneer het je in de liefde,
aan helemaal niets ontbrak.
Hoe klein kunnen we ons voelen,
wanneer we niet willen beseffen,
dat we niet klein zijn, maar groot.
Geliefden zullen ons ooit verlaten.…
Dudeljolied
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
465 Dakbedekkers rieten daken
Doedelzakken duiventil
Dinteloord de Grevelingen
Haringvliet en Dordtse Kil
Dovenetel dromedaris
Dendert door de Brenner Pas
Droomt de dove jubilaris
Van zijn glazen tropenkas?…
Haven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
848 De schepen van geluk
Zinken tot de bodem van de hel
De eeuwig durende droom is stuk
En vormt zonder partner een eenzaam stel
Het heilige vuur laait weer op
Maar laat zich door de tranen doven
De liefde was een strop
Om zo je hart te kunnen roven
De duivels nemen de overhand
En verslaan de goden van het plezier
Ze vormen een onzichtbare…
Witte winternacht in 1979
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
740 In 'n gesloten café zingen
gasten 'n treurig lied; twee oostindisch
dove agenten vóór mij horen het niet
in de tolerante stad
Weemoedig denk ik terug aan m'n intieme
momenten met de stad, koester herinnering
aan ongetelde keren dat ik ben omhelsd
door de tolerante stad…
Vanmiddag..
hartenkreet
3.9 met 39 stemmen
4.051 lichaam lag
We flirten, plaagden elkaar intens
Allebei wilden we naar die ene wens
Zoete passie in hevigheid stormen
Om onze lichamen ineen te vormen
Vanmiddag was je een paar uur bij mij
Eigenlijk wat het kort maar zó vrij
Mijn god, wat smaakte je zoet van puur
Je lichaam maakte mij heet van passievuur
We wisten dat de passie moest doven…
Is dat veel gezeid, werk eens een beetje mee.
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
734 Wat regels ook beloven gelijk ‘n doopkaars is ‘t te doven.
Verstaan sommigen enkel rauwe mosselen of gehakt
iets niet té gepeperd wat men gemakkelijker prakt,
welk lot ons ook is beschoren, men weet men is geboren.
Welk lot ons ook is beschoren, men weet men is geboren.…
neisimmer (nazomer)
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
636 ljocht
skynen en linen dôvje
yn lêste blik fan simmer
de wyn is drystmoedich
en dwalet troch krûnen
guozzen swalkje al oer
winter komt tichterby
vertaling:
de laatste glimlach danst
in overrijpe tuin
de wingerd fladderd bladeren
in volle weelde op het marmermos
bomen langzaam in hun
groen donker licht
tinten en lijnen doven…
Het huwelijk
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
2.388 misschien
kauwt even op de
zwoerden van het neen
maar de bruidegom
wil eieren voor zijn geld
plukt met de verlostang
de redding van haar huig
schoonmama zwaait met haar
zakdoek de eerste manche af
en onder de luifel gispt de wijn
het salve mater voor de dronken nonkels
het gebraad speelt in de oven sissende slang
om de verveling uit te doven…
Tijd
gedicht
3.5 met 60 stemmen
42.829 En dag en nacht van korte duur
vlammen en doven: flakkrend vuur.
- De wanhoop en welsprekendheid
in de gebaren van de dingen,
die anders star zijn, en hun dringen,
hun ademloze, wrede strijd ....
Hoe kón ik dat niet eerder weten,
niet beter zien in vroeger tijd?
Hoe moet ik het weer ooit vergeten?…
Onder een dak van vals licht
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
827 naar een dronken maan
die het bloed uit hals en armen schudt
Hij ligt er te stil om
het vacuüm van de dood nog te verlaten
als vreemde handen hem wegdragen
Nu kinderogen het daglicht schuwen,
nu ‘ papa ’ slechts nog een roepnaam is
voor de man
die zijn eigen spiegelbeeld brak
en het glazen venijn als vriend raapte
om zijn pijn te doven…
"ik hou van je"
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.009 Tot de dood ons scheidt,
ik kan je geen garantie geven,
dat ik elke dag evenveel van je hou,
maar doven doet mijn liefde niet,
dus, ik hou van je!…
In een oogopslag?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
373 Door een wereldse oogopslag,
ontblote handen de kansen tellen
maar altijd doorslaan de andere kant,
waar de dove netels, onverwoestbaar
blijken in hun soort, waar oudste
wetten in emotie zich herhalen,
zittend op de blaren van onzin
die kritiekloos wordt aangenomen,
de willekeur herboren wordt tussen
de rails van geboorte tot de dood…
WAT ALS HET .........
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
443 wat als je dat wat er dan is
kunt bestempelen tot het grote niets
is dat echt zo tragisch of heeft
dat juist wel terdege iets
voor sommigen valt dit niet te geloven
is het bijna niet te bevatten
dat dan de lichten definitief doven
dat er niets meer is waar ze naar uitzien mogen
wat als blijkt dat alles wat was
wat ik heb en straks mis…
Gekrompen laagland
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
590 Fakkels zie ik laaien en weer doven,
alsof het sterfelijke schepsels zijn.
Rivieren zie ik door oneindig laagland gaan.
Gedachten zie ik reddeloos verdampen
en uit wolken weer ontstaan.
De waarnemer heeft weer waargenomen.
Ontwakend keer ik terug naar onze aarde.
Ineens wordt wat klein leek onzinnig groot.…
HET KAARSJE
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
746 edoch brandt toch verder en alsmaar door
Je jeugd verstopt zich in het rimpelgezicht
je weet je op weg naar jouw laatste spoor
Langzaam brandt je kaarsje op, later snel
je einde komt dan met rasse schreden aan
In de verte hoor je plots jouw afscheidsbel;
je hebt nog maar enkele maanden te gaan
Plots gaat de vlam flikkeren, plus doven…
Beta vulgaris
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
434 een appje
van messenger Hermes
ons door de zonnegod
met zilveren boog
en zijn harem der muzen
van de Helicon ingeblazen
Er wacht ons derhalve
een opdracht een missie
een godgegeven heilige taak
om voor leden en niet-leden
der goegemeente
de vreeswekkende draak
van spuwende gruwel
uitbuikende volzinnen
met sterk water te doven…