533 resultaten.
La Dame Blanche
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
650 wanneer mijn handen dalen
en tussen je lokken strijken
de geel grauwe sepia dagen geruisloos omslaan
scheer ik lager onder jouw wervelende vrouwenwolkendek
als de zuidenwind voluit duinen uiteen barst
mijn stem met fluweel stoffeert
( en al wat eb was
over mijn strand
woest vloed
blinkend als kind
met vlinders in handen
verborgen…
Nachtelijke verdachte
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
806 Helder blauwe aanblik bij een sprakeloze band,
stuurloos in elke richting welke ik wilde varen
Verloren in elk kompas bij de eerste hand,
spreek je zonder te praten en wijs te verklaren
…Een moment daar in de schaduw van de dag,
enerzijds de eb anderzijds de vloed der gezelligheid
Die ster in de nacht buiten alles in één oogopslag,
opende…
Druiven aan de horizon
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
484 Ik kan nog steeds niet zwemmen,
eb en vloed vloeien mij te vluchtig,
ik vermijd te staren naar de navel
van de onvoltooide tijden, waaruit
mensen hun kansen breiden uit het
avondlicht, verlichte schaduwen getooid met
penselen, vragen geschetst in aquarellen
op het canvas van een rode horizon.…
Engel
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
2.359 Wie tempert mijn ogen met was van de maan
Wie slaapt met de sterren zacht tegen je aan
Is het iemand die groot is, niet bang voor de dood is
En minstens zo mooi is, om nooit dood te gaan
Is het iemand die liefheeft en droomt in verstillen
En kleuren tot wit in een prisma kan stillen
Als maan die de vloed geeft, als eb het laat gaan
En sterk…
Vloed van woest waas
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
432 (Lijnen van eb)
Net als de zee zich terugtrekt
stroomde toen bloed
op de plaats van hangende hoofden
boven een vloed van woest waas
een vaag beeld dat beslist niet weet
vernedering
boven opgehitste menigte
die nooit heeft geweten
Zout water kabbelt in getij
laat liggen 't geen
het niet meer hoeft en ook niet verdient
parels toegedekt…
Leven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
471 Wees eb en vloed, wees
de zee die het leven voedt.…
Oergrond
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.001 Het lage land waar slib en zand tezamen komen
met wind bij eb en vloed, dat speels een zandhoop
met wat gras verrijzen doet, verheft zich
als een ereplaats waar vogels rusten mogen.…
Verpulverd verhaal
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
501 Bij eb zagen we krullen en groeven het op,
hingen de halfvergane papieren te drogen.
Maar tijdens ons rusten,
toen we elkaar kusten
was het in flarden vervlogen,
de letters zweefden als veertjes,
ontmoetten vogels, zandkorrels,
verpulverden in de lucht.…
Zoutelande
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
822 Branding
De zoute branding komt aan land
Met schuimkoppen in het volle licht
De golven rollen over het strand
Waarbij ze het mulle zand verdicht
De waterlijn, ligt bezaait met wier
en restanten van wat we hier laten
De zee brengt ze met de vloed naar hier
tot ze met eb ons weer gaan verlaten
Het paalhoofd is bevolkt door meeuwen
enkele…
Rollebollen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
491 is die warm, gaan de haren met de wind mee
ik praat over de symboliek van een beslagen ruit
en merk dat ik ook veel ervaar aan de denkende kant
doch dat is op termijn sterven aan een overbodig idee
Soms lijk ik afgeslankt, neen, niet in gewicht
jouw en jouw essentie komt almaar meer in zicht
het is wel zo, vraagt de waarheid, te tonen
dat eb…
Stille leven
hartenkreet
5.0 met 19 stemmen
1.578 Stil staat de ster
strobed verlicht
klanken woorden
gaan en komen
eb en vloed
fluisterstil
herinneringen
komen tot leven
de naam is gebleven
Verhalen krijgen
lichaamsvormen
wonden helen.…
De Dans naar Eeuwigheid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
329 Een opflakkering van onschuld,
vloeiend, van vloed naar eb.
Langzaam vervliegt de herinnering
aan jouw ogen vol vuur,
terwijl de tijd ongenadig wegtikt,
elke seconde, ieder uur.
Daar waar het oneindige
zich verliest in een zachte cadans,
laat ik vorm en houvast los
en volg ik de beweging van jouw dans.…
Beelden zonder oorsprong
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
141 Wat rest van een kind
wanneer de tijd
zich verplaatst
Een afdruk in het zand
Wind heeft randen
aangeraakt,
stormen trokken heen
stromingen verlegden
het oppervlak
Eb
Vloed
Niets bleef waar het was,
een verschijning
midden in het veranderde
een lijn die bekend lijkt,
geen afdruk van wat was
maar het zand
waarin tijd zichzelf…
Terheijde aan de Zee
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
657 traantje mee
van het zoute water van de zee
hij zat er van de vroege uren
oma zat soms te borduren
bij mooi weer en goede luim
samen dromend soppend ruim
ter land ter zee of in de lucht
dichters zoeken ingeving uit natuur
innerlijk beven in ‘t avonduur
niet ervarend goddelijk den tucht
ze zoeken naar meer minne
niet naar het wonder eb…
Zeewaarts
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
700 De mens is van nature goed
Het leven is als eb en vloed
Strijd heeft niet altijd te maken met bloed
Mijn grootste vijand is mijn gemoed
Het wijze geweten
Door omstandigheden aangevreten
Als een golf op de klip gesmeten
Fluistert zachtjes dat ik beter hoor te weten
Lange tijd in dienst van een ander
Hoe ouder des te meer ik verander
Stommiteiten…
Het vlietende leven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
513 Het is eb. Rijnlands overtollig water wordt afgevoerd. Ik zie de stroom gaan
en word herinnerd aan die droeve vrouw in Villeneuve.
de ogen open
drijvend op de rug naar zee
een pop van celluloid…
TSUNAMIE-ACHTIG
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
716 woeste wind-waaiende groene palmen
en vliegende smijt-smak-vallende objecten
die aan je zicht worden onttrokken
als de ineens uitvallende buitenverlichting
diepe donkere duisternis toevoegt
aan dit natuurverschijnsel
waardoor je diepste gemoedsnatuur
haar tsunamie(pr)achtige kant laat voelen
wat je verstrikt, verstikt en doet snakken
naar eb…
- Mijlenver -
netgedicht
4.1 met 54 stemmen
592 Mijlenver zal de zee de zoutige liefde dragen
in de branding van mijn gedachten,
terwijl de klippen beslissen wat zij raken
en de eb op de vloed zou willen wachten.…
In de manteling bij Domburg
poëzie
3.1 met 7 stemmen
2.626 IJle vogelvluchten rissen
Achter weemlend twijgenweb:
’t Zijn de meeuwen die gaan vissen
Met de wederkeer der eb...
Ieder jaar wordt sneller ouder,
Vroeger avondt elke dag,–
Maar mijn hoofd ligt aan uw schouder
En ik hoor uw harteslag.…
Zuring
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
589 Verwachting stort gaten in het gewelf,
verschiet het licht uit de bronnen van de
wijsheden, omarmt het in eb en vloed,
schede en de roede tegelijk, we zijn de
barenden en de wedergeboorte in een hand,
als de tong op zilte lippen een bijsmaak
proeft van zelfbevruchting met onderscheid ,
verleidt door werelds vuur, ervaart als
in de adem…
Alles is vertier ?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
622 Winst en verlies beland is in eb
en vloed tussen drijvend wier, het
mechanisme opent zich en weer sluit
met de afrekening tussen de tanden,
garnalen vangen spiering tot aan
een Orka maar die vangt bod en uit
noodzaak strand, het geraamte
publiekelijk tentoongesteld.…
Nachtontmoeting – slot
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
445 Duizelend van wijn en wals
dansten ze de rest van de nacht
dronken bij korte rustpauzes
keken naar hun evenbeelden
in het rimpelloze water
-Was ik maar mijn spiegelbeeld
dat ik mezelf kon volgen
zonder altijd als eerste
een stap te moeten zetten-
-Ik begrijp het, zei hij troostend,
maar je kunt niet zonder elkaar
als eb en vloed of…
Cyclus
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
561 Water is er een,
Getrokken door de maan,
Die werkend als een spiegelraam
De nacht toelacht met zachte gloed
En zorgt voor eb en overvloed
Met naam.…
De zwaarste storm?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
589 Als we willen weten wat en
wie we willen zijn laat het
beuken in de koppen, in de
zwaarste storm sinds tijden
schreeuw de teruggang uit in
stil geluid tot in het achterland
tussen eb en vloed met alles
wat daaraan werd verwant, onder
restricties opzij en aan de kant
dan krijgen de hoogste golven
zelf een naam, blijven deelbaar in…
Vlakken rimpelloos tot grond
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
717 dalen als hun toppen
brekend vallen in lawines steen
heuvels gapen eeuwen rond
vlakken rimpelloos tot grond
waarover winden ongestoord zich
haasten naar een nieuwe morgenstond
golven brullen wittend schuim
zeeën donderen hun woestheid
tegen kades pieren en geel duin
zand brengt rust sust eeuwige
beroering en geeft stilte in de
eindeloze eb…
Laagland
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
463 maar laat ik toch een indruk geven
niet Nederland, maar Lage Landen
bij storm en vloed bij eb, als 't giet
en waterwegen in 't verschiet
en o, vergeet de geuzen niet
zij waren, nog voor Tromp en Ruyter
Barentsz, Hein en Bontekoe
Europa's vrachtvaarders in botters
langs Skagerak en Kattegat
voer men, kajuitloos in 't vooronder
naar…
Niets dan tijd
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
553 Zij is een lichtbron tussen de ruïnes
fragiel omhuld door de witte bruidsjapon
Het gemoed een wisseling van eb en vloed
solodans van in zichzelf gekeerd verdriet
Droevig duister mooi en diep
de verhalende bronzen klokken
De blazende ovens
gehamer van metaal op metaal
De witte bloemen in haar hand
het waaieren van de fijngeweven sleep…
Corona
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
374 Zij breekt Corona
als een eitje
En blijft stokstijf staan
Druk vogelgehonger
Kaarsjes
Sorry mam
Volgend jaar dan maar
Onzichtbaar vuur
Voorbij de sleur
Dankbaar
Tevreden met twee keer niks
Digitaal creatief
Wachten lief
Komt goed
Wereld eb
Kille stilte
Frisse vloed
Ik vlieg vrij
Tuimel in de wind
Totdat
(15 December 2020…
struinen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
133 we struinden dagelijks in niemandsland
het aangelande land “de Waddenzee “
die de gelegde vloed had gebracht
en eb had verzuimd het verzamelde
goedje mee terug naar moeder zee te nemen
zo verschenen wij, Marten en ik die over de
dijk - de waker over al het goede leven
daarachter behoedde tegen overvliedende
waterdragende stormen - richting…
Eeuwig getij
netgedicht
2.8 met 28 stemmen
260 Een trage ademhaling van eb en vloed,
diep ademhalend onder een blauwe hemel.
Geen stem breekt door dit vloeibare marmer,
alleen het ritme van een rusteloze slaap.
De zilte wind schrijft onleesbare letters
in het schuim dat op de branding danst.
Miljoenen schelpen bewaren het geheim
van een diepte die niemand ooit volledig kent.…