Alle inzendingen over gave

909 resultaten.

Sorteren op:

Kunst van de zee

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 470
Zij stalt haar gave achter de ramen, en de nog niet uitgevoerde doelen, ze zucht en klaagt wanneer haar iets niet beklijft.…
Wijnand Raben18 december 2025Lees meer >

zolang wij hier zijn

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 302
eindeloos zijn en toch elke morgen een zachte belofte in het licht geen boom die zijn blad betreurt geen vogel die de stilte vreest maar wij wij kennen het einde daarom liefhebben wij met open handen de dood loopt zwijgend langs het pad zij herinnert ons aan een stem aan nabijheid zolang wij hier zijn is elk ogenblik een gave…

Schaken

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 261
Wij spelen en herinneren ons hoe dictators vanuit stenen torens bevelen gaven, in paleizen waarvan de muren niet geloofden in instorting. En dan: pionnen worden opgeofferd. Een koning wint, een koning valt. Een ander bord wordt uitgespreid voor een nieuw spel.…

Joanna Maria Bollaert

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 115
Hij schreef niet over uw dood, maar over uw leven: uw stille goedheid, uw handen die gaven zonder terug te vragen. Bijna achteloos, vermeldt hij dat gij de nieuwe zomerkeuken slechts enkele keren hebt betreden. Daar brak zijn stem… Na drie eeuwen leest men geen begraafinschrijving meer, maar de laatste brief aan een moeder.…

SINT CRISPIANUS

netgedicht
2.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.898
onder de doden zocht ik hen van naam die op het veld hun eind' hadden gevonden ik stapte over lijken, zag hun wonden ze lagen daar, in plassen bloed, tesaam ik moest de moeders troosten die hun kraam- bedden vergeefs bestegen, kindermonden de borst gegeven hadden, ze bestonden niet meer, de boodschap was onaangenaam ze gaven lijf en leden…

Vertrouwen

hartenkreet
4.2 met 29 stemmen aantal keer bekeken 2.020
Niet kunnen geloven in liefde Was voor mij zo bekend Het niet durven openstaan Al de woorden die je hebt gezegd, ik hoorde ze niet Je laat me ontwaken, laat me voelen Mijn oren horen de woorden van je liefde Met jou durf ik het misschien wel aan Hiervoor ben ik zoveel pijn gedaan Bevroren trof jij me aan Je armen om me heen gaven me warmte…

ANOTHER BRICK IN THE WALL

hartenkreet
4.2 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.259
Wij haastten ons de vestingmuur te slopen en gaven hen de stad maar gauw cadeau, dan was ‘t lawaai tenminste afgelopen.…

Het licht is uitgegaan

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 464
het licht is uitgegaan ramen gaven al dagen het donkeren aan ook het geluid leek van steeds verder weg te komen niet meer gedragen door lucht maar van binnenuit in dromen nog waren alle plaatjes compleet in vorm opstelling en grootte ik kon me bewegen maar niet meer door lopen en staan wel in gaan voelde me vrij alleen afgesloten…
wil melker27 augustus 2016Lees meer >

Moeder

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.808
Fresia’s kleurden zonnige zaterdagen, Als zij besloten had zichzelf te verwennen, om alle narigheid hartgrondig te ontkennen, Ze gaven geurige antwoorden op niet gestelde vragen. Al was het om de tijd te vertragen, wilde zij de antwoorden niet kennen, durfde aan het beeld niet wennen, Zij moest het heden wel verdragen.…

Voelde niet eigen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 571
er was iets aan de pijn dat er nooit echt mocht zijn het voelde niet eigen waar oorzaak gevolg een geruststellende logica was liep dit vreemde gevoel volledig uit de pas het stak en vrat in een zeurend herhalen en zo dat je ook in de slaap zijn prijs moest betalen rust en ontspanning gaven geen enkel soelaas met afleiding en drukte…

Het struikje

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 448
jij voelde hoe bloemen struiken en bomen hun dromen kleur gaven geaard en reikhalzend naar de hemel met energie en licht je glimlachte naar de prilheid van knoppen en blaadjes ontlaadde hun spanning door ze in warmte te laten ontluiken had oog voor het struikje tussen tegel en muur dat bij iedere bui leek te verzuipen maar al…
wil melker5 augustus 2020Lees meer >

Ezelsoren en een vouwtje

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 577
ik heb de titels gelezen de imposante lay outs heel duur uitgegeven mag ik na een lang leven ook een plaatsje in de rij ben klein en heb helaas een slappe kaft beduimeld door talloze vingers van hen aan wie ik mijn droom en zinnen gaf ezelsoren en een vouwtje in het blad gaven aan wanneer het tijd voor een gezonde nachtrust was ik…
wil melker1 december 2015Lees meer >

Donker licht

netgedicht
5.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 393
ooit zag ik jou even vervagen alsof je gedragen werd door donker licht ik miste het zicht waar contrasten altijd vorm gaven bleef alles beslagen jouw vervloeien in ruimte leek een onomkeerbaar proces door mijn schreeuw stopgezet alles werd direct gereset naar de laatste werkelijkheid ik was je gelukkig niet kwijt door een…
wil melker4 oktober 2020Lees meer >

Gebed

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 571
Oh Heer, waar zijn de tijden toch gebleven Dat je als Pater, Broeder, Frater, Non In jonge witte broekjes graaien kon Dat was nog eens het Rijke Roomsche Leven Wij gaven hen in Uw naam zorg, die dagen Vergeef hen dat ze ons nu aan gaan klagen. ---- NRC 2 maart.…
trawant2 maart 2010Lees meer >

Verstoten kind

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 2.279
De zon heeft heel even geschenen eigenlijk niet eens een heel jaar plots waren ze allebei verdwenen stonden niet meer voor je klaar Hun eigen rotwereld vrat hen op drank, drugs en allerlei rotzooi dus gaven ze jou een schop en dachten niet: wat is ze mooi Ouderschap is nu uitgesloten de rechter heeft terecht beslist ze hebben jou keihard…

Geen barricade

hartenkreet
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 865
Gooi je angsten overboord ze kunnen je werkelijk niets beloven het enige dat jij moet leren is in je eigen kracht en liefde te geloven Pak mijn hand en kijk mij aan laat je liefde aan mij staven voel dat mijn liefde slechts een reflectie is van je eigen prachtige gaven...…

Het weekend van de verongelukte eekhoorntjes

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 666
Het enige gave wat restte was hun pluimstaart. Het onophoudelijk gekrijs der meeuwen boven het Zwart Water kon de vraag naar het waarom niet verdringen. Diezelfde zondag schoven nog twee krengetjes onder mijn autowielen door. 's Maandags -met mijn zoon op weg naar school- rende een eekhoorntje vlak voor mijn auto de weg over.…

EEN LAATSTE MAAL DE TEUGELS LATEN VIEREN

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 521
Berijders die mijn leven vleugels gaven Wat zou ik jullie graag nog eens ontmoeten Vooral nu momenteel benen en voeten Dienst weigeren, niet langer soepel draven Mij met u aan een heldere beek te laven Elkaar te strelen en het zilt te zoeten Zacht hinnikend uw minnares te groeten Genietend wat aan poëzie te schaven…

Gimli 2005-2013

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 530
Lief Hondje Trouw Hondje Kittenhondje Moederhondje Blafhondje Vrolijk Hondje Gemakkelijk Hondje Zwiebelstaart Hondje Onze mooie Gimli/Gimpy met je sprekende ogen Te kort mocht je bij ons zijn Maar de pijn in je ogen van de laatste weken gaven aan dat het jouw tijd was We geven je nu terug aan Moeder Aarde zodat je kunt gaan naar…
Ineke28 juni 2013Lees meer >

Een wonder

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 545
Ze gaven zich verliefd aan ‘t minnen over in de beschutting van het dichte lover en als matras het geurig zachte mos.…

Het behouden huis

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 476
stukken op tenen balancerend om de gemeenste scherven te ontwijken zwaaien armen ongedurig om het evenwicht te bewaren twijfel had al langer geknaagd, en niet alleen aan de stoelpoten maar aan de fundering van mijn zijn mijn ongereptheid beschaamd mijn hulpgeroep ging teniet in sinistere nachten zij die mij beschermen zouden gaven…
LadyLove17 augustus 2015Lees meer >

De schijn doorboort?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 505
emoties weergeven, gloort in het landschap van het ongewisse leven als mistige verten, beelden verstrengeld, lui te onderscheiden in het dualisme van gedachten, schaduwen staan ver van ons of in troost nader tot elkaar onder de maskerade van de horizon waar alles eindigt of ontstaat neemt hij ons de maat, verwoord in alle gaven…
Pama31 augustus 2020Lees meer >

Wolf

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 475
Ik ontdekte onlangs heel spontaan een nieuw krachtdier in mij, namelijk de wolf, want mijn dorst en honger naar drank en vlees gaven dat aan. Ik ben een eenzame wolf, die over de ruwe steppen rent en die 's nachts met één oog open slaapt.…

langs wulpse heuvels

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.714
het is feest de schikgodinnen dansen op de zinnen van de arme dichterman die diep van binnen weet dat hij de poëzie aan kan maar zij onthaarden en gaven zich op slinkse wijze bloot ontaardden in een hels kritieken geven, sloegen alle zinnen in hem dood ze schaterden hun lachjes klaterden in de ruimte die hij koos ze vlogen zonder…
wil melker3 februari 2005Lees meer >

Lysistrata

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 729
" Ons bed werd een burcht, ons lichaam taboe en als we ons wasten dan keken ze toe; Groot en pijnlijk stond hun verdriet geen rust vond de zwelling in hun tuniek Geen zwaard was ons wapen, geen leger met ons wij gaven de mannen gewoon eens de bons; Tot slot riepen zij: "Wij willen de vrede, in onze staten en in onze leden!…

klepelde de kerkklok

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 951
een witte wereld die ons warm verwachtte je lachte toen ik zei, ik kom nam alle risico's, was blij gordijnen sneeuwden en je opende vrieskou je huis een warme kerst ik was zo graag bij jou we zetten uren stil in samen met elkaar toch klepelde de kerkklok zijn openlijk misbaar de stilte luisterde terwijl wij gaven we telden onbewust…
wil melker29 december 2004Lees meer >

handen die me groeten

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.003
naar me keken ben ik kleine dingen soms vergeten waren ze niet van belang of plakte ik ze achter het behang laat ik de balans opmaken van de dingen die me raken samenzijn staat bovenaan daar ben ik altijd voor gegaan strelen koesteren en beminnen straalt bij mij intens van binnen elkaar tot mensen maken in ontdekken van talent en gaven…
wil melker9 september 2004Lees meer >

groene oase

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 543
hoe wij -klimaatgevoelig als we zijn- onze kleine achtertuin ontdeden van de meeste ooit zelf gelegde plavuizen en tegels hoe zon en regen onze tuin stilaan een mooie groene aanblik gaven en wij ons weldra in een geurende oase waanden hoe planten en bloemen onstuimig hun plekje in het zonlicht bevochten en wij de oude tuin met nieuwe…

ik had je zee beloofd

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.453
ik schreef met zand mijn naam je rug witte de letters daar zou ik die zomer staan ik had je zee beloofd en zon om licht te bruinen we verliefden ons die dag aan de voet van de eerste duinen we zuchtten zoete woorden in het waaien van de wind sprongen door de branding ondeugend als een kind we wiegden water en de golven gaven mee…