758 resultaten.
Vertel Me ....
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
424 vertel me eens over je land
over de bergen de bossen
de heuvels de korenvelden
de meren en het
goudgele strand
vertel het me
in haar ogen las ik
wat ze zag
ze stond voor me
met open ogen te dromen
en even later zag ik haar
met haar tranen in
de grond wegstromen
ze nam me bij de hand
en zei daar begroef ik mijn hart
bij een…
Vertel Me ....
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
527 vertel me eens over je land
over de bergen de bossen
de heuvels de korenvelden
de meren en het
goudgele strand
vertel het me
in haar ogen las ik
wat ze zag
ze stond voor me
met open ogen te dromen
en even later zag ik haar
met haar tranen in
de grond wegstromen
ze nam me bij de hand
en zei daar begroef ik mijn hart
bij een…
een vagebond streelt bergen rond
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
590 een vagebond
streelt bergen rond
werp duister in ravijnen
de vingers van zijn handen
slijten door de jaren heen
de tanden van de kammen
zijn mantel wappert over
heuvels en in dalen vertellen
vlammen uit het vuur verhalen
zijn armen zwaaien en
draaien de wereld wijder
hij is de bevrijder van de wind
en blaast met wangen vol
de wolken…
Elegie
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
517 de soldaat
die sterven gaat
wacht
in de nacht
het inloopgraf ligt klaar
de modderlaarzen wegen zwaar
in niemandsland daar huist de dood
de aarde is er zwartgebrand
het kraterwater donkerbruin tot rood
geen struik geen boom
maar woekering van prikkeldraad
de horizon vlakbij
en heel ver weg de dageraad
soldaat ik groet…
Poldermarieke
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
1.492 Groen zover het oog kan zien
en nergens ook maar een kleine heuvel.
Grazende koeien en schapen bovendien,
en wij, samen in een heerlijk gekeuvel,
wandelen de dijk op, warm in de zon.
En in de schaduw van een molen
kijken we getweeën naar de horizon,
waar meeuwen door het luchtruim dolen.…
De dame en de Jongeheer.
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
2.200 strelende handen en kussende monden
zijn hardheid vertoont nimmer slap gedrag
hij staat klaar als `n stevige persoonlijkheid
maakt waar wat hij vóórstaat in redelijkheid
een spel waarin hij beminnelijk winnen mag
haar zachtheid kronkelt onder zijn ervaren handen
zijn opgewonden mond dwaalt vrij over haar rug
langs haar tempel over de heuvels…
een russisch drama
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
705 pjotr trekt als alle dagen
de laatste tijd zijn beste
kleren aan en gaat de heuvel
af de toendra door het westen
roept de zon heeft het gehoord
pjotr haast zich voort hij moet
voor het donker terug hij kan
niet zonder licht maar eerst
moet pjotr doen wat pjotr doet
onder of achter de kist
de aarde of een oven in
lichter dan lucht of…
tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.124 is een wervelend
kleurenspel van regenbogen
bundels zonnestralen
doorbrekend in een
koel en donker dennenbos
omgeven door gouden zonlicht
paarsviolette heuvels
geheven door
mistige velden
vogels in formatie
als miniaturen
tegen het blauw
boven een stille diepte
wegwijzers naar de kosmos
naar onze oorsprong
sterrennevels lichtjaren…
Zijn dood
poëzie
3.2 met 16 stemmen
3.927 Een heuvel bloemen, blank en fris...
Daar slaapt hij in de duisternis.
Veel blonde bijen gonsden zacht.
Ik had viooltjes meegebracht.
Veel jaren geleên, in 't blij getij,
Bracht hij viooltjes mee voor mij.…
Indolente kompaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 vingerhoedjes
opportunist
van blauw maanlicht
en de zon klimt
over groene agrarische leugens
er is nergens stilte in jouw leegte
maar ademtocht verraadt
geen muizenissen
bij het konijnenhol
je naait, breit en haakt
maar niets doe je
voor plezier of lol
opportunist
van bruin schoenenleer
de schijn blijkt zonlicht
over jouw grazige heuvels…
Waterloo
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.134 marcherend door diepholle wegen
onder taluds, dwarsend door 't veld,
koester ik daar, windvrij gelegen,
stilte en rust die vredig welt
in gedachten zie ik Franse troepen
galopperend uit de horizon
er wordt geschreeuwd, getierd, geroepen
hun wapens glinsteren in de zon
de heuvels zetten hoge ruggen
hun cavalerie stormt met geweld
kanonvuur…
De tuin
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
735 Al zijn we jong en onervaren, al voert de
weg eerst nog door veel heuvels en dalen,
al is er nog de tuin met de klaprozen, de pioenen en
de zonnebloemen, al duurt de zomer nog maanden
in deze tuin, nog maanden.…
zie je me graag
netgedicht
3.5 met 27 stemmen
836 ‘wat jij me toe dichtte’
weet je nog
we renden de heuvel af
langs lieflijk zwaaiende halmen
en in jou zong de zomer, ter hoogte van mijn hals
ik liet me ruggelings vallen in je armen
en in de bunker waar poëzie
het verleden verschoof
vol vertrouwen, om dromen waar te maken
met die immer voortdurende vraag
je was meer dan hartstocht…
De tuin
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
629 Al zijn we jong en onervaren, al voert de
weg eerst nog door veel heuvels en dalen,
al is er nog de tuin met de klaprozen, de pioenen en
de zonnebloemen, al duurt de zomer nog weken
in deze tuin, nog weken.…
Stippen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 uiteen gedreven door de grensrivier
het kolkende water slaat het verlangen naar de bodem
sleurt zonder omzien onze levens met zich mee
niet alleen de rivier hakt het ondeelbare in twee
op gescheiden oevers brengen we een dronk uit
aan de grond genageld heffen we het glas
niet alleen de tranen om stilgevallen levens
vanaf twee kleine heuvels…
Turbulenties
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
404 Vlucht ik over heuvels boven
gepeupel en glimmende rivieren.
Ga ik door ijle leegte met mijn witte
staart tussen de benen.
Of nee, de leegte zoekt mij;
het schept een band.
Als verbond tegen volle gedachten
die als Joviaanse wervelwinden
nooit gaan liggen.…
Het zand onder onze voeten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
605 Ierse renpaarden ontregelen de kust
richting amberkleurige heuvelen.
Fossiele schelpdieren drogen op het strand.
Galop in kalkstenen lasso's.
Ik heb ze eerder gezien. Bij jou, glanzend
in de graal van de filosofen.
Tunnels naar het huis van de verbeelding,
spiegels van de zoektocht.…
vlammen vertellen uit vuur zijn verhalen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
740 de vagebond
streelt bergen rond
werp duister in ravijnen
vingers van zijn handen
slijten jarenlang de tanden
van scherpe bergkammen
zijn mantel wappert over
heuvels en in dalen vertellen
vlammen uit vuur zijn verhalen
zijn armen zwaaien en
draaien de wereld wijder
hij is de bevrijder van de wind
blaast met wangen vol
de wolken…
De magie van het dagelijkse leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
462 We liepen in de bossen
En bij een heuvel
waar één klaproos
tussen een zee van koolzaad,
ging het over de dood en het voorvoelen ervan:
lang geleden, op haar verjaardag stortte haar geliefde van een berg
't ging ook over Thomas Moore
en zijn boek:
de magie van het dagelijkse leven
We deden nog een boodschap
en voor de winkel sprak ons…
de Ongewenste
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
530 Hij was een point of no return, toen hij in de ijstijd
door gletsjers vervoerd, nu een heuvel in Emmen afrolde,
the Broken Circle binnendenderde en tot stilstand kwam,
zich toen onomkeerbaar positioneerde in de cirkel van zand,
Wat moest die zwerfkei nou in deze kosmische dualiteit
waar yin en yang het donkere en het lichte symboliseren?…
Vierdaagse Nijmegen
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.320 Met holle ogen schuifel ik de heuvels over.
De gêne voor het wild plassen is verdwenen.
Hup, daar gaat hij weer. Ik ben het zeiken zat.…
Kadetten
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
914 In hun dromen reden zij reeds vele keren
over elk van uw heuvels, elke aardplooi,
wat uw landschap – gelijk de Biesbosch zo mooi –
als een bronstig paradijs doet fungeren.
Vegetariërs zijn terug carnivoren,
lieden zonder lichaamssap terstond weer nat,
lustelozen uit pure lust herboren.…
Geografie
gedicht
3.7 met 26 stemmen
14.811 Op vreemde eilanden rondreizen
zonder te vinden achter de laatste heuvel
een boomgaard rond een klein erf, en over
het rijstveld, de moederlijke lage herfstmaan.
------------------------------------------------------------------
uit: 'Volmaakte aanwezigheid, volmaakt gemis', 2000.…
Liefde te leen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 de put dieper dan de echo kan reiken
duister als in de diepste spelonken
glad en bezweet met algenvocht
verdriet in tranen verdronken
het dal was dieper dan zijn bedding
de stroom meedogenloos en wreed
de groene heuvel onbereikbaar
verdriet in tranen verkleed
de berg was steil en glibberig
met verraderlijk losse stenen
de top in de verkleumende…
Terwijl storm bossen rooit
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
512 zijn
teugels vieren om de ondraaglijke
saaiheid van het leven te versieren
de rivieren zijn geknecht
hun speels meanderende bochten
afgesneden en weer recht gelegd
maar een stortvloed zal
de vele dijken doen bezwijken
water zal zijn overloop weer krijgen
hagel gaat de oogsten stenigen
terwijl storm bossen rooit en
een regenboog de heuvels…
Zilte zeewind
hartenkreet
3.2 met 20 stemmen
2.039 Over de heuvels
met helder helmglas klinken de liederen
van de wind zoals ze meerendaags klinken.
En aan de overkant klinkt een schuchtere schreeuw
van een klein gewetenloos kind.
(Haar ijsje heeft zich vergrepen aan de tonen van het lied)…
toekomst tegemoet
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.141 Geen antwoord
Oneindig plein, schitterende straten,
paarse heuvels, witte wolkenluchten
maar de zon - heeft hij me verlaten?
Kijk daar, daar is hij zoals het hoort
Klanken van muziek uit heuvelland
wekken stil verlangen op.…
Zilte adem
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
414 Op mijn zwarte hengst
over de stille landwegen
naar de eindeloze kust
aan zee waar zilte adem
uit jouw lichaam ontsnapt
op de vleugels van een zwaluw
verder mee de zomer in
en je spreidt jouw benen
als een rivierenlandschap
laat mijn beekje binnen
aan de buitenkant
op mijn donkere paard
door de kalme bossen
naar de groene heuvels…
Nachtvertedering
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
500 ontmoeten
niet bij nacht zonder wanhoop
zijn dromen altijd mooier
dan werkelijkheid
of ben jij het dromen vergeten
span je de kroon in beter weten
met mijn handdoek in de ring
omdat ik geen liefde meer ontving
slechts aalmoezen
om de schimmen te vergeten
of geef je mij een gemeende hand
bij het meer, bij de boom op ‘t platteland
omdat heuvels…
GEEN MORGEN
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.314 Wij voelen ons dwergen
kijkend naar de bergen
heuvels van zorgen
dalen vol ergernis
onzekerheid op de achtergrond
vergissingen in de morgenstond
samen de afgrond inkijkend
met een lus om onze nek
angstig en bijna gek
het springen is bijna aan de orde
weg zijn uit en verlost zijn van
alle ellende en onbegrip
geen notering met stip…