Alle inzendingen over inkt

562 resultaten.

Sorteren op:

Aan Guido Gezelle (Bij leven 1 mei 1830 - Overleden 27 november 1899)

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 697
medeklinkers die weer klinken de inkt, het blad, bladeren zich laten bedichten de spelden door prikken. schrijfsels in gestalten onmisbaar de zangvogel zingt volmondig liederlijke verhalen de bron van geluk natuurlijk stuifmeel weerklinken. Zijn gedichten, zen worden, onvergeten, Guido Gezelle gebleven.…

doe eens normaal joh

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 143
een verlossing of een andere manier om het Zijn te ontdekken en de inkt kleurt meer zwart dan het geweten van de regenboog ik ken de huid eronder…
elze17 augustus 2026Lees meer >

De stroop van de troost

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.117
Troost sijpelt binnen Terwijl ik schuif met betekenis Gestold binnen de lijnen van inkt. Zakt de bibberkoorts Maar liever dan met een ijle woordenschat Flirt ik met jou.…
Wimper6 februari 2004Lees meer >

maanreis

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.032
naderen en wijken een bal in een boog rond een bal af en toe wat zee opzwepend in een schaduwspel schijnt ze net iets anders dan gisteren zij heeft last van dwarse grillen opduikend bij zonsondergang een sikkel in het westen die zwelt van week tot week meer en meer een bol gelaat keer op keer lost ze op een bruistablet in een glas inkt…
Wim Veen28 november 2005Lees meer >

onbevlekt

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.407
onder een gestippelde stolp van inkt stampt de ezel met een gebarsten hoef klampt de maagd zich aan zijn poot vast zinkt ze in een zee van stro en stroop Jozef slaat, zaagt, schaaft op een tapijt van krullen tot de kreupele stal er staat planken zonder frullen de os herkauwt met schuimvlokken op de lippen bij de eerste verbeten wee kauwt…
Wim Veen21 december 2006Lees meer >

Ja

gedicht
2.5 met 70 stemmen aantal keer bekeken 17.737
Het dorre gras, de enige bloem in het veld is donker met rode randen, als een uitgehuild oog, donker als de nacht waarop Judith voor altijd plaatsnam in het 'ik' van mijzelf, donker als de inkt van een vergelijking, terwijl niets met niets valt te vergelijken.…

Tot besluit

gedicht
4.0 met 27 stemmen aantal keer bekeken 11.932
Ik ken de droefenis van copyrettes, van holle mannen met vergeelde kranten, bebrilde moeders met verhuisberichten, de geur van briefpapieren, bankafschriften, belastingformulieren, huurcontracten, die inkt van niks die zegt dat we bestaan.…

Eens zal dat zo zijn

hartenkreet
4.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 741
herder meer alleen zijn is een kunst de woestijn blijft leeg en dat doet zeer want God zijn is een gunst dus de kudde roept een ander één die luistert naar gegil van een schreeuw zonder verstand bij die geboren wil en altijd meer valt dan de schreeuw ook stil dus je bloementuin die stinkt misschien was je vergeten dat bloed ook dient als inkt…

Eens zal dat zo zijn

hartenkreet
4.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 835
herder meer alleen zijn is een kunst de woestijn blijft leeg en dat doet zeer want God zijn is een gunst dus de kudde roept een ander één die luistert naar gegil van een schreeuw zonder verstand bij die geboren wil en altijd meer valt dan de schreeuw ook stil dus je bloementuin die stinkt misschien was je vergeten dat bloed ook dient als inkt…

Jij kende mij

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 793
We correspondeerden over onze diepste zieleroerselen, terwijl je wist dat ik met Oost-Indische inkt mijn gedichten in schriften schreef, zwarte letters over een zwartgeworden ziel. Vereenzaamd. Ik was achttien toen je me zoende, toen je heilige tong in mijn mond ronddraaide als een circusact van paarden in de piste.…

Versteend

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 568
straten en pleinen die als historie verslijten Er zijn mensen met blijvende herinneringen die voor toekomst in verdraagzaamheid pleiten Er zijn tijden om stil te staan op verhard steen om zacht te helen bewustwording te delen van dankbare vrijheid dat ooit verdween Er zijn boeken vol geschreven met letters ontstaan uit zwarte inkt…

Stond je er ooit wel eens bij stil?

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 641
Stond iemand er wel eens bij stil, dat verkeerde interpretaties eenmaal door inkt op papier de wereld ingestuurd, of ze nu waar zijn of anderszins er in kunnen hakken en mensen pijn doen? Stond iemand er wel eens bij stil, dat leugens die worden verteld of geschreven, dodelijk kunnen zijn? Stond je daar ooit bij stil?…
Johanna14 februari 2012Lees meer >

ode aan de letteren

netgedicht
4.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 591
toon het achterste van je tong (ook al beslagen) veeg de wasem van de spiegel doop je pen in rode inkt en suggereer een bloedbad in de letteren blaas at least een slotakkoord tussen de beide vuisten koekoek...…

Bodemloos?

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 467
De ooit zó trotse dag doopt de inkt in vage schimmen, begraaft z’n aardse vuilnis achter zich, wentelt zich in de tragiek van onmacht verbreekt het zwijgen in duizend splinters tot aan de laatste bladzijde van het gebroken woord maar uit de transcendente ziel van een gedicht waaruit de bodem werd geslagen, de stof niet bewaard…
Pama9 september 2014Lees meer >

Het werkelijke licht?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 568
nog met een uitgestoken vinger in de pap, trekt daarmee een smetteloos laken over de lappendeken van de laatste zomerdag, achter deze spiegel staat een droombeeld wat zich laat herkennen, de hemel drinkt het eerste glas wijn van de dag als de schrijver droomt van z’n onvoltooide werken als baken, getooid met rouwkrans van de inkt…
Pama11 september 2014Lees meer >

Wisselen de lijnen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 431
levend waar alles met liefde en hoop begint vinkt bloeit danst en musiceert het boven de nijdige velden van haat waar ik werd vast gegrepen door een hand uit de hel terwijl alles zich omhulde met zwijgen gedachten van demonen die zich met mijn vlees wilde voeden ik huilde, de pijn stroomde door de witte vezels met de rode inkt…

De poëzie van 't leven

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 572
De inkt vloeit rijkelijk uit mijn pen, Schrijvend, scheppend, weer levend, hoe ik nu ben. In de gedichten vind ik mijn thuis, mijn bestaan, Een plek om te schuilen, om nooit meer weg te gaan. De woorden, ze stromen, ze helen de wond, In de poëzie van ’t leven, vind ik mijn grond.…

Visuele schrijfstijl

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 432
Ik schrijf met beelden en nodig jou uit te kijken in plaats van met inkt, mijn zinnen zijn ramen waar licht doorheen zinkt. Een woord is een schaduw die traag langs je muur kruipt, een komma, een verhaal dat ergens huilt.…
Nathan22 januari 2026Lees meer >

A special case

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 336
Waren zij Adoniskopieën, borstbeelden van jeugd in schoonschrift geschreven met Oostindische inkt krullende kalligrafieën dan had ik mijn toon gematigd... Kunt u zichzelve niet matigen, heren? Look at yourself en neem uw uitstraling toch niet zo serieus! dat doen wij lezers namelijk ook niet... Kijk, daar heb je Kees...…
Elckerlyc27 januari 2026Lees meer >

Voor vlinders en wolven

netgedicht
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 465
Nu breekt langzaam het flets blauw door, de inkt op het papier droogt op. De wolf vindt rust in de schaduw, terwijl de vlinder haar vleugels spreidt; de brief is onderweg.…
mobar15 augustus 2026Lees meer >

Handtekening

gedicht
3.9 met 111 stemmen aantal keer bekeken 32.739
Zijn beeld is mistig, de inkt nog meer vervaagd als ik, heel voorzichtig met betraande blik, vier hoekjes aan zijn foto schuif en hem bij de andere Nederlands Elftal Spelers in mijn album plak.…

De Jaar-Wende/Nieuwe jaar

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 873
On-gegrepen,mis-begrepen De levenslijn volgeschreven Oudere bomen die overleveren De nageboorte in witte strepen, Het oude in geboorteklanken Eeuwen-oude gezangen Bladeren ingeschreven De vogelpen als kogelpen Gewassen blauwe inkt, Hemelsblauw in de bodem dringt Geslagen humusbladen Beelden stormen die worden weggeblazen Glasschreven van…
arensoog31 december 2023Lees meer >

Zelfgekozen schemering

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2
Het papier absorbeert de inkt. Het draagt ook de zwaarte van het ongezegde. In de luwte van deze kamer vallen de maskers af. De wereld is ver weg. De eenzaamheid is geen vijand meer. Het is een spiegel die geduldig wacht. Alleen in de stilte van het zijn. Verwoorden wat de leegte schreef. Zelfgekozen schemeringen vallen.…

Je bloesem lees ik in september

netgedicht
4.1 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.592
ga maar mijn lief, volg de hoofdweg die je lijflied niet langer laat soleren volg de tonen op weg naar jouw ladder en neem wat van onze minnebrieven mee laat het papier net zo krullen als de letters tijdens de ontstentenis van onze tête-à-tête’s ik geef je mijn blauwste inkt mee die al eerder heeft bewezen hartstochtelijk te kunnen schrijven…

El Repilado (Alpajaras)

netgedicht
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 912
Het dak z'n magere vinger wijst naar de uiteinden van het heelal waarmee het slaperige dorp het verleden herschrijft gedoopt in de roerige inkt waaruit de echo doorklinkt en oude teksten boven deuren langzaam vervagen.…
pama24 februari 2008Lees meer >

Sparagmos

gedicht
2.5 met 150 stemmen aantal keer bekeken 22.896
Omdat ik klein van stuk ben en niet erg sterk krijg ik de makkelijkste werkjes: runderkarkassen merken met een stempel en inkt, bloed en darmen wegvegen, de varkens wegen (digitaal)... Vandaag sta ik naast een grote Turkse man, tatoeages op zijn bovenarm. Hij is zijn mes aan het slijpen, veegt het zweet van zijn vettige voorhoofd.…
Willem Thies19 augustus 2019Lees meer >

La morte-saison 3 In het vondelpark

netgedicht
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 808
asfalt langs paden zingen bloemen hun reuk door het waas van een zuchtende nevel prikkelen de geest tot een "Regenbogen" van droefheid naar verwondering van doorweekte broekspijpen tot de koude rilling over mijn rug als ik haar zie lopen onder een zwarte hoed op hoge hakken wipt zij haast teder met haar lange benen over verdronken inkt…

Waslijn ?

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 539
Tegen het licht van ontelbare zielen die de fluwelen kosmos tot een vrij gebied hebben verklaard, draaien landen om hun eigen as om een nieuwe taal te kiezen die ik hun ogen las om zo de geschiedenis te herschrijven , ofschoon die al begonnen was, om alle stof van verwachtingen te malen, tot vruchtbare inkt, die zal drogen aan de waslijnen…
pama7 juni 2011Lees meer >

Vaarwel, woorden...

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 596
Ik hoef niet langer als een engel de punt van mijn vleugels in de zwarte inkt te dopen om mijn onzichtbaarheid op te heffen. Engelen hoeven niet te schrijven, hun lampen schijnen onmerkbaar, zij kunnen beter hun goddelijke lieren in de hemel laten.…

Sepultuur

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 277
Inkt die al wist dat ze zou blijven waar jij ophield. Dit is een afscheid, schreef ik. Maar jij zei niets. Woorden zonder stem bleven liggen. Ik las hardop. Mijn stem brak waar jij ontbrak. Niemand keek weg. Niemand vroeg iets. Ik las je moeheid. Je woede. Wat je droeg tot het niet meer ging. Handen op mijn schouder.…
Nathan1 april 2026Lees meer >