720 resultaten.
Leer mij toch leven
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
508 Er is zoveel dat als vanzelf al wel werd
losgelaten, maar evenveel of meer zelfs
bleef behouden in wat ik bij gebrek aan beter
mijn ziel zal noemen; diepste kern van zijn.
Wie ben ik eigenlijk en wat is echt van waarde?…
Het sprookje
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
593 De kanttekeningen begrenzen de hartstocht
een burcht om je vormen van de passie te bewaken
om jouw in de kern te ontmoeten bij het kampvuur.…
Bevangen (4)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Het is een doolhof van rotaties
gericht tot de kern van onze paso doble
het fundament van onze metafoor tijdens middernacht.
Bij een brandende open haard
draait jouw been sierlijk uit de split van je jurk
met de beheersing als een python rondom mijn utopie vannacht.…
Toppunt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 summum van schoon-
heid is zij
Haar opgebonden
los, in staart
Gevarieerd in kleur door de
stralen van de zon
't Water spiegelt haar
contouren
Dat mooi figuur voor
door een ring
Beslist met mooiste rondingen
die dus beroeren
't Enigma van haar
zijn, basis
van haar mysterie
Aanwezig
slechts door hier beslist niet te zijn
Tot in kern…
Leer mij toch leven
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
556 Er is zoveel dat als vanzelf al wel werd
losgelaten, maar evenveel of meer zelfs
bleef behouden in wat ik bij gebrek aan beter
mijn ziel zal noemen: diepste kern van zijn.
Wie ben ik eigenlijk en wat is echt van waarde?…
Op weg
gedicht
5.0 met 2 stemmen
3.298 hun wieken sinds jaar
en dag en eeuwen worden weggeblazen-
graag zou ik boven lege oceanen regen zijn
op reusachtige hoeven, zinnentuimel
van tempeest, het stormend paard dat louter
water is, uiteenvalt in geschuimbek-
zocht ik bij voorkeur echter diepten
die geen daglicht velen, omtrent
een steenworp van d’onoirbaar gloeiende
kern…
ik zag en hoorde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
500 gericht
ik zag ook de schreeuw
doorheen een lach
of het stil geween,
je was krachtig en tegelijk
weerloos week
maar sterk was 't licht
dat sprak als je getuigde,
niet altijd
in woorden te duiden,
maar door
een unieke klank begeleid
je was ook een deerne
een liefelijk wicht
die de aarde betastte
vaak op zoek
naar je eigen kern…
Strijder met God
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
686 De wrevel tegen de staat Israel
Is ontegenzeggelijk aan het groeien
Sinds Gaza is verworden tot een hel
En we de gang van zaken verfoeien
Maar ik zie een Iran zich er mee bemoeien
Dat bewust terreurgroepen financiert
Met als objectief hen uit te roeien
En al jaar en dag de boel verstiert
Komt het door hun eeuwig verbond met God
Dat we de…
kernklanken
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.086 Het ranke riet ruist ‘n lieflijk lied
vol tonen die zichzelf verwoorden
sereen, waardoor de stilte zwijgt
en de hemelboog eerbiedig nijgt
diep getroffen door de akkoorden
de melodie lokt zwaar van eufonie
het sluim’ren dat in kern ontstaat
wachtend tot ‘t ritme zacht beroert
en pulserend naar bezieling voert
waardoor de kiem ontluikt uit…
Rimpeling
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.023 De stilte rond het weidse bergmeer
dreigend en zo aanlokkelijk,
onvermijdelijk,
voelbaar tot in de kern.
De overweldigende eenvoud,
al het misbare verdwenen.
Een strakke spiegel waarin de aarde
de lucht toelaat.
Verbinding om los te kunnen laten.
Ontspanning die de diepste emoties
eindelijk kan ontsluiten.…
M e n s
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.022 De kern is : toen het jou en God betrof,
-die hogere dimensie- vond je dit
materie die de moeite waard is, of … ?…
Jaarringen
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
547 In de botte nerf krijg je het koud
geraspte krullen liggen om je heen
vermengen zich met druppels bloed
dit boomsap de pijn niet kan verlichten
zo rasp en schraap je iedere vezel, de
harztranen de barsten niet kunnen dichten
totdat er niets te pellen overblijft
uit het hart van de geschonden kern
en ben je uit het juiste hout gesneden.…
Sieben
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
725 Het beest
zalig in al
zijn gedaanten
heeft de ketens
in al zijn razernij
verbroken
waarschijnlijk
waren deze niet
godsgelijk ingewijd
Balancerend boven
zwavel pseudo werelden
ontneemt hij ons de
blik op de waarheid
rondom hel en
verdoemenis
Zijn knechten getuigen
van pure harteloosheid
Het zoete vlees
rot tot in de kern
hangt…
Parel
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
823 tijd met rijmen
ooit begon
de storm in Leiden
de stad
mijn stad
jouw schat
hadden wij
zoveel spinsels in gedachten
die zich als draden door mijn geest
lachten
omdat deze clown een boek schrijft
waarin alles echt lijkt
mijn wraak is zoet
zo zoet als zout
want een engel lieve mensen
wordt nooit
van goud
maar roest door tot aan de kern…
Cirkelloop
poëzie
3.9 met 10 stemmen
3.161 Ik ben een vonk die doelloos, richtingloos,
Geworpen in 't heelal mijn vaart begon,
Toen bond me aldra aan zich een andre zon
En wentlend leef ik ongemeten poos,
Een kern van leven, in zichzelve voos,
Vol van de kracht die in en rond mij spon.
O dat ik zonder weten eeuwig kon
Wentlen in de onbegrepen stralenroos.…
De Oester
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
723 werk
Maakte het tot kroondomein
Omhult met schoonheid
Geen misvorming meer
Het lijkt welhaast een wonder
Hoe pijn dan transformeert
Jij oester met je mooie sieraad
‘k Vraag me nog wel af
Denk je weleens terug aan vroeger
Toen het was een hellestraf
Hoe schitterend ook de parel is
Herinnert aan verdriet
Hoe mooi de buitenkant
De kern…
Het spoor bijster
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
472 de kleur van jouw hart schijnt volop
nu het je voor de wind gaat
na woelige baren te hebben doorstaan
bestraat jij je een weg die in het verschiet ligt
niet wetend dat het zou veranderen
van doodlopende straten tot een doolhof
langzaam verstrikt in een web
waarin het ene gat gedicht wordt met het ander
menslievendheid wraakt jouw kern…
labyrint
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
784 Hoe kun je zo jezelf verliezen
en tot in oneindigheid,
dwalen in het universum
de kern van jezelf zijn helemaal kwijt?
Hoe kon je dan toch zo verdwalen
in een duister labyrint,
van gedachten en van woorden
tot je nergens meer antwoord vind?…
Kwatrijn (-)
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
637 De schors bewaart het hart
dat ik ooit in bomen heb gekerfd,
de kern blijft, de stam zo zwart als
mijn gedichten vol fabels zijn geverfd.…
Jan Mankes
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
621 Jouw ziel een kostbaarheid,
kern van een onvermoede geest,
vol van grenzeloze nieuwsgierigheid
bij het zien van mens of beest.
In de bossen die je hebt verkend
waren vele wonderen die jij wel zag.
Jouw oren hebben elke vogel herkend
intens leefde je elk moment van de dag.…
Trefwoord
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
610 dat ene blijft in monotoon
herhalen klinken
wentelt leven tollend
steeds benauwder
grauwt het hartritme in nood
kanker galmt het vonnis
en dan denk je
ik ga dood
tot vanuit de diepste angst
een kracht oprijst
vastberaden om het onbekende
tegemoet te treden
aan te kijken
te verjagen of aanvaarden
tijd blijft een gegeven
de kern…
Fabels?
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
523 de schors bewaart het hart dat ik ooit
in bomen heb gekerfd, de levensringen
blijven, de kern zo zwart als mijn
gedichten vol fabels zijn geverfd.…
Levenshonger?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
367 Door het denken aan het leven,
kan ik de harde kern van het gewicht
niet breken, een uitweg te vinden in stralen
van geluk, mijn buik schiet vol, het gevoel
verwijdert zich uit broze trommels van
tegenstrijdigheid, de tong is eenzaam
en droog als bagage in de mond, begeef me
verder van het geheim, als dat bestaat,
elke zet wordt gemaakt…
Geen escapades
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
485 In de kern zijn wij solisten,
die het alleen zouden willen doen als
we niet beter wisten. Onze doelen zijn
voor het nut van het algemeen; voeren
langs de vele wegen over wat ons optilt
boven de eigen belemmeringen heen.
Geen escapades met iets van
een breekbaar hart.…
Anderliefde
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
559 Naakte mens
Trouw aan jezelf
Ontsnap om
Te blijven ontwikkelen
Groothartig is ons hart
Een ander niet helemaal
Te willen kennen
Een kern te gunnen
Tegenstrijdig de wens
Om gezien te worden
Voor wie jij bent
Te versmelten
Het hart eenmaal gegeven
De ander is het waard
Doen verandert niet
Hart gaat niet retour
Mooi is het leven…
TERRA INCOGNITA
gedicht
4.2 met 4 stemmen
2.231 Wat, als binnenste zich buiten keert,
harde kernen fijn dooraderd blijken,
nerven teer glanzend blootliggen,
ik op sporen van liefde stuit?
Weet dat je ver bent, vader,
in een ander land bent.
Soms spiegelt mijn gelaat in ’t glas,
dan, even, lig je voor mij open,
ben je dichterbij dan ooit.…
tot ze met het magma botsen
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
1.482 de zon kaatst kermis
in de hel, ze is te fel
regen komt in stromen en
druppels spatten hun vaarwel
ik zie je staan
handen op de rotsen
voel je energieën gaan
tot ze met het magma botsen
de kern is het element,
waar omheen al je atomen dromen
vervallend tot een volgend sediment
waarin jouw straling vrij kan komen
je deelt niet in…
daag maar uit
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.172 ik wil met pijn
je raken, de diepste
passie in je smaken
daag maar uit
met harde ogen
zachtheid is gedogen
ik zal je breken
zodat je eigen jeugd
zich in gevoel kan wreken
voor de hardheid
die is aangedaan toen
ze jou alleen liet staan
eindelijk de kern voelen
die ongeraakt bleef woelen
dan je overgeven aan genot
ik laat je…
[ Een steentje: ik kromp ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
428 Een steentje: hij kromp
tot het een berg voor hem was --
waar hij nu op staat!…
Pluto
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.244 Rond een kern van rots
ligt een mantel van ijs
Zij tolt in een ijl gas
De blauwe maan die om haar wentelt
keert altijd dezelfde wang toe
in een gelijk tempo tollend om de as
Zij reist meer dan twee eeuwen
in een wijde, ovalen baan om de zon
te ver voor die lens die bol staat
te tasten naar die schaduwvlek
rond haar onzichtbare evenaar…