727 resultaten.
te sterven
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
719 honderd en vier
één meer dan voorheen
en hij voelt het
aan zijn stroeve knoken
het wordt niet meer beter
zijn verschrompeld verhaal
behoeft een menselijk einde
hij weet het zeker
na elke natte nacht
op zoek naar zijn waardigheid
geen tranen meer
dit lijf is uitgeperst
de lucht die hij verbruikt
is gestolen omdat hij moet
wetenschap…
het tocht
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.065 muziek op het tapijt
een verdwaalde kat
bij het vaal geschijn
van een heilige kaars
het is zes in de avond
en buiten het duister
de straten verlaten
is het niet beter
gewoon binnen te zijn
een oude man vergeten
waarom hij ooit begon
en zelfs werd verwekt
schrijft zijn memoires
op geleend papier
een latere dag wel eens
zal hij…
ge bent er niet
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.627 ze eet haar middagbrood
pindakaas en confituur samen
rookt haar laatste sigaret
wacht tot haar rookpluim
om de hoek verschijnt
verborgen tekens doet
zij is de laatste indiaan
met haar deken, de zon en het land
ik ben haar publiek…
Oud buiten
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
765 Daar zit hij weer buiten
op zijn schaduwplekje
de wind waait wit
door schaarse haren
zijn ogen staren
in de verte, leeg
de oorlog, zijn kinderen
zijn allemaal overleefd
de wereld is allang
te ver weg voor hem
hij is bij al zijn doden
al bijna in het niets
straks
gaat hij weer naar binnen
naar zijn vertrouwde stoel
het enige verschil…
Tempus fugit
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
840 Niets is zo kwetsbaar als het leven,
Niets treuriger dan wat voorbij is.
Stram struikelend over
een vervlogen jeugd.
Stappen kraaienpoten fronsend
over grijze rimpels heen.
Vervallen grieft schoonheid
over wat tijd heeft aangericht.
Ik ben de verdwaalde reiziger
op mijn aangezicht.…
Opgeslokt in vergetelheid...
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
1.441 Haar trouwe vierwieler staat gereed
Uitgerust met een kleine mand
Langzaam sluiten haar rimpelige handen
om de handvatten,laat zich rollen over de stoeprand
De eens zo sterke vrouw met benen als staal
heeft alle delen van de wereld door gelopen
Nu laat de "tand" des tijd haar de ouderdom ingaan
Moegestreden toch nog op een beter hopen
Af…
GEEN BDD
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
590 Ik zie een vrouw met onderkin verschijnen
Wie is dat, krijs ik naar mijn spiegelbeeld
Haar huid is perkamentachtig vergeeld
Waarom wil ze niet uit het zicht verdwijnen?
En dan, moet je ze zien, die diepe lijnen
Die groeven en die bruinachtige vlekken
Laten we alle spiegels gaan bedekken
Wat doen geraniums in mijn kozijnen?
Wat heeft ze dikke…
inspiratie uit eenvoud
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
938 en oudere vrouw
neemt haar oude moeder
een stukje mee uit wandelen
ze staan even uit te blazen
onder aan de spoordijk
en kijken de trein na...
zo'n eenvoudig plaatje
waarvan ik helaas
geen foto bezit
kan mij als dichter
zeer ontroeren
maar vraag niet waarom…
Van oude menschen
snelsonnet
3.4 met 24 stemmen
1.691 Ik weet het nog heel goed: in ouder dagen
Werd aan het uiterlijk geen cent besteed
En oma ging steeds in het zwart gekleed;
Wie oud was moest zich daar maar naar gedragen.
Wíj doen krampachtig jong en dat is fout,
Maar vroeger deed men vaak krampachtig oud.…
de vergankelijkheid
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
770 in de bloei van je leven maak je
jezelf tegen beter weten in wijs
dat het altijd zo zal zijn...
maar helaas wanneer de bloemblaadjes
gaan verwelken en neer zullen
dalen op de koude grond
weet je het maar al te goed:
de vergankelijkheid zit je
'je korte leven lang'
op de hielen…
[Stokoude kastanje]
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
556 Stokoude kastanje
vol zwellende knoppen
boven de muur…
Brief aan een vriend
poëzie
3.8 met 21 stemmen
6.518 laat uw humor, uw gloed, uw snelle boosaardige tong
u vooral niet begeven
en bezoek mij, eenmaal,
in het huis van mijn ouderdom.…
Leven is goed
poëzie
3.0 met 5 stemmen
3.403 'Leven is goed', en zijn wij tachtig jaar,
wij doen geen afstand van ons duur verleden,
koel is de schaduw van het leed geleden,
en zacht de wijsheid over 't oud misbaar.
Dan juist zij onze hemel glad en klaar,
een schoongewreven spiegel van dit heden,
lachend bij onze ruggelingse schreden,
naar welke zuidpool of welke evenaar?
Wij gaan…
Geurig
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.170 Ik weet nog dat ik naar haar keek en dacht
wat is ze bleek
de haren zijn niet goed gekamd
volgens mij droeg ze de scheiding toch wat lager
die lok over het voorhoofd lag er nooit
en de glimlach doet me denken aan de laatste keer
dat ze me kuste op mijn wang
wat was ik bang toen
om te gruwen van het Keulse water
dat de geur van kwijnen…
Haiku
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
500 Elixer der dood
Verdonkeremaant de pracht
Tijd is mijn vijand…
Depressief
gedicht
3.0 met 34 stemmen
14.179 De dokter keek op en vroeg: Ben je soms
bang dat er iets ergs met je zal gebeuren?
En ik dacht na: Natuurlijk. Want ik dacht aan
vijf keer oorlog, en die ene keer zo
onverwachts zeven jaar zonder elkaar.
En altijd wel ergens rampen, hongersnood,
ziekte, haat, achtervolging, vernieling
en kindermoord. En ik antwoordde: Ja.
Toen vroeg…
Kiezel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
592 Ik was een kiezel
ooit
een gladgeschaafde jongen
glazig
liggend
tussen waterkorrels of
min of meer gezellig
in de stroming
ik mondde uit
ketste zonder vonken
geen begin vandaag
geen einde morgen
steeds het slijpen
het ronde
zijn
versmelten
met de tijd
tot ik kiezel
uiteindelijk
in niets
verdwijn.
© Rudi J.P. Lejaeghere…
Sonnet
poëzie
3.6 met 11 stemmen
3.946 De wereld is dezelfde; overal
De blauwe hemel en de grauwe steden,
Drijvende wolken en, daar vér beneden
De velden en de mensen; morgen zal
Deze aarde mij niet anders zijn dan heden
En dan zij gisteren was; en zonder tal,
Trekken bij zonneschijn, bij regenval
De dagen verder, als zij altijd deden.
Alleen, lief, waar wij vluchtige uren…
Oud verhaal
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
1.298 je levensverhaal is opgetekend
in scherpe en in zachte lijnen
over de strakke droge vormen
van jouw zongetaande verschijning
mijn ogen lezen leed en liefde
zien je broze handen die ooit krachtig
maar ook teder werktuig waren
rusten in je moede schoot
recht nog de rug op verzwakt gebeente
kaatsen je ogen het leven al terug
slechts nog in…
De dood na de mosterd
netgedicht
4.2 met 28 stemmen
1.606 tot een stugge
boemelaar smeden
opdat ik het heden
steeds meer ga zien
met wezenloze ogen
als de waarheid
van het verleden
slechts goed is
en de jeugd thans
wordt bedrogen
maar ook dat
de sprankelende schoonheid
door mijn aderen
zal worden gemeden
en de opwinding alleen past
bij nog ongerijpte zielen
terwijl nu al de ouderdom…
Oude foto's
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
558 ze bogen niet onopgemerkt
de levenskrommen
getooid met scherp gepiekte randextremen
oude peuken braken
essentiële levens in nagelaten uitdrukkend
uit de as herrees slechts de kans
op meer ongewenste loten
voor en na liep alles door
terwijl frivool betraande protestformules
langzaam werden weggevreten
door destijds lange tanden
pijn…
Hoe zeg je dat
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
7.536 hoe
kom je aan de woordenschat van de ouderdom?
Antjie Krog…
Compagnie 'Dwangmatig creatief'
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
686 Hij houdt het been stijf
en andere diverse pluimagerijen
Zijn woonst is een bakhuis
van opslagverzamelplaatsen
het dakgebinte zweeft
boven zijn pompsteen
daar stoot hij zich af en toe
bij het afkoken van zijn maïskolven
Hij houdt er een bijverdienste op na
afgezien van het pijpen rollen
snuift hij iedere dag een beetje
uit de urne van…
mijn dagen als hond
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
572 het zij aan zij lopen het was het
dragen van de eindigheid op een
drafje, God kan niet sneller meer
verdragen op deze technologische
paden, Hij vreest het eind van zijn
dagen de straatplaveien gevlochten
mensen vaag in hun onbestemdheid
van lange dagen en bevruchting onder
de tegels, mijn hond en ik ingebeeld
hij behoedt me niet van het…
vertraagd verval
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
597 kies je waarheid
uit de rimpels
de werkelijkheden
uit het verleden
waarvan er teveel zijn
vertragend gecamoufleerd
door restauratie
loert altijd het verval
verfraaid
maar onontkoombaar
als de laatste adem…
Moeder-dom
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.609 Toelichting:
Op 31 mei 2009 werd mijn moeder 96 jaar.
Haar roepnaam is Fien en ze wordt uitstekend professioneel verzorgd met geweldige aanvullende inzet van 2 van mijn zussen, 2 van haar 5 dochters.
Mijn moeder is nu 25 jaar weduwe, heeft in totaal 8 kinderen,
13 kleinkinderen en 8 achterkleinkinderen.
Het volgende gedicht is in en met respect…
Huizen 3
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
629 Voor de herfst van ’t leven,
nu een huis,
doorstraald met lentelicht,
waar niets nog dringend moet,
er ruimte is en tijd,
een vriendelijke groet,
een hand die helpt,
een troostvol woord,
een blije lach.
Heerlijk is:
ontwaken in ons huis,
de geborgenheid van binnen,
want er is buiten.
De zon schijnt,
vogels fluiten,
de wind huilt,
kerkklokken…
Het is waar
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
3.718 het is waar dat het landschap zonder
mij zal voortbestaan dat de bomen die
voor mij de aarde vormen de vlak-
ten beminnen die mij bijeenvegen in vaandels los-
lippig licht dat het water het
dichtsbijzijnde geluid van aanraking weer-
spiegelt dat de maan achterover stort in
een struikgewas van pasgeboren
sterren het is waar dat het zal doorgaan…
Stille pijn...
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
1.924 Na 51 jaar huwelijk lijkt dat toch niet onmogelijk voor ons, als kinderen
maar onze lieve ouders willen de ouderdom met man en macht verhinderen……
Als ogen lachen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
599 hebben wij
het eigenlijk wel begrepen
dat niet alleen bloei telt
in een mensenleven
maar dat naast groei
ook de laatste jaren
vertrouwen en geluk
een eigen koers gaan varen
leren accepteren
dat complexiteit naar eenvoud
terug gaat keren en het vroegere
ontdekken nu afscheid nemen is
zij raken zacht aan leven
mompelen woorden die…