Alle inzendingen over ouderdom

727 resultaten.

Sorteren op:

te sterven

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 719
honderd en vier één meer dan voorheen en hij voelt het aan zijn stroeve knoken het wordt niet meer beter zijn verschrompeld verhaal behoeft een menselijk einde hij weet het zeker na elke natte nacht op zoek naar zijn waardigheid geen tranen meer dit lijf is uitgeperst de lucht die hij verbruikt is gestolen omdat hij moet wetenschap…

het tocht

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.065
muziek op het tapijt een verdwaalde kat bij het vaal geschijn van een heilige kaars het is zes in de avond en buiten het duister de straten verlaten is het niet beter gewoon binnen te zijn een oude man vergeten waarom hij ooit begon en zelfs werd verwekt schrijft zijn memoires op geleend papier een latere dag wel eens zal hij…

ge bent er niet

netgedicht
4.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.627
ze eet haar middagbrood pindakaas en confituur samen rookt haar laatste sigaret wacht tot haar rookpluim om de hoek verschijnt verborgen tekens doet zij is de laatste indiaan met haar deken, de zon en het land ik ben haar publiek…

Oud buiten

netgedicht
2.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 765
Daar zit hij weer buiten op zijn schaduwplekje de wind waait wit door schaarse haren zijn ogen staren in de verte, leeg de oorlog, zijn kinderen zijn allemaal overleefd de wereld is allang te ver weg voor hem hij is bij al zijn doden al bijna in het niets straks gaat hij weer naar binnen naar zijn vertrouwde stoel het enige verschil…
Gerardo25 juni 2007Lees meer >

Tempus fugit

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 840
Niets is zo kwetsbaar als het leven, Niets treuriger dan wat voorbij is. Stram struikelend over een vervlogen jeugd. Stappen kraaienpoten fronsend over grijze rimpels heen. Vervallen grieft schoonheid over wat tijd heeft aangericht. Ik ben de verdwaalde reiziger op mijn aangezicht.…

Opgeslokt in vergetelheid...

hartenkreet
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.441
Haar trouwe vierwieler staat gereed Uitgerust met een kleine mand Langzaam sluiten haar rimpelige handen om de handvatten,laat zich rollen over de stoeprand De eens zo sterke vrouw met benen als staal heeft alle delen van de wereld door gelopen Nu laat de "tand" des tijd haar de ouderdom ingaan Moegestreden toch nog op een beter hopen Af…

GEEN BDD

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 590
Ik zie een vrouw met onderkin verschijnen Wie is dat, krijs ik naar mijn spiegelbeeld Haar huid is perkamentachtig vergeeld Waarom wil ze niet uit het zicht verdwijnen? En dan, moet je ze zien, die diepe lijnen Die groeven en die bruinachtige vlekken Laten we alle spiegels gaan bedekken Wat doen geraniums in mijn kozijnen? Wat heeft ze dikke…

inspiratie uit eenvoud

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 938
en oudere vrouw neemt haar oude moeder een stukje mee uit wandelen ze staan even uit te blazen onder aan de spoordijk en kijken de trein na... zo'n eenvoudig plaatje waarvan ik helaas geen foto bezit kan mij als dichter zeer ontroeren maar vraag niet waarom…

Van oude menschen

snelsonnet
3.4 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.691
Ik weet het nog heel goed: in ouder dagen Werd aan het uiterlijk geen cent besteed En oma ging steeds in het zwart gekleed; Wie oud was moest zich daar maar naar gedragen. Wíj doen krampachtig jong en dat is fout, Maar vroeger deed men vaak krampachtig oud.…

de vergankelijkheid

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 770
in de bloei van je leven maak je jezelf tegen beter weten in wijs dat het altijd zo zal zijn... maar helaas wanneer de bloemblaadjes gaan verwelken en neer zullen dalen op de koude grond weet je het maar al te goed: de vergankelijkheid zit je 'je korte leven lang' op de hielen…

[Stokoude kastanje]

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 556
Stokoude kastanje vol zwellende knoppen boven de muur…

Brief aan een vriend

poëzie
3.8 met 21 stemmen aantal keer bekeken 6.518
laat uw humor, uw gloed, uw snelle boosaardige tong u vooral niet begeven en bezoek mij, eenmaal, in het huis van mijn ouderdom.…

Leven is goed

poëzie
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.403
'Leven is goed', en zijn wij tachtig jaar, wij doen geen afstand van ons duur verleden, koel is de schaduw van het leed geleden, en zacht de wijsheid over 't oud misbaar. Dan juist zij onze hemel glad en klaar, een schoongewreven spiegel van dit heden, lachend bij onze ruggelingse schreden, naar welke zuidpool of welke evenaar? Wij gaan…

Geurig

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.170
Ik weet nog dat ik naar haar keek en dacht wat is ze bleek de haren zijn niet goed gekamd volgens mij droeg ze de scheiding toch wat lager die lok over het voorhoofd lag er nooit en de glimlach doet me denken aan de laatste keer dat ze me kuste op mijn wang wat was ik bang toen om te gruwen van het Keulse water dat de geur van kwijnen…

Haiku

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 500
Elixer der dood Verdonkeremaant de pracht Tijd is mijn vijand…
Bart23 april 2008Lees meer >

Depressief

gedicht
3.0 met 34 stemmen aantal keer bekeken 14.179
De dokter keek op en vroeg: Ben je soms bang dat er iets ergs met je zal gebeuren? En ik dacht na: Natuurlijk. Want ik dacht aan vijf keer oorlog, en die ene keer zo onverwachts zeven jaar zonder elkaar. En altijd wel ergens rampen, hongersnood, ziekte, haat, achtervolging, vernieling en kindermoord. En ik antwoordde: Ja. Toen vroeg…

Kiezel

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 592
Ik was een kiezel ooit een gladgeschaafde jongen glazig liggend tussen waterkorrels of min of meer gezellig in de stroming ik mondde uit ketste zonder vonken geen begin vandaag geen einde morgen steeds het slijpen het ronde zijn versmelten met de tijd tot ik kiezel uiteindelijk in niets verdwijn. © Rudi J.P. Lejaeghere…

Sonnet

poëzie
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.946
De wereld is dezelfde; overal De blauwe hemel en de grauwe steden, Drijvende wolken en, daar vér beneden De velden en de mensen; morgen zal Deze aarde mij niet anders zijn dan heden En dan zij gisteren was; en zonder tal, Trekken bij zonneschijn, bij regenval De dagen verder, als zij altijd deden. Alleen, lief, waar wij vluchtige uren…

Oud verhaal

netgedicht
4.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.298
je levensverhaal is opgetekend in scherpe en in zachte lijnen over de strakke droge vormen van jouw zongetaande verschijning mijn ogen lezen leed en liefde zien je broze handen die ooit krachtig maar ook teder werktuig waren rusten in je moede schoot recht nog de rug op verzwakt gebeente kaatsen je ogen het leven al terug slechts nog in…
Oud verhaal4 augustus 2008Lees meer >

De dood na de mosterd

netgedicht
4.2 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.606
tot een stugge boemelaar smeden opdat ik het heden steeds meer ga zien met wezenloze ogen als de waarheid van het verleden slechts goed is en de jeugd thans wordt bedrogen maar ook dat de sprankelende schoonheid door mijn aderen zal worden gemeden en de opwinding alleen past bij nog ongerijpte zielen terwijl nu al de ouderdom…

Oude foto's

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 558
ze bogen niet onopgemerkt de levenskrommen getooid met scherp gepiekte randextremen oude peuken braken essentiële levens in nagelaten uitdrukkend uit de as herrees slechts de kans op meer ongewenste loten voor en na liep alles door terwijl frivool betraande protestformules langzaam werden weggevreten door destijds lange tanden pijn…
maanjuweel21 december 2008Lees meer >

Hoe zeg je dat

netgedicht
3.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 7.536
hoe kom je aan de woordenschat van de ouderdom? Antjie Krog…

Compagnie 'Dwangmatig creatief'

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 686
Hij houdt het been stijf en andere diverse pluimagerijen Zijn woonst is een bakhuis van opslagverzamelplaatsen het dakgebinte zweeft boven zijn pompsteen daar stoot hij zich af en toe bij het afkoken van zijn maïskolven Hij houdt er een bijverdienste op na afgezien van het pijpen rollen snuift hij iedere dag een beetje uit de urne van…

mijn dagen als hond

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 572
het zij aan zij lopen het was het dragen van de eindigheid op een drafje, God kan niet sneller meer verdragen op deze technologische paden, Hij vreest het eind van zijn dagen de straatplaveien gevlochten mensen vaag in hun onbestemdheid van lange dagen en bevruchting onder de tegels, mijn hond en ik ingebeeld hij behoedt me niet van het…

vertraagd verval

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 597
kies je waarheid uit de rimpels de werkelijkheden uit het verleden waarvan er teveel zijn vertragend gecamoufleerd door restauratie loert altijd het verval verfraaid maar onontkoombaar als de laatste adem…

Moeder-dom

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.609
Toelichting: Op 31 mei 2009 werd mijn moeder 96 jaar. Haar roepnaam is Fien en ze wordt uitstekend professioneel verzorgd met geweldige aanvullende inzet van 2 van mijn zussen, 2 van haar 5 dochters. Mijn moeder is nu 25 jaar weduwe, heeft in totaal 8 kinderen, 13 kleinkinderen en 8 achterkleinkinderen. Het volgende gedicht is in en met respect…

Huizen 3

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 629
Voor de herfst van ’t leven, nu een huis, doorstraald met lentelicht, waar niets nog dringend moet, er ruimte is en tijd, een vriendelijke groet, een hand die helpt, een troostvol woord, een blije lach. Heerlijk is: ontwaken in ons huis, de geborgenheid van binnen, want er is buiten. De zon schijnt, vogels fluiten, de wind huilt, kerkklokken…

Het is waar

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.718
het is waar dat het landschap zonder mij zal voortbestaan dat de bomen die voor mij de aarde vormen de vlak- ten beminnen die mij bijeenvegen in vaandels los- lippig licht dat het water het dichtsbijzijnde geluid van aanraking weer- spiegelt dat de maan achterover stort in een struikgewas van pasgeboren sterren het is waar dat het zal doorgaan…

Stille pijn...

hartenkreet
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.924
Na 51 jaar huwelijk lijkt dat toch niet onmogelijk voor ons, als kinderen maar onze lieve ouders willen de ouderdom met man en macht verhinderen……

Als ogen lachen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 599
hebben wij het eigenlijk wel begrepen dat niet alleen bloei telt in een mensenleven maar dat naast groei ook de laatste jaren vertrouwen en geluk een eigen koers gaan varen leren accepteren dat complexiteit naar eenvoud terug gaat keren en het vroegere ontdekken nu afscheid nemen is zij raken zacht aan leven mompelen woorden die…
wil melker17 september 2014Lees meer >