640 resultaten.
De zee
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
933 Jammer dat ik niet schilderen kan,
maar ondanks dat staat het plaatje van de zee
met zijn schelpen en geuren
ergens op een plekje in mijn hoofd ingedeeld.
Uitgewaaid op het punt om weg te gaan
draai ik mij nog even om en blijf staan.…
Eén nachts stand
netgedicht
2.7 met 24 stemmen
3.320 ik voel mij pas ons treffen goed
In oogopslag noch steels verkeken
fier waren zij, tersluiks verlid
is`t waar daar nogmaals schoonte zit
verscholen aan`t gebed ontweken
gij deed mijn hart terstond verstillen
waar nacht aan haar contour teloor
coag’lerend bloed; vergaan in willen
wederom mijn hitsig adem trillen
vervoerend lust in schelp…
Pyramide spel
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
2.819 Proef het zout eens op mijn lippen
voel de zandkorrels in mijn haar
laat mijn ogen schelpen stralen
in een klein, doch simpel gebaar
Golf jouw handen door mijn haren
raak mijn huid heel even aan
steel mijn hart en mijn gebaren
laat mij even naast jou staan
Geniet van lichtjes in mijn ogen
leer daar liefde en eerlijkheid
elke zin steeds…
Orion herrijst
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
1.406 Een zwaluw rust met bedauwde vlerken
op het schaduwrijk ongerepte strand
waar menig schelp in beeldhouwwerken
zich schetsen laat als scherp getand
het schittert in gelaagde schijn
de schoonheid van het verborgen zijn
Voorzichtigheid gebiedt de vreemdeling
wanneer hij geruisloos nader treedt
in het spoor van een nieuwe schildering
dat zich…
Polderlandse arkadia
poëzie
4.2 met 13 stemmen
3.920 Over het bij vlekken zongeplengde dak
hangt de beuk zijn loof van dieper rood
Raamkozijnen glimmen groen en vatten
terracotta bloemenpotten
daarin geraniën groeien van het esmeralden blad
met doffe kring
naar meekraplakken bloemen
Op de dijkweide weidt zijn zwijnen
een zwijneweider wijl hij op een schelp gebrande aarde
okarino speelt
De klanken…
Onbevlekt
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
531 zeilscheepjes van hout
ik mis zijn houterige beweging
en ik mis ook de gezelligheid
van hoe hij ruziede met mijn moeder
zonder zelf vaak veel te zeggen
zij had altijd het hoogste woord
nu is de kalmte van de nacht
als een versteende zee
in mijn emotionele woordenboek
ik zou wel willen dat ik een vader had gehad
maar ik ben uit een verdwaalde schelp…
Bij het sterfbed van mijn overgrootvader
gedicht
3.6 met 29 stemmen
18.048 Ik weet haar te liggen, groot en wit als ivoor,
in de kast naast het bed, links achteraan:
heel voorzichtig houd ik de schelp aan zijn oor.
------------------------------------
uit: 'Zaailingen', 1998.…
Het gefluister van de uren
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
1.455 Waar is de tijd
dat wij sliepen
als schelpen op het strand
in het blanke hart
van de aarde
bij het ruisen
van de zee
omgeven
door sluiers van verlangen
Dat bij het gloren
van de stille ochtend
lichamen zich ontvouwden
de glans van een schoon gelaat
een glimlach van lichtkristallen
een verloren traan
in de zilverschaal
en het blauw…
Tijdloze horizon
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
609 Zon als behang, onbeweeglijk,
de wereld is een medaillon,
waarin gedachten zijn geborgen
als onkruid van de zee, draag
ik om mijn nek gehangen,
als doolhof met me mee,
slaap op stenen veren, drink
uit schelpen de hartslag van
hun zoute leven, gedolven
uit het schuim op de lippen
van de golven, zoek toegang
tot nieuwe dromen, waar de…
Golvenlief
hartenkreet
3.8 met 24 stemmen
1.140 Eenzame lege schelpen als gebroken
beloftes en onbeantwoorde vragen….
De vuurtoren flitst naar me….. het is tijd
tijd om te gaan, …verder te gaan
laat nu de zee zich onbelemmerd mengen met
jouw liefde in de oneindig deinende oceaan
nimmer versagend… altijd in mij….
verankerd…..…
Lof in liefde
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
2.579 Jij vouwt de tover zachtjes
als een schelp om de windsels
van mijn zingend hart
en koestert de glinstering
van kabbelend water
als de woorden zich wikkelen
in een spel van warme handen
Het zilte water
schep ik uit weemoedige ogen
die als een zee over onze naaktheid spoelt
en zwoel trotseren wij het verleden
in een omarming voorbij de…
botlopen
gedicht
3.9 met 7 stemmen
4.001 Uit water waren wij getild, samen
met gesloten schelpen, om tenminste
één keer haast te weten hoe het is: te
zijn gestrand en toch te overleven.
Twee of drie uur zou de eb ons hier
nog dulden. Dan niet meer.…
ZELFKANT
gedicht
4.0 met 4 stemmen
2.728 De walm van stoomtram en van blekerij
Of van de ovens waar men schelpen brandt
Is meer dan tijmgeur aanstichter van dromen,
En 't zwarte kalf in 't weitje aan de rand
Wordt door een onverhoopt gedicht bevrijd
En in één beeld met sintels opgenomen.…
Verlokking
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
410 als zeemeermin
Hoe warm de tropen in zijn bruine huid
Jasmijn en zilt spontaan en grif vermengd
Er kwam een telg met orchideeënbloed
Vol huidhonger het leven tegemoet
Van passie en van dankbaarheid doordrenkt
Gezinsgeluk en minnaars, hand in hand
De hoeksteen van de samenleving stond
Standvastig op hun eiland in de zee
Wel lokten schelpen…
ZELFKANT
gedicht
3.0 met 2 stemmen
3.094 De walm van stoomtram en van blekerij
Of van de ovens waar men schelpen brandt
Is meer dan thijmgeur aanstichter van dromen,
En 't zwarte kalf in 't weitje aan de rand
Wordt door een onverhoopt gedicht bevrijd
En in één beeld met sintels opgenomen.…
Sterrenzee
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
494 zij de maansikkel aanbidden
die badend in bleek licht boven hen hangt
Een zilte adem wordt ingehouden
vergezeld door een korte stilte
Boven de golven van donkerte
verschijnen nieuwsgierige schuimkoppen
Dan buigt het geheel volledig neder
Stort in en spuugt uit
haar lang bewaarde schatten en geheimen
Schitterende parels en hagelwitte schelpen…
VURIGE TONG
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
515 Het wil nu langzaam uit de woorden treden,
verlaten deze schelp, spiraal van het bestaan.
Het geeft haar taaie spieren, hart en ziel.
zijn steelse vingers worden wandeling, besluit.
Werelden zal het in haar lijf vernietigen,
goden vergrijzen in de krullen van heur haar.…
Fire&rain 2
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
873 Teugelloos geloven dat ook jij je ogen dicht
hebt en in het roze van je schelpen
mij kunt zien: wat is er bitterder
dan deze ogentroost?
Wat is er bitterder?
She is around me now,
rondom mij blauw en geurig
of wat ik mij daarvan herinner:
pijn die niet weg te slikken valt.…
Jouw ogen
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
1.511 Gedichten schrijven vaak zichzelf,
alleen jouw ogen niet, die moet ik maken
van zeewater en zilte schelpen.
Je ogen blijken mooier dan het raken
van woorden die moeten benoemen.
Geen vers tipt aan jouw kijken.…
Gekleurd verlangen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
907 regendruppels
schrijf jij letters in blauw glas
van een geel getinte toekomst
mistig, wazig en onbeschadigd
zul jij nooit échte liefde proeven
als zilver goud wordt en ik jou lees
voelt mijn lichaam de ijzige kou
van een beschadigd hart waar rood
door blauwe aderen warm samenvloeit
tot het smelt als een zwarte parel
gevonden in de schelp…
Vrij spel ....
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
954 Waar hoeven net niet
vochtige zandkorrels
raken, schrijven schelpen
namen in opgewaaid zand
de wind heeft vrij spel,
raakt zacht elke letter aan
tilt deze op, neemt haar mee
in een golvend verhaal
als een waaier vliegen
zij richting horizon
ontmoeten elkaar net
niet, alvorens zij, licht
dwarrelend, verdwijnen
in het duister…
Musica e
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.361 met of zonder woorden
die niet nodig zijn
voor deze taal
die jij en ik
begrijpen door te
luisteren met onze
poriën van kippevel
Luister maar
lieveling naar
Ramazzotti
en je weet het
dwars door de woorden
heen uit de klank
van het gevoel
zoals een baby
die lacht
tevreden
met Mozart
Zo
luister ik naar jou
als een schelp…
adhd
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.581 daar is arnold
de a en de d
zitten in zijn naam
altijd druk
altijd heel druk
met alles
vogelskeletten
schelpen stenen
plaatjes postzegels
braakballen eieren
visjes salamanders
sleutels en alle plaatjes
hij ziet alles
waar anderen niets zien
kent alle katten om de school
noemt de merels bij naam
vergeet zijn boek
zijn huiswerk…
Er broeit iets in mij...
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.031 Mijn schelpen vangen zinnen op, zoals:
‘ik leef van dag tot dag’
en ‘morgen wordt het misschien beter’
’de dokter afgebeld’,
‘ik heb niet veel geld’!
Verwarming aan de lijn,
dag eetfestijn;
centjes nog eens geteld,
miserierijk en
ellendig vroeg naar bed!
En ik,
ik denk alleen,
alleen maar aan,
ik, ik, ik!…
Eén tijd, één plaats
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
965 Zonder naam ga jij
geblinddoekt het bochtige pad
en de schelpen knersen zonder echo
geschraagd door jouw verlangen
steeds één tijd, één plaats te zijn.
Vluchtiger dan ik
wissel jij gedaantes als een hoed
en wist geschiedenis
voor zij geschreven is.…
Wat witte wolken
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
438 ik heb de zomer getekend
diepblauw de lucht boven groen van de bomen
wat witte wolken in oplossende vlucht
zon zee en strand spelender hand
maar ben het intense genieten vergeten
gehurkt in het zand
tong uit het bekkie speelt hij
met de wereld op zijn eigen stekkie
water en schelpen in een stralende zon
wind door de krullen hij maalt er niet…
onhoudbaar
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
776 -alsof
er een landschap
woekert
op muren,
de uren nodig
in scheppen van gedachten –
zou het raar zijn
als het verdict zich uit stenen snijdt
oceaangroot
zo zwaar
als vielen wij voorgoed
uiteen
zou het geruis van alle stromen stilvallen, samen
met het leed
dat uit schelpen braakt
tussen wier en het waarachtige weten
golf…
Toen hij nog een koning was
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
605 In eenzaamheid
heeft hij,
met zijn oor in schelp gedrukt,
de zee omschreven
en met lucht en leegte
broederschap
gesloten.
De weelde
van de echo van zijn zucht
is als munt weer opgestaan
en heeft hem
met goud en marmer overladen.
Toch laat stilte zich niet doorbreken door praten.
Alsook de herrie bestaat bij gratie van de rust.…
Fietsen langs de Lindt
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
604 De zingende fietser,
een lint in het haar
plet dromerig de schelpen.
De populieren wiegen
het ritme van haar lied.
Bij het “verlangt
mijn ziel naar U”
mindert ze vaart.…
Behouden
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
540 nog bewijs, een lichamelijk deel van jou
stil bewaard, als een rond de vingers gedragen relikwie
de kleine schrijn glanst zilveren gedachtes
ze reflecteren stil dat lieve monogram, nooit
verjaart jouw naam
als ik buiten kijk en vogels beven in hun vleugels dan weet ik
dat de kou slechts winters baart, maar nu
verlang ik naar de schelpen…