1518 resultaten.
Dwaaldicht
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
40 Zonder ooit iets te verwachten
Wandelen is bomen zien
Hoe zij grillig groeien
Nu eens bekorstmost grijs
Dan vol kleur als bloesems bloeien
Wandelen is vogels horen
Krassen, tjilpen, fluiten
Zachtjes of uit volle borst
Als om hun levensvreugd te uiten
Wandelen is dieren spotten
Een vos die schielijk oversteekt
Drie reeën in de schemer…
Banaal
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
704 In hemelse gedachten
Van perfect schuin
Lijkt ieders schemer
Herbouwd uit puin
In kort bedwingen
Van wrange pijn
Lijkt bitter water
Gerijpte wijn
In minzaam spotten
Zonder respijt
Vernauwt de waarde
Van menselijkheid
Zo onbeduidend
Immer banaal
Verdringt exploten
Creëert verhaal…
De horizon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.127 De horizon
Verbloemt in de rook van de stad
De zon
Verdwijnt als een kostbare schat
Het heelal
Rijst op in de nacht
Een duizendtal
Verlicht de donkerte met al hun pracht
De anonimiteit
Is zo groot als het kosmische domein
De kleinheid
Maakt ons tot een zandkorrel in de woestijn
De schemering
Verfoeit de komst van een nieuwe dag…
Jou verlaten
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
763 Jou verlaten was niet meer dan
een handomdraai en tijdelijk
de schemer je hardvochtige terugkeer
was zoveel meer onverstaanbaar
maar niemand verliest zich in
in tijdloosheid lang of in stilte
even wandelen wij in de schaduw
over zomerresten van het veld
het vacht van kale bomen
wachtend op de sneeuwballade
van gesmolten pijn
buigen doe…
Strand en Duinen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
884 De zon gaat langzaam onder
de schemer glijdt over het strand
geruisloos is de nacht gevallen…
EUTHANASIE
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
2.170 Met je laatste adem blies je het lijden weg
Een zuchtje was voldoende
Daarmee gleed de vrede over je gezicht
En nog even werd het licht
In de schemer bleven wij achter bij je bed
De dokter stelde je dood vast
We zaten er zonder jou, verzameld om je heen
We zaten er samen alleen…
weet je ...
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
2.053 beetje bij beetje
vervalen de dagen
verkleuren mijn woorden
verbleekt het gezicht
verlies ik geheugen
door veelvuldig schrapen
vervliegt de herkenning
in schemerend licht
verzwak ik mijn geest
door langdurig dwalen
in wit zwarte dromen
en beelden van toen
herinner ik zinnen
uit zwijgende talen
weet ik te zeggen
vergeet ik te doen…
onmetelijk
netgedicht
3.0 met 17 stemmen
93 omdat ik niet weet of jij
koning van de vogels geworden bent
of misschien die ene vogel in de schemering
die aan onze meiboom groeit
omdat ik niet weet of jij een feniks bent
nestelend in de geurige kruidenboom
of het paard met vleugels dat ik
vanmorgen in de wolken zag
omdat ik weet dat jij onveranderlijk
mijn onmetelijke liefde…
Uit de eerste hand
netgedicht
4.5 met 98 stemmen
399 dat zon kleurde
uit de eerste hand
ze humeurde
morgens vreselijk
had aan ochtendlicht
altijd al het land
er was geen
verontschuldiging
zon watervalde
ongestoord de kamer in
ze is snel weggegaan
heeft als genoegdoening
alle deuren van het
huis open laten staan
om aan deze
illuminatie door zon
te kunnen ontsnappen
door schemer…
Jij bent en ik ben
netgedicht
4.5 met 31 stemmen
1.803 zo geef je me
jouw leven
op de grenslijn
dichtbeschreven
liefde heeft te
vaak gestolen;
het meer dan alleen gekir
de kunst van samen slapen
nachten blijven vallen
op het binnenpad
naar stilte
de schemering
heen en weer
om het schreeuwen
te ontrafelen
zo geef je me
je ziel
door eenzaamheid
gesneden
en ik
ik wil slechts…
Even
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.498 Onverstoorbaar
stroomt
de rivier
tot het ruisen
ophoudt
zij verliest
zichzelf
in de zee
opgeschrikt
door de
vlammenzee
want de dunne zon
vergeet je
de koele wind
vergeet je
maar de pijn
de pijn
vergeet je
niet
de schemering
heeft haast
kleurt de hemel
blauw
als de nacht
de hemel
is lichtjaren
ver
weg
altijd…
de nacht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
651 in de nacht ben ik met velen
de rust ligt als een deken schemerig op de stad.
langzaam kruipt de tijd voorbij
wachtend op de ochtendgloren.
het gele natriumlicht schijnt weemoedig
op de verlaten straten
waar een eenzame fietser zich een weg baant.
op weg naar huis met een lijf vol drank
moe van het feestgedruis.…
maart
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
901 Stil schuift de schemer over de akker
scheert de dag zich van het veld,
valt toch nog plots het duister
schraagt de einder het donker end.
Lijkt de natuur zo doods, zonder luister,
glimpt het sneeuwdek nog enig licht
die volkomen rust is echter schijn
want in de aarde wacht het zaad
op de nieuwe dageraad....…
Labyrint
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
703 Het is zo donker voor haar
zelfs zomerse dagen sluiten
gordijnen en waar niemand luistert
huivert tijd van wit naar duister
haar jonge huid ademt geen licht meer
ook op de achtste verdieping
blijft het schemeren
een stap schept ruimte
waar armen vrijheid begroeten
wordt het leven ademloos
het was te donker voor haar…
Lichtpalet
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
584 Dagen beginnen in schemer
zachte bries van lentegeur
in verfrissende koelte
met gedempte geluiden
zang van vogels, ruisende waterval
door zonlicht beschenen
al pracht, tot de avond vallen zal.…
Opkomende zonsverduistering
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
536 staat de liefde
op hun netvlies
te schemeren van geluk.…
Ephemera
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
488 Als ook de langste dag ten dode loopt,
zal zelfs dan de schemer kleuren laten verstillen.
Geen dag ontkomt aan de verstikking van het licht,
geen dag, ook al zou je nog zo graag willen.
De dagen zijn zo sterfelijk als zij talrijk zijn,
de gedachte aan eeuwigheid is vergeefs gehoopt.…
Metronomisch
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
445 de lege stoel oogt zo gretig
in de langzame schemer
die de dag weg zal wuiven
met een stervend gerommel
ik ben volgzaam als een
eend in het eerste levenslicht
denkend aan jouw eenzame
reis over gekalkte wegen
alles herhaalt zich, ofschoon
niets bij hetzelfde blijft
alleen de wegen blijven vlak
mijn wandeling Moderato…
Terugkeer
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
426 Het is slechts
het album
van je leven; bleke
herinneringen, de
groene kamer
het gekleurde glas
in lood met
de schuifdeuren
en reeds vervaagt
de schemering
de dagen
van
nooddruft
en klagen
aan doornige paden, juichend
en kermend
de tijd, de uren
waarlangs de klepel
slaat, met
een mand vol
vol met
bloemen
keer ik…
volbracht
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
627 het kind neemt de vader
oud en onmachtig bij de hand
niet verdwalen nu in het hoge gras
het schuifelen in de schemer
naar de tuin
het geloof in de dingen die ze kenden
bij de ommuring blijven ze staan
de nacht verzegelt de bloemen
het kind kan niet binnengaan
het laat de vader gaan
de wind wiegt de bladeren
de reis is volbracht…
Schaduw
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
497 Er is niets aangenamer
dan onder de bomen te zijn
in de schaduw
beschut
tegen het felle licht van de zon
Daar zijn wij
ongezien en onbespied
in het halfdonker
in een schemering
waar alles ineen vloeit
zich samenvoegt
waar harde contouren verdwijnen
lieflijk en zacht
een nieuw zintuig zich opent
waar geheimen worden bewaard…
Decemberblues
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
508 Tijd
draagt de uren
naar december
en verder
naar waar de laatste verlangens
worden geblust
contouren vervagen
tot amorfe schaduwen
in diffuse schemering
en alles lost weer op
tot herinnering
straks
vertakken wij weer
in dromen
van gevleugelde momenten
en demonen
we leggen ze te rusten
op het kussen
van de nacht.…
In warmte van stille gedachten
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
449 Het naakte feit heeft
haar eigenzinnige jas opgehangen
aan de kapstok van dit onzinnige bestaan
zonder jou is het leven als de schemering
mysterieus zonder de helderheid
van jouw lucide gedachten
en ik weet niet zeker
of het me kracht geeft
dat ik zonder jou verder moet
in de woordenstorm vol informatie
over wat goed is om beter te…
Opende hemel
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
511 ik wiste
de mist boven
water en weide
opende hemel
voor de komst
van de zon
liep door kou
van de nacht in
afnemende schemer
zacht wekte
licht en riep op tot
geritsel en fluister
in eerste tonen
zongen al vogels
donker uit bomen
een zomerse dag
zo eentje die de
schepper graag zag…
Kom kekasih
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
675 Kom mijn liefste want de zon
baadt haar dag tot doven
in schemering die blozend beeft
daar duister loom van zwoelte nadert
deze nacht kekasih zullen wij
strelend vuur versmelten
sluiers maanlicht hemels minnen
en sterren ademloos verbazen
tot de ochtend aarzelend
een nieuwe morgen daagt…
Nachtgedicht
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.195 de avond praat zacht
nog zachter dan je woorden
op mijn lippen
ik hou van die gedachte
van de warmte
in mijn buik
en de lichte voetstappen
die schemer dragen naar de nacht
je loopt mijn taal binnen
en legt liefde
neer
onophoudelijk, zoals
de dichters in
mijn lijf
niets verdwijnt en alles
wordt mooier
in de stilte van…
Mistig
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
507 Op schemering gekust
voel ik lippen zacht
bewegen in een ritme
dat verwachting overtreft.
Haartjes op mijn huid
kriebelen van intern
stilte van jou
voedt mij van binnen.
Ogen openen je ziel
vertellen het verhaal
dat zweet op je huid
meer dan verklaard.…
Zo jouw mond
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
929 wanneer schemer zwijgend
laatste fluittonen dooft
kruipt de zon onder het gras
gaapt nog een keer
legt zich neer bij de nacht
zo jouw mond
de mijne in zinderzinnen spreekt
en ieder woord zich eindeloos rekt
strekt zij vogelvroeg de morgen
gaapt nog een keer
verdaagt de droom zojuist ontdekt…
Coïncidentie
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
501 muisgrijs het asfalt
dat aan de horizon
samensmelt met donkere wolken
hoge bomen staan
levenloos langs de kant
kale takken grijpen naar de wind
zwerfvuil draait rond
de as van het onzichtbare
en baant zich 'n weg naar boven
er valt 'n onhoorbare stilte
die nog lang na zal
echoën in de schemering…
Lente is kortstondig
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
581 onze lijven maken schemeringen
in het ongebonden leven dat
rafelt om gewoontes en erwten
uit het blik
het bestek halfzijdig en tweedelig
met de scherpte gericht naar de klok
brengt in het druipend licht
een ode aan het kind dat wordt verwacht
een niemandsdalletje onthult de waarheid
en nestelt in deze lente al vroeg
in de hoogste toppen…