911 resultaten.
INTUITIE
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
732 De rede en de intuitie
zijn op oorlogspad
stemmen weer niet overeen
gevoel wordt ook gemist
nadenken komt nu aan de orde
een keuze doen is van belang
omstandigheden tellen zwaar
is er ook nog liefde in het spel
dat overrompelend ideaal
men lacht de zorg niet weg
na jaren leven delen en doorstaan
de afgelegde weg was echt niet saai
waar…
Kon ik,
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
1.210 nog één keer met je praten
samen wandelen langs de zee
samen schelpen zoeken
dan nemen we de allermooiste met ons mee
nog één keer met je lachen
met je huilen bovendien
je dan vaarwel kussen
omdat ik je nooit meer zal zien
ja, ik zal je vinden in mijn dromen
waarin we zullen donderjagen zoals toen
samen met jou sterren tellen…
Een stem
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
760 Dagen tellen oceanen
waarin kleurige schelpen zwaaien
naar een stem.
Een stem verdwaalt
in een web van woorden.
Tranen dolen in een kleine ruimte.
Te gesloten om gezien te worden.
Gezien te worden
in een sprookje, een elfje
en een kabouter in een kamer vol geluk.
Een lach die spreekt.
Ze is niet gewoon vergeten.
Verloren.…
Met de dans
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
679 Met het ritmisch bewegen
moet ik op mijn tellen passen
ja ik vertel mij wel eens even
Zomaar ongehoord
dans ik met jou onverstoord
Ik ga er helemaal in op
met jouw pasjes in mijn kop
De manier waarop jij beweegt
is zo geweldig elegant
Dat het mijn brein leegt
ik dans weg bij het verstand
je leidt mij met jouw zwieren
langs…
Heimwee naar de toekomst
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.123 Hoe ook - het meubilair verdween van wat
toekomstig huis wou zijn in haar: geen
kamer meer met zon en zang, geen
schaapjes die op het behang een kindje
tellen zou, geen toegekend belang aan elk
gebaar tot aan de afwas toe die neuriënd
van simpel stil geluk en liefde voor elkaar,
ach laat ook maar, die aandacht voor elk ding.
--------------…
Je lach bloeit bloemen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
519 jij zwaait kleuren
warmt mijn hart
waar regen al valt
wolken hun grijs
donkeren in zwart
want je lach
bloeit bloemen
wild van het veld
nog gehuld in zon
voordat wind ze velt
maar ogen verschrikken
in het flitsende licht
we tellen seconden
donderen samen
tot de volgende schicht
verbazend dichtbij
schokt de hemel
voor even in…
(kanker 19: slot) geslaagd!
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
546 nu dan
tellen we de banen van de vlag
hij wappert, want het mag
een feestdag heten
jouw tas hangt woorden-loos en licht
tegen het blauw
een zonnehemel, en het grauw
van angstig wedervaren- drijft snel weg
het diploma plaats ik netjes naast een roos
(hij bloeit nu al een poos en ach,
de doornen lijken niets)
in jouw jonge mannenlijf…
De jaren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
420 Het zijn geen jaren die ik zal tellen
maar enkel de stralen zonneschijn
die denkbeeld over mijn leven vellen
daar ’t anders één ellende zou zijn.
Al kent een jaar ook wind en stormen
en zal het zonlicht geen kim beschijnen
zal nog geen duister mijn leven vormen
geen tegenslag mijn hart doen kwijnen.…
Jarig
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
719 Zo veel jaren later
Voorbij die kriebel in je buik
Het kinderlijk geschater
Voorbij de kaarsjes op de taart
Die je op je vingers tellen kon
Voorbij de tijden, de tijd waarin
Je je allermooiste cadeau
Met gemak verzon
Kun je je nog jarig voelen?…
Graandromen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
556 Jij was niet in mijn landschap
toen ik aarzelde en zon scheen
je kwam ook niet bij rivieren
toen twijfel toenam
ik liep over de brug
overdonderd door werkelijkheid
uit jouw droom, klom ik
alles nam toe in intensiteit
jouw schaduw zag ik wolken tellen
er viel stilte over landerijen
ik ademde, jij was in ademnood
in mijn droom die…
Leven
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
678 we leren hechten en knopen
om het leven achterwaarts te begrijpen
geen twee tellen duren even lang
we worden kleiner en kleiner
van al dat hoge vliegen
weten dat een koploper niet de eerste hoeft te zijn
we zien dat dwarsliggers spoorstaven dragen
dat mooie woorden niet altijd de ware zijn
om tij of onheil te kunnen keren
we leren hechten…
Muze's onderdanen
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
405 Begraven zijn ze al mijn metgezellen
mijn vedervrienden van het
vroege uur
beleefden met mij menig
avontuur
en ik met hen, ze zijn haast
niet te tellen
Geen wist welk leven elk van mijn kompanen
geleid heeft in de strijd om mijn bestaan
maar van hun schepper kon ieder op aan
Apollo's zonen, Muze's onderdanen
Zijn zij ontheven van…
De eeuwige vrijgezel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
166 Ik ben bang als een snelvarende trein die op mij afkomt,
want de jaren tellen mee en ik word steeds ouder.
Geen liefdeshart in zicht,
alleen een leeg gevoel dat naast mij neerploft.
Geen muzes aan wie ik mij wil binden,
en misschien ben ik te kieskeurig.
Er zijn bij mij niet zoveel vissen in de zee
waaruit ik kan vissen.…
deze nacht heb ik verlaten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.689 stormen wijken vogels zoals
slaap onbemand het bed
beroert met lispelende
spleetjes schemering
een telraam in het hoofd
waarvan de kleuren van
de bolletjes afwijkend zijn
van die nacht ervoor
het tellen schraapt de stille
woorden één bij twee wat
tenslotte het vele schuiven
het laken verandert in een
historische metafoor
geen geschiedenis…
De botoxparty
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.116 Jaren die beginnen te tellen.
Een spiegel die niet liegt.
Hangende vellen,
make-up die bedriegt.
Voor haar verjaardag vraagt ze een botoxfeest.
Haar hardhorende man knoopt deze wens in zijn oren.
Want hij houdt van haar het meest,
en doet alles om haar te bekoren.
Eindelijk de dag is gekomen.
Vol verwachting klopt haar hart.…
zus (voor marieke vos)
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
6.217 laat ik je wat vertellen
over in stilte uren tellen
over luidkeels roepen in de wind
over het wachten op weinig
als een kind
over hoe ik naar mezelf zocht
en toen ik me tegen kwam wilde veranderen
hoe ik ben verdwaald op die tocht
maar me weer vond in de anderen
hoe ik woorden bedacht
maar de stilte niet vinden kon
hoe ik me gelukkig waande…
Ongelukkig moment
netgedicht
2.9 met 30 stemmen
7.405 me niet zo mogen kwellen
Ik zag mezelf al met die kroon
En daarom kreeg ik je verraad als loon
Frappant, hoe dat soms op komt wellen
Was dit voor mij toen te voorspellen
Al dromend naast je op die troon
Slapend rijk in een roze roes
Jij wist het al veel eerder, snoes
Ik hoorde pas veel later het gehoon
Juist toen ik mijn geluk wilde tellen…
Waar-borg
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
680 zij negatieve afdrukken
van een werkelijkheid die waan
niet eens benaderde, zwart en wit
wisselden elkaar soms schitterend
als siervuurwerk af, de hoekjes
gekarteld en omgevouwen als
oren van een ezel zonder steen
schreven zij geschiedenis voor hen
die na hen kwamen, wie zou dit ooit
willen lezen, die tijd, niet in jaren
te tellen…
Gewaagde liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.867 verdwaal graag in jouw land
ontspoor graag in jouw hart
pak zomaar je verkeerde hand
en maak onbezorgd een valse start
Ik deel het makkelijkst jouw pijn
vang jouw tranen moeiteloos op
spring zonder angst in jouw ravijn
en durf me op te hangen in jouw strop
Ik zwem het liefst door jouw zee
klim met gemak langs jouw touw
jouw zorgen tellen…
Jouw icoon is mijn kroniek
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
638 Boeddha versus God
Muziek als pleisterplaats, dat merk ik
wanneer het treinstel me bedondert
en dode vogels langs het spoor
de klavers voeden met het bruin
van massa en bederf
nog juichen de reizigers
ze proberen de bielzen te tellen
van de evenwijdige spoor van wie
ze denken dat die hen komt vergezellen
zal het eind – het baken –…
erfenis
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.003 Die natte trieste ogen, werden snel weer droog,
bij het tellen van jouw centen.... en niemand...
kijkt omhoog.…
Stadhuisplein*
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
2.931 Berekend lopen zij door waterplassen,
want tijdwinst is het waar zij zich aan laven,
chronometers als verwrongen maatstaven
om op je eindige tellen te passen.
Hoe glad en nat is het in deze stad,
waar op het spiegelende stadhuisplein
een vluchtige kus leidt tot eeuwig zijn,
één tel ontsnapt aan wat ik niet bevat.…
Vergankelijkheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
577 die we trokken in het zand
Waren steevast voorbestemd om weg te spoelen
Op de vloedlijn staan weer jongelui te joelen
Ze claimen onze plek daar op het strand
Ons zandkasteel met zijn robuuste toren
werd weggeblazen door een drieste golf
Zoals het schaap wordt gegeten door de wolf
Geen mens leeft eeuwenlang, is uitverkoren
Burchten tellen…
Speel met mij mee
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
536 speel met mij mee
laat onze kunst
hen eens verrassen
zij moeten
op de woorden passen
waarmee wij jongleren
eerst wat
klein spul omhoog
in lettergrepen tellen
ritme en klank
maken muziek
door vaardige hand
dan wat trager
grote woorden zijn dragers
van gewichtige begrippen
jij kijkt verbaasd
als mijn handen stoppen
rusten hebben…
In het ongeschreven bos
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
435 konden we nog maar bomen tellen, één voor één
bomen met gestrekte rug
de voeten in zalvend mos, geworteld in verleden
onomkeerbaar is de zucht van onze witte adem
de brief die we niet schreven
later dan vergeten, sterfelijker dan dood
in de haast van de schemer, zwakker dan licht
op de weg die zich zoekt
naar een eerdere, volmaakte gelijkenis…
Zee van liefde
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
709 heerlijkheid in mijn nabijheid
Eeuwige dank
Zuchten van geluk
Wanneer jij mij kust
Acceptatie van alles
Zelfs de stormen
Mijn leven gedeeld met jou
Nooit meer anders willen
Als een devotie waarheid geworden
Wanneer de rivier tot leven wordt gewekt
Het geloof in het lot
Ook al zouden anderen het anders willen zien
Maar zij tellen…
Taalgebied
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
986 bij gelegenheid diende zich het uur van de blinde dag aan
de ogen waren immers nog gesloten
asperges schoten door de boezem van hun bedding
mijn vader kocht fruit in blik als ware het een vruchtbaar geschenk
de gesloten deur gebood niet te betreden
de muur verborg een klok die met tellen van seizoenen begon
noch de ramen, de gordijnen, de…
er zij licht
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
545 koester mij dan
onder een warme deken,
en hou dit moment
zo mogelijk vast;
het is ruiken aan rozengeur
die zwaarte doet weken
ook al is de geest gewillig
de hemel wil het ontwaken
een wijle verdagen
dan speelt het geluk,
kort zijn part
ondanks dat het bewuste
allengs toch opstart
het zijn soms twee,
weliswaar kort,
vergaarde tellen…
Geleefd word ik
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
759 Mijn jaren beginnen te tellen.
Geen bal kan dat hem schelen.
Ik ben pensioengerechtigd.
Daar trekt hij zich niets van aan.
Ondanks alles hou ik van die vent.
In lijve heb ik hem nooit ontmoet,
maar toch bestaat er niemand,
die me volkomen begrijpt en kent.…
waar dingen anderen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
519 jou innig lief is
is het lastig slapen
hopeloos is het denken
als het weten onontkoombaar
stil onzegbaar dat fluistert
wat jij niet horen wilt
geïnspireerd door de liefde
waarin jij je wortels weet
wil je allemaal samen
het leven vieren toch
waar dat weten aandringt
anderen nu de dingen
die meer dan ooit daarom
de momenten tellen…