Alle inzendingen over varens oud groen paardenstaart

14956 resultaten.

Sorteren op:

Bomencentrum Nederland

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 470
Nederland wacht op groene ideeën. Op groene innovatie. Op ieders groene denken. Met het oog op onze toekomst. Maak al onze parken, tuinen en tehnieken groen. Jardin d'Hiverre rekent op ons allen, samen met het Groene Paviljoen.…

Zaterdag was

gedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 11.165
Het was de tijd van Floris en Q en Q Je ging van huis en altijd volledig in tenue En minstens twee uur te vroeg Het systeem was simpel: dat was er niet En de scheids was als vanouds weer een stuk verdriet Maat het was altijd iemands vader Dus dat zei je dan maar niet We waren groen Groen als gras Groen, groen als gras Groen, groen als gras…

De bekoring

gedicht
2.4 met 21 stemmen aantal keer bekeken 6.911
En de uiterst bekoorlijke blondines met groene, ja zeer groene ogen het kortst van al: korter nog dan een gedicht, korter dan de snelheid van het licht in hun groene, ja zeer groene ogen. --------------------------------- uit: 'Bandloze gedichten', 1996.…

[ Mama's geloven ]

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 646
Mama's geloven je niet, 'jaja', zeggen ze -- 'maar ondertussen!'…
Zywa11 april 2025Lees meer >

[ Elkaar niet alles ]

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 332
Elkaar niet alles kunnen vertellen is het -- duister dat ons scheidt.…
Zywa21 april 2025Lees meer >

Vreemde vlaggen

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 522
op en kijken verder als de storm weer is geluwd jonge aanplant trekt nog met fris groen uit andere tijden in woekering groeit ook hun lijden…

oude wilgen

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 569
Na de regenbuien wordt de zon weer warm bewonderen de knotwilgen hun jonge scheuten en zij hun snottebellen langs rijen groene sloten er welt water uit de oude holle lijven en schikken de plooien glad laten de dag zich tooien door het dak vertellen hun noden in veerkrachtige taaie loten die de moede lichamen trekken diep geworteld in…
pama26 april 2007Lees meer >

BLAUW

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.107
Er zal weer blauw zijn strakblauwe lucht en wolken als zeilen Het groen en geel trekken zich uit het landschap terug Nog even maar is er klatergoud bladgoud in kruinen van bomen Langs stoep en straat waar wind vrij spel krijgt je de adem wordt ontnomen Het seizoen wordt oud en misschien wijs rijgt laatste bladeren aan…
Harry Daudt20 oktober 2009Lees meer >

Palmzondag

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 695
Waar is die tijd toch heengevaren en nu ik zelf al oud ben, weet ik dat die innigheid met niets meer is te evenaren. Palmzondag: ik ruik dat frisse groen, de winter heeft het weten te bewaren.…
Adeleyd28 maart 2010Lees meer >

Het Wad spreekt in stormen

netgedicht
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 610
het Wad graast eeuwig in het zoute gras nu de storm spreekt en het water steeds maar hoger stapelt tegen het groen van de hoge dam ‘k voel me nietig nu de dood twijfelt aan mijn voeten er is geen ginder en geen hier slechts wat bijvallen uit een oud geweten de wind als een muziekdoos speelt het spel met ruwe woorden het pijnigt…
elze5 februari 2011Lees meer >

Waldseligkeit

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 521
middagzon schemert reeds aan de kim verzuchten bomen prille tere kracht mijn kielzog haalt hen dichterbij oude wijze bekenden laat mij jullie teer beminnen indringende wortels laat ik mij graag de stromen overnemen wij zijn één sappig lustvol groen loof en verhoute jaren ik ring eeuwig mee neem mij op in jullie zingende…
enrico26 maart 2012Lees meer >

LEVEN BIJ VERGAAN

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 418
De oude beuk sterft: fris geurend jong leven vult zijn weke takken. De dode karper drijft voort; op zijn bovenzij smullen vliegen _ droog. De egel ligt stil; zoekend loopt een doodgraver tussen zijn stekels. Op gevallen loof bloeien bosjes levend groen: jonge brandnetels.…

onomkeerbaar

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 546
ik ren over de melkweg verzamel zakken met sterren draag toverballen in mijn haar ik loop met lampionnen in de nacht vind een verwilderde tuin een oude boom waar de wind in rust een cherub aan de oostkant houdt de wacht ik zoek een meisje wil roepen maar ze heeft geen naam ik keer de spiegel ze hangt aan mij groene ogen smalle lippen…
Tsila8 maart 2021Lees meer >

Woud

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 503
In dit woud onder het zachte ruisen van oude bomen rust ik stil als een vlinder zo sterfelijk dat we nauwelijks leven Hoewel ik ook rouw verheugt mij dit bos van mos, stammen, takken van nu en eeuwen her Ik dacht dat ik eeuwig wilde leven maar ik heb me verzoend En ik voel alleen aan de dingen die hier blijven: het zachte groene mos…
J.Bakx30 april 2019Lees meer >

Wonen aan erven, straten en kades

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 295
uit naar grachten met eilanden van groen, naar boten en huizen met stokrozen aan de gevels en tuinen op de daken…
Zywa12 augustus 2025Lees meer >

Het kind in mij

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.977
gaten vrijheid kwijt en ingesoesd geen zin meer om te praten miste Schwung in mijn bestaan zelfs verbondenheid ontbrak keek je nauwelijks nog aan en als je me weersprak kon dat me niet echt raken alles was me om het even wist dat ik af moest haken ben veel te lang gebleven op een dag, ik weet nog goed mijn rode rok gestreken paardenstaart…
Marianne31 januari 2007Lees meer >

Gaston Bellot

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 460
het was een witte lege dag in een slapend gehucht ik betrad het sobere kerkje of ik de deur achter me wilde sluiten ik las je ingemetselde naam op de vale muur: Gaston Bellot 1939-1945 mort en captivité het was een lege droeve dag…
J.Bakx16 juli 2020Lees meer >

De " oude" dag is....

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 717
Mensen een jaartje of wat ouder zijn mensen op hun " oude dag". Toch vreemd omdat elke keer opnieuw de dag weer jong beginnen mag!…

Van Alphen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 667
De bal is rond Het leven staat Vol je lont Waar je voor staat Gisteren is mist Wat je mist De beelden spreekt Een mens Aan Laat de lach je niet Vergaan Tot de laatste fluit We gaan voorwaarts Vooruit…

Sinnach

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 586
Trickster, slim, sluw en snel van geest, straatwijze weetgraag; flexibel overlever. Sensuele, speelse charmeur, vleier met flair en schwung; extravert pragmaticus. Verdekt, verborgen en voorzichtig dag-, nacht-, schemerdier; ongrijpbare geestverschijning. Doelgericht, dreigend en dodelijk, amorele rover; capabel kostwinner.…

niemand die zo kraken kan

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 583
zij is stilaan oud geworden zilveren haren verdwalen op haar smalle schouders met het Largo van Ombra mai fu in de oren tooit ze zich in de schaduw in haar vechttenue met een fiere all season jas ontmoet zij de wereld die almaar groter wordt in een taal die nauwelijks hoorbaar is met niet aflatende verende tred treedt de dood haar…
J.Bakx26 september 2023Lees meer >

Eeuwigheid...

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 685
Op aarde is zwaartekracht, die houdt ons hier gebonden. Het kostte niet veel tijd om van jou te houden, maar om je te vergeten duurt een eeuwigheid. In de stroom van de tijd hebben wij geleefd, een moment in het bestaan van het universum. Kijkend op de eeuwigheid was het niet meer dan een zucht, een nevel die even verscheen en zomaar verdween…
Antje7 oktober 2024Lees meer >

Mijn onrust zoekt in december doel

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 660
Onder een dennenboom houd ik stand; hoewel wat groen reeds in mij verdorde. Ver verwijderd van het vijandig land ben ik niet bang voor de oude woeste horde.…

het Kasteel

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.186
Voor onze blikken rees nu 't oud Kasteel Met hoge toren tussen iep en eiken, Waar duizend bloemen stonden stralend geel Op 't groene grasveld in de zon te prijken.…

Stille tuin

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 359
Bijen brommen traag hun blijvend, oud refrein terwijl dauwdruppels dansen delicaat op teer, groen blad. Hier heerst geen haast, geen harde stem die stoort – slechts zacht gefluister van de slapende aarde.…
Adelmann13 januari 2026Lees meer >

De deur

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 150
Op een oude foto zie ik de deur waarachter ik geboren ben. En vreemd genoeg komt alles terug: het pad, het groen, de duif die opschrikt, het hout onder mijn handen. Even ben ik weer dat kind dat op de kar zit en nergens heen hoeft. Ik kijk naar de foto en denk niet dat het lang geleden is.…
Cor Koene17 augustus 2026Lees meer >

- Tijd gaat de groene bomen vellen -

netgedicht
4.8 met 45 stemmen aantal keer bekeken 607
Je oude boomringen deden groei afdwingen. Men dacht dat het oude bos al dood was, door de aanhoudende zure regen. Mensen vellen, kappen en bederven laten het omhakken en het doden toe. Mijn zuivere grote hoogstammige groene bomen, de vernieling maait als een zeis, in stilte.…

Nederlaagboog

snelsonnet
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 62
Ze waren al het marmer aan het houwen Maar Trumps triomfboog gaat nu toch niet door Vooral niet sinds hij zo enorm verloor Ze kunnen best iets anders voor hem bouwen Helaas geen Wall of Shame, zo ben ik bang Want tja, die wordt dan wel oneindig lang…

In aarden vaten

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 503
Hoe groen is alles nu: de mei vult duizend tinten in die later niet meer te vinden zijn; de wei bezaaid met madelieven, wortels water drinkend uit de bron of uit de lucht. Mijn hart wacht wel nog, kent verlangen, soms heimwee ook, maar zang en zucht ze blijven hier aan kleine dingen hangen.…

Paskwil

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 845
Je bent mijn steen des aanstoots waaraan ik me vaak stoor. Met je adem rins en je ogen doods ben je onveranderlijk goor. Je bent een naar productiedier dat ik graag slachten zou. Voorlopig ben ik slechts een gier die cirkelt boven jou. Wanneer ik naderbij kom en in je gele ogen kijk dan lijk je pas ontzaglijk dom, je bent een walmend…