759 resultaten.
Zon
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
618 mogelijk maakt
waarzonder niets ooit worden kon
die over alle schepsels waakt
maar dacht terstond: o felle zon
o licht dat ogen neder slaat
en waar het wil ook doden kon
wat weerstand bood aan godes maat
ik zag hoe gij mij voor u won:
gij stelde mij in staat
uw kracht, uw onuitputtelijke bron
te transformeren naar de maat
die ik die zocht verdragen…
Uitgeloot
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.390 .
--------------------------------------------------
snelsonnet ter gelegenheid van het feit dat vandaag in ons rijke land, ondanks het in EU- en andere internationaal-rechtelijke verdragen vastgelegde recht op onderwijs en toegang tot beroepsopleidingen, naar alle waarschijnlijkheid duizenden mensen worden uitgeloot…
NOURRICES (2)
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
552 Het huilen van de eigen borelingen
Konden wij moeders nauwelijks verdragen
Er stapelde zich steen op lege magen
Toen wij als min richting verdienste gingen
Het rijkeluiskroost kon het ook niet helpen
Dat het bij de elite was geboren
Dus zoogden wij het zonder te ontsporen
De tranenvloed was nauwelijks te stelpen
Wanneer wij ‘s nachts eenzaam…
Juffrouw Pieters
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
748 en stort u vrolijk
op een nieuw gedicht
dat maakt bij vlagen
het leven
weer wat beter
te verdragen.…
Spiegelde in pijn
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
559 ik kon het
lijfelijk onbehagen
bijna niet verdragen
voelde energieën
stromen die nooit van
binnenuit konden komen
zij leken botten
spieren en pezen
andere posities te geven
legden feilloos de
mankementen bloot in
mijn verwaarloosde conditie
ik raakte verdwaald
in geestelijke sferen die
anders leven propageerden
ervaarde…
Vruchtgenot
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
604 O goddelijke gij smaakt zacht, zoet
en zuur, zaadjes die in de mond
zich tussen tanden laten vermalen
opnieuw smaken zich losmaken
verhalen, u smaakt naar meer
Helaas mijn lichaam of is het
mijn geest of beide samen
kan u niet verdragen en ik
betaal het zuur met rillingen
rood aangeslagen delen
maag en darmen spelen op
in woeste doorloop…
Dichters II
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
707 uit
waarom ik onderga
deze jarenlange ketting
rondom mijn zijn
is het de put
waarvan ik het deksel
verschoof
of het contact
dat ik verbrak
met hem
die mij bespeelde
en hoe bevrijd ik mij
van zoveel kwaad
van deze groep
bezeten van haat
en mij beperkt
in Nederland
zijn straffen niet zwaar
maar in jullie wereld
verdraag…
Mijn behoeder de duivenvoeder
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
508 de hebzucht
danst op horentjes
kijkt met een
dikke laag
eelt op de ellebogen
honend
op mij neer
ziek en hulpeloos voel
ik hoe veel het
is geweest dat
mijn klein mensenhart
heb moeten
verdragen
en wacht op mijn
behoeder
de duivenvoeder
in hemelvogels
komt hij mij nabij
om mijn ziel
niet murw te laten
worden de Here
is mijn…
vergeet ons niet
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
869 haat wordt weggevoerd
trein na trein
er is zoveel stilte
te verdragen
zoveel geschreeuw
en voeten die over hen
heenlopen
het aanzwellend geluid houdt niet op
vrouwen die de dood proberen te ontwijken
stikken in het gebed
kinderen verliezen hun taal
als uitgehongerd ongedierte
enkel de lage, stenen muur blijft staan
'nie zapomnij…
lezen (voor Marga Minco)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
587 de tuin
laten gaan
achtergelaten
verfrommelde
woorden zinloos op
de stoep beland
schrijvers' hoofd
en hart wachten
op het ingetogene
dat blijven mag
de helderheid
treedt niet
zonder slag of stoot
kalm naar voren
in schrijvers' hoofd
en hart staat
het leven raak
geschreven
op dagen die
het daglicht moeizaam
verdragen…
Niemandsland?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
390 Ongeloof dat geen twijfel kan
verdragen in ongestelde vragen,
zoektocht van de werkelijkheid
naar niemandsland nooit volbracht
om vermoedens niet verlegen
niet gerijpt om niet te delen
cognitief begrip van lijdzaamheid
het oude inzicht te laten helen
verloren in beetje eenkennigheid
verkend op veel te vlakke wegen,
opgeteld in elke stap…
Apeldoorn
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
710 Het ongeschreven verdrag
staat op het punt
geschonden te worden
m.a.w. ik ga mezelf opzadelen
met schuldgevoel.
Dit vacuüm is krachtiger
dan zijn omhulsel
zoals een zwart gat
ongeëvenaard in zwaartekracht.
De juiste samenstelling
van letters
momentum
Apeldoorn
Voor altijd in jouw hart…
Levende anatomie?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
449 de tong
loopt over de gevoelstrap
van de ruggengraat
loopt via de heupen
naar de diepten van de bron
de hunkering ontspringt
in de hersenschors,
de verleiding
tokkelt op de snaren
van een dwangimpuls
gedroomde verbeelding
dat het jouw vingers zijn,
die het kloppend hart en
tijd doen vertragen, minder
zou ik niet kunnen verdragen…
Waarom?
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
539 Misschien moeten we eerst eens leren,
elkaar wat beter te verdragen.…
op zoek naar onderdak...
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
599 J.Slauerhoff ooit al eens tijdens zijn omzwervingen over zee
en ik moet eerlijk zeggen ook ik
vond daar ergens onderdak
in eigen woorden zo vertrouwd
daar ben ik thuis waar ik me veilig voel voor alles dat neigt naar wreedheid
en juist die wreedheid moeten
we te lijf gaan bewerken als een diamant
de scherpe kantjes afslijpen
tot het te verdragen…
Zachte boter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
606 Winters waarin we de kou moeten verdragen.
We glijden door de tijd: uren, dagen, maanden, jaren.
Herinneringen drijven mee.
We glijden door de tijd.
Voordat je het weet, zijn we uitgegleden.…
Mooier maken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
415 De aanblik van een open wond kunnen we niet verdragen.
Maar het is geen klap, gevolgd door een trauma. Eerder
een lange lijn van ongemak geweven door de dagen.
Het is een ketting die niet breekt bij één zonnestraal. Zo diep ingesleten
dat het afdoen een lege afdruk achterlaat op een onwennig bleke huid.…
Lieve heer, ik wou eens....
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
1.333 Dus lieve heer, ik wou u eens vragen,
hoeveel meer denkt U dat ik kan verdragen.
Vindt u ook niet dat het zo wel genoeg is,
of doe ik nou werkelijk zo vreselijk veel dingen mis?…
ode aan het mom
hartenkreet
2.6 met 17 stemmen
6.482 O, masker, soms was het moeilijk te verdragen
Al was het zwaar, ik dacht, ik draag zo toch mijn last.
Met de Vastenavond, zo gezegd,
Als het feest van de omgekeerde wereld wordt gevierd,
Worden díe maskers afgelegd,
Dan weet ik dat dit masker ook mij niet heeft gesierd.…
Even
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.062 Tien minuten, mijn vader komt zo terug
- hij fluistert dank en kucht
Hoeveel kan een mens verdragen
traag haar adem, huid en haren grauw
haar volle lippen haast ijzig blauw
Een lichte zucht: dus je bent gekomen
mijn dochter weet ervan - van bijna alles dan
ze zegt nog meer met weinig woorden
hij luistert slechts, herdenkt hun dromen
Plots…
Moeder
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.808 Al was het om de tijd te vertragen,
wilde zij de antwoorden niet kennen,
durfde aan het beeld niet wennen,
Zij moest het heden wel verdragen.
De dagen kruipen traag de seizoenen door,
Vitrage achter en cactussen voor.
Op diepe afstand lantaarnlicht en kale bomen,
Auto’s, wandelaars, schoolgaande kinderen die gaan en komen.…
Zwakheid, verlangen
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
1.698 angstige ogen en, finaal
de monstrans van zwakte: twijfel
Gemakkelijk is het kracht te meten
elkaar strelen en diep voelbaar zijn
heet tot genotvolle uitputting; sterk
als steppegras; groen, filigraan mooi
zo is passie: tedere onbuigzaamheid
Dát echter, wat mij is: de wens, een trekken
en vooral een sleuren, het dragen en meer nog
het verdragen…
De meidoorn bloeit
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
2.013 R.J. van Tol
“De rode Meidoorn bloeit, mijn lief,
Ik kan het bijna niet verdragen.
De bloesems van vervlogen dagen
zijn duizend dorens van verdriet.”
K.H.R. de Josseling de Jong…
Oefening voor de avond
gedicht
2.5 met 145 stemmen
28.604 Deze oefening is niet de eerste de beste
Deze oefening liegt er niet om
Je moet ervoor in snelle auto's springen
En uren en uren drinken
En uren en uren zeuren
En uren en uren drinken en drinken en zeuren
Met het zweet in je handen
De opgezwollen krampen
In je linkerbeen voor verdragen
Met het zweet in je nek
Met het zweet op je voorhoofd…
Papier
gedicht
3.0 met 31 stemmen
12.512 die op de tijd jaagt, soms een werkelijkheid
aanrandt zonder dat het bed kraakt,
geen kussen dat zich verlegt om je woorden,
verlegen word je ervan
papier dat de namen vraagt voor witter,
geen begin daarmee maak je, je geeft een plant
water met zijn eigen bladeren, je verdraagt je geweten
in de zee van een afwasteiltje
papier dat niet verdragen…
voelden als een vals geluid
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
2.154 je keek haar aan
het gedogen in haar ogen
kon je niet velen
haar woorden streelden
langs je huid, voelden
als een vals geluid
je kreeg waardering als je
klaar stond zonder vragen
dat kon je niet verdragen
haar mond vol beterweten
praatte door, voor jouw
ideeën was geen oor
je moest de wijste zijn
vermeed zo haar agressie
maar je woede…
mijn kettingen in paren
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.909 we legden ketens parallel
gebonden als we waren
de jouwe blonken fel
mijn kettingen in paren
een nieuwe wereld maken
het vermijden van de pijn
om anderen te raken
schakelde voorzichtig zijn
in woord en beeld
ontsnapten zo de dagen
liefde werd in kus gemaild
wachten was niet te verdragen
we droomden kleur
schermden warmte af en
met…
Evaluatie
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.074 spleet
buiten de tijdstroom heb gelegen
Bewustzijn gewekt door de historische
rilling; vrede van de koude oorlog
maakte plaats voor strijd om gunstige
posities in de nieuwe machtsverdeling
Zak terug in de spleet tot tij keert
de achterlijken die anders denkenden
geen bestaan gunnen met hun lijven
en daden die geen daglicht verdragen…
Lazarus
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
476 Achter die steen
ligt een vraag
in diepe duisternis
die het licht
niet kan verdragen.
Jezus huilde
haal die steen
maar weg
laten we
uit de doeken doen
de grootheid van God.
Een vriend die sliep
mocht daar ontwaken.
Zo is de dood geen lot
slechts een masker.
Dus kom maar
naar buiten.
gooi het af.…
- De moeder van verlies -
netgedicht
4.6 met 40 stemmen
592 zachte brokken
van het doordringende scheppingsverhaal
geschiedenis spreekt haar moedertaal
heeft de aarde lief
bloed spugt de vulkaanuitbarsting
ontspringt de dans en ook de rommel
de visualisatie van het verhaal
letterlijk
aards instrument om te onthullen
verandert continu de laatste jaren
"uitgroeien" word met liefdevoller kracht verdragen…