1280 resultaten.
En u is criticus?
poëzie
3.2 met 8 stemmen
2.521 Vergeef me 't sentiment van dit wat oud gebaar,
doch zó'n woord, over kunst! strekt ons te zeer tot eer.
Wij weten er niets van. Wij kunstenaren maar.…
ik hou....
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
3.631 hou niet van misschien
Ik ga, 't wordt niet beter met de tijd
want jij hebt nooit de moed gehad
om jouw hart door mij te laten breken
ik hou niet van zwakheid
In al die lange loze nachten
heb ik je genoeg kansen gegeven
maar de tijd lijkt stil te blijven staan
ik hou niet van wachten
Dromen over dat je toch nog komen zou
maar ter vergeefs…
hoor en wederhoor
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
658 geweten credo
en nog gaat het woord
niet vrijuit, er zijn regels
en ook hele coupletten
een vers staat nooit
helemaal alleen
de gedachte uitgedrukt
zwart op wit is soms
mistig, ook wel
te rauw om te verteren
maar altijd onuitwisbaar
in het geheugen gegrift
wis en waarachtig
onuitwisbaar dus
niet altijd vergeetbaar
dus soms niet vergeefbaar…
Tot de storm is gestild.
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
986 Ontzeg me niet mijn dromen
ze zijn zo eerlijk en oprecht
vergeef me mijn fantasiën
maar ze lijken zo vreselijk echt
Zeg dat ik van je mag houden
zoals ik altijd heb gedaan
onthoud me geen liefde of fantasie
maar laat mij m'n gang maar gaan
Sla maar even je arm om me heen
gewoon op je eigen manier
mijn hart heeft nog steeds dat kamertje…
Van alle mensen hou ik het meest nog van apen
gedicht
2.2 met 41 stemmen
18.570 Ik voel zij zijn mijn voorouders die uit het gezicht verdwenen
en de kinderen waar ik vergeefs op heb gewacht.
Ik voel hen onder mijn hand,
ik voel mijn hand op hen, aan hen,
en hoe een vacht pas echt
een lichaam tastbaar maakt.
En hoe stil ook kijkend blinken hun ogen altijd altijd van leven.…
Zaaitijd
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
431 gaat
tussen duin en zand en stengels gras
waar het landschap op een kier staat
ontbloot in wat aarde
daar zaai ik de kiemen van wat nieuwe verzen
schuchter verlangend zullen ze daar groeien
gaaf en broos in ademloze uren
in het zand van de tijd
niet langer verstard door onzekerheden
tot wat onverwacht en zacht is
herinneringen van vergeefse…
Gezichtsbedrog*
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
2.601 Met droge keel schreeuwt zich een schor refrein
van een klaaglied met vergeefse doelen
raspend naar buiten, niet weg te spoelen
met de beste rode of witte wijn.
Steek ik niet onder tafels of stoelen
dat wat zich verhuld heeft in schone schijn
de laatste dag van de veertig mag zijn
mij zonder vocht te laten afkoelen.…
Na even wachten
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
527 Vergeef me heel die drukte, 't onbezonnen
draven en het drukke bezig zijn.
Leer me opnieuw de stilte, het brood, de vrede.…
Geen roosje zonder doornen.
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.121 'k Vrees, dat ze in weinig hoven groeit;
Je zoekt vergeefs, me-vrinden!
En of ze ook al te vinden waar',
Ligt dat ze u zou mishagen;
Het hoort nu eenmaal bij elkaar,
Dat roosjes Doornen dragen.
Wat leed in lust, wat lust in leed,
Zo is ons aardse leven;
En als het ons geen goed en deed,
't Ware ànders ons gegeven.…
een baaierd aan zinnen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
497 slaap en verbeelding vechten
verbeten om de eerste plaats
ik hoef nog niet te kiezen
een vergeefse gedachte
uit bed dan maar
de strijd is voorbij
aan tafel gezeten
niets blijkt mogelijk!…
Barmhartig
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
515 “Wees barmhartig” zegt God de Heer
Oordeel niet, maar vergeef elkaar
Doe het goede en wees dienstbaar
Niet alleen vandaag, maar steeds weer”.
“Vergeld geen kwaad met kwaad
Maar heb uw vijanden lief” zegt God
Moeilijk, maar het is wel Zijn gebod
Is het mensdom daar wel toe in staat?…
Toch flessenpost
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
511 Een kus zijn en niet meer weten
lippen rond en getuit
smekken aan een onderlip
terugslag van vergeefs gebeuren.
De zin ontbreekt
verklaring in een fles
met schroefdop
boodschap luchtdicht afgesloten
na opening beperkt houdbaar.…
Zichtkaart
gedicht
2.5 met 12 stemmen
2.885 Vergeefs: wie nooit weg is,
wordt niet gezien –
-------------------------------
uit: 'Idioom van geluk', 2016.…
Barmhartig
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
519 “Wees barmhartig,” zegt God de Heer
Oordeel niet, maar vergeef elkaar
Doe het goede en wees dienstbaar
Niet alleen vandaag, maar steeds weer”.
“Vergeld geen kwaad met kwaad
Maar heb uw vijanden lief” zegt God
Moeilijk, maar het is wel Zijn gebod
Is het mensdom daar wel toe in staat?…
verborgen wereld
netgedicht
4.4 met 26 stemmen
839 natuurlijk waren er kinderen
zoals ik
ze namen mijn gebaren over
verdwenen in het daglicht
en in alles
wat mijn ziel verlangde
ik fluisterde ze mijn sterven toe
in het midden van de nacht
langzaam kwamen ze dan
uit de hoeken van de kamer
weer tevoorschijn
ze woonden in mijn geheim
in mijn handen
die zich vergeefs vouwden
en al…
tussen Wernicke en Broca
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
530 spring nu van de brug
de handen vergeefs
tegen de oren gedrukt
de stem beveelt:
je moet springen nu!
het verscheurde hoofd
schudt verbijsterd nee
spring! spring! spring!…
februari
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.120 Februari
Nu januari vergeefs z'n wonden likt,
de natte poten nog nadruipend
van het koele dooiwater,
sprokkelen we scherven daglicht
en nemen we, inhalig de vroege voorjaarsbode
koesterend, een voorschot op de lente.…
Doei winter, adieu
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
522 Vergeefs hunkert een kind naar vlokjes.
Crocussen krieken al aan de voet van mijn stengels.
In Maartse buien stuif ik en ontvang gretig
mijn eigen wolkjes, blozend van verwachting.
Ik voel langzaam mijn vruchten
zwellen bij zon en zomernachten
tot het vallen van mijn laatste noten in november.…
Doei winter, adieu
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
579 Vergeefs hunkert een kind naar vlokjes.
Crocussen krieken al aan de voet van mijn stengels.
In Maartse buien stuif ik en ontvang gretig
mijn eigen wolkjes, blozend van verwachting.
Ik voel langzaam mijn vruchten
zwellen bij zon en zomernacht
tot het vallen van mijn laatste noten in november.…
De kust
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 en vloeit zich aaneen
met de grijze golven
van de zee aaneen
tot aan de zichtbaar
wolkende horizon
door wind bedolven
krijsen meeuwen daar
in buitelende vlucht
kolkend en brekend
omwoelt de branding
en beukt de barrière
van de verzanding
veilig brengt de kust
voor het volk een teken
na de grote misère
het land weer in rust
vergeefs…
Tsjernobyl
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
678 Een onzichtbare vijand
ademt een verroeste stad
De kermis is verlaten
Het levensspel is uitgespeeld
Een radioactieve pop wacht eenzaam
op de terugkeer van een ziekelijke dame
die destijds nog een kwiek meisje was
Doorweekt motiefjesbehang
probeert vergeefs te sieren
wat allang vergeten lijkt
De natuur knabbelt aan grauw beton
treedt brutaal…
Dagen van goud.
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
714 Omring je steeds met goede mensen
en vergeef me telkens als ik zeg:
dat ik ontzaglijk van je houd
en dagen van zilver, dagen van goud.…
Rust
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
369 Voert mij weg uit deez tijd,
Op de wolken van m’n gedachten,
Einde mijn vergeefse strijd.
Diepe rust daalt in mij neer,
Hoef niet langer meer te wachten,
Slaap in voor d’laatste keer.…
Gedachten aan jou
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 Vergeefs tracht ik ’t te herstellen,
Het verlies bleef me kwellen,
Heb d’poging moeten staken,
Kan jouw beeld nooit weer maken.
Ga nu alleen zonder jou voort,
In een eindeloze leegte,
Niemand jou ooit weer hoort,
Niemand jouw schoonheid ziet,
Waar jij was, nu leegte,
Ik eenzaam ben in mijn verdriet.…
Alleen nog stilte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
214 Vergeefs poog 'k te kijken naar voren,
Maar door de pijn in ’t heden,
Kan me te weinig daar nog bekoren.…
Alsof er niemand
netgedicht
2.6 met 16 stemmen
351 In brokstukken alleen
huil denk schrijf ik
vergeefs over de liefde
en de dood.
Alsof een haas over
sloten springt
ontwijkend en ontembaar
haakse bochten neemt.
Jij daalde af in de
diepte van de nacht
waar ben je geliefde
onkenbare sterrenman?…
doodgeboren
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
1.149 Vergeef mij dat ik je niet gezien heb,
ik kon dat toen niet aan.
Mijn mooie kleine meisje,
ik moest je laten gaan.
Maar nooit laat ik je los,
je blijft een deel van mij.
Ik moet het accepteren,
Je bent niet meer bij mij.…
de dichter
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
871 dichter wakker
waardeer zijn werk met uwe hand
’t is maar een arme stakker
hij slooft en sloebert door de taal
soms hoogverheven
dan weer heel banaal
reikt hij u eerst nog hoge idealen aan
de keer daarop
verkeert hij weer in diepe dalen
hij kon niet dieper gaan
heb meelij met de arme ziel
hij zoekt en zoekt
en tracht te boeien
vergeef…
Verstening of De funeste gevolgen van extreme weersinvloeden op het menselijk lichaam
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.247 buiten regent het niet alleen daar
inwendig worden longen en hart
belaagd door windvlagen elkaar
verdrijvende stortbuien hagel tart
lever en nieren die vergeefs proberen
te schuilen onder middenrif en maag
dichte mist omhult de hersenschors
slokdarm en luchtpijp zwellen gestaag
milt en blaas staan bijkans op springen
elleboog enkel en knie…
ik laat je gaan
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.717 Je auto, de eeuwen oude boom
die niet eens wilde meegeven
de snelheid, waar jij voor ging
kostte je meer dan je leven
Genoeg tijd hoopte je nog te hebben
maar vechten tegen tijd is zinloos
jij leefde nog meer dan hard
en je lichaam was te broos
En ik weet het heel zeker
jij bent kwaad op die boom
vergeef me mijn gedachten
maar zo was…