Alle inzendingen over verwondering

835 resultaten.

Sorteren op:

Atleet

gedicht
2.8 met 27 stemmen aantal keer bekeken 12.806
Uiterst verwonderlijk is deze lijdzaamheid. Met handen waarin geen zand en ogen onder leden wachten we lang. Het zeggen is bijkomstig. In de verste stilste hoeken is er plaats voor, tussen het gebeuren, naast het wachten.…
Mark Boog22 december 2023Lees meer >

reiziger door de seizoenen

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.091
seizoenen zijn als stations die niet kunnen blijven met altijd maar het komen en gaan van doorgaande reizigers zo heeft elk seizoen zijn uitzicht op momenten van verwondering de winter staat dikwijls borg voor het maagdelijk wit de lente voor kwetsbaar groen en een gevoel van groei de zomer echter geeft ons warmte en soms iets van geluk…

Boomstammen

netgedicht
4.0 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.968
uitgeteld in omgevallen kracht stapel van stil wachtende stammen liggend in een houten gareel doorgesneden woudreuzen huilend in druipende hars houten wachters langs de bosrand gestapeld in lange rijen toekomstige planken of masten geschapen voor het scheppende takken ontbindend in de rottende aarde wortels voortlevend in verwondering…
J.J.v.Verre11 december 2008Lees meer >

droomboom

netgedicht
4.0 met 17 stemmen aantal keer bekeken 806
U zult zich op zijn minst kinderlijk verwonderen want deze boom heeft al duizenden lichtjaren aan blad verloren, zoveel jongensdromen telt de regenboog, en zoveel meer zal deze boom dromen.…
pelgrim3 september 2010Lees meer >

Als een kerstmysterie

netgedicht
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 681
middeleeuwse toren sta ik even stil als de bejaarde slag het Angelus laat horen * zij is een roepende over winterse velden met statige galm zonder dat men haar nog ziet als hemelse bruid * gedragen door een stenen verleden en echoënde psalmen, naar verluidt * maar laten we ons nog verwonderen…

naakt

hartenkreet
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 870
Nu een belofte niet tot vervulling komt en mijn onrustig hart verstomt in onzalige onbemindheid en uitzichtloos verlangen en verdriet, nooit meer onbevangen gedachten en nooit meer in stille verwondering een wederkerigheid verwachten. Zwijg mijn hart, zwijg stil mijn ziel, het is "verlangen naar" waarvoor je viel.…

Aangeslagen stilte

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 696
de zon schijnt uit een ander perspectief kleurt nog vaag oranje schaduwen rafelen zacht klappende handen maken een grijs gebaar nog dwaalt een verloren schreeuw als spook door de aangeslagen stilte verwondering in toon omdat de vriend verloren ging op wie men dacht te bouwen verdriet omdat de helden gewone mensen zijn die spelen…

Luctor et Emergo

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 893
velen gingen je voor en zullen nog volgen in de worsteling om boven te geraken op de top het uitblazen het om je heen kijken in grote verwondering de wereld zien van boven en daar ook de ontdekking dat je het nooit zo zag daarna eindelijk de beloning in een stofwolk naar beneden langs Chalet Reynard en verder door het bos naar Bédoin…

K versus k. 2

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 626
van binnen naar buiten de deur valt achter mij dicht op dat moment kan ik geen warmer woord bedenken dan zijn naam ik struikel over verwondering opnieuw de authenticiteit van zijn hart en handen trekt me overeind wrijft over mijn kale kop wanneer hij de blauwe plekken - van angst en 't lage zelfbeeld- uit mijn hoofd trekt…

Schoonheid en de oude dag

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 605
De stilte werd in mij gewekt om te luisteren naar het ruisen van de luwe wind haar verhaal waarvan ik vind die luister van de natuur bij mezelf te zoeken rust op mijn oude dag om te genieten van dat vleugje schoonheid en adem het zuurstof in dat verwondering wekt wanneer vertrouwen gaat bloeien die een open wond nodig heeft om dicht…

Artistieke deeltjes

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 471
Ik verwonder me, over de onafhoorbare verhalen, die we elkaar vertellen, en dezelfde liedjes die we zingen. Ik vraag me af, waar die triljarden foto's blijven, die we onophoudelijk fotograferen. Waarom we van orde rommel maken. Hoe herinneringen verdampen, tijdens onze korte levenstijd.…

Woest en ledig

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 519
In stilte legt een haas zijn oren in zijn nek vangt de buizerd de veldmuis zoekt een grutto een uitkijkpunt Gula waant zich de zon om wie de aarde draait haar klauwen geselen de uitgewrongen aarde De maan lichtend hemellichaam gedeeld ver landschap van verwondering van melancholie onwetend nog van de verwondingen die haar wachten…
J.Bakx3 april 2023Lees meer >

Ik zag jou eerst

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 152
Mooi vrouwenlijf Rond, mond Prikkelend, tintelend Benen buigen bogen Woordjes fluisteren Verwonder, bewonder Raak aan Vingers, vlug Langzaam Knibbel en knaag Graag Ruiken, proeven, horen Doen Laat groeien, klein naar groot Zielbaar Mooi vrouwenlijf Breekbaar, kostbaar, raakbaar Mooi mannenlijf Hoekig, harig, karig Klein…

Gebed,

hartenkreet
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.343
Stille verwondering en vrede. Laat mijn ziel zich koesteren aan dampende velden in de ochtend. Geef mijn bestaan de inhoud die ik eraan wil geven. Geef het lichaam terug aan de geest, Die verward is en vol van pijn. Laat de tranen het levenswater zijn van een nieuwe dag. Het razend bonken van mijn hart, De motor van een andere tijd.…

gebed!

hartenkreet
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.063
Stille verwondering en vrede. Laat mijn ziel zich koesteren aan dampende kringen in de ochtend. Geef mijn bestaan de inhoud die ik eraan zou geven, Geef het lichaam terug aan de geest die verward is en vol van pijn. Laat de tranen het levenswater zijn van een nieuwe dag.…

kerstmijmering

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.682
onder de oude middeleeuwse toren sta ik even stil als de bejaarde slag het angelus laat horen hij is een roepende over de winterse velden kijkt statig uit zonder dat men hem nog hoort of ziet als hemelse bruid hij draagt slechts een stenen verleden en echoënde psalmen naar verluidt laten we ons nog verwonderen door eenvoud…

Moeder en God.

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.068
Dagelijks zit hij langs de weg te kijken naar auto's die passeren, met grote ogen van verwondering. Regen, sneeuw en wind kunnen hem niet deren. Hij zit daar en hij kijkt naar elke auto die voorbij rijdt. Plotseling klapt hij in zijn handen en grijnst met ontblote tanden.…
Uitdewaard25 november 2004Lees meer >

SP(R)OOKJE

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 686
Vertel dan van vervlogen jaren toen de zolder nog van mij was waar verloren geesten ooit woonden van hoek tot hoek, vluchteloos spreek nogmaals die laatste woorden en geef het levensboek een gouden rand zonder stukgelezen kaft noch ezelsoren maar blader vooral door het laatste deel zodat fragiele schoonheid blijft behouden en verwondering…
metha31 oktober 2007Lees meer >

Vergeten stilte...

hartenkreet
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 854
In een Limburgs landschap sta ik stil en verwonder mij Hier, in de uitgestrekte velden voel ik rust dat maakt mij vrij De wereld stopt voor heel even Een rust die diep in mijn ziel kerft Geluiden zweven gewichtloos weg Het is de stilte die hier rondzwerft Dit moment schilder ik in woorden gevangen in deze totale sereenheid Niets dan alleen…

Op je schouder...

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 894
Vier vochtige ogen, het stemt me rijk en blij Verwondering, verbazing, ontroering, het hoort erbij. 'k Zit stiekum op je schouder, voel je dat niet?…

30 JAAR WORDEN!

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.143
Laat gerust ook een traan huil, bid en verwonder het verlicht en vergroot je kans op 'ouderdom' ik bedoel oud en wijs op z'n minst verstandig licht en luchtig leven ook na je dertigste! ---------------------------------- Deze hartenkreet draag ik op aan mijn Argentijnse buurman Fernando voor zijn dertigste verjaardag.…

roze

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 620
haar naam danst als een veld vol bloemen… ze steelt mijn hart voor altijd uit mijn blije ogen, ik leg het graag blind voor haar neer stil ontroerd vindt heel mijn wereld slechts verwondering en zacht zing ik van poppedeintjes, van een maannacht vol geluk groot en rond verraadt haar zachte schijn dat licht heel toverachtig pril kan zijn…
switi lobi6 oktober 2015Lees meer >

EUROPADAG, EUROVISIE SONGFESTIVAL

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 492
Dit is mijn dag De dag van Europa EuropaDag Zeg geen Dag tegen Europa Zeg Hallo, wees Welkom, Blijf mee eten, blijf slapen Blijf zo lang je wilt logeren Voel je thuis, voel je top En vandaag nog meer mijn dag De dag ook van Europa Van het Eurovisie Songfestival Van liedjes met heel veel spektakel Lichteffecten en verwonderingen Van de…

Het ravenzwarte haar

netgedicht
4.7 met 25 stemmen aantal keer bekeken 459
ze brilde ronde glazen in een scherp getekend gezicht die combinatie vlakten de scherpe en ronde kanten van beide karakteristieken af in de lijnen van haar gelaat contrasteerden de lichte huid en het ravenzwarte scheiding gekamde haar ze lachte innemend en haar ogen speelden met onze verwondering hun eigen geexposeerde…
wil melker26 november 2024Lees meer >

meerwaarde

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 586
ik wandel in mezelf een stukje mee en verdwaal tussen wortels en geboorte in dit uitbundig buitengebied is het pad meegaand maar zompig er ligt een steen om zich aan te stoten te bezeren aan verwondering over paarden in de wei, gevangen door zwak intredend ongenoegen maakt dit prikkelbaar, zijn het de haastige pijlen, gepatineerd…
Iniduo14 december 2024Lees meer >

Filosofisch probleem

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 219
De mens, en met haar Bijna alle leven, vergaat, Als we doorgaan op De ingeslagen weg en We ophouden ons Te verwonderen Over het wonder, Dat we leven noemen.…

kerst-rondeel

hartenkreet
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.256
zo dierbaar gebleven herinnering aan een stal, een ezel en gelijmde os waar schapen graasden op geurend mos onder een boom vol kleur en schittering in onze ogen nog stille verwondering rond het kindeke op een takkenbos zo dierbaar gebleven herinnering aan stal en ezel, weer gelijmde os kaarsjes flakkerden in de schemering op onze wangen…

helder

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 704
Met stijgende verwondering waardeer ik tegenwoordig wiskunde; logica heeft iets van de heelheid van paradijzen.…
Ada Besselink28 december 2006Lees meer >

In verleidelijkheid

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 567
ik stapelde dossiers van alle boeken en papieren die ik in mijn leven gelezen en geschreven heb verbazing en verwondering waren de lijn die het zoeken eerst bepaalde daarna kon ik mijn doelen zelf verhalen door die bezigheden ben ik verdwaald heb ik in het echte leven totaal gefaald tot ik jou begroette in terloops ontmoeten jij bent…
wil melker16 januari 2016Lees meer >

Oude foto's

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 644
verdiep me in oude foto’s generatie van m’n grootouders met m’n geest in spagaat overbrug ik heden en verleden geboorte en sterven meegesleept als in ‘n film voel ik de vergankelijkheid en de snelheid van de tijd voel de pijn van weemoed omdat ze er niet meer zijn hun verwondering bewaard gestold in de tijd lees verwachting…