Alle inzendingen over vloed

1000 resultaten.

Sorteren op:

De driftende wind

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 734
het zand schreef je naam op een stormachtig strand zon en de wind wisselden kleuren we speelden als kind sprongen van duinen struinden langs dennen koelden ons voeten in spaarzame vennen voelden het noeste zagen de knoesten ruwweg geknot door zeewind en tijd ook jouw naam blijft trotseert eb en vloed de driftende wind tekent…

Zee

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 485
Ik hou van je zee, je rollende golven hoe je dat doet door de wind, door eb en de vloed?…

Strand

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 403
drijfhout drogend Maan trekt aan mijn water, maakt vloed en ebt weg drijfhout neemt gewicht Sterren banen zich stil een weg van licht. Mijn hart klopt, werkt (als hout in de tijd), droomt....…

een zacht verbaasd gezicht

netgedicht
5.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 981
ik spreek met wie je eigenlijk bent streel wat je nooit echt genietend hebt gekend ik zie het blonde wicht een zacht verbaasd gezicht op deze wereld handen schrijven poëzie in zand en dichten blanke duinen we gingen op en in elkaar toen vloed het strand afstruinde lachend naar een halve maan die in rood de zon opruimde…

de zon scheen ons finaal voorbij

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 967
ik had je naam in zand geschreven een afdruk van ons twee zag toen de golven komen ze spoelden deeltjes van ons mee we gingen door de vloed trotseerden hoogopspattend water we dachten niet aan later het samenzijn voelde zo goed tot ik de kentering in je ogen zag het maagdelijke strand weer las je hand heeft losgelaten in teruglopend…

in warme straten

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 943
je was in blauw licht in je ogen de donkere tinten aan je lijf bewogen je lachte zon in warme straten kusten we het sprookje dat begon we hebben zee gezien met vloed aan onze voeten, ze schuimde ons ontmoeten we proefden zout in afscheid nemen met lippen winddicht op elkaar gekust geen woorden meer in blik en zwaai en na…

een adem voor de dood

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.389
er was een adem voor de dood in terugtrekkende golven ogen werden groot toen de tweede vloed zijn aanblik bood er was geen kans alleen maar weg verdronken laatste woorden leven heeft gegeven behalve het water, zij ging moorden zonder woorden nu kabbelt zee op schone kusten liggen golven lui te rusten maar chaotisch zijn de wolken…
wil melker26 januari 2005Lees meer >

Watermolenpad

netgedicht
4.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 705
Aan de Oosterschelde dichtbij verstreken getijden toont haar oude aanblik kracht om wind en stoom af te blazen, de droge Scheldemond zij behield een dorstig gevoel, eerder rijk gevuld met water rond het verdwenen getijdenrad na drooglegging ontbrak vloed aan de nood om nog te stromen, effende voor menigeen het pad om heden daar veilig…

De Zee

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 567
de mens is klein groot is de zee de mens is slim wijs is de zee de mens is sterk machtig de zee het bootje de schuit het schip en de tanker gedragen van haven naar haven op de rug van de zee het kind op het strand trekt de vlieger strak als een anker de witte wolken trekken mee en de maan trekt de vloed kromt de rug van de…

De Zee

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 739
de mens is klein groot is de zee de mens is slim wijs is de zee de mens is sterk machtig de zee het bootje de schuit het schip en de tanker gedragen van haven naar haven op de rug van de zee het kind op het strand trekt de vlieger strak als een anker de witte wolken trekken mee en de maan trekt de vloed kromt de rug van de zee…

Door lang blond

netgedicht
3.4 met 39 stemmen aantal keer bekeken 369
heerlijk je overleefgezicht te zien gesluierd met lang blond bekroond met een speelse sensuele mond die zachtjes kan delegeren en geen onkunde om ze te temmen hún stemmen waren met teveel tegelijk een bruisende waterval van jeugdig enthousiasme waar nu de vloed rustig murmelt beschrijven vingers onder leiding van een AI…

Waarom uw blik...

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.018
Uw leven is de kalme vloed, die zeewaarts helt met zachte baar: mijn leven is de zwarte vloed, die negenmaal de hel omkronkelt en wegvloeit... ik en weet niet waar... Waarom uw blik mijn blik niet boeit? Waarom uw lach mijn lach niet wekt?…

wie

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.215
wassen beelden dromen hun dromen bouwen hun luchtkastelen op het drijfzand dat hun makers in stand houden met hun waanideen en weerleggen de feiten met drogredenen die achterblijven als de vloed verdwenen is. de waarheid ebt weg met de getijden die de bakermat zijn gevoed door zon en maan.…
frans.m29 januari 2004Lees meer >

hoogmoed voor de val

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.016
hortende tonnen grijs, slenterend op trompetgeschal slepen hun aangeslagen tanden naar een nakend einde toe de Alpen rijzen – sneeuwig nog, sereen – en bergen hun stijgende lijnen in dalen, weidse valleien; hopen op het ijs en steen een bevroren vloed van weggeëbde dieptes blauw als de blakende einder het gekrompen harnas kraakwit;…
kuirinck23 december 2005Lees meer >

In rood gedood

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 491
komen steeds meer water tussen duin en de verte van je dromen ze bloeide tot schuimwitte bloemen die in lange rijen omsloegen met donderend geluid zon weerkaatste op ontelbare botten die de vloedlijn markeerden als het vroegere kruiend ijs bizar beschreef zo dood het sterven der mensen in een niets ontziende onvoorspelbare vloed…
wil melker10 januari 2020Lees meer >

Verlicht landschap

netgedicht
3.0 met 32 stemmen aantal keer bekeken 9.059
Dan, zo plots, scheurt het zwerk een vloed van vroege en late regen modderstromen van duivels werk vegen mij van ingeslagen wegen tastend naar duizend aardse zaken een reddingsboei in ‘t kolkend vat verlangend om jouw hand te raken zinkend, verdrinkend, en wetend dat ik zwaar verwond beleven zal - in groei gebroken, arm en naakt - toch…

Uitgevaren

gedicht
3.3 met 21 stemmen aantal keer bekeken 36.965
Zijn schip trotseert koppige golven die hem schuimbekkend vervoeren naar gapende muilen die verbolgen hun helse zwavelnev’len boeren uit een vloed van tijd gedolven wiens stromen wurgend snoeren om van het ebben lucht te kolven tot eeuwig gittering gaat floeren doelbewust wendt hij de steven koerst naar de kille bondgenoot willig volle…
sacrajewa8 februari 2005Lees meer >

ongetemde zeefeeks

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 660
walsend ongetemd ons weeuwke laag de stem droef haar lied ‘flirtueel echt liefde is er niet’ baltsend onderwijl als spreeuwke schitt’rend in de zonnegloed laaiend helder lichter ‘neuk nooit een dichter zelfs eb is hem nog vloed’ de zeegodin van al ‘t zoute water siert niet meer met pomponnetjes onzijdig haar zin’lijke japonnetjes in…

Ouderdom

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 5
Totdat de vloed het moede wezen drijft naar zilte stranden van het eigen gelaat; en wat er van het spiegelbeeld beklijft slechts naakte en onthechte weemoed staat. Een droomloos en onwrikbaar samengaan, gevangen in de ziel van een stilleven; de rust van het volkomen stilbestaan, aan de kosmos en het stof overgegeven.…

Jij

netgedicht
3.7 met 25 stemmen aantal keer bekeken 5.482
laat zandkorrels, ruw en grillig zacht een naam schrijven in vochtig zand waar afdrukken van vriendschap tijdloos zijn wanneer de zon bloedrood haar nieuwe dageraad begroet vouwen handen licht duister samen en vlechten een nieuwe morgen ogen vinden elkaar in het gemis van gisteren waar langs de lijn van eb en vloed elke golf weer die…
metha29 december 2005Lees meer >

Tij

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 729
de schelpen op de pier en in de rug duwt dertig jaar Er was een ander strand en later lag in het verschiet twee blonde kinderen, een hond een kar, getrokken door een vrouw het duin op naar de top en naar beneden door het mulle zand de zilte zeelucht als afrodisiacum latent aanwezig, onontwikkeld door voorjaarszon onderbelichte in vloed…

Ouderdom

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.071
samenkomen krijsen de zilvermeeuwen langs de kim pikken de echo’s van de dromen terwijl afgebladderde lokeenden en drenkelingen de zee uit worden geduwd en de laatste waarheden tevergeefs beademd worden Mompelend schopt de oude man het wrakhout voor zich uit een lege fles met een verlaten plan weerkaatst de jaren op zijn huid De vloed…

In duizend vluchten

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 904
handen tegen de vele zonden van de dag en wanneer het avondrood zwart wordt in het uur van dalende engelen fluister ik kom, kom naar hier hijg de golven heen en weer herhaal de woorden in het licht maak mij tot bruid in al wat leeft kom, kom tot mij morgen zal ik zwijgen als de zee mij vindt onsterflijk in haar vloed…

Storm

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.138
Liefde tussen Hem en Haar Is vaak als eb en vloed Gaat het goed, dan is het goed En komt men tot elkaar Men verdrinkt in liefdesgolven Wordt er letterlijk door bedolven Het voelt goed, het is goed Wat dat toch met mensen doet Het geeft ze energie en kracht Waarmee ze ook de storm Al is die soms ook zo enorm Aankan, wegstuurt en veracht Kabbelt…
Olga van Hoof22 augustus 2007Lees meer >

de warmte van jouw zuiden

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.110
vannacht droeg jij mij in luwte van je duinen het zoete zand van het verlangen omarmde ons lijf toen jij me bedde in het glinsteren van jouw schaduw die maanomspoeld de wereld daar herschreef jij sierde mij de huid met ’t strelen van de golven totdat jouw vloed zich op mijn stranden brak jij roesde mij met lippenzout en op de vleugels…
sunset27 november 2007Lees meer >

Wie

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 610
Wassen beelden dromen hun dromen bouwen hun luchtkastelen op het drijfzand dat hun makers in stand houden met hun waanideen en weerleggen de feiten met drogredenen die achterblijven als de vloed verdwenen is.…

Jij

netgedicht
4.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.378
De zee sloeg een arm om je heen de arm, die ik had gewild en stilzwijgend om je heensloeg Jij, de onbereikbare, alleen met waterlijnen in de vloed verstild was ik het, die de last droeg Van het niet kunnen vergeten en terwijl de zee verder de dag inging restte mij de eeuwige herinnering van iets, wat ik nooit zal weten Wat ik wel zeker…

Aanblik

gedicht
3.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 11.458
Men schiet nabij, draagt woorden toe als om te stelpen de vloed die kronkelt in het stille hoofd. Horen dat er wolken zoemen, een zucht omhoog klimt, het raam nog open want zomerdag - weten hoe de huid weer plots zo glad. ----------------------------- uit: 'Alles gaande', 2001.…
Frans Budé6 februari 2019Lees meer >

Zandruïnes

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 708
Steeds opnieuw bracht de vloed de golven omhoog tot ze de zandkastelen bereikten van de kinderen, die joelden toen het water ze uit hun kuilen spoelde en over hun slotgracht sloeg.…
pama3 maart 2009Lees meer >

in het begin

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 574
soms als de nacht fluistert in ’t duister aarzelt worstelt met het licht de zon verduistert staan maan en sterren stil en wachten tot het woord de ruimte klieft in echo’s duizendvoudig verder verder oude verhalen ontwakend dreunend van ver en van toen en van heel dichtbij nu in dit ene tijdloze moment horen de eb en vloed de dag…