1304 resultaten.
CEMETERY
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.692 Vragend naar je stem
die samen met je warme handen
met de avondzon was verdwenen
stond ik voor het koud stuk beton
De stilte antwoordde
Tranen rolden schaamteloos
Zoekend naar je drogende handen
maar enkel de bomen bewogen
en namen afscheid van je
met weemoedige golven
Zij deden wat ik niet durfde…
In jouw ontwakende ogen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
556 Diep-blauwe oceanen
die al het bestaande
ontluisteren van zijn
donkerste weemoed
die al het bestaande
mooier maken
Het wolkeloze zenit
van het noorden
en het zuiden
elk leven voedend
met een azuren gloed
paarlemoeren rivieren
die het lied aanschouwen
der ontwaakten,
nimmer bewust
van de duistere nacht…
DOCHTERS SIONS
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.305 Span acht zwarte paarden
voor de purperen koets
laat witte draperieën
haast vrolijk wapperen
in de zon
Dochters Sions
weest niet bevreesd
vetes zijn verlaten
als vrede in haar geest
in droefheid en weemoed
begraaf ik mijn doden opnieuw
gedragen naar benee…
Weleer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
578 In haar armen
draagt zij weemoed
ziet in ieder raam
witte rompertjes
met kabouterknoopjes
een luide roep haalt haar in
en opgewonden sprankelogen
struikelen in alle haast
over een klassiek verhaal
wanneer adem even rust
omvat zij weelde
en knipoogt naar
het kleine mannetje…
ZO stil, als lang nog na een onweersbui
poëzie
3.8 met 14 stemmen
4.936 ZO stil, als lang nog na een onweersbui
het laatste vocht zijgt van de zomertakken,
de avond valt, maar in het ronde drupt het
zo gul, zo stil:
Zo stil zinkt weemoed neder in mijn ziel,
gedachten, die een zacht verdriet meebrengen,
druppelen neer en vloeien effen uit
zo droef, zo stil.…
Even
hartenkreet
1.6 met 12 stemmen
1.767 Gevangen in weemoed wacht ik met mijn ogen op ons afscheid
van woorden die stiltes maken
en je fluisteren wat je wilt vinden in
nieuwe gebaren en momenten.
Waar je geen spiegels hoeft te vragen.
En waar ontmoetingen wachten die je zult verzamelen met wie je wil kennen
en ook de stiltes die je geeft wil bewaren
en begrijpen.…
Tienermeisje
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
1.852 'k voel met weemoed, afstand groeien
hoe meer en meer.. je op zal bloeien.
Eens, 't leek voor altijd, mijn zo kleine meid
maar liefje, ik zal meegaan met je tijd.
Buiten de deur zijn we beiden cool
binnen
is het je kleine hartje wat ik nog altijd voel...
Dankbaar zal ik het omarmen
en met al mijn liefde voor jou, blijven verwarmen.…
herfst
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
595 nu de dood
weer langzaam
in het leven kruipt
en alles kleurt
in bonte tinten
alsof sterven
feesten is
nu de weemoed glijdt
tussen mijn regels
en mijn tranen
regenbogen
nog nooit zag ik je
uit deze hoek
ooit had ik je
ontzettend lief
en nu ik ouder word
zie ik je
door totaal andere ogen…
blinde vlek
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
603 in elke hoek van hersendood
vergroot een woord
gedachte
laat maar staan
-laat het weten
het bezinkt in lofzang
rond een oude stoel
als boekenbal- gebundeld
rond de weemoed van
mijn cel
ik ben er wel
uitgeademd in de waas
van warmgeblazen
asem
eindedaags
begint opnieuw…
Ik zou het moeten weten
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
577 ik zag een vuurgloed
over het koperblad
het streelde mijn emoties
de tranen die ik had
geuren roken minder rot
van dat wat sterft
het is het jaargetij
de herfst
die weemoed
in de aarde kerft
en och
ik zou het moeten weten
in een ritsel
van de stille nacht
onder de sprei van dauw
daar is het
waar nieuw leven wacht…
Dit is niet de stilte
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
765 Dit is niet de stilte
die ik voelde toen mijn jeugd
een andere wending nam
geluidloos in mijn ouderdom
vol weemoed en verlangen
dit is ook niet de stilte
van verloren vriendschap
of liefde die een loopje nam
geluidloos in mijn hartstocht
vol melancholie en hunkering
dit is de stilte van jouw gestorven dood
in heimwee die geen weerklank…
Stilte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
436 stilte valt vanuit haar ooghoek
over onuitgesproken woorden
haar blik op oneindig
het bestek onaangeroerd naast het bord
verlichten kaarsen een te vroege schemering
waar weemoed verborgen ligt onder het
met zorg uitgekozen tafelkleed
voor deze speciale avond
schaduwen dansen op de muur…
In lange stralen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
538 in je voetstap
op het pad
klinken alle kleuren
zingt wind al
zijn weemoedig
afscheidslied
fluisteren
lange stralen de
laatste zonverhalen
breng jij
de volle oogst
van dit seizoen nabij
het jaar is goed geweest
volle wasdom voor allebei
dat stemt mij warm en blij…
krampend hart
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
513 in de blauwe koelte
op de heuvel zal ik blijven
als het hart zijn slagen mist
en het duister groeit in mij
bij het doven van het hart
zal ik de pracht van de
linden noch de weemoed
van de wolken voelen
in de diepe donkere nacht
zal ik blijven in de blauwe
koelte van de heuvel
in het dal leven dromen voort…
Intens genot
hartenkreet
4.6 met 39 stemmen
1.252 Los van het feit
dat je nu
iemand anders
vol liefde
in jouw armen
neemt
dat je volledig
vrij van mij bent
in dagen
en nachten
vol weemoed
en pijn
dat je nog altijd
de oorzaak bent
van mijn tranen
van onzekerheid
en verloren
levenslust
dan nog kan ik niet
ontkennen dat
over jou dromen
mij doet sidderen
van intens
genot..…
Fabel 3845 (peace for our time)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
952 Dromend de stille droom
van het weemoedig leven
zijn in de kalme stroom
de vissen meegedreven
tot waar hun element
niet zacht en groen meer was
maar zilt en flitsend blauw:
bijtende scherven glas
want rivieren stromen naar zee
en wee vissen die dromen
het water voert hen mee.…
Meine unsterbliche Geliebte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
693 Het zal de tijd van weemoed zijn,
die ons doet voelen als we doen;
er zijn wat uitgebloeide uren
waarvan het pluis bijna
verwaaien moet.
Ja, het is de tijd van lage zon
en de dunne adem van nat hout.
Maar ook al gaat het bos in dode geuren op
en staat de lucht van vogels leeg,
mijn fantasie richt voor ons lentes aan.…
Lorelei
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
1.692 Haast denk ik dat u niet bestaat
De zwarte jurk kleedt u af
Totdat ik beter kijk en zacht
Bedenk op bedekte plekken
Ondanks de hoge split
Via woorden was het
Dat ik u ontmoette
U was vol haat tot u
Zich aan mijn weemoed sneed
In mij een lotgenoot begroette
Met bloed mijn naam opschreef…
Treurige Geur
hartenkreet
2.5 met 16 stemmen
1.797 Ik ruik een treurige geur
op een reünie
geur van vergankelijkheid
weemoed en nostalgie.
Ik proef de treurige geur
bij een ter nagedachtenis
ruik en proef herinnering
van dát wat niet meer is.…
Walking Blues
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
775 Ik zie ze aan
met weemoed
en met pijn.
Het is de blues…
Ik wens je
hartenkreet
3.9 met 23 stemmen
4.897 Ik wens je de vreugde
liefde te vinden
in de gewone dingen
Bij het ochtendgloren
te ontwaken
met een gevleugeld hart
vol dank voor de klanken
van een heldere dag
En ik wens je het geluk
van het samenzijn
met de geliefde
die achter je ogen woont
en de schoonheid
van een leven
in de geborgenheid
de weemoed en de warmte
van je uitverkoren…
prozac
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 met zachte mist bedekt
de beelden in mijn hoofd
scherpe pijn vervangen
zo werd het me beloofd
weemoed kleurt geheugen
vergetelheid verzacht
slikt u maar, mevrouwtje
per dag een stuk of acht
het wandelen in nevelen
geprogrammeerd gevoel
wat kan ik nog geloven
zelfs ogen tranen koel…
prozac
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
1.074 met zachte mist bedekt
de beelden in mijn hoofd
scherpe pijn vervangen
zo werd het me beloofd
weemoed kleurt geheugen
vergetelheid verzacht
slikt u maar, mevrouwtje
per dag een stuk of acht
het wandelen in nevelen
geprogrammeerd gevoel
wat kan ik nog geloven
zelfs ogen tranen koel…
herfst
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
625 Omdat ik Uw gedichten lees
weet ik van de herfst
van blaad’ren die vallen
op een of ander tapijt
van nog meer blaad’ren
die dan ook in weemoedige
gedaanten verschijnen
of zoiets.…
Half elf Blookertijd
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
885 Denkend aan m’n jaren in
Blooker’s dorp aan de Amstel
bij het Amstelstation -
ruik ik de geur van chocola
hoor de treinen en zie
de glinstering van de Amstel
Bezoek ik weemoedig de plek
blijkt het een kantorenpark
ik vermijd voortaan de plaats -
bewaar zo de oude beelden
worden niet verdrongen door
'Manhattan aan de Amstel…
Ode aan de blauwe zee
poëzie
2.9 met 9 stemmen
3.025 Blauwe zee van ver gekomen
Golven die zo lome dromen
Dromen van een eeuwig leven
Dromen van een eeuwig zijn
Zacht zingt de zee
Zangen van weemoed
Zacht zingt de zee
Zangen van wee
Zingt de haring mee
De haring is een vis
Die zo verfrissend is
Als men katterig is...…
Hartsteen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Zwijgend kijkt zij van licht naar duister
geniet van elk mooi moment
soms glijdt er een kille huiver
wanneer er plots een haas langs rent
toch wil zij de kleuren bewaren
voor de dagen somber en lang
bladert dan peinzend in haar fotoboek
vaak met weemoed, soms wat wrang…
Fado saudade
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
521 Levensverdriet in heimwee
naar historie, dat nog bitter
meeneuriet met de muzikale
glorie van een fado na een
feest dat meeslepend is
als een bondgenoot van een
weemoedige geest.…
klein schilderstuk
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
419 krakend kuieren ze
langs oude bomen
daar waar het leven
tot in de wortels raakt
kalm ademen ze beetje
bij beetje vooruit tot
halverwege terug naar
hun houvast-huis
ze reizen terug in een
zacht zoemende tijd
de lichte weemoed vaart
peinzend met hen mee…
Liefdesgeheim
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
497 En nog steeds kreunt het geheim van de liefde
in de bitterzoete spelonken van mijn winnaarshart;
Een jongeling met weemoedige ogen
samen die momenten van opperste smart
en er was bliksem in de nacht
alsof de goden ons bezochten
in onze lustige ijver
de afgrond nabij
een afscheid zonder afscheidsbrieven
alleen het liefdesgeheim bleef bij…