Alle inzendingen over weemoedig

1300 resultaten.

Sorteren op:

In jouw ontwakende ogen

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 556
Diep-blauwe oceanen die al het bestaande ontluisteren van zijn donkerste weemoed die al het bestaande mooier maken Het wolkeloze zenit van het noorden en het zuiden elk leven voedend met een azuren gloed paarlemoeren rivieren die het lied aanschouwen der ontwaakten, nimmer bewust van de duistere nacht…

DOCHTERS SIONS

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.305
Span acht zwarte paarden voor de purperen koets laat witte draperieën haast vrolijk wapperen in de zon Dochters Sions weest niet bevreesd vetes zijn verlaten als vrede in haar geest in droefheid en weemoed begraaf ik mijn doden opnieuw gedragen naar benee…

Weleer

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 578
In haar armen draagt zij weemoed ziet in ieder raam witte rompertjes met kabouterknoopjes een luide roep haalt haar in en opgewonden sprankelogen struikelen in alle haast over een klassiek verhaal wanneer adem even rust omvat zij weelde en knipoogt naar het kleine mannetje…
metha4 april 2009Lees meer >

ZO stil, als lang nog na een onweersbui

poëzie
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.936
ZO stil, als lang nog na een onweersbui het laatste vocht zijgt van de zomertakken, de avond valt, maar in het ronde drupt het zo gul, zo stil: Zo stil zinkt weemoed neder in mijn ziel, gedachten, die een zacht verdriet meebrengen, druppelen neer en vloeien effen uit zo droef, zo stil.…

Even

hartenkreet
1.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.767
Gevangen in weemoed wacht ik met mijn ogen op ons afscheid van woorden die stiltes maken en je fluisteren wat je wilt vinden in nieuwe gebaren en momenten. Waar je geen spiegels hoeft te vragen. En waar ontmoetingen wachten die je zult verzamelen met wie je wil kennen en ook de stiltes die je geeft wil bewaren en begrijpen.…
proficiens6 oktober 2009Lees meer >

Tienermeisje

hartenkreet
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.852
'k voel met weemoed, afstand groeien hoe meer en meer.. je op zal bloeien. Eens, 't leek voor altijd, mijn zo kleine meid maar liefje, ik zal meegaan met je tijd. Buiten de deur zijn we beiden cool binnen is het je kleine hartje wat ik nog altijd voel... Dankbaar zal ik het omarmen en met al mijn liefde voor jou, blijven verwarmen.…
Nicoline28 maart 2011Lees meer >

herfst

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 595
nu de dood weer langzaam in het leven kruipt en alles kleurt in bonte tinten alsof sterven feesten is nu de weemoed glijdt tussen mijn regels en mijn tranen regenbogen nog nooit zag ik je uit deze hoek ooit had ik je ontzettend lief en nu ik ouder word zie ik je door totaal andere ogen…

blinde vlek

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 603
in elke hoek van hersendood vergroot een woord gedachte laat maar staan -laat het weten het bezinkt in lofzang rond een oude stoel als boekenbal- gebundeld rond de weemoed van mijn cel ik ben er wel uitgeademd in de waas van warmgeblazen asem eindedaags begint opnieuw…
switi lobi14 februari 2013Lees meer >

Ik zou het moeten weten

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 577
ik zag een vuurgloed over het koperblad het streelde mijn emoties de tranen die ik had geuren roken minder rot van dat wat sterft het is het jaargetij de herfst die weemoed in de aarde kerft en och ik zou het moeten weten in een ritsel van de stille nacht onder de sprei van dauw daar is het waar nieuw leven wacht…
Hilly Nicolay27 november 2013Lees meer >

Dit is niet de stilte

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 765
Dit is niet de stilte die ik voelde toen mijn jeugd een andere wending nam geluidloos in mijn ouderdom vol weemoed en verlangen dit is ook niet de stilte van verloren vriendschap of liefde die een loopje nam geluidloos in mijn hartstocht vol melancholie en hunkering dit is de stilte van jouw gestorven dood in heimwee die geen weerklank…

Stilte

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 436
stilte valt vanuit haar ooghoek over onuitgesproken woorden haar blik op oneindig het bestek onaangeroerd naast het bord verlichten kaarsen een te vroege schemering waar weemoed verborgen ligt onder het met zorg uitgekozen tafelkleed voor deze speciale avond schaduwen dansen op de muur…
LadyLove28 december 2015Lees meer >

In lange stralen

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 538
in je voetstap op het pad klinken alle kleuren zingt wind al zijn weemoedig afscheidslied fluisteren lange stralen de laatste zonverhalen breng jij de volle oogst van dit seizoen nabij het jaar is goed geweest volle wasdom voor allebei dat stemt mij warm en blij…
wil melker4 september 2017Lees meer >

krampend hart

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 513
in de blauwe koelte op de heuvel zal ik blijven als het hart zijn slagen mist en het duister groeit in mij bij het doven van het hart zal ik de pracht van de linden noch de weemoed van de wolken voelen in de diepe donkere nacht zal ik blijven in de blauwe koelte van de heuvel in het dal leven dromen voort…
J.Bakx21 oktober 2022Lees meer >

Intens genot

hartenkreet
4.6 met 39 stemmen aantal keer bekeken 1.252
Los van het feit dat je nu iemand anders vol liefde in jouw armen neemt dat je volledig vrij van mij bent in dagen en nachten vol weemoed en pijn dat je nog altijd de oorzaak bent van mijn tranen van onzekerheid en verloren levenslust dan nog kan ik niet ontkennen dat over jou dromen mij doet sidderen van intens genot..…

Fabel 3845 (peace for our time)

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 952
Dromend de stille droom van het weemoedig leven zijn in de kalme stroom de vissen meegedreven tot waar hun element niet zacht en groen meer was maar zilt en flitsend blauw: bijtende scherven glas want rivieren stromen naar zee en wee vissen die dromen het water voert hen mee.…

Meine unsterbliche Geliebte

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 693
Het zal de tijd van weemoed zijn, die ons doet voelen als we doen; er zijn wat uitgebloeide uren waarvan het pluis bijna verwaaien moet. Ja, het is de tijd van lage zon en de dunne adem van nat hout. Maar ook al gaat het bos in dode geuren op en staat de lucht van vogels leeg, mijn fantasie richt voor ons lentes aan.…

Lorelei

netgedicht
3.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.692
Haast denk ik dat u niet bestaat De zwarte jurk kleedt u af Totdat ik beter kijk en zacht Bedenk op bedekte plekken Ondanks de hoge split Via woorden was het Dat ik u ontmoette U was vol haat tot u Zich aan mijn weemoed sneed In mij een lotgenoot begroette Met bloed mijn naam opschreef…

Treurige Geur

hartenkreet
2.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.797
Ik ruik een treurige geur op een reünie geur van vergankelijkheid weemoed en nostalgie. Ik proef de treurige geur bij een ter nagedachtenis ruik en proef herinnering van dát wat niet meer is.…

Walking Blues

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 775
Ik zie ze aan met weemoed en met pijn. Het is de blues…
Henny Blaak6 september 2005Lees meer >

Ik wens je

hartenkreet
3.9 met 23 stemmen aantal keer bekeken 4.897
Ik wens je de vreugde liefde te vinden in de gewone dingen Bij het ochtendgloren te ontwaken met een gevleugeld hart vol dank voor de klanken van een heldere dag En ik wens je het geluk van het samenzijn met de geliefde die achter je ogen woont en de schoonheid van een leven in de geborgenheid de weemoed en de warmte van je uitverkoren…
troebadoer16 november 2007Lees meer >

prozac

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 498
met zachte mist bedekt de beelden in mijn hoofd scherpe pijn vervangen zo werd het me beloofd weemoed kleurt geheugen vergetelheid verzacht slikt u maar, mevrouwtje per dag een stuk of acht het wandelen in nevelen geprogrammeerd gevoel wat kan ik nog geloven zelfs ogen tranen koel…
rietvr18 januari 2008Lees meer >

prozac

netgedicht
2.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.074
met zachte mist bedekt de beelden in mijn hoofd scherpe pijn vervangen zo werd het me beloofd weemoed kleurt geheugen vergetelheid verzacht slikt u maar, mevrouwtje per dag een stuk of acht het wandelen in nevelen geprogrammeerd gevoel wat kan ik nog geloven zelfs ogen tranen koel…
rietvr18 januari 2008Lees meer >

herfst

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 625
Omdat ik Uw gedichten lees weet ik van de herfst van blaad’ren die vallen op een of ander tapijt van nog meer blaad’ren die dan ook in weemoedige gedaanten verschijnen of zoiets.…

Half elf Blookertijd

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 885
Denkend aan m’n jaren in Blooker’s dorp aan de Amstel bij het Amstelstation - ruik ik de geur van chocola hoor de treinen en zie de glinstering van de Amstel Bezoek ik weemoedig de plek blijkt het een kantorenpark ik vermijd voortaan de plaats - bewaar zo de oude beelden worden niet verdrongen door 'Manhattan aan de Amstel…
Custor16 maart 2010Lees meer >

Ode aan de blauwe zee

poëzie
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.025
Blauwe zee van ver gekomen Golven die zo lome dromen Dromen van een eeuwig leven Dromen van een eeuwig zijn Zacht zingt de zee Zangen van weemoed Zacht zingt de zee Zangen van wee Zingt de haring mee De haring is een vis Die zo verfrissend is Als men katterig is...…

Hartsteen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 581
Zwijgend kijkt zij van licht naar duister geniet van elk mooi moment soms glijdt er een kille huiver wanneer er plots een haas langs rent toch wil zij de kleuren bewaren voor de dagen somber en lang bladert dan peinzend in haar fotoboek vaak met weemoed, soms wat wrang…
metha27 maart 2014Lees meer >

Fado saudade

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 521
Levensverdriet in heimwee naar historie, dat nog bitter meeneuriet met de muzikale glorie van een fado na een feest dat meeslepend is als een bondgenoot van een weemoedige geest.…

klein schilderstuk

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 419
krakend kuieren ze langs oude bomen daar waar het leven tot in de wortels raakt kalm ademen ze beetje bij beetje vooruit tot halverwege terug naar hun houvast-huis ze reizen terug in een zacht zoemende tijd de lichte weemoed vaart peinzend met hen mee…
J.Bakx12 maart 2017Lees meer >

Liefdesgeheim

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 497
En nog steeds kreunt het geheim van de liefde in de bitterzoete spelonken van mijn winnaarshart; Een jongeling met weemoedige ogen samen die momenten van opperste smart en er was bliksem in de nacht alsof de goden ons bezochten in onze lustige ijver de afgrond nabij een afscheid zonder afscheidsbrieven alleen het liefdesgeheim bleef bij…

Het laatste glas

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 544
Deel de tranen van weemoed en verdriet, om hen die je te vroeg achterliet. Zeg me, wanneer het tijd is voor het laatste glas En ik vertel iedereen wat voor een pracht mens je was.…