621 resultaten.
Schemerland
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
537 Laat de schaduwen van het vuur je omarmen
en maak een keuze…
Vaar mee op flarden van mist,
over het water, door het bos
en laat het land van weleer je verwarmen……
Barsten
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
886 weerschijn van het heden
de toekomst
zo onzeker
onbetrouwbaar zichtbaar maakt
jouw verleden herschreef
in de scherven
van een leven
dat nooit compleet
het jouwe is geweest
bevend
bang voor wat je vinden zal
raap je in tranen
bijeen
wat van jou
aan nieuwe delen
tussen d'oude brokken
over bleef
en met doorleefde waarden
van weleer…
Ik ben niet dood,ik ben slechts naar de andere kant.
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
13.989 De dood is niets
Ik ben maar aan de andere kant
ik ben mijzelf
Jij bent jijzelf
Wat we waren voor mekaar
zijn we nog altijd
Noem me zoals je me steeds genoemd hebt
spreek tegen mij,zoals weleer
op dezelfde toon
niet plechtig,niet triest
Lach om wat ons samen heeft doen lachen
Bid, glimlach
denk aan mij
bid met mij
Spreek mijn naam uit…
Psalm
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.586 God, onze Heer, gij loecht* weleer op Vlaanderen;
toen was het machtig, schoon en fier;
kluister en juk, het sloeg ze ruw aan spaandren:
" Vrijheid en Nering!" klonk het hier.
God, onze Heer, wil 't jong geslacht aanhoren;
red Vlaanderen uit zijn diepe val!
Zegen de eed door allen trouw gezworen;
Vlaanderen, Vlaanderen boven al!…
zijn centrum-loos
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
628 onrust
de auteur gewezen kan niet anders
dan huilen, met en zonder pet op
er is misschien geen zoeter offer
dan de pijn van zonder letters zijn
voor de kalmte van een warme lege dag
de kalender scheurt zich
voorbij de voorbije dag
hij zint op nieuwe zichten
maar brengt slechts gisteren
aan de schamele tafel vandaag
het vloeken gaat als weleer…
Ingewijde ogen
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
725 Zoeken naar terugkomen van ver
gaat zij voor anker in zijn blijvend veilige haven
dromerig terugblikkend naar weleer
toen ging hij haar ziel als nog vreemde laven
oude wonden geven alweer bekend zeer.
Zij gaat vastberaden voorbije wegen
met ingewijde ogen opnieuw betreden.…
Achter gesloten gordijnen
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
1.607 Daar dansen in eenzaamheid
Warme herinneringen
Tussen tranen en een glimlach
Wakkert kaarslicht schaduwen
Melodieën van de tijd van weleer
Het alleen van nu
Zoveel ramen met gesloten gordijnen
Deuren, die niet
Van het nachtslot gingen
De alleen gang
Naar het koude bed
Dat wacht
Waar eens dromen werden bezegeld
In de kast nog steeds…
Indië
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.431 Nog steeds ervaart men in 't grote
magazijn, en in die oude huizen
de heimwee van weleer, de verre
echo van zovele voorbije levens
met daarbuiten de oude palmen
die altijd rustloos zullen ruisen.…
Kalme zee
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
1.857 Niet doelloos, neen, de sterren en de maan
zijn onze gids, zoals weleer toen zij
het trekken langs een vaste hemelbaan
aan ons als voorbeeld stelden. Ieder tij
bracht wrakhout mee uit onze oceaan.
Toch ging de dreiging, leek het, ons voorbij
toen wij voor anker lagen op de ree.…
maatje
hartenkreet
2.5 met 33 stemmen
3.199 Beloof je wel dat je voorzichtig zal zijn
trek je geen wonden open van weleer
Die doen soms nog steeds een beetje pijn
Heb jij ook weleens oud zeer?…
Andre is niet meer
hartenkreet
2.4 met 11 stemmen
2.952 De smartlappenkoning van weleer,
Had vele fans verworven.
Niet meer op signalen letten,
Eist op den duur z'n tol.
Want leven op bier en sigaretten,
Houdt immers niemand lang vol
Andre zat een paar keer in de shit.
Vooral met de scheiding.
Andre scoorde altijd een dikke vette hit.
Rachel dacht: Hij is toch mijn lieveling.…
Loutering 2.
poëzie
3.1 met 7 stemmen
1.813 Daar kruisen zich de duistre smarte-wegen
Van 't droef weleer nog, waar ik, neergezegen,
De handen strekte in beden onverhoord...
Dáár wordt nog de echo van mijn smart gehoord,
Ten hoge hemel schreiend opgestegen,
Weeklagend om verloren vredezegen...
Tot mij het hoger lichten heeft gegloord!…
ALZHEIMER
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.374 Kijk af en toe in mijn ogen
door de tranen heen zie je je
eigen verliefdheid van weleer
Denk daar aan
als je je meer afgescheiden voelt
als ik weer of langer
teruggetrokken, stiller, norser, afwezig, vijandig ben
of geheel niet te volgen
niet te begrijpen ben!
Begrijp je me?
want dat is ook liefde, echte liefde!…
Wanneer ik je weer zie
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
649 Wanneer ik je weer zie
Bekend gezicht
Door de straten verlicht
En ik lichtjes in je ogen zie
Schreeuw ik om hulp
Een kleine angst
Verborgen binnen in mij
Om je zo gelukkig te zien
Een heel klein beetje hoop,
Van de tijden van weleer, wanneer je
Zachtjes langs me heen sluipt
Onze kleding van de regen druipt
Of is het maar verdriet…
ROEMERSWALE
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.171 Daar ligt, zo klinkt een sage van weleer,
Een rijke, trotse stad in zee verdronken.
En waar de gouden torenspitsen blonken,
Daar kabbelt rustig thans het blauwe meer.
Des avonds zit de visser mijm'rend neer.
't Is als werd van het goud, daar lang verzonken,
In golf op golf een scheem'ring hem geschonken...…
Lavendelkruid
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
481 van een uil
Omfloerste woorden, want hij maakte echt geen handen vuil
Gepeupel sprak hij toe met entartet en boreaal
Dat was het Noorderlicht: volkomen onschuldig verhaal
Hoe alles ooit begon, waar de was tijd nou toch gebleven
Toen mannen nog met speer van jacht op mammoet konden leven
Hij hunkert naar de barbecue en bier van het weleer…
Het land van pracht en praal
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
692 Rechte lijnen, gedurfde cirkels
in zijn hand de dromen van weleer,
spelt de meester tevergeefs
oude woorden keer op keer.
Stoot de ezel, dezelfde steen
want de liefde die is blind hier,
is die keurige meneer,
nog steeds die kleine jongen
want vanbinnen nog een klier.…
De eenvoud
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
396 Men zoekt het nieuwe, 't onbekende pad,
In vrije versen, zonder rijm of maat;
Maar 't hart, dat stille hoop en liefde had,
Verlangt terug naar wat weleer bestond en baadt.…
Simonderke, mijn allerliefste
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
153 Liefste, voor mij blijf je immer het meisje van weleer
dat nimmer verjaart doch enkel liefde vergaart
diep in je hart, waar je gans uw kroost bewaart:
de steeds aanwezige zorg dat niemand iets ontbeert.…
periodiek antibioticum
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.562 woud
de oerboom razend
waar ik de blaren heb afgescheurd,
de stad een hamer zonder steel
braakte urenlang
en tuimelde in de straten,
en langs de dagen van september verloor
ik een hand
verlichtte ik de geronnen dalen,
over je klamme schouders heen
zong ik een dubbele nachtegaal
striemde ik de duizend regens,
mijn verlamde keuzen van weleer…
Wakkerschrikking
gedicht
3.5 met 25 stemmen
13.017 Het ijzer van de lege wielen, fluitend bijna
door stokoude bochten, verspreide vrees;
wie wakker schrikt herinnert zich allicht
de nachten van weleer, de jacht op mensenvlees.
Kletterend sluiten de kralengordijnen.
Tranen, van de porseleinen zwanenhals
neerhangend tot ze lossen, zich
hernemend in breedsprakige fonteinen.…
IJstijd
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.214 dreef
vandaar mijn roep in de kou
mijn radeloze schreeuw naar jou
verdrijf de winter waarin ik leef
De dwarrelende vlokken
vanuit de grauwe lucht
geven mijn huid een witte waas
ik dacht, ik kan het wel alleen
Verloren, waar moest ik heen
wat voelde ik me dwaas
Maar nu ben jij hier bij me
ontdooit mijn ijzige cel
dichtbij me als weleer…
Woestijnwoorden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
2.090 In het schrale licht, ingeklemd
tussen de winternachten
lig ik naast hem op het marmeren bed
dieper kunnen we de slaap niet vatten
zo ijl zijn de afstanden
onraakbaar dichtbij gedachten
van weleer, gevangen in de weigering
om volwassen te worden
een koperen voorhoofd weerkaatst
de voortjagende donderwolken
rond het wegvluchtende levenslicht…
De schoonheid van het vergeten
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.881 De radio speelt het oude liedje
Ze veert op, evenals die akelige emotie van weleer
Maar anders deze keer
Vergeten waar het naar verwees
Hoe eng het soms kan zijn
Dat mooie herinneringen langzaamaan vervagen
Zo dankbaar was ze
Dat anderen zomaar ophouden te bestaan…
Wodans wachters
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
2.042 Wodan op je achtbenige paard
Weergod met je witte baard
Woest tekeer met lange speer
Woelige wereld van weleer
Wodans wachters weten
Wie is hen vergeten?
Witte bliksem uit de hemel haven
Wilde wolven en twee zwarte raven
1977.…
Ongeborgen kind
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
1.564 Kind en mens
geschonden, vast in
ondeelbaar verbond
van verdriet en tijd
gebonden, slijten
de wonden van weleer,
waarin in liefde
voor dat kind
de mens z'n angsten
overwint en
z'n sporen hervindt.…
Identificatie
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
807 Vanuit een trage schoep
van lentewinden staan de
bomen slapend, gras groeit
in bewogen vlagen, passie
gloeit in kippenvel wat over
water rent tot aan een grens
waarin de oever zich herkent,
tekening van passie op de huid
met scherpe naalden van weleer
in duizend sterren, gekleurde
lampioenen waarin liefde hoort,
waarover helden…
Feest van vreugde en verdriet
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.139 mijn woonkamer weerspiegelt een mortuarium
stil, doods en ijskoud
geen plaats voor een boom
zelfs geen kaartje of kaarsje
een zwak vlammetje
dat samensmelt met mijn gedachten
tijden van weleer
tijden van ons samenzijn
buiten, witte maagdelijke sneeuw
die zachtjes neerdwarrelt
op de met lichtjes versierde bomen,
sporen verraden, van…
Mis hen, de rookomen en breitantes.
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
2.145 Het eindeloos vrorige weleer
Morssporen in dur lui pantalonzomen.
Kruimels van pijnleugens en tabak.
Aandacht van een kind.
Zuigend aan hun duim.
Wat zij kunnen kan ieder kind.
Na veertig jaar muteren denkbeelden.
Empathische waanbeelden en stroopluister.
IJswakken van schaamschuldspijt.…
Usselo, herbezocht
gedicht
2.0 met 10 stemmen
2.799 besnuffelen het bos, zwepen
doorvlogen de wolk bij de zuring,
en ’t stof dooft de zomer
als vroeger in de onweersdagen
toen Usselo, keizerrijk op een kar
voorbijratelde in zon en regen;
snel flitsten de wielen en hoger
dan de vliegen en vogels vlogen
spatten de zonnestralen uiteen
op de voerlui en dennennaalden,
jij lieflijk goudstof van weleer…