5616 resultaten.
Vol van Genade
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.357 Nu haar sterren zijn gevallen
niets haar waarheid nog kon delen
waren zij - geraakt in zeer
opnieuw de hemel in gegaan
met blauwe bloemen voor de Heer
om er het schaamrood mee te vegen
van de loodgeslagen deuren
die zij zagen in verveling
Het was veel te heet geweest
die zomers dat zij er van leefden
van de naderende stilte
blote billen…
Morgenrood
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
734 krakeelnacht valt,
van eigen woord, woord voor woord)
waarin ik mij terug trek in de maand van Maart
tederheid zal genezen
in het diepe gras aan mijn mond
de stilte is mij welbekend
te middernacht waar m’n tuinpad eindigt
ook dit gaat voorbij
is verleden geworden
als de nieuwe dag begint
bescheiden, bevrijdend aan mijn borst
onder de blauwe…
lente onweer
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
520 De wolven verkleed als donkere wolken
zijn weggetrokken, de boze buiten-
wereld is kalm geworden, blauw en
wit geworden, de frisse lucht doet
me rillen, maar niet meer van angst,
van koelte en friste, van reinheid.-…
wanneer een mens
netgedicht
2.7 met 14 stemmen
648 ademtocht word ik teruggeworpen naar de kamer
verduisterd in ieder klein verschil
oude boeken als daklozen, de schreeuw van een kruis
als schaduw
een engel op doorzichtig porselein, nooit bevrijd
ik zie kleine meisjes kruipen uit aangeraakte bladeren, van wat er nog rest
in dode ogen en de waanzin, gebalde vuistjes en dat ene streepje blauwe…
Lente
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
713 Pluk de kermiszon van de blauwe lucht
en steek ze in je jaszakje.
Flaneer door de kleurige straat
op het fris geschuurde trottoir.
Groet de wiegende lentemeisjes
met hoge borsten en korte rokjes,
bontgekleurde steltvogels maar lieve.…
Het ganzenbord.
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
810 Hoe vergaat het de blauwe gans?
En leeft de groene gans nog?
En is die rode gans al over de sloot gesprongen?
En ligt de zwarte gans in het dierenziekenhuis?
Oh de grijze gans gaat niet meer voorruit.Hij is doodgeschoten.Zijn zwempoten steken naar boven.Hij is dood.…
zij wil een naam om in te bloeien
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
838 zij wil op bloemen groeien
zoals de zon
op het zalig onbewolkte
zwartvertakte gedachten
achterlaten onder het zacht
bestreken mos
blauw staan
op bomen
wanneer seringen wuiven
naar romige, roze
vruchten
ver weg
van blank beschenen berken
die hun kruinen optrekken
door het eenzame beven
omdat zij niet anders kunnen
en het verdwijnen…
De vogelfiets
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
862 uiteraard
mijn volle aandacht meer dan waard
En ze mogen mij ook, durf ik te beweren,
hoewel ze mijn fiets toch iets meer waarderen
Waar hij ook staat, tegen een boom of paal,
bij de winkel, het werk, noem 't allemaal
of gewoon buiten in de vrije natuur,
graag zitten ze op mijn zadel of stuur
De fietstas is ook een prachtige stek
het felle blauw…
Opgespoten land
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
524 merenland
opgespoten tot een zanderij,
het fijne zand stuift over het
speelkwartier, de lege ramen
op de kade staren blind over
een woestenij, het vrije zicht
voelt zich verraden, afgegleden
naar een andere tijd, achteloos
gaat de wind er aan voorbij,
de lucht welft zich over vaal
en levenloos terrein, verlaten
spiegeling van het blauw…
Schone bij de Rhône
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 Haar blauwe kleed ligt losjes om de ranke schouders,
de witte kousen glijden langzaam van haar af,
jarretels bungelen als een tochtgordijn in de
deuropening van haar natte, gezwollen vulva.
Elegant beweegt ze met haar slanke benen, brede heupen,
losse haren, naar de oever van het gele water (Oeps!,
een plasje zeker!).…
Boodschap?
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
767 Wat later staat ze onbewogen,
vol verwachting aan haar raam, op de
lippen fluister ze een naam, er welt een
traan in haar blauwe ogen, een Messias
wordt niet voor de tweede keer geboren .…
liefdes rapsody nr 1 "het zomerjurkje"
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
822 straaltje zon vangt ze in haar oog
en ik doe net alsof ik gaap
te snel en duizelig draai ik me weer om
mijn God ik hou zoveel van haar
maar wist niet….. dat ik dat kon
ik laat een traan want ik mis je weer
je bent zo’n mooie vrouw
de onzekerheid doet zeer
toen jij zei we gaan voor goud
dacht ik nog; rustig aan
maar de hemel werd weer blauw…
Waterzon,
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
596 De linden werpen met een
hoofse neiging in hun kale
kruinen elkaar de zwarte
jassen van de kraaien toe,
boven de daken en in deze
verbale dramatiek schildert
een onhoorbaar voertuig zijn
helwitte strepen op de blauwe
zijde van de februarihorizon.…
Tevreden
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
776 Liggend in de zon
Terwijl ik snurk van genot
Ruik ik het pas gemaaide gras
En voel ik zonnestralen branden
In de verte hoor ik vogeltjes fluiten
Auto's hoor ik toeteren
En motors hoor ik ronken
Voorzichtig open ik m'n ogen
En kijk tevreden naar de blauwe lucht
Ik word geroepen
Het eten staat klaar
Ik sta op en rek me uit
Voordat ik van…
DE VOGEL
gedicht
2.8 met 13 stemmen
6.159 Gij vouwt uw vleugels samen rond mijn hart,
Eer gij verdwijnt in 't nachtlijk blauw en zwart.…
verdorde vallei
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
537 Onze blauwe planeet is gedoemd,
aarde wordt ze nu genoemd
want zo komt haar kleur
als wij blijven doen
waar wij mee bezig zijn.…
Ommen - Holten
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
432 open armen
Wanneer ik het tapijt betreed
Nog nooit zoveel kleuren groen
De Flexa kleurenwaaier
Ik snuif de energie
Ik proef haar aroma
Kijk het moois naar binnen
En voel de kracht
Na iedere bocht een verrassing
Een saluut van geknotte wilgen
Het riet zwaait me toe
Mijn hart dat naar me lacht
Paarden grazen in het veld
Vol met blauwe…
in paradisum
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
589 van de witte schapenvachten
rondom de vijverplas het groene kruid
met bloemenkleuren die je hart verzachten
de zonneschijn verwarmt je naakte huid
dit is de tuin waarin je nog mag dromen
met blote voeten op het prille gras
waar jij vandaag weer tot jezelf kunt komen
en kind mag zijn zoals je vroeger was
het stille water spiegelt hemels blauw…
De Zeilen
poëzie
3.2 met 5 stemmen
1.788 Ver over de zonnige heide
stond tot den golvende rand,
die 't lichte van 't donkere scheidde,
de dag, - stond de morgen in brand,
en dralend en drijvend tegen
het blauw, met elkander mee,
zag men zich de wolken bewegen,
als zeilen over de zee.…
DE VOGEL
gedicht
1.7 met 6 stemmen
13.381 Gij vouwt uw vleugels samen rond mijn hart,
Eer gij verdwijnt in 't nachtlijk blauw en zwart.…
De hand van liefde vinden
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
646 dat wat er drukt
in de kleine golven laten zakken
zou ik na een roerige herfst
de rust van de winter
de stilte van de sneeuw
rustend op mijn handen
verder dragen
naar de wachtende wereld
verscholen achter de rietkragen
zou ik de lente
met open armen begroeten
als boven het nog kale land
de eerste zwaluwvlucht
zich tekent in het blauw…
Hun lach.
poëzie
4.1 met 10 stemmen
3.212 De landen liggen beneden
Hun zalige voeten gespreid,
En boven hun hoofd is het Eden
Der blauw-gouden oneindigheid.…
Ik droomde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
546 Ik droomde dat ik eeuwig leefde
maar ik werd wakker in de tijd:
de blauwe, weidse eeuwigheid waarin ik als gewichtloos
leek te zweven
duurde maar even.
En even had ik hevig spijt,
en heimwee naar die flard van vlinderleven.
Wist ik dan bloemen, wind of regen?
Bestond dat alles in oneindigheid?
Geluiden, vormen, alles was mij vreemd.…
Stoppel-veld
poëzie
1.0 met 1 stemmen
1.750 En blank en blauw van veder,
strijkt, zwenkend in een zonnestraal,
een vlucht van duiven neder.
Op koorn- en tarweland ligt daar,
teloor gevallen, tussen
de stoppels, meenge graanvolle aar
tot voer voor duif en mussen.
Arm volk, dat van geen zaaien weet,
ga, oogst nu langs de voren.…
Huiswaarts
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
491 In het blauw proef ik je
woord voor woord voor woord
de stille en holle klanken
uit je smal getrokken mond
vervagen vergrijzen kleuren wit
traag valt het licht deze dagen doodsbleek
ik keek langs de lijnen van je gezicht
die eerder zacht en soepel waren
nu hard en je schone handen je schouders
spelen niet meer met de wind of het lentegroene…
Gedroomd?
hartenkreet
3.9 met 21 stemmen
4.181 We zorgen er samen vol passie voor, dat dit grauwgrijze beeld wordt betoverd
tot een surrealistisch bizar object als ons blauw deze sombere kilte verovert.
We schilderen borsten en benen en billen secuur gelijkmatig in hemelse sfeer,
doen een stap achteruit voor een kritische blik op ons werk en genieten steeds weer.…
Rembrandt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
573 Rembrandt
Innemend voorspelbaar
zoals jij je haren afvuurt
op wolken zo grauw
voor altijd kwetsbaar in toedracht
opent de hemel zich breekbaar blauw
in linnen gesponnen gedachten
die nooit echt ervaring opdoen
als een kleur die niet huilt daar
de traan van je penseel gedropen
geruisloos en nat in
druppel verf tot stand kwam…
Juni
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
763 Oranje speelt weer op het EK
Klaprozen bloeien in de perken
En ‘s avonds kan je merken
Dat die verdomde zon niet kopje onder gaat
Blijft branden in het strakke blauw
Dat nauw als ‘t oranje hesje zit
Waaronder zweet in mannenharen klit.
Niks gaat boven deze dagen
Heet
Noord-West-Europees
En van het schreeuwen hees.…
Stockholm 1967
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
639 een pleintje met fontein
zag een visser op een fiets
later een marinier met twee meiden
zij hadden het afdak nodig
Ik poetste mijn tanden
bij het fonteintje
zodra de eerste trams reden
ging ik op weg naar ‘t station
en passeerde de marinier
met een verfomfaaide meid
in de hal van het centraal
trof ik tientallen mederugzakkers
Blauwe…
Wat ik op de vloedlijn vond..
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
515 Herboren uit de wieren en de
blauwe algen, bollen tranen over
het zand van beide wangen, ze
verbleken als de zonstralen rijzen
uit een lege schoot lijken ze verloren.…