35704 resultaten.
Windbuidel,
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
640 Soms opent zich de doos,
ontvangen van Pandora,
de wind ontsnapt uit haar
schoot, raast langs de
karkassen van de levenshoop,
een mager geluid omhult de
witte geraamtes, te dun bekleed
met een verse huid, laat het
aardse stof zich met andere
kleuren verven in de geuren
van de regenboog en het oude
bederven, blaast op de pijpen
van…
Zij die ik noem mijn Berk
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
863 De al grijzer wordende Berk
nazomert in het frêle licht
waar de kruin tot ver over de kim
de wereld overziet en in de dagen dat ze stierf
werd tijdloosheid enkel bevrucht
door de dragende kracht van haar bast
ik omarm het kurkachtige trots
en spreek mijn leven in haar jaarringen
en ach, haar stem die ik slechts denk te horen
geeft mij de…
Dilemma's
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.340 Dilemma's overwogen
is de liefde onbewogen
maar verleden tijd
hoe ver is dat nog weg
en de toekomst
begint wanneer?
Of was die al begonnen
en schrijf ik geschiedenis
nu op dit moment
ik lees je in het heden
ben ik nog tevreden
en ga je met me mee?…
heer van stand met een gans in het park.
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
410 Sla m'n arm om m heen
lekker warm denk ik
ik voel t meteen,
Zoveel zachte veren,
daaronder warm vlees.
een kloppend hart.
Wat kan ik nog meer
verwachten van een dier?
Nu op dit moment meer
mens dan ik kan zijn,
-de fontein spuit ijs
uit met lange snuit-
dan wie dan ook om
me heen in deze kille
stad. Geborgenheid.…
Vellenbos
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
514 In between lines
en tot ver achter het vellenbos
rust de pen in donker mos.
De rollerball door korrelzand
en mestafval verstopt.
Grijs-witte lucht
die, in beeld van wolken,
langs de kale bomen trekt
en tot schrijven brengt.
Ranja met ijs
of cola met een harde twist,
als ambtenaartje wordt gedist;
al lavend zich weer opgefrist.…
waar naar toe
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
908 de vogel vliegt en vliegt
z’ n vleugels moe
waar moet ie naar toe
om in het land
van zijn dromen te komen
in een boom
blad met roet
ontspant hij zijn veren
en denkt stilletjes
aan een plaats
met schone lucht
en heldere meren
de realiteit doet hem bekeren
ontwaakt door uitlaatgassen
voelt hij dat de tijd daar is
om op te krassen…
De avond valt, de stilte keert...
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.032 De avond valt, de stilte keert,
de uren lijken trager,
de luiken dicht, de dromen nu nog ver,
maar 'k weet dat ook het diepste heimwee
ergens weer te vinden is; de beelden komen
weer tot leven, ze lokken en ze wenken
tot plots de ziel weer ziet: herkent
wat onder sneeuw en ijs verborgen lijkt.…
in witte uren
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
529 voorbij
langs bomen gras en grond
de toekomst in een vochtig glas
het is ondoorzichtige huid
in verhulde openheid
een zwevende dans
een overduidelijke kans
op liefde en hoop in de
bedauwde ochtendglans
zweeft daar in nevelen
door dalen en heuvels
en lommerijke gaarden
zilver omfloerste nevel
je bent mijn liefste bron
van verse…
Tegenstemwijzer
gedicht
2.9 met 14 stemmen
8.269 Stem een regent of opponent of dilettant,
alles is goed, behalve Trots en Vrij – laat
Vreeswijk liggen waar het hoort, ver onder
ons niveau. Geef angst en haat geen stem.
Wees trots op de stad, niet op Nederland.
-------------------------------------------------------------
uit: AD / Utrechts Nieuwsblad, 20 februari 2010.…
niemand
hartenkreet
4.9 met 30 stemmen
1.775 het kind op de schommel
in het zonlicht dommel
ik
maar schrik
wakker in het licht van de maan
dan is het tijd om te gaan
en dansend door bossen
omhels ik de bomen
vertel al mijn dromen
niemand neemt mij met zich mee
dus dans ik ver...tot aan de zee
die daar altijd op mij wacht
en elke nacht
een ander lied zingt
niemand bedwingt
mijn…
Wereld
hartenkreet
3.2 met 14 stemmen
1.204 Hoe ver zal ik kunnen kijken
of ben ik nog nodig hier?
Voor mij is het rond
Het leven is
een avond
en, natuurlijk
voorbij vannacht
Als ik me herinner
alle dingen die ik hier heb gedaan
als ik me herinner
alle dingen die er fout zijn gegaan
waarom houden ze me dan hier?…
LINDE
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
515 Op een stille plek in het bos
zie ik de dag langzaam ontluiken
als een waaier tussen de struiken
en de herfst schudt zijn veren los.
Ik probeer de vogels te verstaan,
maar ranke verzen houden mij aan.
In het bebladerd hemelgewelf
zie ik gelaatstrekken van mezelf.…
de zee die altijd terugkomt
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
422 zo ver
boven duinen uit
eindeloze golvingen, soms gedragen door het schuim
dat duizend schelpjes brengt en korrels
oude tijd
helm verkleurt er met de jaren, rozenbloei
scheidt vlinders van het zand
vingers strelen nog jouw bruine huid- een kus
in zonlicht, achter maanbeschenen woorden
streelt een hand
neem maar wat er komt en neem…
VLIEDENDE ZOMERDAG
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
548 Avondkoelte
glijdt over hellingen van 't Geuldal
tussen hoog gras en laag lover
waait langzaam je huid binnen
geurt
als een rol verse geharde room
waarin
halfzure weke kaas versnipperd is
een frisse kaarsvlam flauw schijnt
strooit ruime lucht uit verre bergen
door deze knusse heuvelplooi
loom bezadigd ogenblik
na een pijnlijk moeizaam…
Vilten voetjes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
512 Smachtend naar het Groene Goud
ontwaar ik vele dromen
In het Maanlicht hoor ik niets
wat mijn Hart vervullen kan
Uren leeg en zonder weemoed
ook de Toekomst is nog ver
In mijn oorschelp heerst de Stilte
van een onbewogen lied
Van diepte en van dalen
Dralen wordt mijn hoogste nood…
Hoor die vilten voetjes stappen
op een harde ondergrond…
Doodlot
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
694 Ach realiteit breng me nu terug
met open ogen in verre dromen
toen de dreigende zwarte vogel
die onontkoombaar als het noodlot
almaar dichterbij te komen lijkt
nog een klein zangvogeltje was
het pijnlijke schorre krassen
nog een vrolijk kinderlied
het zwaard van Damocles
nog rustte in de schede
de dood nog onbekend ver weg
in plaats van…
De Bende
netgedicht
4.3 met 34 stemmen
2.007 de stegen oogden nooit te donker
geen stad te guur, geen buurt te grauw
we liepen niet, we zweefden
de nacht bracht huiver, angst en kou
we teerden op vergeten honger
die knaagde en die vervaarlijk vrat
de jongste van de bende vluchtte
ver weg van de verkilde stad
geen tijd nu om de held te spelen,
te draaien rond de hete brij
pas…
Keizerspinguïn
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
582 daar staan ze, in hun smoking, zij aan zij
verkleumde, maar ook plichtsgetrouwe heren
die zwijgend barre winterkou trotseren
verloren in een witte woestenij
ze koesteren het nageslacht, een ei
en hongeren, maar zonder protesteren
terwijl hun spek verschrompelt onder veren
een echte heer gedoogt de heerschappij
van dames die nu heerlijk…
het oogsten van geluk
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
634 de laatste scherven van geluk
gelijmd met deeltjes geduld
niet voor lang want het ruiterpad is
leeg van paarden en vol van wind
het halssnoer hangt van nek naar stuit
voeg daartoe iets van specie of cement
roer de dagen door de weken
en zie, de ziel zal breken
het licht zondert de schaduw
ver vanaf mijn reikwijdte, draagt
de molensteen…
Op weg naar het licht
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
517 wenkend perspectief
opzoek naar verdwenen zomer
kom maar
vlieg voorbij het kale najaar
nestel buiten ‘t wolkenlint
hoe intensief waarheen
doezel uit smachtend gezwind
ontkil je vleugels naar lomer
weg van de wind
over zeeën van golvende weide
van nattig gras met stervend berk
en beukenblad
los gerukt van schrale takken verzwakt
ver…
Ondeelbare gedachten
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
606 De tijdelijkheid van het gerijpte gras,
bloot te staan aan ondeelbare gedachten,
levend wit wat eerder groen blozend was,
de plaggen zijn nog vers en onvolmaakt,
als de doden zijn geborgen, voor ons
zelf te zorgen in een niet volmaakte dag.…
ik wil je aaien
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
682 witte wereld
te staan
jezelf in de berm neer te leggen
terwijl elke gedachte waarvan de draad
verloren is, kraakt
alsof diepte verschuift
en ik klank en licht ontverf, onherstelbaar
met stijve tong
een roodborstje dringt
in mijn hoofd, schrikt
zoals ik
hij is mijn angst voor
en vliegt weg
onder de wind
vind ik nog een veer…
Tuig
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
603 ---
DEN HAAG - Asociale veelplegers moeten worden geïsoleerd in speciale tuigdorpen met wooncontainers, ver buiten de bewoonde wereld. Daarvoor pleit gedoogpartner PVV bij het kabinet. Geert Wilders wil dat in elke provincie zo’n tuigdorp wordt opgericht.…
De ziel eren
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
823 Vrouwen die hun lichaam misbruiken
om mannen in te palmen zijn ver van God
en dat geldt eveneens voor mannen.
Onware liefde straft zichzelf.
Gesol met andere harten
slaat terug op onechte,
wrede, zieke harten.
Met je lichaam
makkelijke prooien
misleiden
is goddeloos.…
Een thermoskan is nog geen kus
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
726 Van de koeien is er alleen
nog de kont op weg,
ver weg
zoals jouw kus en kont is.…
Verschijning na Pasen in 2011
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
625 samenkomst gemist
en juist die dag
was Hij zo duidelijk
aanwezig
hij was de enige
die het niet had gezien
waar was hij toch
wat was er zo belangrijk
dat hij dit niet
kon meebeleven
er speelt een melodie
door zijn gedachten
met onophoudelijke kracht
hij pakt een liedboek
van de stapel
zoekt wat in hem zingt
bij 't lezen van vers…
REGEN VAN PIJN
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
941 nu ik wat rust tegen een muur
Zachte druppels stromen stil;
hebben al hun uitweg ontdekt
In deze nacht wint vlug het kil
nu ze mij alle warmte onttrekt
Zachte druppeltjes zweven er
ze zijn nu niet meer gevangen
Ik hoor iets huilen, ergens ver
zou ze ook naar mij verlangen…
Overvragen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
534 Een vuur dat steeds doofde,
het vluchten te ver, geen zicht?
Een huid loslaten, irritatie
vervellen, nieuwe maken?
Waar het was zijn geen namen.
Is er een woord tussen golf en de branding?
Een zin vlak voordat de wind het zand raakt?
Er verandert iets, wezenlijk niets.
Lief, dat het zoeken kwam vragen.…
Verveloos?
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
494 Het daglicht in de duisternis maant
tot willekeur en schemering,de schaduw
valt over het ontmantelde huis, waarvan
alleen de trap nog over is, de laatste
stap te wagen over de verveloze treden van
de wereld, het verleden is getekend in een
voetafdruk van gebladderde vernis,alleen
de herinneringen en pijn blijven vers.…
Ka! Ka!
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
527 In zwart pak van veren
niets kan hen deren
kauwen zijn koning
Ka! Ka! wat je hoort.…