5365 resultaten.
De dag van toen
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.328 Ik zou wel willen reizen
samen en alleen met jou
naar het verleden
naar de dag van toen.
Ik keek je aan en zag
hetzelfde verlangen dat ik had
ik voelde meer dan ooit tevoren
al had ik dat alleen beschreven.
Ik ben bang te moeten falen
en de angst is niet ongegrond
ik hoor die woorden soms
het verlangen naar de dag van toen.…
Hades aan Demeter
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.070 Zoete herinneringen
zijn een verleden op zich.
Huil niet madame, het leed is nog niet lang
en nog lang niet geleden.
Zinloos is het nu al troost te zoeken,
nog voor de eeuwigheid ben ik
terug op weg
naar u.…
perron vijf
netgedicht
4.3 met 40 stemmen
1.766 weerzin te onthouden
ja, leegtes vullen gaat mij altijd wel goed af
duw ze vol met gedachten van stroop en herinnering
op het station aangekomen zie ik nog net mijn trein
van perron negen vertrekken met zwaaiende achterblijvers
u moet perron vijf hebben meneer, op mijn vraag naar Arnhem
geef mij maar de vijf, dacht ik even, maar dat was verleden…
voor jou
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.552 en in omarming van wat leeft
stilt zich de pijn en waar het bloed gestroomd
is het dat 't harte beeft en elke wonde, snee
ja elke kras wordt door jou slechts gedroomd
ik ween de tranen die jij nooit huilt
en draag je waar je voeten niet meer lopen
alsof jij niet in het verleden hebt geschuild
en nimmer voor een pijn bent weggekropen
en…
eens keer ik terug...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.091 verleden wil ik niet achterhalen, wel m'n toekomst
proberen bepalen.
m'n verwarde geest weer tot rust bedaren.
Eens keer ik terug...
om de tranen van de armoede te ontdekken,
waarom ik nu juist het geluk of ongeluk heb gekregen.
een vondeling een eeuwigheid geleden.
Eens keer ik terug...…
Veroudering
netgedicht
4.6 met 32 stemmen
1.331 deze boom is uitgegroeid
minder buigzaam nu
gehuld in ringen eerder leven
dat de eigen bloei besnoeit
en langzaam op doet geven
krachten getrotseerd
gevormd door het verleden
te lezen in verharde lagen
die het tere binnen schragen
tot ze eindelijk zijn verweerd
de weerstand in het heden
het opgewassen zijn
vastgelegd in rimpellijnen…
Ik rust, ik rust, ik r...
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.474 Was niet jouw ding
Iemand raken
En zo diep
Dat leek waar JIJ
Veel vreugd in schiep
Dan nu met een bedroefd gezicht
Te zeggen over het verleden...
Laat het gaan
Kijk naar het licht
Want gisteren is overleden
Dat is wel razendsnel gezegd
Daar kan ik echt niets mee beginnen
Ik stap eruit!!!
Het is genoeg!!!…
Alleen jij Suzy...
hartenkreet
4.3 met 26 stemmen
2.438 Ik kan dit niet alleen, ik moet jou hebben in mijn heden
Ik kan dit niet alleen, ik heb je nodig voor het vergeten van mijn verleden.
Je kan weggaan uit mijn leven
en vergeten waar je me het meeste hebt geraakt,
maar ik zeg je dit,
en dat meen ik,
jij zal nooit weggaan
uit dat plekje in mijn hart,
dat jij zelf hebt gemaakt!…
Geen kind meer.....
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
2.255 het kwijt
Altijd als heel normaal ervaren
het was er en is er nog steeds
gedachten niet te verklaren
benauwen mij, maken mij bevreesd
Jij was de moeder en ik het kind
ik voel nog immer jouw armen
maar het tij keert plots, heel gezwind
geen mamma meer om aan te warmen
Het leven wordt heel anders gespeeld
ik zal je los moeten laten
verleden…
Mensen Zijn Geen Zalmen
hartenkreet
4.8 met 10 stemmen
844 In de verte wacht de zee
op een jonge zalm
die zich ongeduldig
met de stroom zal laten glijden
Hij zal staren over de gonzende diepte
Waar hij langzaam ingetrokken wordt
Maar voor het zout in hem kan kruipen
Zullen zijn holle ogen sluiten
De zalmen zullen elkaar vinden
Samen wachten ze tot de tijd komt
Om hun verleden terug te zoeken…
bid je laatste beden
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.164 roze zonondergaande zuchten
voer je mee naar hoge ijle atmosferen
samen als druppel gaan we het weer proberen
we spelen op het mistig draagvlak van vandaag
ik jaag je grauwe nevels tot een vage vlaag
mis mijn zout in al jouw lage regionen
na een koele bui zal snel de zon weer komen
ik wil diepte zien, de kilte van beneden
warmte is verleden…
vogels sterven langzaam uit
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
1.056 de zwaluwen troepen samen voor de aftocht
trekken met hun verleden naar het zuiden
de vunzige lucht is drachtig van bange dagen
onweerswolken nopen ons te wachten
op de stille komst van nieuwe ijstijden
wij die zijn uiteengerukt door het lot
tellen in onze handen de schaarse sterren
en onze voornemens voor de komende week
we schreven brieven…
Drie is teveel
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.180 Kiezen voor het verleden
is kiezen voor terug.
Kijk vooruit en durf toch
dan win ik je terug.
Ik maakte nog geen fouten
hij wel, daarom stopte jij.
Stond open voor verliefdheid
die je voelde voor mij.
Ik was niet de oorzaak
hooguit een signaal.
En zo begon een tijdperk
als een sprookjesverhaal.…
Vandaag Is Snel Voorbij
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.324 Morgen ligt vandaag in het verleden
En kan je vandaag vergeten
Morgen is vandaag gisteren
En hoef je niks meer van die dag te weten
Vandaag is niet wat het hoort te zijn
Teveel problemen, teveel pijn
Denk maar aan de dag van morgen
Nieuwe dag, minder zorgen
Nieuwe kansen op een mooie dag
Ongeacht de storm en regen
Als het maar mooi weer…
Coast
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.277 zee van
grijs wijs geslagen onbekommerd
alomvattend spat de honingzachte
gedachte uiteen
Als een zeepbel gezwollen en wit
schitterend in toepasselijk linnen
geschilderd verbindend de aanraking
de koestering van de vorming van
verveling
Pastelblauwe luchten
Voortstuwend
Opstijgend
Teugel vierend
Licht vogellijf
Verenlatende tijd
Verleden…
Maanruiters
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
687 Bespelen ze met benen vingers,
de rookpotten van de mist,
het metaal van windgitaren,
gewist in de opkomst van het
ochtendgloren, zijn de dreigende
hoefslagen van de morgenklokken
van verre reeds te horen,
versterft de waan van het verleden
en worden stutten van de nieuwe
dag opnieuw geschoren.…
Knipoog
gedicht
3.6 met 11 stemmen
14.926 In mijn bagage,
mijn dagboek,
ontvleesd verleden, een herbarium vol bladskelet.
Ik blader.
Zo was het in een paar woorden.
Geklost als kant, wit gezouten,
dit tenminste
blijft!
De trein stopt.
Ik bezichtig een bekende touristenplaats.
Een bord zegt 'Bezoek onze grotten!…
als onafhankelijke vrouw
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
713 ik zag je onbelast
verrekend je verleden
nog steeds een stil verdriet
om wat je achter liet
vliegen zou je
als een vogel vrij
gebonden voelde je
voor een deel aan mij
pijn legt vrijheid
zwaar aan banden
zonder spijt geef ik
je mijn twee handen
jij kan er
niets mee doen
niet eens een zoen
op beide wangen
je rust is magisch…
Met liefde vastgelegd
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
673 . (*) schitterend
Glaswerk uit dezelfd' periode
Bieden doorkijkje naar 't verleden van Iran
(*) In combinatie met
Nog t/m 8 maart 2009 in het Rijksmuseum van Oudheden in Leiden. Kijk voor meer informatie op www.rmo.nl.…
De denkende mens
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
817 Spectrum van gevoelens waarschuwt ons
voor gevaren die onze verre voorouders
in hun overlevingstrijd hebben ervaren --
wie niet luistert naar in genen geschreven
berichten uit het verleden verongelukt en
ligt in de bermen der evolutie begraven
Zoals het leven opgekrikt door ‘t zonlicht
zich moeizaam uit de natte aarde wrikte
overstijgt…
dagen van nostalgie en op een nagenieten van het vrijen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
686 de dagen van nostalgie
verdwijnen soms om het hoekje
om nooit meer terug te keren
en af en toe neem je de baan
terug uit een richting die nog
verder van je afstaat, zomaar
soms zijn het gewoon demonen
die het verleden willen inhalen
jij liet je haren knippen
en ik liet het gewoon wapperen
zelfs mijn handen wou ik wel
eens fictief branden…
Vandaag
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
655 Vandaag leven we in het heden
De dag van gisteren is voorbij
En hoort alweer tot het verleden
Morgen is een nieuwe dag nabij.
Vandaag mogen we God loven
Voor de dag die Hij ons geeft
Een wonder, haast niet te geloven
Dat God deze dag gemaakt heeft.…
Vlucht uit de werkelijkheid
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
571 M’n oude leraar klassieke oudheid
is al lang niet meer van deze tijd
gevlucht voor ‘t huidige barbarisme
is hij in oude verhalen gevallen
zit hij vast in ‘t verleden van de -
Mediterrane, azuur blauwe scheur
die Europa en Afrika uit elkaar rijt
bakermat van beschaving die dwars
door Europa naar ‘t noorden drijft.…
voor vandaag
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.037 misschien wil ik niet meer luisteren
naar het getik van de klok
ze nadert
het herdenken
door een ritmische onverschilligheid
het gebeurt zonder woorden
zoals wolken onder de maan of het traag vallen
van septembernevels die de laatste bloemen doen verdwijnen
achter leeggeroofde bomen
vreemd is dit niet
ieder uur belandt in het verleden…
Hoe stralend zijn de rozen weer herboren!
poëzie
3.0 met 7 stemmen
2.342 Opeens verzwinden ruimte en tijd,
Er is geen toekomst en verleden.
Wij leven in een eeuwig heden,
En ik ben durend waar gij zijt.
't Al hullend en doordringend licht
Verbergt u niet voor mijn gezicht,
Ik streeft tot u door glans en luister.…
Rijzende historie
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
987 met ontweesde dracht
ongeacht de kleine waarheid of grote leugen
veel is naar een gistend onbewuste gebracht
de toren draagt een kroon van ronde randen
laag op laag uitgedijd tot een hemels dak
bovenop ligt de verstilde tijd aan banden
wijzers lijken geklonken aan een Romeins rond vlak
het lage altaar draagt de verbeelde mens
die het verleden…
Pen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
979 verdriet en alles wat je om je heen ziet
Schrijf over alles wat ik heb gedaan en alles wat ik heb misdaan
Schrijf, schrijf mijn pen
Schrijf mijn beste vriend
Schrijf over mijn liefdes die ik heb beschreven
en hoe ze mij de grond in hebben gekregen
en hoe ik mezelf weer naar boven heb gevlogen
Schrijf over mijn leven en over mijn verleden…
Boek van jeugd
poëzie
4.0 met 5 stemmen
1.762 In dof verleden-stofgoud knielde ik neder
En al de kelken uit dat boek ontsproten,
Streelde ik, in weemoed eerbiedvol en teder.
Maar 'k brak geen rank die 't Jeugdboek hield, omsloten.
Jonkheid is wreed, Erinnering nog wreder.
'k Bewaar het Boek omkelkt van lenteloten.
1898…
Identificatie
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
807 bomen slapend, gras groeit
in bewogen vlagen, passie
gloeit in kippenvel wat over
water rent tot aan een grens
waarin de oever zich herkent,
tekening van passie op de huid
met scherpe naalden van weleer
in duizend sterren, gekleurde
lampioenen waarin liefde hoort,
waarover helden streden, hijgend
bijgezet in beider adem van het
verleden…
Passanten ?
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
543 licht tot het duister
als een klucht geketend door
list met de tong verscherpt,
verwerpt het zuivere wiel van
geest en ziel, absorbeert de
energie tot beelden waarin
de helderheid ontbreekt, zijn
te repareren met oprechte daden
in een echte drang te ageren,
is in 'mond en mind 'gesmoord,
verlamd tot verbale angst,wat
in het verleden…