6020 resultaten.
Herfstwind
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
590 Wild en onbesuisd jaagt ze wolken de leegte in
voortrazend over stranden en velden
eindelijk verlost van lome zomersluimer
blaast ze ongetemd en ongeremd
met bolle wangen herfstblaadjes
als luchtpost verspreidend over het land
Limousines aanschouwen gelaten haar
geweld, lodderig en lui met een knipoog
wachtend tot ze eindelijk vermoeid haar…
Hoe ver, hoe ver ik dit alles vind
poëzie
3.1 met 22 stemmen
3.949 heenbeklagen gaan geslonken,
en nauwelijks een flauwe lach
gebleven is van medelijden
om wat nog even van ons beiden
opleeft in mijn gedenken, ach
hoe liefelijk, zoals wij gerust
van ons geluk waren en verkozen
ons te behoren, argelozen
in wie er nimmer werd bewust,
dat wij vrezen moesten, dat, wat gegeven,
in deemoed wilde…
Het geheim van liefde
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.567 Helemaal gegeven, alles gezegd, gedaan wat je wilde
maar het vlucht weer weg, weg van jou
Nu wil je het juist zo graag,
je hebt het nodig, altijd
Het is er niet meer,
wanneer komt het weer,
Je blijft wachten,
tot het onverwachts, ergens uit een klein hoekje,
heel onverwacht weer opduikt
Het zal meerdere keren opduiken,
waarvan het meerdere…
DE LEZENDE
poëzie
3.3 met 17 stemmen
4.981 Daar heft zij ’t op en drukt, vol wild verlangen,
haar rode lippen op de rode band.
O zag haar thans de dichter! Vurig drukt zij
haar lippen op de letters van zijn naam,
en vouwt, om ’t lieve boek, de handen saam.
Daar springt zij op en zie! een roosje plukt zij
en legt de zomerbloem bij ’t liefdeslied.
O zanger!…
DE KLEINE SAVOOIAARD
poëzie
2.7 met 11 stemmen
4.567 Zo volgt de kleine vagebond
De wilde drift zijns harten:
De wijde wereld hoort hem toe,
En licht van geest en blij te moê,
Zal hij het noodlot tarten.
-----------------------------------------------------------------
uit: Gedichten van Rosalie en Virginie Loveling (1889)…
onvoltooide liefde
netgedicht
4.8 met 18 stemmen
667 immer mag
Wonderen doorwoelden haar hoofd
Haar hart was immer nog van slag
Ze dacht aan wat hij had beloofd
Het spookte in haar elke dag
Teder trok ze zijn foto uit de la
Ik wil je weer dicht bij mij
Naar dat verre land ga ik je achterna
En koester mijn gevoelens vrij
De pijn werd haar ondraaglijk
Haar zucht naar hem betraand
Ze wilde…
De hoge zon
poëzie
3.8 met 14 stemmen
4.180 En heel de dag heeft hij haar toegefluisterd
Wilde wals van leven, dat niet voor háar is,
En vroomgelovig heeft ze éen dag vergeten
Der eigen droeve ziele zeker weten,
Uit stage val van dorre blaên beluisterd:
Dat Dood haar bruigom wordt, als winter dáar is.
---------------------------------
uit: Sonnetten (1920)…
Wijs begeren
hartenkreet
4.7 met 25 stemmen
1.614 Oh ik, waarom wilde ik niet luisteren?
Het gat waarin ik liep, niet viel maar liep,
was donder, dender, duister.
En de stank van vleermuis uitwerpsels,
tot hoofdpijn toe in mijn neus doordrongen.
Krantenknipsels aan de muur,
het gesteente hol en zacht.
Zo het rottend om me heen,
met schimmel in, om en tussen de muren.…
Michael Jackson
hartenkreet
4.4 met 153 stemmen
6.182 Zijn muziek dwaalt door mijn hoofd
Ik draaide zijn muziek zoveel keer
Een absolute ster is nu gedoofd
The man of soul, the king of pop
Mijn jeugd stond in zijn schaduw
Op het podium stoer, sterk en uitdagend,
maar daarnaast verlegen en mensenschuw
Zijn levenswandel leidde tot discussies
Maar bovenal een fantastisch artiest
Iedereen wilde…
onomkeerbare dagen
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
646 Hoe jij mij melkt
en ik jou melk
hoe mannen en vrouwen
moeten groeien
tot op een punt
dat het voedzaam wordt
wij oeverloos
van mening verschillen
terwijl het tweemaal
op hetzelfde neerkomt
of wilden we gewoon
lang baden
elk aan zijn geëigende kant
hoe wij er beiden
wel en niet beter op worden
tussen de dagen staan
en tijd vrije…
Te laat voor mij. (Aan mijn moeder)
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.424 Je wilde mij niet kennen op deez` aard.
Nu is je hulp te laat, en voor mij niets meer waard!
Ik wil dat je mij met rust laat,
en dat je uit mijn leven gaat.…
bijzonder?
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.213 De rijen dik voor de deur staan
Met mensen die gaven om mij
Ik wilde dat ik kon steunen
Alle mensen waarvan ik houd
Ze kan laten lachen, kan luisteren
Iemand die je zo vertrouwt
Iemand die slimme dingen zegt
De juiste snaar kan raken
Mensen echt kan helpen
Die mensen gelukkig kan maken
Helaas ben ik niet bijzonder
Maar juist heel gewoon…
Grote Beuk
gedicht
3.8 met 25 stemmen
10.820 Toen de bleke, felle bliksems kwamen die hun
harpoenen plantten in jouw hart en vier takken
woedend versplinterden, sapstromen dempten
die opstijgen wilden na de winter, wachtte,
grote beuk, achter je de kuil (doodkalm kraken
slaapt in het veld) slechts voor jou daar gegraven.
---------------------------------------
uit: 'Laaglandse hymnen…
Lichtdans
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
860 Verkondig nooit van haar verhalen
het is de nacht niet toevertrouwd
Zij is al oud -zij danst voor dwazen
die zich laven aan het mout
en aan hun kinderen vertellen
dat wie zwijgt zijn ziel behoudt
Zij wacht op woorden die verdwalen
rond het aangeknapperd hout
In barre nevels zal ze dansen
tot een weke ziel ontspoort
en zal ze nemen -wat ze wilde…
Houten huis
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
654 IJsbloemen smelten op kwetsbare ruiten
tussen muren van het wankele houten huis
bij het moeras, is het vochtig winter wonen
de kinderen prikken met stokken in het ijs
maar het eeuwige dooien is begonnen
de wind brengt al lente rond het houten huis
komen er weer konijnen tevoorschijn
als uit een toverhoed, met allerlei kleuren
wild, grijs…
De weg.
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.416 Ik wilde dat ik de weg zou kennen,
De weg rechtstreeks naar je hart.
Al duurde die weg dan maanden,
Ik ging dan nu meteen van start!
Al zou die weg moeilijk te bewandelen zijn,
Al lag hij vol met hindernissen,
Ik zou de moed niet opgeven, om door te gaan,
Want ik kan je niet missen!…
Lange Poten
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
1.257 daar terstond
het bord in woede samenbond
en het met twee miljoen er bij
pardoes het raam had uitgesmeten
Alleen oma keek nog blij
stond met haar handen in haar zij
wat even later op het Plein
wat door mijn opa werd verweten
want zij won een schoonheidsprijs
er voor de derde keer op rij
en flaneerde nu voor hen
die meer van haar daar wilden…
De spiegel
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.055 En ‘k juichte in wilde weelde en ‘k zag – zo waar
Als God leeft! – doodsbleek tussen ’t lokkenblond,
Een droef gelaat mij aanzien met een paar
Ogen, mijn hart doorborend tot de grond.
En ’t was mijn eigen beeld en angstig vlood
Ik van die spiegel, waar ‘k gescheiden zag
Wat één moest blijven tot de Jongste Dag.…
Zielsvreugde
netgedicht
2.1 met 30 stemmen
5.429 Haar slanke, wilde benen bewegen vurig
op de dansvloer van zand en gras. Haar
oerdans met de geesten is een vreugde
die mij grijpt en meesleept. O, dansende
tovenares, laat ons meedansen op jouw niveau.
Los ga ik, in totale overgave aan de
instincten van in mijn ziel.…
- Ik wil zo graag bij jullie behoren -
hartenkreet
4.2 met 23 stemmen
935 Naar de grote mallemolen
van het leven wilde ik stromen,
wist dat ik niet mocht verstoren
dit ontzettend mooie natuurtafereel.
Heerlijk al die diepe liefdeskleuren,
die de herfst met zich meebrengt.
Heerlijk al de strelende momenten
van de liefde die ik nooit heb gekend,
de herfstzon geeft de warmte weer.…
splinter van onderwerp, het lachen op het onderspit
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
601 al wat slaat is waanzin
van wild om zich heen schoppen
het leven en ik lig niet eens
op de steen van hardvochtigheid
ik wou er me duchtig de kop splijten
maar tussen het oog en de lippen
ligt de boutade die de ruggegraat abseilt
het verwordt me tot een doorn in het oog
van de tijd die ik nog heb had ik liever nog
even het echte de adamsappel…
Mate van verschil
netgedicht
2.7 met 19 stemmen
838 merken dat ook aan mij
de tijd niet ongemerkt voorbijging
maar voor de zekerheid leg ik hem
op de stapel van één, twee, zeven
Gelukkig bestaan er van ons twee
geen foto's, voorzover ik weet
wel de beelden in mijn hoofd
de koude die we deelden
hartstocht en opnieuw de kou
van sterren en planeten
Tussen ons loste de afstand op
Jij wilde…
Boom zonder blad
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
862 even mee naar buiten
ze is het al vergeten
maar ik heb het haar
eigenlijk wel beloofd
in de rolstoel ging je tekeer
samen met een vloek
en een zucht zijn we
naar buiten gevlucht
ze weet echt niets meer
dreunde nog na
ik was verdoofd
de natuur was omkleed
met herfsttooi
je wees naar een boom
met een stralend gezicht
alsof je wilde…
- Alles wat jij bent -
netgedicht
4.5 met 50 stemmen
640 Stuit op grove taal van onwil
rem hard aan de kant,
slip sterk met mijn bruine open ogen
over mijn eigen gevoelsgrens
open gaapt voor mij een grote afgrond
achter harde wilde golven voel ik wand
doorvoed mijn hartje met het begin
van wat ik seconden lang stil herken,
ik begeer niet langer wat ik krijgen kon
en mijn luiheid toch weerhouden…
Teken van leven.
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
842 Ik houd van de rustiek bij ‘t dagen
wanneer de weiden meren lijken
vanaf een dijkje, kwart voor vier
`k houd van`t idee dat een wild dier
gretig naar mij zou kunnen kijken
omhult door opkruipende vlagen.…
De IJssel
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
973 De kribbes als vingers grijpend naar het water
De dingen die je allemaal wilde doen kunnen wel later
Machtig de stroom het beeld dat je niet kunt loslaten
Diep ingesneden door het landschap van water
Gevoelt tot diep in je ledematen.…
Naar de zon
hartenkreet
1.4 met 26 stemmen
4.764 Met een trouwdatum uit de jaren dat we vonden,
dat vrouwen blij achter ‘t aanrecht stonden,
dat gaf door de jaren heen een degelijk bestaan,
zij volgde tevreden waar hij wilde gaan.
Met de jaren is ‘t onderscheid aan ‘t verbleken,
heel ongemerkt zijn wij bezweken,
nu kom ik thuis en denk, waar blijft mijn thee?…
Wolkenlief
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
978 maar wel mooi wazig
je oog knipt, wiebelt met je neus, dan een hand
veegt de uitdrukking van je gelaat, een wuif
veranderd je in iets hazigs, met knikoor
en een vlinderlach drijft je achter een winterbos,
naar een kasteel met durend vervormende transen
’t is het volgend tafereel, waarin ik met je speel
wolkenwit room bedruipt de zon met wilde…
Gij was aan mij gelijk de winde
poëzie
3.8 met 9 stemmen
1.914 Dra zult gij 't glanzend voorhoofd beuren
tot waar mijn slapen komm'rend staan:
zo ziet men, wild, een winde geuren
naast 't wegend rijpen van het graan.
o, 'k Ben geen sterke: moe-gedragen,
verzwaart vaak de angst mijn levens-last;
maar 't is mij waar 'k uw wasdom schrage,
of blijde een échte steun me omwast.…
Poespas
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
1.743 Met mijn uitpuilende ogen
die ik graag de kost wou geven
zag ik prachtig vervolmaakt
op een bitter andijvieblad
gestoofde blokjes pastinaken
met vier reepjes bloemkoolstelen
die met - iets nog van een zeebaars
kiekeboetje wilden spelen
op dat veel te grote bord
waar ik een spruitje nog van at
dat er alleen lag en niet snapte
dat ik berenhonger…