14831 resultaten.
horizondimmer
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
328 Daar hing hij dan
het edele wijsje
twinkelend in de zon
geen grijsaard
waar hij afstandelijk aan vasthouden kon
slechts de aarde
die haar tanden wilde laten zien;
kiezel voor kiezel
zag de man de diepte verdwijnen
de berg werd kleiner
zijn pupillen verwijdden
het donker trad in
onvermijdbaar
klaar voor deze
uitgevlakte wachtnacht…
WAT IK BEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 ik ben de nacht
ik ben de dag
de wind en de regen
de vis in het water
het zoet en het zuur
de traan en de lach
alles ben ik wat ik
zie en wat ik zag
werk haar dus niet tegen
en ben gevormd tot
de mens van toen nu en later
ik onderga en
ervaar het leven
ik sta niet boven maar
ben onderdeel
van de natuur
dat is wat ik ben…
Herfst
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
330 De herfst komt nu wel gauw met wind en regen
en korte dagen met steeds minder zon.
Zo graag wou ik dat ik dit keren kon
maar er zijn nu ook andere krachten tegen.
Na herfst en winter komt weer nieuw seizoen
dus laat ons nu maar met de herfst het doen.…
Hup Bouke! Afsnijden die Mont Ventoux!
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
905 Sinds Petrarca de Mont Ventoux
Beklom is de weg afsnijden onwijs taboe
Zijn broer mocht vóór
Om in één moeite door
Zelf tijd te maken open naar binnen toe
Hoe waar de boodschap ook moge wezen
Laat Bouke de Mol het maar later lezen
Die krijgt bergop
Zonder vizier klop
Bochten zijn nu om messcherp door te sjezen…
El Salvador
snelsonnet
4.2 met 6 stemmen
856 De koppen werden weer bijeengestoken.
Fossiele brandstof ligt zwaar op de maag.
Komt men eruit, dat was de grote vraag.
Zelfs anderhalve graad kan bloed doen koken.
“Het is gelukt”, zegt Wopke, “ik ben net
in dienst en heb de wereld al gered”.…
Licht lichaam
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
903 naar zoveel lichtheid
in de wind
onder de boom
naast het huis
al zou ik willen……
war child
netgedicht
3.2 met 19 stemmen
2.943 of laat de wind
niets vrij
hoelang nog blijft dit kind
beschadigd en ontheemd?…
Toekomst
netgedicht
2.8 met 15 stemmen
2.625 Het zand
wordt verspreid door de kille wind
die over mijn vingertoppen speelt.
Vloeibaar leven krijgt vorm, verdwijnt.
Water wordt vuur, wordt aarde,
wordt lucht, wordt wind die luchtig het mos
van mijn nagels schraapt en kwijnt
weg voor mijn ogen.
Het besef daagt: ik moet loslaten,
vergeten. Mijn hand ontspant,
mijn greep verslapt.…
nieuw
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.096 wind blaast leven
In de leegte van mijn bestaan
Laat me dit niet ontgaan
Die nieuwe ontdekking van een samen zijn…
Stromende Tijd
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.741 Het zand
wordt verspreid door de kille wind
die over mijn vingertoppen speelt.
Vloeibaar leven krijgt vorm, verdwijnt.
Water wordt vuur, wordt aarde,
wordt lucht, wordt wind die luchtig het mos
van mijn nagels schraapt en kwijnt
weg voor mijn ogen.
Het besef daagt: ik moet loslaten,
vergeten. Mijn hand ontspant,
mijn greep verslapt.…
Geloken pauwenogen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
702 zag de onrust
in je slag
je wiekte traag
op warme winden
fladdert om de
nieuwe stroming te
hervinden die je lift
vleugelt zacht
geloken pauwenogen
op een witte ondergrond
de poten zwart al
uitgestoken voordat
je op de kroon
van bloemen landt
nectart gulzig
lentes eerste vocht
vouwt je vleugels
als de wind weer
aan je sjort en…
storm
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.096 deels een verloren ziel
is dat waar de wind om huilt
zijn wij echt zo fragiel…
Zomerde een overnacht
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
737 je wiekte voor de wind
fladderde in warme lagen
speelde als een fleurig kind
met de wind die je kon dragen
maar in koude vlagen
vertraagde het spel
was landen snel geboden omdat
de sappen niet meer stromen
zag je kleuren
zwakker worden opende
mijn bloemenbed in geuren
die jij nooit vergeten hebt
ondanks de kilte streek
je gracieus…
ik heb je liever puur natuur
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.134 ik heb je liever puur natuur
dan vet en maar voor een half
de zon schijnt licht
helaas geen warmte
en de wind die net stormde
komt alweer tot kalmte…
In vogelvlucht verdwaald
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.947 mijn adem weent
in de voetstappen van morgen
in een verhaal
dat de wind als herinnering
draagt…
ze kende het huis niet
gedicht
3.1 met 15 stemmen
8.478 ze kende het huis niet
voor ze hier kwam
alleen van een foto in de krant
waar de schrijfster die er woont
langs het strand loopt
in de wind
haar ogen op een camera gericht
als na een vraag
een foto met op de achtergrond
de helling waar het huis staat
tegen begroeide rotsen
onderbelicht door de mist uit zee
of door de stuivende wind
die…
new age
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
575 Klaar
om zichzelf te overwinnen
en natuurlijk de wind nog.
Hoe kan hij die vergeten?…
Kokkelkorrels en pekelschuim
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
1.027 blaast de wind zijn misthoorn
sluit dan de luiken en wees gewaar
dat er wraak door fuiken raast
witte wieven die bedreven
zullen lonken met hun rokken
van doorschijnend filigrein
laverend tussen stam en takken
leggen zij hun wil op aan de wind
die stilvalt voor hun klaagzang
en de dood in ‘t water vindt
wee de zee, met het pekelschuim…
Beloofd.
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
509 Het was geen afscheid in stijl,
maar bij het orgel,
in de wind,
haal ik wel nieuwe adem.…
fietsen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.260 in een gesloten groep draaien
pedalen rond wie langazamer gaat
wordt overdonderend ingehaald
de staart klemt dunner aan het einde
van de karavaan
banden zetten zuigend af op nat
asfalt een schutterige colonne
ineengedoken tegen de wind
die strak staat en op een
open stuk toeslaat
lange jassen op het zadel vastgepind
de wind verfomfaait…
Luister
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
545 Geen stilte of eenzaamheid
geeft inhoud aan massaal zwijgen
en niets kan geen wind dragen
noch doordringen in bewustzijn
luister slechts naar de stem van liefde.…
Vloek van het boek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
684 De vlek van de pen
Gesticht in ‘t zwart
Met de leugen in de wind
Overtuiging vanuit het hart
Schreeuwen zal de leugen
Uit de passage van ‘t boek
De wind laait op
De letters vormen ’t aanzoek
Driftig schrijft de pen door
Met zwart over het wit
De inkt droogt op
Met de leugen, geen exit
Volgeschreven vol overgave
De leugen een souvenir…
Herfst
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
705 Als de regen en storm komt
dan gooi ik alle ramen open
Er blijft niks meer liggen
geen herinneringen meer
Zelfs mijn laptop gaat naar buiten
om te luchten
Zal ze niet blij mee zijn is een koukleum
Er gaan ook personen mee
daar heb ik het ook mee gehad
Maar het maakt mijn leven
opgelucht blij vrolijk
Dus storm wind en regen kom maar op
wind…
Een visioen maar dan anders
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
421 de wind is gaan liggen, samen
vanuit een ander oog…
Voor de kade
gedicht
4.4 met 5 stemmen
3.726 Voor de kade wisselt een wolk meeuwen
als strooibiljetten op een sterke wind
van aanblik als 't verloop van eeuwen.
Het is windstil. De wind is een klein kind
dat met geluidjes brood staat uit te strooien.
Zijn tijd aan denken of aan doen vergooien
verschilt niet veel, 't is stenen toch voor brood.…
Verloren
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
591 zich in wind
eeuwig dansend
ademt zij blauw…
Vluchteling zonder gezicht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
472 ik wist de weg
naar het land maar een
vale zon scheen pal tegen
wind waaide
vol in ons gezicht
de verte bracht regen
met jou aan de hand
als gidste je mij
stapten we urenlang door
over een pad dat zich na
iedere bocht rechtte
en geen eind leek te krijgen
we rustten in het
avondlijke zuchten van wind
onder koud sterrenlicht…
Droomtijd
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
526 Liet me meevoeren
door het water en de wind
stroomafwaarts met de rivier
tot in de andere wereld
waar geen grenzen zijn
afstand niet bestaat
tijd slechts een moment is
die z’n adem even inhoudt
daar zag ik jou weer
jong en mooi als toen
wind waaide ons samen
de rivier werd ons bed
de droom bracht het vuur
waar de nacht ons verblijdde…
Jouw aureool
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
392 ik zag je op het
scherm verschijnen
waar jij bewoog
boog een ander
zonder deemoed
zijn hoofd
jouw bewegen
had nooit wind
of regen tegen
natuurlijk werd
jij nat had wind ook
zijn reactiekracht
maar het leek
of alles wat jou
dwarsboomde de
energie balans van
jouw aureool met
sterker licht bekroonde
met de virtuele
overwinning…
Wynedaham
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 of Stoksterhorn
in de wind
vergeten
onder de wolken
de wiede leegte…