6352 resultaten.
Schrale liefde, schrale troost
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
788 moederborst
ook moest de genegenheid
zich oprekken over te veel
gelaten met dorst
het is daarom
dat liefde met mate
en vaak als leegte
door mij wordt gevoeld
neen, nimmer zo bedoeld
maar het was een smal gazon
met gevreesde gaten
o zo menselijk in die tijd
resten van autoriteit
en kortwieken van de groei
geloven en eeuwige…
- De gekregen kledij -
netgedicht
4.0 met 42 stemmen
570 de gekregen kledij,
deze rustigere laag,
wij dragen ze allemaal
ze is onze etherische
herinnering aan verlichting,
emotionele verbondenheid
emotionele ervaring
een bewuste keuze
van het grote eeuwige
zich steeds meer openen
kledij, de buitenste laag
bedekend als mantel der liefde
het fysieke lichaam,
in ons zelfvertrouwen,
gekleed…
- Wilde wateren -
netgedicht
3.9 met 50 stemmen
590 Elk leven geniet van het wilde,
water zo eeuwig blauwgroen
de watervallen, de diverse
soorten stroomversnellingen,
ongetwijfeld in probleemgebied.
Ongelooflijke verscheidenheid
van unieke wilde waterplanten,
weet minder goed te leiden in
begaanbare vrijheidsgebieden,
wilde waters en natuurgebieden.…
LITERAIR CAFÉ
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
820 van Halloween
Wijn waarvan ook ik mij graag bedien
(Net als indertijd Paul van Ostaijen)
‘k Huiver in de opgeknapte Sjoel
Op een zondagmiddag kil en guur
Buiten staat december al te dringen
Achter mij verschuift snerpend een stoel
Dan kust Autumn Leaves plafond en muur
Groet mijn dode lief mij en de dingen
Die ons warmden, en het eeuwige…
in woorden uit een leven
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
744 ik kijk naar buiten, zoek het antwoord
tussen de versteende kleuren
die als stilte tussen lage bomen en mijn adem liggen
heimwee en dit beeld
dat ik niet beschrijven kan
vochtige aarde, de onverdraaglijke eeuwigheid
waarin de dood het licht
laat opbranden
soms roerloos wacht en wensen breekt
in het niet willen schreien
een boom…
de liefde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
822 eind mooi genoeg
de beslagen spiegel wordt langzaam helder
een nieuwe dimensie verenigt alles in een
ik zal mijn beschermengel eindelijk beleven
die mij behoedde voor aanstormende bussen
vallend gesteente en nog niet vermoede rampen
wellicht volgt mijn aanstelling als beschermer
een proeftijd eerst van ruim een millennium
dan de eeuwigheid…
voor altijd
hartenkreet
1.8 met 13 stemmen
1.623 iedereen
zo koud en zo gemeen
voor jou mijn lief
voor jou
maak ik het leven heerlijk
voor jou
is alles zo eerlijk
ach lieve kleine
nu nog zo de mijne
nog even
hoop dat het jou is gegeven
de schoonheid van het leven
te blijven zien
misschien
dat is wat ik jou wens
blijft jou veel bespaard
vergeet nooit
onze liefde is intens
eeuwig…
Op Helena van Troje (3)
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
1.402 Alsof er geen voortbestaan is, geen eeuwige geest,
lastert en spot gij met koning en met God,
’t zal noch u, noch uw minnaar Paris baten:
elke sterveling wacht hetzelfde lot.…
Wonderlijk
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.534 De lippen, en die ogen te zien deinen -
Groot is de nacht en het getij vaak boze -
O eeuwigheid, waar mijn gezichten leven;
Als achter schuim een beeld stijgt voor een steven,
Als in een nis schimt 'n mater dolorose.…
Versluiering.
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.748 De eeuwig zingende stemmen van reine vrouwen
dansen om mijn oren en verbinden de zomer met honig en bloemen.
De muziek fluistert door de luidspreker van mijn geopende mond
als ik je wil zeggen hoe mooi je bent.
Woorden verbrokkelen in het tijdloze en roepen je naam,
verliefde zinnen raken je aan en ontsluieren mijn gedachten.…
Verlaat mij niet
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
872 Ik mag geloven, U begeeft en verlaat mij nooit
Wat mij ook in dit leven zal wedervaren
U Heer, zult mij in eeuwigheid bewaren
Wanneer ooit mijn werk op aarde is voltooid.
Ik dank U voor Uw liefde aan mij gegeven
U zorgt elke dag als een vader voor mij
U Heer, maakt mijn leven vrij en blij
Dat ik dit steeds maar weer mag beleven.…
LICHT DES LEVENS
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Geurige rozenadem zweeft soezend rond,
toont zijn zoete draaidans als eeuwige stond,
maar drijft me tevens naar de boszomen.
Mijn reis gaat door uitgestrekte velden,
nachtelijke wijdte zonder maneschijn.
Vragend duister doet zich dreigend gelden.…
LICHT DES LEVENS
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
731 Geurige rozenadem zweeft soezend rond,
toont zijn zoete draaidans als eeuwige stond,
maar drijft me tevens naar de boszomen.
Mijn reis gaat door uitgestrekte velden,
nachtelijke wijdte zonder maneschijn.
Vragend duister doet zich dreigend gelden.…
Doodgewoon
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
662 Als gevoelstijd bij het verouderen
alsmaar sneller gaat, de natuur de
innovatie van lijf en geest staakt,
ingeschapen jeugd-illusie van een
eeuwig leven als een kaars uitgaat,
dagen naamloos en gelijk worden,
woensdag herkennen aan ‘t lawaai
van de afvalbak en zondag aan de
grote stilte waarin ik je naam snij,
generaties een flikkerend…
Dood en leven
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
646 De dood heeft niet het laatste woord
Want we mogen geloven in een eeuwig leven
Zoals dat in de Bijbel staat omschreven
En hopen in te gaan door de hemelpoort.
In leven en dood is het goed te weten
Dat de Schepper van alle dingen
Ons met Zijn liefde blijft omringen
Hij zal ons in alle nood niet vergeten…
De Doodsbloem verwelkt
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
669 waarin ogen
zich bewegen naar een zonovergoten
licht bestaan
zoals een pas ontknopte doodsbloem
verzinkend in een nieuw leven
straalt zij nog over
op haar geliefde (in een bespiegeling)
Dan, in onbenoembare kleuren
bemint hij haar,
maar hij faalt
De doodsbloem verwelkt door
zijn onbezonnen kus,
legt zich ten ruste
En in een eeuwige…
Verzoek aan Willem Kloos
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
962 Ga je eeuwige roes uitslapen, pokkendebiel,
opgedroogde hypochonder, mijn lever vervloekt
je en spuwt gif naar je dolende ziel. Pas op,
naarling, anders achtervolg ik je eindeloos
in dat bizarre schimmenland. Ik sleep je voor
de rechter, etterbak, Dante of zo, dus kijk
maar uit, pokkenmelanchool. Wurgengel. God?…
Verlossing in de Alchemie I en II
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
483 I
Je vouwt je handen zacht samen
geboeid en gekneveld in een eeuwig amen
Je kijkt met betraande ogen door
de verregende ramen
De wind tekent striemen op de verweerde muur
op dit steenkoude uur van waakzaamheid
Je bent getekend door een christelijk stramien
Dan kies je liever geen kruisiging
aan een crucifix
maar een martelgang door…
Sponsae aeternae
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.137 .
-------------------------------------------
Sponsae aeternae - Aan de eeuwige bruid…
ALS IK VANNACHT STERF
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.756 Als ik komende nacht sterven moet
zie je dan nog eventjes naar mij om
Let maar niet op die dovende gloed
zie nochtans de verworven rijkdom
Als alle lichtjes doven in mijn hart
schrei dan niet om wat nog resteert
Weet: De wereld lijkt slechts zwart
voor wie ’t eeuwig op aard begeert
Als ik ‘t oog tenslotte sluiten moet
zie ik dat liefde…
Keerkringen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
590 vol tranen gerouwd in vergeten
gaat het niet, de mussen, kwikstaarten
de struisvogel en schapen de hand het eten
als duif zo schuchter in het believen
de paarden stalden we onder de maan in
het hek van herinnering straks en later
staande tegen de keerkringen in te weten
wie we waren achter onze stilte wegend
dat het behoedende altijd en eeuwig…
Dooi
poëzie
3.7 met 6 stemmen
3.917 plotseling zegt zij:
"Drink, nu ligt de zon in je glas",
en alsof zij het eeuwige leven gaf,
giet ik de brandende zon in mijn mond. -
Zij daalt in mij af,
zij gaat vurig en fonkelend in mij onder,
zij verdeelt zich over mijn aadren,
zij wordt een deel van mijn bloed.…
De overtocht
poëzie
3.8 met 12 stemmen
7.033 de tocht naar het eeuwige land
door een duisternis somber en groot
in de nooit aflatende angst
dat de dood het einde niet is.…
Fotografe
hartenkreet
2.9 met 32 stemmen
4.101 Uiterlijk zo rustig, maar van binnen slaat je hart
een balts van verlangen
om hem op gevoelige plaat te vangen
Je wacht, met engelengeduld,
op dat volmaakt moment
dat hij jou in het aura van de zon
zijn schuchtere blik toezendt
om hem te doen verstarren
met een flits en zachte zoem
en hem liefdevol te schenken
eeuwige roem.…
Mijn verlaten strand
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
596 Verlangens spoelen aan
op mijn verlaten strand
gevangen in illusies
verworden ze tot spiegels van de ziel
Mijn tranen wellen op in jouw ogen
jouw mond spreekt mijn woorden
sterren schrijven jouw naam
in stralen van goud
kristallen sluiers lichten op
als een glimlach van de eeuwigheid
overweldigende schoonheid
tijdloos universum
Muziek…
Sombere Kerst
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
983 Al die afgekapte dennebomen vind ik zonde en
niet geschikt voor de biechtstoel, liever ben
ik voor eeuwig vegetarisch en haak ik aan bij
de ware traditie van Franciscus.…
Nieuwe lente
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.866 En zeker als na enige tijd
Wij sámen gaan delen, die Eeuwigheid.…
OP HET ALLEREERSTE GEZICHT
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
861 gaan
Zij zweeg doordat ze mijn ogen zag
haar ogen blauw en haar haar blond
Ze toonde mij die verrukkelijke lach
welke ik bij geen enkel meisje vond
Ik zweeg doordat ik haar benen zag
de gratie; bijna zonde om op te gaan
Ik weet waarlijk niet waar ‘t aan lag
edoch ik was bijna niet weg te slaan
Zij zweeg toen ze mij verlangen zag
eeuwig…
De poes springt met haar stille sprong
poëzie
3.3 met 9 stemmen
2.172 Zij spint de muzikale draden
Van een geheim, dat niemand kent,
Dat geen mens ooit vermocht te raden,
Dat eeuwig blijve, onbekend.
O diertje zoet, dat ik vergood,
Gelijk zovele dichters deden,
Ge bergt in uw geheime schoot,
Gelijk de sfinx, uw eigen reden.
------------------------------
Najaarsvruchten (1936)…
STILTE IN MIJN HART
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
739 Ik proef de stilte van ’t oude hart
diens laatste klop echoot in mij na
Vandaag ziet morgen minder zwart
doordat ik door eeuwige stilte ga…