Alle inzendingen over eeuwige

6352 resultaten.

Sorteren op:

Schrale liefde, schrale troost

netgedicht
3.8 met 22 stemmen aantal keer bekeken 788
moederborst ook moest de genegenheid zich oprekken over te veel gelaten met dorst het is daarom dat liefde met mate en vaak als leegte door mij wordt gevoeld neen, nimmer zo bedoeld maar het was een smal gazon met gevreesde gaten o zo menselijk in die tijd resten van autoriteit en kortwieken van de groei geloven en eeuwige…

- De gekregen kledij -

netgedicht
4.0 met 42 stemmen aantal keer bekeken 570
de gekregen kledij, deze rustigere laag, wij dragen ze allemaal ze is onze etherische herinnering aan verlichting, emotionele verbondenheid emotionele ervaring een bewuste keuze van het grote eeuwige zich steeds meer openen kledij, de buitenste laag bedekend als mantel der liefde het fysieke lichaam, in ons zelfvertrouwen, gekleed…

- Wilde wateren -

netgedicht
3.9 met 50 stemmen aantal keer bekeken 590
Elk leven geniet van het wilde, water zo eeuwig blauwgroen de watervallen, de diverse soorten stroomversnellingen, ongetwijfeld in probleemgebied. Ongelooflijke verscheidenheid van unieke wilde waterplanten, weet minder goed te leiden in begaanbare vrijheidsgebieden, wilde waters en natuurgebieden.…

LITERAIR CAFÉ

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 820
van Halloween Wijn waarvan ook ik mij graag bedien (Net als indertijd Paul van Ostaijen) ‘k Huiver in de opgeknapte Sjoel Op een zondagmiddag kil en guur Buiten staat december al te dringen Achter mij verschuift snerpend een stoel Dan kust Autumn Leaves plafond en muur Groet mijn dode lief mij en de dingen Die ons warmden, en het eeuwige…

in woorden uit een leven

netgedicht
3.5 met 18 stemmen aantal keer bekeken 744
ik kijk naar buiten, zoek het antwoord tussen de versteende kleuren die als stilte tussen lage bomen en mijn adem liggen heimwee en dit beeld dat ik niet beschrijven kan vochtige aarde, de onverdraaglijke eeuwigheid waarin de dood het licht laat opbranden soms roerloos wacht en wensen breekt in het niet willen schreien een boom…

de liefde

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 822
eind mooi genoeg de beslagen spiegel wordt langzaam helder een nieuwe dimensie verenigt alles in een ik zal mijn beschermengel eindelijk beleven die mij behoedde voor aanstormende bussen vallend gesteente en nog niet vermoede rampen wellicht volgt mijn aanstelling als beschermer een proeftijd eerst van ruim een millennium dan de eeuwigheid…

voor altijd

hartenkreet
1.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.623
iedereen zo koud en zo gemeen voor jou mijn lief voor jou maak ik het leven heerlijk voor jou is alles zo eerlijk ach lieve kleine nu nog zo de mijne nog even hoop dat het jou is gegeven de schoonheid van het leven te blijven zien misschien dat is wat ik jou wens blijft jou veel bespaard vergeet nooit onze liefde is intens eeuwig…
i26 december 2009Lees meer >

Op Helena van Troje (3)

netgedicht
4.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.402
Alsof er geen voortbestaan is, geen eeuwige geest, lastert en spot gij met koning en met God, ’t zal noch u, noch uw minnaar Paris baten: elke sterveling wacht hetzelfde lot.…
Agamemnon2 januari 2010Lees meer >

Wonderlijk

poëzie
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.534
De lippen, en die ogen te zien deinen - Groot is de nacht en het getij vaak boze - O eeuwigheid, waar mijn gezichten leven; Als achter schuim een beeld stijgt voor een steven, Als in een nis schimt 'n mater dolorose.…

Versluiering.

hartenkreet
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.748
De eeuwig zingende stemmen van reine vrouwen dansen om mijn oren en verbinden de zomer met honig en bloemen. De muziek fluistert door de luidspreker van mijn geopende mond als ik je wil zeggen hoe mooi je bent. Woorden verbrokkelen in het tijdloze en roepen je naam, verliefde zinnen raken je aan en ontsluieren mijn gedachten.…
J.J.v.Verre24 januari 2010Lees meer >

Verlaat mij niet

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 872
Ik mag geloven, U begeeft en verlaat mij nooit Wat mij ook in dit leven zal wedervaren U Heer, zult mij in eeuwigheid bewaren Wanneer ooit mijn werk op aarde is voltooid. Ik dank U voor Uw liefde aan mij gegeven U zorgt elke dag als een vader voor mij U Heer, maakt mijn leven vrij en blij Dat ik dit steeds maar weer mag beleven.…

LICHT DES LEVENS

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 494
Geurige rozenadem zweeft soezend rond, toont zijn zoete draaidans als eeuwige stond, maar drijft me tevens naar de boszomen. Mijn reis gaat door uitgestrekte velden, nachtelijke wijdte zonder maneschijn. Vragend duister doet zich dreigend gelden.…

LICHT DES LEVENS

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 731
Geurige rozenadem zweeft soezend rond, toont zijn zoete draaidans als eeuwige stond, maar drijft me tevens naar de boszomen. Mijn reis gaat door uitgestrekte velden, nachtelijke wijdte zonder maneschijn. Vragend duister doet zich dreigend gelden.…

Doodgewoon

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 662
Als gevoelstijd bij het verouderen alsmaar sneller gaat, de natuur de innovatie van lijf en geest staakt, ingeschapen jeugd-illusie van een eeuwig leven als een kaars uitgaat, dagen naamloos en gelijk worden, woensdag herkennen aan ‘t lawaai van de afvalbak en zondag aan de grote stilte waarin ik je naam snij, generaties een flikkerend…

Dood en leven

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 646
De dood heeft niet het laatste woord Want we mogen geloven in een eeuwig leven Zoals dat in de Bijbel staat omschreven En hopen in te gaan door de hemelpoort. In leven en dood is het goed te weten Dat de Schepper van alle dingen Ons met Zijn liefde blijft omringen Hij zal ons in alle nood niet vergeten…

De Doodsbloem verwelkt

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 669
waarin ogen zich bewegen naar een zonovergoten licht bestaan zoals een pas ontknopte doodsbloem verzinkend in een nieuw leven straalt zij nog over op haar geliefde (in een bespiegeling) Dan, in onbenoembare kleuren bemint hij haar, maar hij faalt De doodsbloem verwelkt door zijn onbezonnen kus, legt zich ten ruste En in een eeuwige…

Verzoek aan Willem Kloos

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 962
Ga je eeuwige roes uitslapen, pokkendebiel, opgedroogde hypochonder, mijn lever vervloekt je en spuwt gif naar je dolende ziel. Pas op, naarling, anders achtervolg ik je eindeloos in dat bizarre schimmenland. Ik sleep je voor de rechter, etterbak, Dante of zo, dus kijk maar uit, pokkenmelanchool. Wurgengel. God?…

Verlossing in de Alchemie I en II

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 483
I Je vouwt je handen zacht samen geboeid en gekneveld in een eeuwig amen Je kijkt met betraande ogen door de verregende ramen De wind tekent striemen op de verweerde muur op dit steenkoude uur van waakzaamheid Je bent getekend door een christelijk stramien Dan kies je liever geen kruisiging aan een crucifix maar een martelgang door…

Sponsae aeternae

poëzie
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.137
. ------------------------------------------- Sponsae aeternae - Aan de eeuwige bruid…

ALS IK VANNACHT STERF

hartenkreet
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.756
Als ik komende nacht sterven moet zie je dan nog eventjes naar mij om Let maar niet op die dovende gloed zie nochtans de verworven rijkdom Als alle lichtjes doven in mijn hart schrei dan niet om wat nog resteert Weet: De wereld lijkt slechts zwart voor wie ’t eeuwig op aard begeert Als ik ‘t oog tenslotte sluiten moet zie ik dat liefde…
Ton Rijkers9 november 2010Lees meer >

Keerkringen

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 590
vol tranen gerouwd in vergeten gaat het niet, de mussen, kwikstaarten de struisvogel en schapen de hand het eten als duif zo schuchter in het believen de paarden stalden we onder de maan in het hek van herinnering straks en later staande tegen de keerkringen in te weten wie we waren achter onze stilte wegend dat het behoedende altijd en eeuwig…

Dooi

poëzie
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.917
plotseling zegt zij: "Drink, nu ligt de zon in je glas", en alsof zij het eeuwige leven gaf, giet ik de brandende zon in mijn mond. - Zij daalt in mij af, zij gaat vurig en fonkelend in mij onder, zij verdeelt zich over mijn aadren, zij wordt een deel van mijn bloed.…

De overtocht

poëzie
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 7.033
de tocht naar het eeuwige land door een duisternis somber en groot in de nooit aflatende angst dat de dood het einde niet is.…

Fotografe

hartenkreet
2.9 met 32 stemmen aantal keer bekeken 4.101
Uiterlijk zo rustig, maar van binnen slaat je hart een balts van verlangen om hem op gevoelige plaat te vangen Je wacht, met engelengeduld, op dat volmaakt moment dat hij jou in het aura van de zon zijn schuchtere blik toezendt om hem te doen verstarren met een flits en zachte zoem en hem liefdevol te schenken eeuwige roem.…

Mijn verlaten strand

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 596
Verlangens spoelen aan op mijn verlaten strand gevangen in illusies verworden ze tot spiegels van de ziel Mijn tranen wellen op in jouw ogen jouw mond spreekt mijn woorden sterren schrijven jouw naam in stralen van goud kristallen sluiers lichten op als een glimlach van de eeuwigheid overweldigende schoonheid tijdloos universum Muziek…
Ariadne10 december 2010Lees meer >

Sombere Kerst

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 983
Al die afgekapte dennebomen vind ik zonde en niet geschikt voor de biechtstoel, liever ben ik voor eeuwig vegetarisch en haak ik aan bij de ware traditie van Franciscus.…

Nieuwe lente

hartenkreet
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.866
En zeker als na enige tijd Wij sámen gaan delen, die Eeuwigheid.…

OP HET ALLEREERSTE GEZICHT

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 861
gaan Zij zweeg doordat ze mijn ogen zag haar ogen blauw en haar haar blond Ze toonde mij die verrukkelijke lach welke ik bij geen enkel meisje vond Ik zweeg doordat ik haar benen zag de gratie; bijna zonde om op te gaan Ik weet waarlijk niet waar ‘t aan lag edoch ik was bijna niet weg te slaan Zij zweeg toen ze mij verlangen zag eeuwig…

De poes springt met haar stille sprong

poëzie
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.172
Zij spint de muzikale draden Van een geheim, dat niemand kent, Dat geen mens ooit vermocht te raden, Dat eeuwig blijve, onbekend. O diertje zoet, dat ik vergood, Gelijk zovele dichters deden, Ge bergt in uw geheime schoot, Gelijk de sfinx, uw eigen reden. ------------------------------ Najaarsvruchten (1936)…

STILTE IN MIJN HART

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 739
Ik proef de stilte van ’t oude hart diens laatste klop echoot in mij na Vandaag ziet morgen minder zwart doordat ik door eeuwige stilte ga…