8157 resultaten.
Kwetsbaar
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
1.183 Het is als een meeuw
in een mens leggen. Het verbinden met de roep.
Ik verlang naar zee
en het wonen in een warme vissenbuik.…
In weten van elkaar
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
660 we bleven cirkelen
rond die ene blik
waar ogen keken
in weten van elkaar
zag ik jouw warmte
in een pril ontluiken
raakte jij mij
die de eigen kou
wilde ontduiken
nam ik gaf jij of
zochten wij van binnen
naar een gelijk in raken
kunnen wij wel
de liefde maken
die onszelf overstijgt
die blijft in houden van
een nieuwe mens…
Het spijtig meisje.
poëzie
3.3 met 9 stemmen
2.847 Ik kan op zijn Steeds niet praten;
Maar ik meen 't oprecht met jou.
't Is nu al een maand zes zeven,
Dat ik bij je uit vrijen kwam;
Nou moet jij het jawoord geven,
Allerkostelijkste lam!…
Sedep Malem (Geurig in de nacht)
poëzie
3.8 met 12 stemmen
3.330 Hier kan verlangen slechts verlangen vinden:
Een enkel mens, die eenzaam is en wacht.
En langzaam ga ik, tot het plots gebeurt:
Een zwakke windzucht uit het roereloze,
Zodat opeens de nacht naar bloemen geurt,
Adembenemend van de tuberozen.…
Liefde.
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.019 Elk mens bloeit daar van op,
een lekker gevoel, van je tenen tot je kop!
De liefde maakt je sterk, maar ook zacht,
te weten dat er iemand op je wacht.
Die hetzelfde voelt als jij,
samen sterk, zij aan zij!
Het is een fijn gevoel als de liefde je raakt,
wees gelukkig als je het mee maakt.…
Zweven
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
631 lijkt de stilte zacht
ervaar enkel gebrom van
de toren links voor
het klinkt als de snelweg A50
overdag
het dient misschien zo te zijn
de wereld draait immers door
toch is het zo
dat ik even niets moet
het is zweven tussen aarde
en de slaap waarop men wacht
ik ben alleen
het voelt heel goed aan
praat in mezelf
en denk:
geen mens…
- Geboren uit overwinning -
netgedicht
4.3 met 54 stemmen
571 De betekenis van een hymne,
vol glorie en geloof, dat
de mens groots zal kunnen zijn
"overwinning" laat weten wat strijd is,
waar victorie
geboren in het rampenlicht.
Geboren uit overwinning
na vele jaren
ter veroordeling van verdragen
toch verslagen toen men opstond.…
Hoe, Wie, Waarom der schepping
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
801 wat er is, ligt aan de streng
die heden verbindt met de oerknal
de oeroude navel der schepping
waar de onderzoekers in afdalen
zolang niet alle vragen beantwoord
is er ruimte voor dogmatisch geloof
voor het paranormale en wonderen
en voor de oerangsten in de nacht
nog steeds verrijkt onze elite zich
ten koste van de werkvloer-mens…
De dood van de verte ( 2 )
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.014 het komende in lengte van dagen ontzie
is het dus niet overmorgen die verder vraagt
om het even wat ik er nu zelf mee bedoel
daar zelfs wat was, schijnbaar niet opdaagt
vandaag ervaar ik, dat wat is geweest
als jaren verzameld lijkt in slechts een beeld
waarin begrip enkel ledigheid leest
ik ben alleen bij machte te ervaren
dat een mens…
De gevallen zoete
netgedicht
3.3 met 24 stemmen
610 sterker
de verre zilte wind;
alsof de zee je wegspoelt
met wat koude kant geruis
zodra ik de hoek om ga
zo lijkt
wordt mijn kleed begraven
in schuld en boete
zo lijkt
ik mag mezelf aan tranen laven
als een gevallen zoete
dood verschijnt uit leven;
het aardse niet vreemd
maar door geboorte van schemering
raakt ieder weldenkend mens…
Advocaten van de duivel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
621 het laatste oordeel
is nog niet geveld
voor mij verscheen geen held
een man gekleed in het
charisma van verlosser
voor het tribunaal der eeuwigheid
in woord en wederwoord werden
schepping en de mens gewogen
op de weegschaal der gerechtigheid
in dossier de slechte jeugd
der eerste mensen hun vrije wil
door erfzonde weer gebonden…
Perk is
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
495 claimt te doen,
niet de wereld die in onmin leeft,
maar via hun ogen, Mathilde toen
en anderen nu, wordt de ziel doorleefd
van wat het ware dichterschap toch is:
een grote liefde in diepe eenzaamheid,
die uitroept wat de massa in feite haat,
wat de dierbaarsten stemt tot droefenis
en hoe diep deze vorm van kunst ook lijdt,
er is geen mens…
Zuilichems Ziel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
487 Kien
Geen snoever
Man van waarde
Voor mens en maatschappij
Verlichtte en
Ook dichtte
Hij reisde
Altijd
Incognito
Werkte. Leerde
Met geduld
Verdiepende
Wijsheid
Met luister…
Dr Jekyll en mr Hook
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
569 Remmingen, die ken ik niet
Een man getooid met een kort lontje
explosief, niet zonder gevaar
Wanneer ik ergens rustig wandel
uit het niets is het weer daar
Voel ik mij belaagd, zo niet begrepen
opgejaagd en impulsief
ontembaar, scherp, het is verschrikkelijk
Een lelijk monster, ver van lief
die zonder pil een ander mens…
Kracht
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
3.255 Als mens ben je echt zeer rijk
Verbaast het je, dat ik naar je opkijk?
Uur per uur en dag en nacht
Put ik ten volle uit jouw... Kracht.…
Zomeravond
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
627 De zomeravond valt zwoel
over de groengezegende zomertuin
mystieke flora snakt naar regenwater
groente wortelt dieper in oorsprong
van eenzaam plantaardig bestaan
onder de begieting van de mens
honingbijen bestuiven zoete bloemen
geur van weemoed omringt het licht
van een volmaakte volle maan
ik wandel langs de borders
van het tuinpad…
Gedrevenheid
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.057 (voor Karin)
Zie toch eens het avondrood
en dan mijn hart, zo dood,
het krijsen in een eindeloze
strijd om hulp en tederheid,
de mens is mij zo lief, te
lief, zodat ik dikwijls lijd
en geen verklaring vind
van wat er diep in ons
naar boven stroomt.…
Een nieuwe start
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.040 Dagen, die lichtgevend behoorden te zijn
met liefde, leven, een nieuwe start
missen die grapjes, praatjes en die gein
je was voor mij een mens, echt apart!
Een leven, ik kende niet dat probleem
iets wat ons leven uiteen deed drijven
voelde me hulpeloos en ook heel alleen
waarom, konden we niet bijelkaar blijven?…
afscheid
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.262 Zo stil en bestorven
het stoffelijke opgebaard
de ziel verdwenen
lichaam zonder haard
sereen, onwezenlijk
en toch echt
de levendige herinnering
je lach, je humor
zorgzaam mens
betrouwbaar en oprecht
het gevecht was hevig
je streed als gladiator
vanuit je diepste wezen
moedig en fier
je wilde door
echter, het leven zei
tot hier…
Decemberoffensief
gedicht
2.5 met 28 stemmen
11.637 Alleen de allerergste wanhoop is zo koud
als deze slotgracht; dit verdraagt
geen mens die niet bevroren is.
Soldaten hebben pijn die zij niet voelen,
bloed dat niet vloeit, grimmig gevecht
met slechts een schijn van woede.
Krakend verscheurt een paard het ijs,
galop gestold. Alles zit klem en nooit
komt het meer goed.…
eindpunt?
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
603 geen mens kan je voor altijd monddood maken.
overal is er een uitweg,hoe smal of moeilijk ook.
ieder, zo gezien of verwacht, eindpunt
wordt dan het beginpunt
van een spiraal,
die ons verder in beweging zet,
hoopvol,
moedig en creatief,
gelovend dat het beste
steeds nog moet komen.…
Op wieken van de stilte.
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
605 Talloos het geluid
waar mens en macht degens kruist,
ruist de kleinste twijg.
Veulens van de morgen,
emoties van de leegte,
hoefslag in de wind.
Kinderen uit sagen,
verstillen dictaturen,
model van hun gelijk.
Molens malen meel
verrijkt het goud uit aarde
in een ongelijk deel.…
Alphen...
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
790 Zinloos geweld een nieuw tijdverdrijf van deze tijd,
ik schaam me voor het verval van mens en tijd,
dat moest ik even kwijt.…
Verzengende zon
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
655 Met passie slechts
Cruciaal in concept
Onuitgesproken
Strelend steken
Klauwen van het vervolg
Naast mens'lijke lusten
Vervliegt dwaling
Gelijk sneeuw voor een
Verzengende zon…
VERGETEN LEVEN
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.658 Hij had sober geleefd, alleen en lang
intieme menselijke contacten ontbraken
des te meer zijn inzet voor de kerk,
de begraafplaats en het stadszangkoor
Die waren ook allemaal van de partij
waarin hij uiteindelijk centraal 'lag'
Nu hijzelf tot stof was wedergekeerd
was hij als mens, man snel vergeten!…
Zoals een man zijn weg zoekt
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
1.309 hij zicht
op hemel en aarde;
het verlangen naar morgen
onderwijl hij het sterven baarde
uitersten
van binnenuit
grenzeloos gebonden
aan geest en eeuwige bruid
ogen puilend
als sprekende monden
onder een donker gerande einder
het gezicht
is als een doorzichtbaar vlies
over schreeuwende voorbije
korte en lange jaren
de man, mens…
ik hou van mensen die blijven...
gedicht
3.5 met 18 stemmen
9.620 te gaan
hij voerde me door de geschonden lanen van zijn jeugd,
langs vergane boomgaarden, nabij tere beken,
voor een gesloopt huis hield hij halt en
keek heimelijk door het venster van zijn eerste liefde
aarzelend sloop er zomer in zijn stem
en ik zag dat hij even weg was
----------------------------------------------
uit: 'Een mens…
Album
gedicht
1.7 met 3 stemmen
5.701 Wat onder ede werd verzwegen,
daar luistert nu geen mens meer naar.
------------------------------------
uit: 'Bandeloze gedichten', 1996.…
te vroeg ontnomen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
2.533 het niet eindigen
maar het lot deed dit wel
met vochtgevulde ogen
kijk ik weemoedig voor mij uit
zonder goede reden
stapte jij ertussenuit
zoveel geschikte dagen
die jij kon vullen met je lach
ik moet het accepteren
dat je het einde eerder zag
pijnlijk is de voortgang
je warmte moet ik missen
de herinnering nog daar
wat kan een mens…
Verhalenvertelster
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
457 Ieder mens kiest wat te vertellen en mee te nemen.
Elk lot heeft haar liefde en haat.
Elke God, al, de mensen,
die verafgoden en verwerpen.
Elke vis die eens wordt gevangen in het net.
Iedere ster die opeens niet meer zal stralen.
Elk woord in dit gedicht
dat het tot de laatste punt
zal weten te behalen.…