Alle inzendingen over mens

8157 resultaten.

Sorteren op:

Kwetsbaar

netgedicht
3.9 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.183
Het is als een meeuw in een mens leggen. Het verbinden met de roep. Ik verlang naar zee en het wonen in een warme vissenbuik.…

In weten van elkaar

netgedicht
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 660
we bleven cirkelen rond die ene blik waar ogen keken in weten van elkaar zag ik jouw warmte in een pril ontluiken raakte jij mij die de eigen kou wilde ontduiken nam ik gaf jij of zochten wij van binnen naar een gelijk in raken kunnen wij wel de liefde maken die onszelf overstijgt die blijft in houden van een nieuwe mens…
wil melker13 november 2009Lees meer >

Het spijtig meisje.

poëzie
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.847
Ik kan op zijn Steeds niet praten; Maar ik meen 't oprecht met jou. 't Is nu al een maand zes zeven, Dat ik bij je uit vrijen kwam; Nou moet jij het jawoord geven, Allerkostelijkste lam!…

Sedep Malem (Geurig in de nacht)

poëzie
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.330
Hier kan verlangen slechts verlangen vinden: Een enkel mens, die eenzaam is en wacht. En langzaam ga ik, tot het plots gebeurt: Een zwakke windzucht uit het roereloze, Zodat opeens de nacht naar bloemen geurt, Adembenemend van de tuberozen.…

Liefde.

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.019
Elk mens bloeit daar van op, een lekker gevoel, van je tenen tot je kop! De liefde maakt je sterk, maar ook zacht, te weten dat er iemand op je wacht. Die hetzelfde voelt als jij, samen sterk, zij aan zij! Het is een fijn gevoel als de liefde je raakt, wees gelukkig als je het mee maakt.…
Lion Queen7 december 2009Lees meer >

Zweven

netgedicht
3.5 met 18 stemmen aantal keer bekeken 631
lijkt de stilte zacht ervaar enkel gebrom van de toren links voor het klinkt als de snelweg A50 overdag het dient misschien zo te zijn de wereld draait immers door toch is het zo dat ik even niets moet het is zweven tussen aarde en de slaap waarop men wacht ik ben alleen het voelt heel goed aan praat in mezelf en denk: geen mens…

- Geboren uit overwinning -

netgedicht
4.3 met 54 stemmen aantal keer bekeken 571
De betekenis van een hymne, vol glorie en geloof, dat de mens groots zal kunnen zijn "overwinning" laat weten wat strijd is, waar victorie geboren in het rampenlicht. Geboren uit overwinning na vele jaren ter veroordeling van verdragen toch verslagen toen men opstond.…

Hoe, Wie, Waarom der schepping

netgedicht
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 801
wat er is, ligt aan de streng die heden verbindt met de oerknal de oeroude navel der schepping waar de onderzoekers in afdalen zolang niet alle vragen beantwoord is er ruimte voor dogmatisch geloof voor het paranormale en wonderen en voor de oerangsten in de nacht nog steeds verrijkt onze elite zich ten koste van de werkvloer-mens…
Custor9 maart 2010Lees meer >

De dood van de verte ( 2 )

netgedicht
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.014
het komende in lengte van dagen ontzie is het dus niet overmorgen die verder vraagt om het even wat ik er nu zelf mee bedoel daar zelfs wat was, schijnbaar niet opdaagt vandaag ervaar ik, dat wat is geweest als jaren verzameld lijkt in slechts een beeld waarin begrip enkel ledigheid leest ik ben alleen bij machte te ervaren dat een mens…

De gevallen zoete

netgedicht
3.3 met 24 stemmen aantal keer bekeken 610
sterker de verre zilte wind; alsof de zee je wegspoelt met wat koude kant geruis zodra ik de hoek om ga zo lijkt wordt mijn kleed begraven in schuld en boete zo lijkt ik mag mezelf aan tranen laven als een gevallen zoete dood verschijnt uit leven; het aardse niet vreemd maar door geboorte van schemering raakt ieder weldenkend mens…

Advocaten van de duivel

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 621
het laatste oordeel is nog niet geveld voor mij verscheen geen held een man gekleed in het charisma van verlosser voor het tribunaal der eeuwigheid in woord en wederwoord werden schepping en de mens gewogen op de weegschaal der gerechtigheid in dossier de slechte jeugd der eerste mensen hun vrije wil door erfzonde weer gebonden…

Perk is

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 495
claimt te doen, niet de wereld die in onmin leeft, maar via hun ogen, Mathilde toen en anderen nu, wordt de ziel doorleefd van wat het ware dichterschap toch is: een grote liefde in diepe eenzaamheid, die uitroept wat de massa in feite haat, wat de dierbaarsten stemt tot droefenis en hoe diep deze vorm van kunst ook lijdt, er is geen mens…

Zuilichems Ziel

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 487
Kien Geen snoever Man van waarde Voor mens en maatschappij Verlichtte en Ook dichtte Hij reisde Altijd Incognito Werkte. Leerde Met geduld Verdiepende Wijsheid Met luister…

Dr Jekyll en mr Hook

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 569
Remmingen, die ken ik niet Een man getooid met een kort lontje explosief, niet zonder gevaar Wanneer ik ergens rustig wandel uit het niets is het weer daar Voel ik mij belaagd, zo niet begrepen opgejaagd en impulsief ontembaar, scherp, het is verschrikkelijk Een lelijk monster, ver van lief die zonder pil een ander mens…
Hookie1 oktober 2010Lees meer >

Kracht

hartenkreet
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.255
Als mens ben je echt zeer rijk Verbaast het je, dat ik naar je opkijk? Uur per uur en dag en nacht Put ik ten volle uit jouw... Kracht.…
sweetje10 oktober 2010Lees meer >

Zomeravond

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 627
De zomeravond valt zwoel over de groengezegende zomertuin mystieke flora snakt naar regenwater groente wortelt dieper in oorsprong van eenzaam plantaardig bestaan onder de begieting van de mens honingbijen bestuiven zoete bloemen geur van weemoed omringt het licht van een volmaakte volle maan ik wandel langs de borders van het tuinpad…

Gedrevenheid

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.057
(voor Karin) Zie toch eens het avondrood en dan mijn hart, zo dood, het krijsen in een eindeloze strijd om hulp en tederheid, de mens is mij zo lief, te lief, zodat ik dikwijls lijd en geen verklaring vind van wat er diep in ons naar boven stroomt.…

Een nieuwe start

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.040
Dagen, die lichtgevend behoorden te zijn met liefde, leven, een nieuwe start missen die grapjes, praatjes en die gein je was voor mij een mens, echt apart! Een leven, ik kende niet dat probleem iets wat ons leven uiteen deed drijven voelde me hulpeloos en ook heel alleen waarom, konden we niet bijelkaar blijven?…

afscheid

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.262
Zo stil en bestorven het stoffelijke opgebaard de ziel verdwenen lichaam zonder haard sereen, onwezenlijk en toch echt de levendige herinnering je lach, je humor zorgzaam mens betrouwbaar en oprecht het gevecht was hevig je streed als gladiator vanuit je diepste wezen moedig en fier je wilde door echter, het leven zei tot hier…

Decemberoffensief

gedicht
2.5 met 28 stemmen aantal keer bekeken 11.637
Alleen de allerergste wanhoop is zo koud als deze slotgracht; dit verdraagt geen mens die niet bevroren is. Soldaten hebben pijn die zij niet voelen, bloed dat niet vloeit, grimmig gevecht met slechts een schijn van woede. Krakend verscheurt een paard het ijs, galop gestold. Alles zit klem en nooit komt het meer goed.…
Anna Enquist20 december 2010Lees meer >

eindpunt?

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 603
geen mens kan je voor altijd monddood maken. overal is er een uitweg,hoe smal of moeilijk ook. ieder, zo gezien of verwacht, eindpunt wordt dan het beginpunt van een spiraal, die ons verder in beweging zet, hoopvol, moedig en creatief, gelovend dat het beste steeds nog moet komen.…

Op wieken van de stilte.

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 605
Talloos het geluid waar mens en macht degens kruist, ruist de kleinste twijg. Veulens van de morgen, emoties van de leegte, hoefslag in de wind. Kinderen uit sagen, verstillen dictaturen, model van hun gelijk. Molens malen meel verrijkt het goud uit aarde in een ongelijk deel.…
pama8 april 2011Lees meer >

Alphen...

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 790
Zinloos geweld een nieuw tijdverdrijf van deze tijd, ik schaam me voor het verval van mens en tijd, dat moest ik even kwijt.…

Verzengende zon

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 655
Met passie slechts Cruciaal in concept Onuitgesproken Strelend steken Klauwen van het vervolg Naast mens'lijke lusten Vervliegt dwaling Gelijk sneeuw voor een Verzengende zon…

VERGETEN LEVEN

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.658
Hij had sober geleefd, alleen en lang intieme menselijke contacten ontbraken des te meer zijn inzet voor de kerk, de begraafplaats en het stadszangkoor Die waren ook allemaal van de partij waarin hij uiteindelijk centraal 'lag' Nu hijzelf tot stof was wedergekeerd was hij als mens, man snel vergeten!…

Zoals een man zijn weg zoekt

netgedicht
3.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.309
hij zicht op hemel en aarde; het verlangen naar morgen onderwijl hij het sterven baarde uitersten van binnenuit grenzeloos gebonden aan geest en eeuwige bruid ogen puilend als sprekende monden onder een donker gerande einder het gezicht is als een doorzichtbaar vlies over schreeuwende voorbije korte en lange jaren de man, mens…

ik hou van mensen die blijven...

gedicht
3.5 met 18 stemmen aantal keer bekeken 9.620
te gaan hij voerde me door de geschonden lanen van zijn jeugd, langs vergane boomgaarden, nabij tere beken, voor een gesloopt huis hield hij halt en keek heimelijk door het venster van zijn eerste liefde aarzelend sloop er zomer in zijn stem en ik zag dat hij even weg was ---------------------------------------------- uit: 'Een mens…

Album

gedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 5.701
Wat onder ede werd verzwegen, daar luistert nu geen mens meer naar. ------------------------------------ uit: 'Bandeloze gedichten', 1996.…
Luuk Gruwez10 januari 2012Lees meer >

te vroeg ontnomen

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.533
het niet eindigen maar het lot deed dit wel met vochtgevulde ogen kijk ik weemoedig voor mij uit zonder goede reden stapte jij ertussenuit zoveel geschikte dagen die jij kon vullen met je lach ik moet het accepteren dat je het einde eerder zag pijnlijk is de voortgang je warmte moet ik missen de herinnering nog daar wat kan een mens…

Verhalenvertelster

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 457
Ieder mens kiest wat te vertellen en mee te nemen. Elk lot heeft haar liefde en haat. Elke God, al, de mensen, die verafgoden en verwerpen. Elke vis die eens wordt gevangen in het net. Iedere ster die opeens niet meer zal stralen. Elk woord in dit gedicht dat het tot de laatste punt zal weten te behalen.…