5861 resultaten.
eenzaamheid
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
806 dat het achteruit gaat
dat is wat ik ga beleven
Het doet pijn
geen kans te krijgen te herstellen
zo instabiel als het is
het blijft me kwellen
Ook anderen belast ik er mee
dat valt voor hen niet mee
ze bedoelen het goed
maar ik moet er mee in zee
Wanneer iedere dag van het leven
komt en gaat
zijn eenzaamheid en onvermogen
als een rode…
Achter Diek en ' t Hooge Laand. ( Mijn Wad
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
513 Hoezo, werveling van lucht en vrees
wanneer de rode adem daalt op het
weke water en verre ogen haar
bewonderen met lens en spleten licht
zij is de dame die buitengaats kolvend
haar jongen voedt met schuim van zee
en overvloedig moed, ze is het vermogen
van mijn drijvend ruim
' k zou in haar willen sterven, me verdrinken
in haar nood,…
herinnering 20 jaar nadien
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
648 in de kamer wees hij waar de tafel stond
hoe de kinderen hier hun eerste stappen
zetten, dagelijks geluk van rust en
geborgenheid; thuis rustte nu in muren
overwoekerd door wingerd, wilde hop
lager de varens, oude mossen, witte lelies
de trap hing moederziel alleen; boven was
gezonken in de hel van geweld en haat
een rode kastanje had als…
De rauwe werkelijkheid.
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.017 het was zo'n dag als ieder andere
een dag van spanning en gruwelijkheid
gedrenkt in hoop op menselijke toegankelijkheid
in weerwil van 't idee dat de wereld zal veranderen
de televisiebeelden soms rood gekleurd
laten zien dat er bloed vloeit in het oosten
vluchtelingen die behoefte voelen zich te laten troosten
afkomstig uit een land dat…
Sentiment
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
724 Pootjebaden in de gracht
tijdens een koude nacht
waar rode bladeren vallen.
De bries langs mijn oor voelt zacht
terwijl haar mondhoek glimlacht
in mijn herinneringen die mij stalken.
Dat beeld verwarmt mijn brein
terwijl ik apathisch vooruit kijk
en het water in mijn ogen stijgt.…
Dictee
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.423 Glimlachend plaats ik straks mijn rode strepen:
o spelfauten! o werkgelegenhijt!
(uit: Goed voor hart en bloedvaten, afdeling Klassenboek)…
Aan de horizon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
607 Een afstand
die ons op de rode loper laat schrijden
tot de horizon
waar jouw silhouet duurzaam kan schijnen.
In één beeld
dans jij als de fee van de nacht
om de waakvlam
te koesteren tijdens je surveillance
Die komeet
wat explodeert in mijn universum
voel ik jouw vuur
die je deelt in mijn bonzend centrum.…
de ring
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
649 de ring
dag begint
meisje wacht
zit alleen
op trap
van steen
kleur rood
meisje zoekt
zon schijnt
blad valt
op steen
met mos
kleur groen
meisje voelt
lichte bries
blad ruist
aan tak
van boom
kleur bruin
meisje ruikt
frisse geur
blad ligt
op muur
van kerk
kleur geel
meisje tuurt
ring rond
vogel vliegt
tegen blad…
Niet voor eeuwig
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
545 Kleurt het leven in appelwangen rood.
Lijkt het genieten geen tijd te nemen.
Plooit de zelfverzekerdheid onze ego
immer groot.
Rimpelloosheid lijkt niet aan de twijfel
te lijden om wat eens een keer neemt in
ons bestaan; zolang de bladeren nog niet
doorren opent de mogelijkheid met onze
fleurigheid naar buiten te gaan.…
Er bestaat een plek
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
610 Men hangt immers geen lampions,
ontkurkt geen rode wijn, lacht niet
volmondig en draait geen muziek
op zulke plaatsen, je wordt geacht
niet eens van je plaats weg te gaan,
neen, dat doet men niet op een kerkhof.…
VISIOEN.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.157 Daar bloeiden bloemen, in gestadig beven
Geschommeld door de wind van haat en nijd,
De rode: bloeddorst, en de gele: spijt,
En witte stonden grimmig-doods geheven.
Een macht'ge slang, in gramme toorn gekruld,
Lag om de wereld, stikkend in haar knoop,
Een slijm'rige rivier, gestremd van loop.…
Geen spaak
gedicht
3.8 met 4 stemmen
1.825 Of voorop in het met rode stof beklede stoeltje zaten,
steentjes tuurden in de groeven van zijn band, een muur
van vader onze achterkant. O, dat hij dan: hé voorzichtig,
val niet op – wat was het woord? – je smoeltje.
-------------------------------------
uit: 'Mos en gladde paadjes', 2003.…
Niet doen.
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
928 Hartendief, mijn meisje lief
Dit kan je toch niet maken
Gevochten voor je als leeuwin en tijgerin
Je leven gered, zoet hebbeding
Troost in nood en lachebekje zo innig met elkaar verbonden
Meidje, met rood geweende kijkers ben 'k toch zo machteloos
Dit kan je toch niet maken
Slapen of eten doe ik ook niet meer
Kaarsjes staren me verbaasd en…
LENTEKUS
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.119 Zijn niet de rozen rood van liefdelust?
En trillen niet, gebaad in maneglansen,
De hoge popels, die het meer omkransen,
Wanneer de wind hun smachtend love kust?
Zoekt niet de vlinder heil- en honigkansen
Bij elke bloem, waarin hij zalig rust?
En tintlen niet, hun godd'lijk schoon bewust,
Doorgloeid van zonnevuur, de blauwe transen?…
Liefde
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.408 Vlucht dan dat ene ook, zo grif geboden,
Schuchter aanvaard - slinkt dan voorgoed haar glans,
als zonk van 't laatste rood de laatste vaan?
Moet ook dat éne - eerst in schroom gemeden
en toen gedeeld en fluisterend beleden -
Met het verwonnen leven ondergaan?
Klinkt weer, ontroostbaar diep, verlangens roep?…
Hang
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
467 Uit aarde, water, ether, en beweging, vuur
alle elementen uit de natuur
die ons voeden, hoeden en in diepte broeden
die zomaar zijn, zo naamloos, egoloos en argeloos
zoals de geur van een rode roos
niets eisend of bewijzend
het is er alles voor ons hele wezen
om ons te vervolmaken tot koning, groot,
of wat dat ook mag heten, wezen.…
NACHT-KAPEL
poëzie
4.3 met 6 stemmen
1.555 Heel flauwkens monkel-lachend,
Als of 't zijn leste lachsken was,
Leek 't lampken Gods, in 't duistre rond,
Een blom, die zonder water stond
In rood kristallen glas.
Daar had ik geern gezongen,
Hoog boven al dat oud verdriet,
Maar toen ik 't lied beginnen wou,
Was 't of ik 't al ontheilgen zou —
En daarom zong ik niet.…
libel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
446 als helder de hemel
zonovergoten de wereld
in blauw water spiegelt
tovert de libel een wonderland
elke warme zomerdag
scheert met gazen vleugels hij
gelijk een straaljager in formatie
over sloot beek en rivier
fonkelend als juwelen
saffier blauw of smaragd rood
is het acrobatentooi
waarin hij dansend gaat
als in formatie verbonden…
De stille zonne daar ik zit
poëzie
4.2 met 4 stemmen
902 De stille zonne daar ik zit, voor mijne woning,
in de oude lijste van een groene en rode veil;
van al de bloemen op mijn mond de milde honing,
en in mijn hart van al de dagen 't vrome heil;
een witte roze aan mijne krage, en voor mijne ogen
de weiden en de Leië in lage zonne-brand;
van mijne vrouwe in mij het zorgend mededogen,
en van…
als woestijnregen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
800 Schuchter als woestijnregen,
een frêle,ranke nimf
met herfstig rode lokken.
Zal ik een ei voor je bakken ?
vroeg ik zeldzaam serviel
en kuste de zorgen uit je ogen
van kostbaar groen opaal,
jouw kinderen waren weer eens ziek,
je man van mos leek wel verdwaald
in werk en matinale dronkenschap.…
Herinnering 22 jaar nadien
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
568 in de kamer wees hij waar de tafel stond
hoe de kinderen hier hun eerste stappen
hadden gezet; dagelijks geluk van rust
en geborgenheid; thuis rustte nu in muren
overwoekerd door wingerd, wilde hop
lager de varens, oude mossen, wilde lelies
de trap hing moederziel alleen; boven was
gezonken in de hel van geweld en haat
een rode kastanje…
magiër
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 de avond is een moordende magiër
met zijn gele oog van rottend vlees
midden in zijn veel te wijde tovenaarscape
in ijzig blauw van weggeveegde dagen
de warme mond vol rood gesmeerd
bedropen de baard van het vuur likken
met zwellende buik rondom het middenrif
deinend wassend kleuren mengend aquarel
meanderend door de moerassen der gemoederen…
Beloftes
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
537 zie niet om
als morgen straten
weer rood kleuren
van uiteen gespatte beloftes
waar een laatste
vlammetje het vuur
nog smeulend houdt
stikkend in eigen rook
van de laatste wens
nadat de mens het
gebeuren langs zich heen
laat gaan de troep blijft staan
ja toen het knalde en
de drank echt warmde
het vuur laaide en loeide
van wellust…
Kliniek
poëzie
3.2 met 21 stemmen
2.092 Vlucht dan dat éne ook, zo grif geboden,
Schuchter aanvaard - slinkt dan voorgoed haar glans,
als zonk van 't laatste rood de laatste vaan?
Moet ook dat éne - eerst in schroom gemeden
en toen gedeeld en fluisterend beleden -
met het verwonnen leven ondergaan?
Klinkt weer, ontroostbaar diep, verlangens-roep?…
Ik heb een droom
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
778 Ik had een droom, en laat me dromen
Die droom die zegt dat ieder mens is gelijk
Die droom die enkel gaat over vrede
Tederheid, liefde en vriendschap waar ik kijk
Laat mij koesteren die dromen
Dat zwart, wit, bruin, geel of rood elkaar vinden
En alle naties tot een eenheid komen
Niet allen gelijk maar wel als vrinden
De wereld vormen als eens…
De Dageraad
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
500 open woelt
en uit 't gekiemde zaad rijst een groene scheut
dit wordt de nieuwe aarde
waar duisternis, pijn en lijden
verdrongen worden
door het nieuwe licht
de olijfgaard baadt in een zee van bloesems
en ergens op een tak
zingt een witte merel
hij zingt en zingt
zijn lied klinkt ver ... naar de hemelse hoven
en op zijn borst zit een rode…
Overtocht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
604 Wanneer deze warme wolk waait in ‘t rood,
kom je mij halen om te worden verrast.
Ik stap voor de laatste tocht in jouw boot.…
Blijf met je poten van Limburg af
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
678 met Zeeuws Vlaanderen
de Amstel Gold Race wieleretappe van
bijna 300 kilometer over
de Zuid-limburgse heuvels wordt afgelast
de dranghekken gebruikt voor een ijzeren gordijn
op de grensheuvels- en dalen wordt zwaar gevochten
maar er vallen geen doden, geen gewonden, ook geen licht gewonden
licht, het ochtendlicht vermengd met een rode…
Ontruiming
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
385 Ik dans op mijn
rubberen sokken in deftige graffitikamers
en onder de bloeiende moerbeiboom zing ik
over een vurig verschiet in kleuren
als herfstbladeren, terwijl de gnomen
alles weggraaien, vergeet de eerste drukken
in het antieke kastje niet, achter de rode
gordijnen, want, zo is het ook nog eens
de boeken in mijn hart, de waarheden in…
Vreugde honing zuigen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
455 ze hebben de kroon van haar hoofd gehaald
de schitterende stenen dof geschuurd
een zwarte roofvogel is naar beneden gedaald
het huis met rood wit dak dat ze heeft gehuurd
het onheil van pijnen dat haar doormidden
scheurt, de helse gloed doet buigen en bidden
zie daar de witte zon de waterbron het rein fontein van bloed
wonderlijk zoet…