5363 resultaten.
nieuw leven
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.605 Het wordt al wat lichter en de vogels, die fluiten
De dagen weer langer en de zon lacht bescheiden
En wij, lieve mensen, komen aarzelend buiten
Om naar school toe gaan en naar werk toe te rijden
‘een nieuwe lente, een nieuw geluid’…
Om een begin aan een leven te geven;
Verschoot Gorter zo zijn dichterskruid;
Een geboorte doet zijn “lente” leven…
Usselo, herbezocht
gedicht
2.0 met 10 stemmen
2.799 neer;
zoete moederkoek van de daken,
polsstokken kruisten hamerstelen;
harde houten neuzen van wagens
besnuffelen het bos, zwepen
doorvlogen de wolk bij de zuring,
en ’t stof dooft de zomer
als vroeger in de onweersdagen
toen Usselo, keizerrijk op een kar
voorbijratelde in zon en regen;
snel flitsten de wielen en hoger
dan de vliegen en vogels…
Stilzee
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
3.925 honderdduizend ijskristallen
eens bevroren alles stilzet
in verloren doemenis
Zo zal ik hier blijven wachten, lief
tot voeten overstromen
zal ik wachten tot je dooi vat
zachtjes water weer laat stromen
zal ik bidden tot wat God heet
uit mijn eindeloos verlangen
en te midden van jouw ijstijd
zonnestralen voor je vangen
zal ik dromen van de vogel…
Geloofsbelijdenis
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
548 Er is hier volop leven: ik kijk uit bóven
alle toppen van de bomen, gelijk de vogels!
Gisteravond scheen de zon binnen: een reflectie
van mijn magie.
Ik leun tegen de aanblik van het leven: mijn bloed
pompt voor de generaties na mij!
Ik geef alles voor waar ik wìl leven.
Dit gegeven moest een keer komen.…
wild weekend
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
650 De meisjes-
het zijn net mensen
ze lijken er zelfs op
zoals kippen op vogels.…
Zo lang ik dit nog kan (na een bezoek aan het woon-en zorgentrum)
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
599 Zo lang ik dit nog kan: dit huis opnieuw verlaten,
de weg weer gaan, de vogels horen en de madeliefjes
zien die her en der ontluiken en dit niet enkel
weten van horen zeggen.…
Danklied voor vandaag
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
541 Maar wie
het wil hoort zelfs de vogels nu een feestlied fluiten.
Wat komen nu veel mensen buiten en werken in
de tuin en roepen naar mekaar wat vrolijks. Helemaal
wat iedereen verheugt en doet besluiten tot nieuwe
hoop en vriendelijkheid.…
Uitvaart
poëzie
3.0 met 2 stemmen
2.513 Een zwerm van vogels vlood naar 't verre Zuiden
En de eerste sneeuw viel zacht, in donzen vlokken.
Mij klopte 't hart beklemd, bij wilde schokken.
- ‘Wat moet’, vroeg ik, ‘dit dodenfeest beduiden?’
En 't koor der klokken bleef eenstemmig klagen,
De maagden weenden met gesluierde ogen
En geen gaf antwoord op mijn bange vragen.…
Pallieter
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
617 Ja Pallieter, vrije vogel,
trek de ketting van mijn poot.
Open onze kooi en schreeuw:
VLIEG dan! Leef toch groot!…
Verjaardag.
poëzie
3.5 met 29 stemmen
4.946 die slecht bij wat ik voorsta passen;
Dat weinig missen zal als 't ook mijne uitvaart viert:
Ziedaar wat ernstig maakt; maar niet gebiedt te treuren,
Zolang mij huwlijksmin en kinderliefde omringt,
Een Godlijk avondrood mijn westerkim blijft kleuren,
Zo menig lieve bloem mijn dalend pad doet geuren,
En tussen 't gelend groen nog éne vogel…
Nachtmerrie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.025 Gisteren werd ik wakker
De zon op mijn ramen
Ver weg de kwetterende vogels
De warmte van mijn bed
Mijn eerste gedachten zijn bij jou
Hoe jij je klaar maakt voor een nieuwe dag
Wanneer zal ik je weer zien?…
Sterven. IV.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.194 ‘Ik heb geen vleuglen,’ kreet ik en ik sloot
Mij vast aan Hem, die voortzweefde als een vogel.
‘Eens breng ik ze u. Zult gij dan 't volgen duchten?’
En opziend, kende ik wie daar sprak: de D o o d.…
Laudato Si
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
578 U prijs ik om de vogels
en heel hun mooi gefluit,
de koeien en de schapen,
de hond, de poes, de puit.
U prijs ik om de mensen,
de kinderen en hun spel,
de zieken en gezonden,
wat traag is of heel snel.
U prijs ik om de schepping:
in alles straalt uw licht,
mocht er toch vrede komen
een eind’lijk goed bericht.…
Hoop
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.052 Twee kleine vogels, kijken neer,
naar waar jouw naam nu staat geschreven.
En ook: “Wij zullen jou begroeten,
in het echte leven.”
Het vlechtwerk dat jou nu gevangen houdt,
zal worden weggedaan.
Het omwindsel dat jou nog omwindt…
zal dan niet meer bestaan.
Dan zullen tranen slechts van vreugde zijn.…
Trap naar de zon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
525 zwaarte makkelijker te verdragen
zodra de eerste stappen waren gezet
Vanaf een hoogte naar beneden
de wegen leken strepen waarop
figuren bewogen veraf en dichtbij
alles leek scherper dan in het dal
Het hart klopte onstuimig uit liefde
wind troostte de tranen in de ogen
vrijheid te voelen en te verlangen
naar het toen van geweest, een vogel…
Gouden tijdperk?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
635 De vogels zwijgen. De heide bloost nog na in paars,
maar dahlia's zijn voorlopig verre van schaars.
Zwoel is het windje: hij streelt mijn blote bast.
In het zenit en in het zuiden knipoogt weerlicht,
zacht oranje als Aurora in het hooggebergte.…
Dralende winter
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
540 de winter blijft nog even dralen
donkere dagen maken het triest
en geen spoor van zonnestralen
als de regen langs de ramen giet
vogels zitten dichter bij het huis
de merel trippelt op de binnenkoer
hoort hij ook plots een dof geruis
van de kater die stil zit op de loer
het roodborstje is terug gekomen
schuilt zich achter de buxusbollen…
Storm
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.428 Uit wolken, dreigend duister,
Valt regen plassend neer,
De zon verbergt haar luister
‘t Is donker heinde en veer,
Geen vogel hoort men kwelen,
De bloempjes, ons zo waard,
Ze wieglen op hun stelen
En buigen ’t hoofd ter aard.
En op de wilde baren
Der opgezwiepte zee,
in talloze gevaren,
Daar rijst er meen’ge bee.…
We zullen
gedicht
2.6 met 5 stemmen
2.174 ze maken geen enkele kans want wij
zullen meer, we leven allemaal niet meer dan gemiddeld
tachtig jaar, zij niet en wij niet maar zie maar mijn liefste
wat wij uit die zeg veertig jaar nog kunnen peuren terwijl
zij, ach ze zullen maar en zullen, geef ze honderd jaar voor
mijn part en nog zullen ze niet meer dan wat ze zelf zullen
alle vogels…
in een vorig leven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
698 In een vorig leven
was ik getrouwd
met jou
In een vorig leven
was ik gelukkig
met jou
In een vorig leven
hadden we kinderen
Waren we een gezin
We hadden vrienden en vriendinnen,
een poes, een kreeft, 3 hamsters, een vogel en 2 vissen
Ik zonde in de tuin
Ik fietste
En had de wind mee
Het leven was kleurig
En het was goed voor ons twee…
Lieve Lieve
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
664 Voor mijn lief mag het altijd zomer zijn
de frisheid van de morgen die opdroogt
in het vroege zonlicht, dat verwarmt
Wakkere vogels zingen en strelen het oor
met een vrolijk fladderend ochtendlied
een kat sluipt tergend langzaam dichterbij
Het is verlangen naar jou, vervlochten
raken met verlies, eens ons voorgoed
beroerd, maakt los om…
Een verjaardag
poëzie
3.9 met 21 stemmen
2.016 Een vogel zong een lied. Hij dacht,
Dat ik een roosje was!
Nooit heb ik het veld zó onrustig gezien.
Ik liep door het golvende graan,
Daar heb ik de brievenbesteller ontmoet;
Ik sprak hem even aan...
Ik had een rode blouse aan,
Met grote, zwarte das.…
Wat is nog te vertrouwen?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
600 eerlijk
Zelfs 't Universum lijkt het leuk
een mop met ons te willen spelen
zie ons met zovelen erin trappen
uit droevenis ga ik maar naar mijn tuin
ruim daar wat puin van blad
de aarde eerlijk
buk mijn lijf dat stijf
van eigen verzonnen verhaal
waarvan ik denk dat't waar
wat je ruikt: humus, plant
wat je hoort: gesprekken, karren, vogels…
Hoop
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
662 De tuin had eens een groen gazon
met schroeiplaats van te hete zon
de kale schaamte nu met wit bedekt,
vertrouw erop dat zacht groen gras
diep in de aarde rust en in de lente
wederkomt, zodra de eerste vogels zingen.…
Het openbare leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
384 vierentwintig uur per dag)
Hij lacht naar de mensen
die hem bezoeken, nieuwsgierig
naar deze man en deze plek
zonder geheimen
Tien minuten lopen van hem vandaan
doet de herberg goede zaken
Er zijn bomen om op te zitten
(de schors is ruw)
In de dependance zetelt de ambtenaar
bij wie je kunt trouwen
Bij goed weer eet je tussen de vogels…
Liefde in het volle Licht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 Een komeet slaat in, het Licht
verdwijnt in de aarde, het wordt koud
een winter van honger en ziekte
die vernietigt, en dan
een nieuw begin
in de lente, de terugkeer
van het Licht, het Licht:
struiken en bomen botten uit
vogels zingen van verlangen
het witte hert snuift
tussen de berken en kijkt
naar het Licht, het Licht
O mijn liefste…
Aan mijn wandelvriendin 2
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
558 Leve de stille dijk op de uiterwaard
met zicht op de IJssel die kringelt
de rust en overvliegende vogels,
een apje dat af en toe rinkelt
jouw stem met verhaal,
mijn stem en jouw luisterend oor
zonder jou zou ik het niet doen
maar met jou geniet ik in ieder seizoen…
TOEN EN NU
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
455 nu weet ik wat het was
het zat al die tijd al in z’n hoofd
en zou er ooit eens uitkomen
het waren de vogels van poëzie
hij kan ze nu laten vliegen
wie had dat ooit gedacht
dat wij elkaar via een
omweg van woorden
weer zouden ontmoeten
jongetjes waren wij
nog op de basisschool
van hem had ik het wel een
klein beetje verwacht
maar…
jij blijft
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 natuurlijk blijf ik jou
altijd bij mij dragen
nu de tijd van leven
voor jou ten einde is
afscheid neem ik
van het lieve lijf
dat ik minnen mocht
maar de geest blijft
waar vogels fluiten
in bomen en struiken
hoor ik in elke toon
jouw passie vlammen
als langs mijn wang
een vlinder fladdert
is dat mij een groet
van mij de allerliefste…
Dag voor de dieren
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
532 Gegroet u allen,
vogelen te velde
En in de lucht,
waar u ook moge gaan
Ooit was uw bakermat
het paradijs
Maar thans, van 't leven
in het ondermaanse
Wordt u 't meest in uw
voortbestaan bedreigd
Weerloos opgejaagd -
is dat de prijs
Voor de natuur
in haar uniciteit
Wie is uw vijand toch
in 't ongewisse?…