6269 resultaten.
Een dagje mijn vriendin
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
986 stilte aan
We wisten niet wie sterker stond
Maar voelden dat het oorlog was
Ik hield me groot
jij kropte op
De kou zat in de najaarslucht
Te lang voordat het eten kwam
Aan tafelzout bleek geen gebrek
De messen schoon en pas gescherpt
Soms keek ik of jij steken zou
Indachtig wat nog komen moest
Vermaalde jij het bladerdeeg
alsof…
Zoektocht
hartenkreet
3.3 met 17 stemmen
1.282 'K wist niet dat ik zoekende was,
maar onrust bestookte mijn ziel,
een zeurende pijn beroerde mij,
alsof ik alsmaar viel.
En diepe dalen moest ik door,
al wist ik niet waarom,
ik vocht en hield me staande,
en vroeg steeds weer waarom.…
George is dood
netgedicht
3.8 met 25 stemmen
2.405 "George is dood", zong de zanger op de hoek,
alsof het ging om de titel van een slecht boek.
Maar mij deed het veel, het liet me huiveren,
ik snakte naar adem om m'n gedachten te zuiveren.
En ik ging terug naar 1970, ik was nog jong,
ik hoorde hoe hij me 'My Sweet Lord' toezong.…
Bevlieging
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
1.565 Op een tijdstip dat alles maar mag,
Na de zondagse Mis, als geboorte uit de kiem
In aanzettende sfeer en het hart onder de riem,
Onderzoeken Zijn zielen alsof wetenschap het aantrekt.…
Plat gecomprimeerd
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
2.384 daar eeuwig over treuren
of over kleine dingen beginnen te zeuren
maar mannen kunnen maar één ding tegelijk
Mannen zien vaak langs die kleine dingen
trappen ongemerkt lomp van alles plat
fanten in porseleinkast noem je dat
ja, mannen zien vaak langs de kleine dingen
Mannen zijn van die vreemde snoezen
spelen het haantje buiten de deur
alsof…
Woestijn in de polder
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
816 Met mijn schoen door zand en stenen
Waait het stof hoog op
Daalt een eindje verder
En strijkt neer op een verdwaald blikje
Ik hoor de doeken klapperen
Als grote witte spoken
Sommige mensen zijn al op
Alsof de camping gaat ontwaken
Ik zie een karavaan van mensen
Wachtend in de rij
Storm in hun hoofd
En het zand in hun ogen
De groene…
Winter
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
1.718 Ijselfjes, glinsterend van de pret,
schaatsten sierlijk over 't koude glas
en alsof het gisteren nog zomer was
dansten in vluchtige nevelzeeën
schaars geklede winterfeeën.
Verdwaald in duizend dromen
zag ik vannacht de winter komen.
En toch sta ik versteld
nu de oude torenklok mij wakker telt.…
Deïsme
gedicht
3.8 met 153 stemmen
52.595 Sinds hij zich van de schepping onderscheidt,
gingen wij dood en liggen langs het pad,
wanneer niet Christus, koopman in oudroest,
ons juist in zo'n conditie vinden moest;
alsof hij met de Vader had gesmoesd.
-----------------------
uit: 'Vergeetboek'…
Onbekende ...
hartenkreet
3.7 met 24 stemmen
3.159 om je heel
Dichtbij me te hebben
Hoe ik je overal zou strelen
Hoe ik je zou kunnen begeren
En jij mij
Maar dat is iets wat nooit zal zijn
Het hoeft ook niet te komen
De gedachte eraan is genoeg
- er even snel in mee stromen-
Die daarna vertroebelt
Dan is het weer als voorheen
En komt er een beetje schaamte
Dat ik me zo heb laten gaan alsof…
Alles...
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.079 In de vlucht van mijn bestaan
sloegen daar mijn vleugels lam,
adem stokte, beweging verstilde,
alsof de bliksem binnen kwam
Donkere wolk , koude regen,
kilte omarmde mijn gevoel,
nutteloos, ontroostbaar,
zonder ook maar enig doel
Op het ene volgde het ander,
hield me nauwelijks tot staan,
enkel enige verantwoording,
geboden me om door…
Als de heide bloeit
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.257 Er ligt een heideveld in het bos
dat gul haar paarse weelde bloeit
waarin insecten diep verzinken
als zij verzot het lokken drinken
dat als een gouden glimlach vloeit
Vogels fluiten een trillend lied
in flirten naar de warme zon
omdat zij een nieuwe dag begon
toen de nacht hen koud verliet
Beuken lijken zich te strekken
alsof zij met…
Geen luid geluid
poëzie
4.7 met 6 stemmen
2.048 Maakt grond en sneeuw en harten hard
en al de bomen zwart
De hutten staan zo kil en stil
alsof haar elk gesloten wil
daarbinnen dringt de koude maar,
daar uit de dodenbaar
Gebogen hoofds, vereenzaamd droef
Een moeder die haar kind begroef
Sluipt wanhoop d' aarden straten door
en glimlacht als te voor
en glimlacht of zij hoop nog hiet
dat…
De wensvijver
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
2.609 Ik drijf mijn papier gevouwen boot
over het stroompje dat bij groep negen
is ontstaan door de plenzende regen
en nu over ‘t plein slingert vanuit de goot
Het leek eerst alsof het hozen zou blijven
maar gelukkig werd het voor de pauze droog
nu drijft daar ginder met een grote boog
de boodschap die ik stiekem kon schrijven
meester had lekker…
Geschiedenisles
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
3.456 Verplichte kots blijft mij net
Aan de lippen hangen
Want de man vertelt zo mooi over de oude tijd
Alsof hij er zelf heeft bij gezeten
Met Gandhi de betutteling heeft verweten
Tussen twee kasten, achter in de rij…
Geleend hart
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.284 Jij kunt nou wel zeggen dat jij van mij houdt
maar ik zie die rare blik in jouw ogen
zo’n oogopslag die ik nooit heb vertrouwd
alsof jouw wereld bij elkaar is gelogen
Jij kunt nou wel zeggen dat jij mij mist
maar dat zeg jij alleen op dit moment
als ik straks ga ben jij weer die solist
die alleen zijn eigen planeet kent
Jij kunt nou wel…
Voorzichtig woelt de advent
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
2.637 Dat jeugdig elan keert terug, voor heel even,
alsof het nooit anders is geweest.
De kerstboom afgetakeld van de zijden rozen,
die we, lonkend naar de voorjaarsvelden,
weemoedig, nu al, opbergen in oude dozen
met de herinneringen die ons vergezelden.…
schreierstoren
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
1.529 de toren wilde oversteken
gillende stemmen knarsende remmen
droge tranen en verzonken gedachten
afscheid van forensen in de avond
die de volgende dag weer terugkomen
drommende bussen dreinende treinen
natte kranten en kortstondige dromen
afscheid en altijd weer hier
die schemer tussen goed en slecht
met emoties op papier vastgelegd
alsof…
De straat van toen en nu
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.096 garage voor de meubelmaker
boekbinderij nu Islamitisch centrum
dam- en schaakclub bandencentrum
Ik zag haar
veranderen
telkens weer
de straat
van weleer
Geparkeerd, liefst in dubbele rij
kleven ze bumper of zij aan zij
autogeluiden overstemmen
nu alle menselijke stemmen
Alleen de platanen
ze staan er nog
hangend tegen elkaar
alsof…
Gelukkig
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
4.235 Wat is het liefdevol en mooi,
het is alsof ik ontdooi.
Gelukkig het spreekt de waarheid,
of is het een lokkertje met een feit.
Ik pak het met beide handen aan,
maar zal altijd sterk in m'n schoenen staan.
Gelukkig ik ben niet alleen,
er is bescherming om me heen.…
Hoogeveens verbeterd leesplankje
gedicht
2.2 met 536 stemmen
61.657 Op hoge poten stond het voor de klas
met platen door de juffrouw aangewezen
en letters om de namen mee te lezen
alsof je niet vanzelf zag wat het was.
Het lam had van het vuur niet veel te vrezen,
de schapen stonden grazend in het gras.
Als letterkundige begreep je pas
dat mies geen jet en jet geen mies kon wezen.…
Begeerlijk
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
1.826 Ik droomde vannacht van jou
Verdomd het was levensecht
Opeens lag je naast mij in bed
Hoe kwam jij daar nu terecht
Je nam me gelijk in je armen
Alsof je mij nog dagelijks zag
En kuste mijn lippen zo zwoel
Ik werd bedolven onder je lach
Handen begonnen te strelen
Jouw lichaam tegen mij aan
Verslavend versmolten begeerlijk
Ik dacht….. laat…
Afscheid
netgedicht
3.6 met 28 stemmen
2.983 Mijn vriend houdt op met leven
Ik moet er heen
Afscheid nemen, niet voor even
Maar voor eeuwig zo meteen
Hij slaapt half zittend in zijn bed
Een witte troon
Voor het beregend raam gezet
Als ware het gewoon
Wij stervelingen moeten alsmaar huilen
Terwijl hij glimlacht
Alsof hij niet met ons wou ruilen
Alwetend wat hem wacht
Zijn ogen…
ik zie een pijp en ik zie jou
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
2.297 jij liep niet het hele huis rond te roken
de pijpen liepen rond
altijd verloren
op de vreemdste plaatsen
terug te vinden, pijp
in de koelkast werd gewoonte
maar soms steeg de heerlijke tabaksgeur op
na het kraken van de puntzak
alsof de Semois naast de deur lag
het strijken van de lucifer
was een moment suprême toen jij
vertelde tussen…
Na al die jaren
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.333 Was daar vertrouwdheid eindeloos
Kwam jij in mijn armen, onbevreesd
alsof geen eenzaamheid ooit was geweest
omdat het lot voor ons toen koos.…
zijn konijnen
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.693 zoogdier was
zonder er ooit een te hebben gezien
hij wees zoogdier en staarde het beest aan
het beest staarde begrepen terug
ze hebben een band hij weet zo’n dingen
er werd niet gepraat enkel dorst
gaf aan dat de rugzak open moest
hij nam de fles aan zonder dank u wel
dronk beleefd in kleine teugen
stapte verder zonder vragen
de modder in alsof…
Ruzie
hartenkreet
3.8 met 15 stemmen
2.640 Dan zal ik mijn gelijk hebben,
al moet de onderste steen boven komen,
als jij dan zo graag de macho wil zijn,
doe dat dan in je dromen
maar kwets mij niet door idiote dingen te willen
loop me niet voorbij alsof je me niet ziet.
Want dat is de reden dat ik loop te gillen
Je bezorgt me zo vreselijk veel verdriet.…
Haast en de wind
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
722 Iedereen is op weg, ergens naar toe,
iedereen heeft haast, zelfs de
blaadjes op de weg, die hun weg
naar beneden al dachten te vinden,
ze dwarrelen en bij een forse
windvlaag schieten ze er als een pijl
vandoor, alsof ze worden achtervolgd,
maar de enige die vat op hen heeft
is de wind en zo lijkt het, dat zelfs de
blaadjes haast hebben…
musca domestica
netgedicht
3.5 met 23 stemmen
1.334 nog blanco is het beeld
waarop ik mijn dag wil verhalen
als mijn vingers zich vast warm lopen
door van links naar rechts te dwalen
op het door as vervuild toetsenbord
er zit een vlieg rechtsboven op het scherm
en terwijl ik dit schrijf daalt zij teder af
zoekt haar plaats vlak naast de grijze berm
alsof zij wacht wat ik te lezen verschaf…
Stemmig Landschap
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
587 Alsof een vloed
het land heeft opgestuwd waar koren
en ieder zo vertrouwd gewas,
speels wuivend naar wie rust komt halen,
genoeglijk op de golven deinen.
Ik wil de grond niet waterpas
maar wel met hellingen en dalen
waarin mijn stemmingen weerschijnen.…
Sleets
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
627 Je tekent de kantlijnen vol
Met woorden die ik niet ken
Ik wou dat ik je begreep
En dat je nooit zou weg gaan
Ik begin sleets te worden
Het als alsof de nacht valt
En de sterren doven
En alles langzaam wegglijd
Je haar ruikt naar suikerbrood
En de veren worden paars
Je sloeg een vlinderslag en verdween
Dit noemden ze liefde
Je handen…