12649 resultaten.
Straat-BBQ
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
673 zonder handen
uit een ton vol water
wie heeft zijn eigen tanden nog
Forse negerinnen
met ogen als wielklemmen
sjouwen halve varkens
de koelcel uit
De voorbodes van een straat-BBQ
hangen dreigend in de lucht
onze hond kauwt voodoo dolls
tot fijn gemalen poppenstront
Aandacht waaiert uit
als ogen op een pauwenstaart
maakt heel helder…
Dood hout
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
531 straffe wind schudt buien
uit een mat grijs wolkendek
maar niets is jou te gek
jij laat de winter smelten
voor die ooit begonnen is
jouw lach doet bollen zwellen
waaruit de ziel van voorjaar
zich ontvouwt tot bovenaards pril groen
je ogen schijnen perspectief
in lange dagen met meer licht
een warme zon straalt al van je gezicht
kom helder…
zijn naam
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
590 zij sprak zijn naam in heldere letters
met warme adem reeg zij die aaneen
totdat ineens het woord ontstond
dat hij nog nooit zo had gehoord
zijn naam klonk niet als wenk
en niet als roep om snelle hulp
en ook niet als een woord
dat kil en vluchtig wordt gehoord
zijn naam klonk als een korte symfonie
die heel zijn lijf beroerde
en zijn…
NIMMER LEVENSMOE
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
505 Een blije overwinning behaald, of niet,
"zonder bedenking deemoedig voortgaan,"
zij ons gemoed een helder sterkend lied.
Een onhaalbare zege blijft bestaan,
is een stralende ster in het verschiet,
wacht tot het aardse zwoegen heeft afgedaan.…
Brakke dijken en natte voeten
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
575 luchten grijs
zo luidt het verhaal van donkere dagen
het seizoen van regen en wilde vlagen
van brakke dijken en meeuwgekrijs
naaktheid alom, het landschap schraal
de geploegde akkers dromen al
en bomen kleumen in naakt verval
met natte voeten en kruinen kaal
toch hoor je buiten de straffe wind
nog vrij van depressie en najaarsblues
de heldere…
Fluistering
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
648 In afstanden die steeds verwijden is er als
kosmisch feit dat elke brug er één is van hoop
wanneer zelfs het plat getreden pad weer slijt
in een fluistering die helder schijnt.
Als het grote verhaal verdwijnt met een kus
in duizelingwekkende details is er steeds
die korrelgraan met als uitkomst brood
in een fluistering waarop alles wacht.…
Bui
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.708 Zuiver, als geslepen edelstenen
In een rand van donker goud gevat,
Spiedt de klaproos door de halmen henen,
Glanst de koornbloem helder na het bad;
En het paard, met glimmend stijve benen,
Scheert de klaver, koel en druipend nat.…
Berenvel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
697 Haar vleugelen die zijn
bewegend in glas, helder
De tijd lengt 't vervolg
van opeenvolgende uren
Nooit ziet zij de breuken
door golvend geweld. Gezien
haar craquelé schoonheid
Schampend geraakt, vele muren
Tijd zelf zingt vol de borst
Woorden die reiken.…
Al is het herfst
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
603 Sta stil, al is het maar een korte tijd, want er is
veel wat nu plots helder wordt, wat in het kalme licht
verschijnt als boodschap die je blij kan maken.
Want zelfs de zon is milder nu, het licht gedempt
tot weemoed en vertedering, tot zorg en zelfs erbarmen.…
Koesteren
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
737 Ik koester ten diepste mijn taak en opdracht,
die helder wordt en is, maar eveneens draag ik
dicht aan het hart wat mij het meest lief is,
zal zijn en blijkt:
de wijsheid in elk mensenhart.…
DE IJDELHEID DER VEINZERIJ.
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.432 handen;
De zonstraal dringt door 't glas dier ondoortastbre
wanden
Voor hem die de oogleên slechts aan 't daglicht open
doet;
Ga, stervling, waan in 't hart uw diepst geheim te
smoren,
Gij sluit die boezem nooit voor 't alvervullend licht:
Ja, met één stoute blik dat moordhol in te boren,
Eist de enkle vatbaarheid van 't heldere…
Reizen: deel I Oosterpoort
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
414 Aarzelend sijpelt morgenlicht
doorheen nachtelijke resten,
verdringt duisternis uit grondvesten
kleurrijk ochtendconcert: zo helder aangezicht.…
Regendans
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
572 Lang is het droog gebleven
smoor is het heet geweest
in deze bezwete nacht
maar nu klinkt er geruis buiten
de eerste druppels proberen
voorzichtig hun weg te vinden
alvorens ze verdampen
bloot ren ik de tuin in
voel de druppels verkoelend prikken
op mijn oververhitte lijf
de bliksem flitst een helder licht
ik voel me als een spook…
Andere wereld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
494 In seconden hooguit, ik val, ik val
Tot in de diepste kloof
Van deze anderhalve kilo eiwit,
Kabels die de bedrading vormen
Van alles dat er in mij omgaat,
En zie beelden voor me die
Al veertig jaar geleden opgenomen
Zijn in mijn ingebouwde recorder
En neem ze in me op alsof het
Seconden geleden is dat ik
Ze heb meegemaakt - zo helder…
Winter
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
700 ogen schijnen op dichte vlokken speels
Achter mij een slinger van licht
Ik ploeg langzaam maar zeker voort
Vastberaden door het besneeuwde land
Zijn glooiende witte heuvels noord
Ontelbare lampjes, ver aan de rand
Horizon met warme hoopvolle gloed
Nog best een eindje te gaan
Mijn bijzondere lotsbestemming tegemoet
Daar waar sterren helder…
Bui
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.048 Zuiver, als geslepen edelstenen
In een rand van donker goud gevat,
Spiedt de klaproos door de halmen henen,
Glanst de koornbloem helder na het bad;
En het paard, met glimmend stijve benen,
Scheert de klaver, koel en druipend nat.…
De regen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
582 Binnen zie ik welbehagen
door brillenglazen vol heldere sproeten.
Het gaat tekeer
Je slaat je er doorheen
En denkt alleen: "wat een hondenweer"
verkleumd tot op het been.
Kleine kinderen stampen in de plassen.
Ik spring, loop er omheen of maak een spagaat.…
Terwijl storm bossen rooit
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
512 ondraaglijke
saaiheid van het leven te versieren
de rivieren zijn geknecht
hun speels meanderende bochten
afgesneden en weer recht gelegd
maar een stortvloed zal
de vele dijken doen bezwijken
water zal zijn overloop weer krijgen
hagel gaat de oogsten stenigen
terwijl storm bossen rooit en
een regenboog de heuvels plooit
kom maar heldere…
ongeboren woorden
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
576 kijk naar een gevulde wieg
met ongeboren woorden
zij verdragen het daglicht niet
ik schrijf je mijn kind
als de avond zacht zal zijn
dichtgeslagen boeken
wrik ik open
ziel en huid keer ik binnenstebuiten
om jou vast te houden
uit droefenis spin ik
mijn nooit gezongen liedjes
jouw onvoltooide leven
mijn kind zal klinken
als een heldere…
De ochtend is mooi
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
533 Je deelt de schoonheid met de nacht
in het heldere licht van sterren.
Jij maakt van mij een wolf
in schaapskleren.
Met je vleugels spreid je warmte,
verzacht je de pijnen van mijn woelige gedachten.
Mijn hart zinkt in een snelstromende rivier.
Jij bent mijn haven en ik
de bodem.
Je raakt me aan en onze lippen gloeien.…
Spiegelbeeld
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
594 Mijn weggezakte, eens zo heldere
blauwe ogen, worden nog eens
extra weggestopt door de ruige
ragebollen, mijn wenkbrauwen,
die alle kanten op springen.
Ooit zag ik 'Broken Mirror'
van Agatha Christie in de
bioscoop van Heerenveen, zoiets,
of dat glaskunstwerk van Jan
Wolkers, zoiets, maar ik drup
nog net niet dood.…
Dageraad
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
591 Op een onverharde weg
met stofwolken achter de rug
bloeit de appelbloesem
tegen de helder blauwe lucht.
Gedartel in het weiland
het ultiem gevoel van vrijheid
met gespartel in het water
bouwen zij met zorg hun verblijf.…
De hemel roemt de Heer
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
455 Hij laat de zon ontwaken, elke dag
Die alom helder licht verspreidt
Ten gunste van heel de mensheid
Dat iedereen er van genieten mag.
Heb ontzag, want de Heer is rein
Op Hem kan ik altijd vertrouwen
Hij wil mij in liefde aanschouwen
Daar kan ik heel zeker van zijn.…
Jouw mysterieus bestaan
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
505 achteloos woel ik het zand
wil de kleuren vragen welke
voeten zij ooit hebben gedragen
in de losheid van de wind
opent glimlach donkere ogen
met een heldere herkenningsblik
traditioneel zijn woorden al geteld
maar met het lichte loken
komt er weer spanning in het veld
cultuurgebaren wijzen wegen
die voor mij onzichtbaar zijn
voel handen…
idealen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
650 We drijven af door compromissen
steeds verder van ons werkelijke ik
concessies dreigen veel weg te wissen
besturen mijn wegen en mijn wik
steeds troebeler wordt het water
van wat jouw vijver ooit eens was
de helderheid verdwijnt langzaam later
en de vijver wordt een dooie plas
Niets wil er nog in bloeien
de waterlelie geeft het op
geen…
Illusie of afknapper
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
500 Dan schrijf ik weer mijn diepste gedachten
genietend van heldere zonnestralen
schoner dan glans van edele metalen
warmte dat pijn en leed doet verzachten.
Slechts wolken kunnen vreugde verdrijven
donkere schaduwen die licht doorboren
alleen in somberheid te beschrijven.…
Warmen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
466 Ergens is toch hij ook menselijk, zacht,
en hunkerend naar een liefdevol woord
dat begripvol met warmte op hem wacht,
hij in tijden van onrust steeds weer hoort
als vanuit sombere donkere nacht
het nieuw heldere ochtendlicht weer gloort.…
Weekdag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 Enig licht van reclamespots:
het helder middelpunt van
een bewegende spiraal
die popperige gezichten
bestraalt en oplaadt
tot bereid speelgoed.
Wagens patrouilleren.
De kudde wordt gedreven
zonder geloei als excuus
bij het stoten op een ander.
Wanneer groet een onbekende
spontaan? Verwacht ik dat?…
Wat valt er nog in te kleuren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Ziet men vandaag enkel wat ooit zo eens was
niet wat is nu het heldere licht even is verdwenen,
schopte iets tijdelijk de dageraad tegen de schenen.
Verstrijkt nu onder een anders gekleurde hemel de tijd
met ook de broodnodige nijverheid , wat wordt doorgrond,
spreekt zo tot ons uit de nu vaag grijzere hemelse mond.…
herfstig
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
444 de daken dekken
de zwoelte af
ik tracht nog
die gedachte te vangen
het voorbije seizoen was ook laf
ijsblokken versteenden in
doodlopende straten
"die Welt ist etwas vergangen"
ik ben achtergelaten
in de koele kelder,
een klein venster
toonde eerst wat mist
later, veel later
werd het trager helder
de lust verdween
in de geijkte…