8103 resultaten.
INNERLIJK GROEIEND LEVEN
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
683 De reuze held
denkt aan voorbije
en komende overwinning
't heerlijke zoeken naar gevaar
dat vliedt weer nadert
zwerven door het bos
dreigende rovers neerslaan
met een opgeraapte tak
in 't eigen vertrouwde huis
enkel woest kijkend
nachtelijke draken verjagen
hij verslaat zijn grootste beloerder
de duivel van zoete verbeelding
nieuwe…
engelenmomenten later
netgedicht
4.3 met 22 stemmen
1.615 besuikerde cherubijntjes
spreiden hun vleugels
sparren door ijspegelende ruiten
op poederend tapijt
maar later veel later
na oliebollen en wafels
pruttelende ketels
en glimmende ballen
engelenmomenten later
de stilte voorbij
zullen hyacinten en krokussen
dwars door de witte pracht
de hemel in komen steken
kleuren verspreiden
een…
soms, in de nacht
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
720 achter me reikt de verte
tot aan het gehinnik
paarden stijgen uit het weiland
nog vol van nacht
ik laat ze voorbij draven
en zie hoe een bizarre zeewind kronkelt
langs het zout
dat bij volle maan werd gewonnen
basaltrivieren banen zich een weg
langs de ondergrondse waanzin
van mijn ziel
het waaien houdt op
zoals het beeld van het water…
Rampzalig
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
757 verdriet om de vrouwen
die oud leed projecteren
op nieuwe liefde
en daardoor
de kansen op geluk
domweg laten glippen
Ze stelen het meest armzalige
van mij en blijven blind
voor de ware liefde
Ze denken hun vrijheid te nemen
maar door hun kortzichtige acties
verwoesten ze hun diepste integriteit
en gaan ze onbewust hun heiligheid voorbij…
Het kwartier
poëzie
3.7 met 13 stemmen
2.503 En toen op eens, dwars door het duister,
Zag ik het werklijke leven
En voelde ik duidlijk de tijd -
Die spoelde voorbij - en vervloot -
Met mijn jeugd - met mijn jeugd -
In de nacht!…
Vluchtig beeld
netgedicht
3.8 met 33 stemmen
1.052 Het moet nog inhoud hebben
terwijl zij met kort gerokte benen
voorbij het raam uitdagend komt passeren,
zwarte netkousen deels cellulitisch maskeren
en hij haar, zijn lippen vochtig likkend,
met half gesloten ogen volgt,
vooruit denkend aan de nachtelijke beelden
en zichzelf reeds daaraan ver-rukt.…
Verlangen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
611 Koren spiegelt zich
brandend in de junizon
zaad knettert metaalachtig
tegen omgewoelde grond
grijsblauw zwelt de rivier
zou dit alles zomer zijn
klepperend geluid van kinderen
aan gindse straat
of zou het ophouden
voorbij glijden
langs de vroege ochtend
zou dit alles zomer zijn
of is het de nasmaak
van troebele zaken
diepe droom…
Zoals een man zijn weg zoekt
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
1.309 onderweg naar liefde
ervaart hij zicht
op hemel en aarde;
het verlangen naar morgen
onderwijl hij het sterven baarde
uitersten
van binnenuit
grenzeloos gebonden
aan geest en eeuwige bruid
ogen puilend
als sprekende monden
onder een donker gerande einder
het gezicht
is als een doorzichtbaar vlies
over schreeuwende voorbije
korte…
onvoltooid geleden tijd
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
639 schouder
zakt weg alweer ouder
de werkelijkheid ontsnapt
aan een vergeefse grip
struikelend over losse rafeleindjes
van wat een tapijt had moeten worden
stenen die een huis zouden bouwen
woorden die zinnen moesten vormen
doden die zouden moeten leven
liefde die een leven had kunnen vullen
resteren slechts de flarden van illusie
het voorbije…
Met al haar kracht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
916 Donkere woeste wolken razen over haar heen
ze voelt zich plots weer zo intens klein en alleen
ze wil wegkruipen, zich verstoppen
voor deze angstaanjagende razernij
ze wil hier aan voorbij
maar weet,
ook dit hoort bij het leven
dus
blijft zij met al haar verworven kracht
dapper en fier, rechtop staan
zij laat deze waterval van woesternij…
Tijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
491 Alles gaat aan jou voorbij,
ongrijpbaar voor wat bestaat.
Toch krijg ik je door,
niet eeuwig is jou bestaan.
Maar de wijzers van de klok,
ontdekken mij aan mijn gaan.
Je gezicht lijkt op een lach,
boordevol met leven.
Op wie lijk je toch,
dat is mij niet om het even.
Licht overwint duisternis als een kans,
ik haal opgelucht adem.…
Album
gedicht
1.7 met 3 stemmen
5.701 De toekomst in hun ogen moet voorbij.
Men geeuwt er al verleden uit.
Maar één van hen, de mooiste, jij,
nog niet verlegen met haar leven,
is met de aarde iets van plan.
Ik wil haar schooljaar overdoen:
haar smoezen, fratsen, onvoldoendes,
haar appelflauwtes om een niets,
de droesem in een oude droom.…
Wachten
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
956 ik sta in mijn T-shirt te wachten
fietsend gaat men mij voorbij
maar die bus komt niet langs
waar blijft hij nou?
ik zie eindelijk iets aankomen rijden
ja, het is hem
ik stap in de bus
op weg naar vrijheid…
In duizend geuren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
538 penselen zijn nog hard
haren stram en ongeordend
door de lange winterslaap
het doek lijkt grauw geworden
door het helle wit van sneeuw
uit reeds voorbije dagen
maar als het zacht pastel
de eerste krokus opent in het
prille groen dan ruik je leven
dansen kwasten weer
in het warme licht van zon
straalt linnen in een nieuw beginnen…
Ontmoeting
gedicht
3.0 met 62 stemmen
12.359 Opnieuw moesten wij, noodlot,
op een stille morgen in maart
elkaar zien staan, de straat
waar zij stond achterin, voor ik,
de handen langs de vensterbank,
voorbij het holle der portieken,
haar tegenging, ontving wat zij
tot het midden had bewaard:
een lachje zijdelings, o god
hoe dapper kunnen wij dan verder!…
Appie
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
544 altijd een vriendelijk gebaar
en hij staat ook nog voor je klaar
als je je sleutels laat vallen
eigenlijk kan hij het niet verknallen
maar we zijn allemaal zo eigengereid
en hebben meestal helemaal geen tijd
dus zeggen we geïrriteerd gedag
terwijl hij er in de 1ste plaats wezen mag
vandaag besloot ik het krantje te kopen
en dus niet zomaar voorbij…
De zee...
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
969 De zee klotst tegen 'n rots omhoog
brekende golven, 'n boel kabaal
Op vijf minten afstand
mooie pijnbossen, een ander verhaal
Stoere mannen bedwingen het water
houden zich staande in de golven
Terwijl het donk're bos
bedoelt lijkt voor wolven
Maar echt het mooist van dit geheel
is toch de zon die ondergaat
Weer een dag voorbij, terwijl…
Levensreis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
576 Het onbekende land ligt voor mijn voeten
Mijn reis leidt verder voorbij de horizon
Alles wat ik op mijn pad mag ontmoeten
Vertolkt het avontuur waar ik aan begon
Het spoor naar voor mij bekende wegen
Draag ik steeds al op mijn weg terug
Het is mij nu als waar voedsel tot zegen
Vormt voor mij als het ware een goede brug
Dat gene wat in mij…
Zij regent weer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
491 Regen tikt tegen het raam
Jaloezie schiet boven wolken
Helder is het beeld als glas
In zijn gevoel vertolken
Tijd glijdt voorbij zonneschijn
Waarbij het huidige verbrandt
De frisse douche van haar natuur
Voorkomt het trammelant
Blust hier en daar de verhitte kop
Hij komt volledig bij zinnen
Zijn geest neemt alles in zich op
Slurpt het…
Kleine meid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
640 meid
Je zorgen verdwijnen
Als de bladeren in de herfst
Zoals de sneeuw in de winter
De bloesem in de lente
En de warmte in de zomer
Wees niet verdrietig
Jij kleine meid
Je zorgen verdwijnen
Weldra dans je in de regen
Schaats je op het ijs
Pluk je bloemen in de weide
En zwem je in de zee
Zoals je ziet kleine meid
Vliegt de tijd voorbij…
ZWERVEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 Brabantse busreis:
zakelijke gebouwen
glijden steeds voorbij,
waartussen vrij bosleven
onbelemmerd luchtig wuift.
Langzaam rondlopen,
stilte beleven
op de zandverstuiving,
denkend aan kindervermaak,
dat hier vroeger weergalmde...…
voor haar van wie ik hou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
755 voor haar
door de hemel vol blauwe plekken
razen flarden van witte wolken voorbij
een zucht
die jij slaakte
in een woord
dat mij raakte
zijn gedachten zo blij
gelijk one hundred and eighty
vier keer raak in één
ja ieder woord was raak
en de zon?…
Dampen de flanken
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
469 op dwaze dagen
gaan gedachten jagen
hollen hoeven
vonken ketsend snel voorbij
op hol geslagen
in een briesende galop
oortjes in de nek
ontembaar is de rug gestrekt
de vrije teugel is genomen
in de dolle jacht op dromen
die met verschrikte blikken
abrupt door chaos wordt gestopt
nog dampen de flanken
rollen woeste ogen in paniek…
vullen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
521 (toen de lucht zich terugtrok
in amber en turquoise wist ik, dat de avond zoeter was)
geef me je hart- gééf het
laat de aarde achter in zijn werelddans
voorbij de glans van klatergoud
en overschot
schuddebuikend ligt de dag
achter valse wolken, het spiegelbeeld van nu
verlaat de avondval
en witte vogels draaien rond een nieuwe maan…
Een uiterwaard van kwel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
462 Onbeholpen tast ik naast de weg voorbij
alwaar mijn nieuwsgierigheid is gewekt.
Met mijn zielement tot in dronken barbarij,
het vruchtvlees met denkvaten doorspekt.
In gewijde grond van onbedijkte welen
blijven mijn herinneringen stokstijf staan.
Mocht het verstotene in thuiskomst helen,
dan laat ik mijn krankheid vliedend gaan.…
Feestdagen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.447 Feestdagen zijn weer voorbij
Gezelligheid kent geen tijd
Besef van dagen ben ik kwijt!
Familie, vrienden lekker eten
Jaarwisseling met flap en bollen
Knallend het nieuwe jaar in rollen
Kerstboom weer uit huis
Engel in doos, kerstmuziek weer klaar
We hebben het gehad, althans weer voor een jaar!…
Een verloren strijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
941 'k voel me als het leven is voorbij
zo hoeft het niet meer voor mij.
Genadeloos zoekend naar kracht om hier nog uit te klimmen
maar weet niet meer hoe en waar te beginnen...
Ieder houvast laat mij los en gaan
en alleen, kan ik het niet meer aan.
Ik voel mij zinken,
doe mijzelf enkel nog verdrinken.…
Weerloos
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
635 Verrast dat haar ogen de mijne ontmoetten
en ze op mij bleven rusten, alsof er iets in de lucht hing
wat niet meer voorbij zou gaan.
Uitgelaten, opgetogen,
haar lippen die steeds maar zeiden: jij, jij!
Weerloos…
Als was ben ik in haar handen.…
Pasen - De opstanding
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
682 Mijn geest is sterker dan de materie,
Ik ben de dood voorbij…
Een bericht
gedicht
3.4 met 5 stemmen
2.186 Wanneer het weer voorbij is raakt het ook
vergeten. Maar ik vergeet zo slecht.
Iemand kwam me helpen. Nu staan de dozen
op hun plaats. Ik rust uit, al heb ik
niets volbracht.
Dit is inderdaad heel anders, nieuwe kamers.…