5388 resultaten.
Waar
hartenkreet
4.2 met 17 stemmen
1.705 Waar wordt kille strijd een doel
Waar moeten we zoeken vinden
Waar verdwalen we toch allemaal
Waar is de grootheid van je hart
Waar spreken we onze eigen taal
Waar zijn de gevoelens gebleven
Waar draaien we nu toch omheen
Waar zal zon weer schaduw raken
Waar de stilte is daar ben jij alleen…
draalster (draaikont)
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
987 toelichting:
draaikont
ook al was u nu
in hoge mate betrouwbaar
en ditmaal wellicht
geen draaikont
toch bent u een tobber
die als bij een dampige
nevelachtigheid
onbezonnen
uw begeerte vergaart
kom mij niet nabij ,
Brutus
U onthoudt zich
van eerlijk gedrag
ik vertrouw nooit
uw gewoonten
slechts terugvallen
in uw schaduw…
Die ronde schoot
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
662 je schildert uren uit de nacht
het doek is zwaar getekend
in hoeken daagt de dag
met donker wordt nu afgerekend
zet leven groener op het doek
omdat je rood wilt laten blozen
dat tikje bloot die ronde schoot
jij hebt een mooi figuur gekozen
een jonge maagd de kleren uit
haar schaduw spelend op een ruit
roze met een blauwe achtergrond
het…
Emotiehacker
hartenkreet
4.8 met 20 stemmen
1.370 lang
Belt wel veertig keer per dag
En maakt haar vreselijk bang
Neemt ze een ander nummer
En denkt ze nu is het gedaan
Dan is het voor heel even stil
Toch weet hij weer toe te slaan
Soms blijft hij even zwijgen
Tot zij plots zijn stem herkent
Dan drukt mijn zus hem weg
Gebeld met privé het serpent
Buiten ziet mijn zus spoken
Elke schaduw…
Image
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
685 Ik neem geen foto van een schaduw
waarin geen gevoel wordt ondersteund
je boog je hoofd en sprak tot eigen goden
die je zelf hebt bedacht,maar waar
jij tevergeefs op hebt gewacht.…
Eens komt de tijd
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
1.471 er komt eens een tijd
soms eerder dan vermoed
dat de grijze haren zijn geteld
of op een glad hellend vlak
de schaduw zich vertoont
als de vragen die het denken stelt
duiden op het ongewisse in mijzelf,
merk ik, dat door woorden van buiten,
en slechts voor korte duur, de zucht
naar schijnbare stilte wordt beloond
er komt eens een tijd…
onlangs gehoord
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
2.558 het Badhuis ligt verlicht
onder de kathedralen schaduw
maakt de nacht zich op
voor mondiaal poëtisch protest
vertier ook en wat zelfspot
het publiek hangt ademloos
in haar gesponsord gestoelte
de dichters gade te slaan
de klingen van taal
worden luidkeels gewet
de toon gezet met hoon
en smaad aan afwezige leiders
het globalisme bestaat…
Licht wordt opgewit
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
787 grijs
verdriet
verbrand
je lijsten en
herken je de
emoties niet
trapt doeken
uit hun raam
omdat je schetsen
pijn verstaan
smijt kleuren
snel op het palet
vermoordt ze
met je schildersmes
en legt de stukjes
op het doek
omdat je hart
en ziel verbloedt
een goed moment
wordt teer gekleurd
licht wordt opgewit
zelfs zwarte schaduw…
Mag ik...
poëzie
3.1 met 7 stemmen
3.655 Alle donkre smartdoorschaûwde woorden,
elke goudverdiepte foelie,
iedere achtergrond waartegen
u herinnring poogt te bootsen,
lost zich op doorschenen van uw glimlach,
en gij zijt niet te verraden
voor het oog dat licht aan schaduw,
voor het hart dat liefde aan haat bewijst...…
Ruimtelijke ordening
netgedicht
3.6 met 21 stemmen
959 Jij wordt er mee geboren of niet,
zeiden zij, de mensen met gevoel
voor oriëntatie en kwadraten
een doctrine, die hebzucht naar groter,
breder en hoger, die ik blijf hekelen
het komt door de maan hangend in mijn haar,
treurend, niet zoekende naar een ruimere baan
maar naar zijn schaduw, onder de kale takken
daar, waar de kustlijn is…
Diep in het lila park
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.611 de wouden
aan de rand van de wereld
Wat wij zagen
was een verloren glans
een glans van schoonheid
een wondere bloem
op een vergeten eiland
een helderrood juweel
in een blauwe maanstraal
Toen fluisterde jij :
ik wil niet dat je weggaat
uit de lichtschelp van mijn hart
dat de liefdesroos verdort
en ons bestaan vergaat
in de wrede schaduw…
Een land stroomt traag de herinnering in.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
989 In dieper adem speelt de zon met schaduw
langszij een buizerd in fluwelen lucht
voor mij dwaalt een dal groen overladen
een gedrapeerde toonzaal omringt de beek
Mijn oog kijkt op een levend ver verleden
uitgerust kleurt ontluikend de sleutelbloem
herinneren trekt met hondsdraf mij het dal in
verliefd leiden zwaluwen mij langs deze wegen…
Mijn knuffelbeer, Gijsje
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.115 Ik vlieg door schaduwen,
verjaag al het grijs.
De wind lijkt op zichzelf,
strekt haar armpjes, heel eigenwijs.
Uren aan een stuk
speel ik verstoppertje
op de maan maar Gijsje
krijgt honger en wil slapen gaan.
Door het zolderraam
ziet hij plots een gele banaan.
Zijn buikje gromt zo erg dat
Gijsje niet meer denkt aan de maan.…
‘T is winternacht. – ‘K zit in mijn oude stoel.
poëzie
3.6 met 16 stemmen
2.908 En blauwe schaduw trekt langs glanzend geel
De heuvel op: ‘t is wel sentimenteel;
Een Lied, ook, ohne Worter – Juist: het tweede.
---------------------------------------------
uit: Brahman, deel II, pag. 411…
ik ga gebeden kraken
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
893 we doken door de mist
de kille huiver in
schaduwen verbrokkelden
woorden sprokkelden
hun klinkers tot vocaal
huilden in ruïnes
van gedichten
metaforen waren
krom getrokken tot
een zielloos perspectief
ritme danste een
waanzinnig spel
metrum joeg de lezers
met explosies door de hel
strofen scherpten zich
aan glas, gebroken
rond een…
Verlangen
hartenkreet
4.3 met 44 stemmen
5.254 Weet je, waar ik naar verlang vandaag
Een zomerjurk, en heel mooi weer
Een tuin vol bloemen
En heel hoog gras
Jij, die me daar verrast
Ik loop naar buiten
Blote voeten,
het gras tussen mijn tenen voelen
ik ga zitten op een kleedje
mijn gezicht naar de zon
Dan een schaduw
Ik open mijn ogen
plotseling ben jij daar ook
en samen trekken…
Zomerkinderen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
772 Weet je nog, Jetje, die middag, hoogzomer,
jij onder de linde bij de hofpoort
met het spel van licht en schaduw op je
grote ogen, lievrouwkesblauw
en over de gouden sproetjes langsheen je neus.
Je lachte verlegen en boodt me een mandje
met kersen die geurden naar zomer en spijt.
We bloosden verlegen wat om ons kleine geheimpje.…
Een dagje toeren
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.282 Start nu maar de machine
Laat de motor draaien
Volledig vol met benzine
Nog even handje zwaaien
Daar gaan we weer
Voor een dagje toeren
Gezwind in het verkeer
De wind ’t gezicht beroeren
Langs de akkers en de weiden
In de schaduw van het bos
De chauffeurs die ons benijden
Op de wangen een koele blos
Stoppen voor het rode licht
Dan…
palet met dagen sleur
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
666 verbrand
je lijsten
ken je je
emoties niet
je trapt doeken
uit hun raam
omdat je schetsen
pijn verstaan
smijt kleuren
snel op het palet
vermoordt ze
met je schildersmes
en legt de stukjes
op het doek
omdat je hart
en ziel verbloedt
een goed moment
wordt teer gekleurd
het licht wordt opgewit
zelfs zwarte schaduw…
Voorbij juni
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
2.411 Ik sluit mijn vierde ronde in het park
en hoor alleen knerpen van het grind
triest, dat pas in eenzaamheid de God
herontdekt wordt als een vergeten vriend
toch, geen woord dat wij delen
noch sterfelijkheid noch onsterfelijkheid
die ter sprake komen en als er waren
grote levensvragen die zijn al lang beantwoord
of wachten in de schaduwen…
speekselvloed
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
2.705 treinreis
blootsvoets in mul zand
in een nevelwolk van gekrijs
verdwaalpaal en pier en dijk
verdubbelen door de honger
we waden door een zilt rijk
weg naar het terras in de duinen
olijfbomen en dwergpalmen in een kleipot
de geur van gestoofde ajuinen
een parasol overkoepelt de tafel
we zinken in een kuipstoel
in een ovaal van lauwe schaduw…
Zonsopkomst
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
605 Het licht is lichter nu
schaduwen verdwijnen
jouw liefde speelt een taalspel
ik voel het nu
er is meer dan ooit
maar later vertrek je
zie ik je nooit meer terug.…
Ik laat niets achter
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.715 gezongen wordt in de kroeg
een formule die kinderen zullen vervloeken, generaties lang
niet eens een filosofische gedachte die beweegt
een schilderij waarop een Chinees mediteert
en het is niet eens grappig
zo gaat dat
wie leeft in tegenwoordige toekomstige tijd
laat alles achter in onvoltooid verleden tijd
een contour,
een silhouet
een schaduw…
Plaatselijke depressie
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
4.020 Mijn sombere bui
Regent woorden op je zonnige dag
Al mijn ellende ligt in jouw zon te drogen
En met een reuze blij gezicht
zeg jij dat het mag
Jij zegt dat het goed is
Zo
Dat je me in jouw schaduw koesteren zal
Je verzamelt mijn lelijke woorden
En husselt ze door mijn tranendal
Ik zie nu niet hoe ik uit jouw armen zal geraken…
behouden blauw
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
701 het was niet het onbekende
uit jonge of oude schaduwen, ook niet hoe het licht
lege stoelen vastbond aan trapgelopen uren, blauw
in regelmaat
het was het verdriet
dat loskwam uit zijn kamer, om haar en het liefdeslied
aan de rand gegeven
en hoe haar aanwezigheid zijn lichaam doorwroette, de dood
in de dood liet vergaan, in nieuw leven…
Doodsbrief
hartenkreet
2.1 met 7 stemmen
2.019 Ik wist het niet
tot ik de schaduw
van de zon op
de grond zag
toen de brief
nog steeds op
het aanrecht lag.
Zou over honderd jaar
dezelfde boodschap
erin verinkt staan
of zou het door tijd
en nostalgie
tot stof vergaan?
Ik wilde dat het papier
genadeloos in mijn hand
sneed, zodat elke herinnering
minder pijn deed.…
Laatste herinneraar
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
859 ze komen op D-day bij elkaar
veteranen van de invasie
in ‘t dorpshotel bij de graven
in gehaat geliefd Normandie
al zoveel jaren
in z’n stoel op het terras
verzonken in herinneringen
zit John voor ‘t eerst alleen
vroeger was ‘t hotel te klein
hij ziet de tijd verstrijken
op de grote ‘zonnewijzer’
waar schaduwen van de toren
over…
Betover mij verover mij
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
564 Betover mij verover mij
Met de kleur van de sleur op je gezicht
en een aanwezige schaduw dag en nacht
lig ik naast je en denk
betover mij verover mij
maak mijn hoofd licht
streel me lief en zacht
je lijkt tevreden, maar dat is schone schijn
aan het kloppen van je slapen zie ik dat je niet
kunt slapen, er is iets stuk
betover mij verover…
Na het begeerde het ontbeerde
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
935 Over het ontkomen aan eens de prille prillere schroom
de naamloze in een droom of schaduw van een boom.
Het ontwaarden van wat ligt in het toegedekte bestek
of domweg hoe haal je zelf een ferme klauw uit je nek.
Een gedachte als heel diep steeds dieper ademhalen
hoe niet in onderworpen dagen te leren verdwalen.…
Wilde paarden
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.102 horizon
die donkere hengst met bruine manen
ik weet nog van de echo
in jouw diepe blauw verlangen
de regen in het winterkoude bushokje
eerste zoen op jouw maagdelijke wangen
en misschien heb je meer hulp nodig dan ik
of minder medelijden dan een vreemde
misschien ben je de kerstman
en ik een verlaten ontheemde
en zie ik jouw ranke schaduw…