4767 resultaten.
KEER JE OM
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
675 dood in een cocon geweven
want daar krijgt het voedsel en blijft leven
waarheid en berouw smoort wat schuld is en het kwaad
Kom, kom terug en keer je om, het is nog niet te laat
's-Ochtends denk ik aan de rode kleur op je wang
mijn huis is versierd met bloemen op behang
er staat een foto van mijn moeder op de schouw
waaronder 's winters vuur…
Later
netgedicht
4.9 met 19 stemmen
539 Zou je niet eens wat gaan doen
de wind weer in de zeilen
de kop vol mist
weer leeggeblazen
en daar gaan we weer
op weg naar Inge
De tropenkolder roept
dus weg hier weg
loop naar de tropen
Het bos in
wachten op de regen
en de regen kwam
de Amazone
maak je maar geen zorgen
de rivier stroomde weer vol
ik ving weer vis
en bij het vuur…
Tranen van wanen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
724 Jezus' dromen
golven stromen
je vangt een vis
gratis brood
Heilsprofeten
heiligschenners
overlevers
zelfverwenners
Je telt je knopen
en blijft hopen
dat het ooit
goed zal lopen
Blauwe avond
rode wijn
paarse regen
drankfestijn
Ogen glimmen
lippen trillen
stille woorden
wisselsporen
refrein:
Knal van galm
walm van vuur…
We begrijpen veel, behalve onszelf
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
214 Slim genoeg om te scheppen,
dom genoeg om te lijden
aan hetzelfde vuur
dat ons mens maakt.
Emotionele intelligentie -
wat een vreemd woord,
alsof wijsheid over liefde
in een leerboek past.
Toch is het dat:
liefde als vaardigheid,
kwetsbaarheid als kracht,
vergeving als vorm van inzicht.
We zijn gebrekkig,
en dat is ons erfdeel.…
‘De Maximaal Gelauwerde Trein’
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
264 hoe dan ook
De Maximaal Gelauwerde Trein
dendert door
zolang jullie zelf
de stokemannen
het vuur oppoken en doorrammen
door boeken blijven kammen
internet platzoeken
tussendoor nog even leven (er zijn nogal wat teven om voor te geven)
jullie vastklampen
aan
welke schoonheid dan ook
dwars
door de rook en stankdampen van
anti-woke of…
Dwaaltuin
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
311 wonderwijsjes wisperen
staan sneeuwklokskens stil en stout in hun groen-grijze gewaden te glinsteren zacht
tegen het tierlantijnend tempeest dat dartelt en tiert in lichte lust en lach
heffen zij fier hun fijne hoofdskens hoog en harten helder als hemelse hiert
daar zweeft de moerasruiter mild met monologen mollig mooi en mild
op oranjerode vleugels van vuur…
god(in) van de overdrijving
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
287 zeemansliederenkunst
het is een gigantisch genot
in de razende en dwaze winden
die wij dagelijks alleen
en gezamenlijk creëren
waardoor de zeilen bloemig bollen
onze woorden als schoenerbrikken
door de rollende golven prikken
Deze zelfingenomenheid
vindt enig aftrek binnen de geëigende
veilig welgestelde kringen
- alsof de ‘ring van vuur…
Ick, as unne goejmoedighe .
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
114 ick zuuk tederheid zònder woorden
enkel 't ghevoel dè d'r iemend vur mij is
iemend die mij anschouwt zoa'k bin
unne mins mit verscheijde kaante
soms binne mijn "Zijn" mit zijne dualismen
doch van 't groetste belang is, dè ik mezèlf ken
.…
Elpis
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
431 Onderstaand snelsonnetten vormen, zonder verdere afbreuk en zonder rollercoaster van dalende spiralen, een dubbele reactie op het hier eerder gepubliceerde sneldicht 'Hoop'...
________________________________
DOPE
Is haar humor zwart,
negativistisch
En is haar Lof der Zotheid defaitistisch
Zij grenst aan niets, haar flirt is nihilistisch…
pasen, vinkenoog en de sport
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
2.838 onder de poëten
hij en ik malen omgekeerd bij het gebruik onzer kaken
hij houdt mensen aan de praat paraat vanuit de breedte
waar ik vastloop puur op duntemaat mijner uitspraken
als ik nog sta te hakkelen
bij zo’n simpel iets als aanfakkelen
zag hij het al in kleuren op de foto
terwijl ik hooguit in zwart wit kan aanhaken
met olympisch vuur…
Dageraad
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
642 Oh hemels kind, zo schoon en puur
je ogen stralen sterrenpracht
in helder licht, zo wit en zacht
je blikken zijn vol vuur
Vertel me toch, in welk wit licht
jouw ogen zijn geboren
Wat doet de hoop weer gloren
in mijn bittere gezicht
Vraag het niet de jongeling
maar gun het zijn ontwaken
Laat de tederheid je raken
van het kind dat harmonie…
scheepsfeest zonder einde
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.627 de scheepsbel luidde voor den wende
haast u dichters narren van de wallen
tweeduizend-en-zeven loopt ten ende
neemt waar uit verre verten tot naderbij
flitsen chinese vuren verstommende knallen
spreek aan neem mee de eerste de beste
rock&roll op straten maak plaats opzij
op weg of tafels als het maar zingt en vrijt
klink wel en breek de glazen…
het paleis der
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.162 beleven
creëren tot ver na de knal
wij die tot de sterren zingen
die de sterren tellen
zolang de haat maar door blijft gaan
met marcheren
door straten gevuld met gorie
besmeurd met gore olie
gooi ik `t weg
die trein gaat rijden
bijna zijn wij rondgegaan
in het mythische uur
Parijs vul mijn gedachten
vul ze met krachtige ogen
vul ze met vuur…
- Wel honderd keren -
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
638 wilde wateren passeerden meedogenloos,
voorbij het klievend kielszog van nabij,
als zij mij raakten met hun sprankelend vuur
als een ballade met teksten die niemand wenst, die aan alles grenst
als gitaarmuziek met innerlijk klankbord die niemand kent..…
dubbelspel en dubbelleven
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
628 om olie op het vuur te gieten?
om karren hooi en stro
in de weg te leggen
om voortaan nog ooit
vredevol te kunnen communiceren?
hoe vind je trouwens zelf
zulke orakels,
die zich 's morgens aandienen
als liefelijk leeslampje
en laat in de avond
zich laagdunkend
presenteren als goedenavond?…
Harten jagen, bellen blazen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
613 parels willen glansen
en pijpen blijven dansen
Sporen willen zoeken
in alle gaten en hoeken
noten willen kraken
bonen willen staken
hielen willen lichten
en gaten willen dichten
Wielen willen draaien
winden willen waaien
schommels willen zwaaien
pootjes willen baden
raven willen kraaien
en bankiers blijven graaien
Pijlen willen vuren…
Kerst in Coronatijd
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
695 drummend samenstromen
tegen de huidige coronamaatregelen in
doet mensen toch van een luisterrijke kerst dromen
Kerst het allerbelangrijkste feest van het jaar
wil niemand het, alledaags laten doorgaan
daarom gaan ze zoeken naar alternatieven
zoals in de nachtelijke kou rond een vuurkorf staan
alleen met 't eigen gezin rond een vlammend vuur…
Bassin aux nymphéas
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
627 Ik proef de zilte smaak van jou,
tranen drijvend op mijn huid,
terwijl vuren weigeren te doven,
en woorden smeulen in de nacht,
nog ongesproken, brandend luid.
In die zwoele, stille hoop
raakten wij elkaar nog aan,
niet alleen, nooit echt alleen,
want in de bliksem, helder wit,
hebben we elkaar verstaan.…
Noa, achttien lentes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
512 Je bent vuur én veer,
een musketier voor je broers,
een grote zus die soms wurgt en vaak redt,
een muze die lacht met haar ogen,
zelfs als regen op de ramen drumt.…
troost biedende uitroeptekens
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
314 Het vuur in mijn hart wat die smart verdrijft,
blijft gedurende deze wegglijdende werkuren
mijn denken in de luren leggen:
het schenkt jou, en wat jij te zeggen hebt,
als een toverbrouwsel in mijn heimelijke dromen.…
Dwaaltocht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
253 Rusteloos, ik jaag de slaap,
Levensvragen spoken,
Muziek dempt slechts de stilte,
Het hoofd een kolkend vuur.
Tot plots, een licht gaat aan —
Samenhang, alles verbonden,
Zonnestelsel, water, atoom,
Dag en nacht, cycli van bestaan.…
De Warme Waanzin
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
286 Zo omhelst men, met armen vol van zachte dwaasheid,
door kamers waar herinneringen als sokken in de wind wapperen,
het verlangen brandt niet als vuur, maar als warme chocolademelk
die wacht op marshmallows om op te laaien tot lachbui.…
Vinkenoog
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
530 Kijk eens aan, zie ik niet hier
een epigoon van Vinkenoog,
of heb je hem heel speels uit
het verdomhoekje gehaald?
Het danst en schuifelt niet
maar wuifelt
doch wat is het, wie is zij
vermaalt zij met haar bekkenkracht
de tijd tot leed- en beenvermaak?
Of sleept zij menig mannenoog
gegázaad en geoekraïend
de donkere decemberdagen…
Zonnekracht
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
146 Warme nachten, hete dagen
Flessen water en wat ijs
Zonneschermen, zonnebrillen
Vaak insmeren is nu wijs
Buien tussen hittegolven
Geven bloemen extra kracht
Kleuren overal aanwezig
Zonnevuur in al zijn macht
Heksen plukken kruidenwis
Als de zon meest krachtig is…
Al die willen te kapen varen
poëzie
3.4 met 16 stemmen
2.666 walsen dan mede,
Kleurend de deining met sombere gloed.
Moeten we wijken en zinkend bezwijken,
Niemand van ons die ooit siddert of ijst…
Recht is het ook dat met kaperse lijken,
‘t Golvengewriemel zich gulzigjes spijst.
Gromt dan de zeestorm verbolgen ons uitvaart.…
Roem.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.108 van uw schouder,
Dat schitterend hulsel, zo blinkend schoon -
Zijn bloedstroom stuit, zijn hart klopt kouder:
In volle naaktheid staat gij daar,
Een aaklig geraamte met holle kaken,
Een spotgrijns op de vale mond,
Waarop hij meende de zoen te smaken,
Die gans zijn ziel met weelde en genot
Zou vullen; huiverig koud de leden
Wier gloed…
Jo Hollander
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
531 Ik loop nog in het gindse, het anderszinse
Van weggelopen dagen
In een zoekend verlangend vragen
En een bangend klagende gloed van zonden
Bloedend aan mijn ziel die wondde
Voorbij achten, de dag gaat heen
Zinkt langzaam onder een dak van wolken
Die het gegane azuur bevolken en de kleur van dagen molken
Niemand weet waar ze wieken
En portieken…
OP DE DOORLUCHTIGE ZEGE VAN GRONINGEN
poëzie
4.1 met 15 stemmen
6.057 Dees terger van de dood
Bewaakte u, tot dat gij het onheil kwaamt te boven,
En stond de stormbui uit van bommen, vuur, en lood.
O, Groningen! uit het puin en stof en as verrezen,
Vergeet de weldaad niet, die God heeft bewezen.…
REI VAN BURGZATEN
poëzie
3.6 met 35 stemmen
5.948 Geen water blust dit vuur,
Het edelst, dat natuur
Ter wereld heeft ontsteken.
Dit is het krachtigste ciment,
Dat harten bindt, als muren breken
Tot puin in ’t end.
Door deze liefde treurt
De tortelduif, gescheurd
Van haar beminde tortel.
Zij jammert op de dorre rank
Van enen hoge boom, verdroogd van wortel,
Haer leven lank.…
De oude zeeman
poëzie
3.9 met 10 stemmen
4.321 De zeeliên in de hoek van 't vuur,
Bij winteravondstonden,
Verhaalden van gevaar en storm
En wat zij al bestonden,
Van lange reis en zeldzaam oord
En vrolijk zeemansleven.
- O reizen, reizen, verre gaan
En op de golven zweven!
Ik had de dagen opgeteld.
Thans was het uur verschenen.
Wat gaf mij eigen haard en huis?…