Alle inzendingen over wolken

5637 resultaten.

Sorteren op:

Maneschijn

poëzie
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.146
De zon der nacht kwam uit de bergen klimmen, En zoomt met zilver de afgedoolde wolken: Het water wentelt ze in zijn blanke kolken, En doet ze in kabbelende rimpels glimmen; Door 't glanzend bergwoud dolen doffe schimmen, Die, slank en trillend, bos en berg bevolken...…

De moloch van Muk

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 581
Goed dat het in de lucht van wolken wemelt om hem te schragen, anders viel hij om, alsof een dikke sisser uit de hemel ter aarde stort en inslaat als een bom. Een bom ja, want hij blijkt bizar reusachtig De kerktoren van Muk, die reikt maar net tot aan zijn knieënknoest.…

Uren van geluk

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 582
onze dromen zijn van glas in vormen teer en breekbaar ze schijnen door voor altijd vast ik wil kijken in je ogen zien hoe licht daar breekt hoe langzaam je emoties doven samen gaan we wandelen naar de grens van ons gebied leven tussen vreugde en verdriet wil met jou de bloemen zien de vergezichten in de wolken het gras dat buigt in…

Uren van geluk

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 671
onze dromen zijn van glas in vormen teer en breekbaar ze schijnen door voor altijd vast ik wil kijken in je ogen zien hoe licht daar breekt hoe langzaam je emoties doven samen gaan we wandelen naar de grens van ons gebied leven tussen vreugde en verdriet wil met jou de bloemen zien de vergezichten in de wolken het gras dat buigt in…

De glimlach in de morgen

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 577
Net ontwaakt, slaapdronken ogen vouwtjes en kreukels in wangen, een half verborgen gaap achter de hand de tuindeur open blote voeten dansen in het vochtige gras nog wat bedauwd de morgen zon piept door de wolken had hij net de maan gekust de rozen zo juist ontloken waarvan de doorns stekelig en uitdagend staan alsof ze haar zeggen raak…

Deze wereld

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 751
in deze wereld zie je nog sterren helder en zacht soms dichtbij dan weer veraf in deze wereld kijk ik de maan diep in haar ogen soms zijn ze open dan weer gesloten in deze wereld is de zon onze belangrijkste bron geeft ze ons een warme lach maar tegelijk een tikkende bom in deze wereld drijven wolken af en aan valt er regen uit…
Steven16 juli 2009Lees meer >

Er was eens

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 565
vatten vlam wijl ogen in een eerste ontmoeten elkaar kusten verlegen de glimlach eerst aarzelend de tred vastberaden verder de handen ineen een bruidsluier de ringen een belofte voor levenlang kindergeluk ontsproten in haar schoot houden van in geborgenheid en warmte babbelende mondjes te voeden en op te voeden de eerste donkere wolken…
windwhisper12 augustus 2009Lees meer >

Het verdriet van Clara

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 825
Vandaag is het niet de zon die de ochtend bepaalt, maar zware wolken en in het gejammer van de wind tellen de vrouwen angstig hun mannen en zonen ergens in de verte.…
fp. tuinder12 september 2009Lees meer >

Een zomer lang

netgedicht
4.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.057
Tot eenieder die er kwam van Noordzeestrand verdwenen was verliefdenlaantjes had gelopen warme zee vergeten was totdat de bedelman zich pakte met de wolken van het strand gestilde Noordzee zag verdrinken met een zon die opgebrand haar laatste maantjes van geluk voorbij de einder had geschoten had genoten van het water witte billen had verschoten…
jan haak26 maart 2010Lees meer >

lente onweer

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 520
De wolven verkleed als donkere wolken zijn weggetrokken, de boze buiten- wereld is kalm geworden, blauw en wit geworden, de frisse lucht doet me rillen, maar niet meer van angst, van koelte en friste, van reinheid.-…

EEN ETS

poëzie
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.742
Gelijk de droom eens kinds is, dat een dag Van wandelen en spelen buiten stad In zwoele zomer-hette heeft gehad: Een uchtend, dat het landschap zonnig zag; Een middag, dat de lucht gestapeld lag Vol donkre donder-wolken, en 't kind mat En drensend voort moest over 't zandig pad Met in zijn oogjes stof en spinne-rag; En in de spoortrein…

Zondaars op een terras

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 568
Hoor toe, hemel, geef gehoor, aarde, nu wolken als schapen langs ons razen en de wereld in haar draai gevangen lijkt. Als de grijze man, op breekbaar fruitkistje, de zonden in woorden weet te vangen, en terrasstoel na terrasstoel met rugleuning zijn kant gedraaid op ziet.…

Droge tranen van de dag

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.006
Droge tranen leverden de meeste pijn wenen was het voor een gesloten deur Onder het masker verdwijnt de schijn achter haar masker..bekende zij kleur Achter ‘t vrolijke masker van de lach woonden grauwe wolken, zonder zon Van het leven betaalde ze er het gelag haar ingevroren vreugde, in het beton Onder ‘t enkel lachen voor de schijn lagen…

Gemis

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.331
Kijk je nu vanuit de witte wolken op me neer? Zie je me nu, met al mijn hartenzeer? In mijn eentje Met al mijn verdriet weet ik geen raad Mijn tranen lopen, onverlaat Over mijn wangen Want ik mis je zo! En ik weet, de wereld draait door En ik besef, ik sta er alleen voor Zonder jou!…
An Terlouw2 augustus 2010Lees meer >

De Lethe

poëzie
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.123
Toch, als bij een, wie nog, in klare dag, een droom kwelt, die hij tracht en niet vermag te wekken, komt een wolk soms 't oog omzweven. Vergeten deed de Lethe 't aardse leven... Zij poogde... en toch niet gans verdoofde zij de angst der zielen en haar noodgeschrei. 1898…

Als enkel stilte wacht

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 817
ALS ENKEL STILTE WACHT Als de maan achter de wolken glijdt en de nacht nòg zwarter worden gaat Ziet geen mens dat het meisje schreit en zichzelf met verwijten overlaadt Als haar alleen donkere stilte wacht waagt zij het ‘t eigen verdriet te zien Haar hart voel kil en zwaar vannacht ze is alleen, al zo’n jaar of zeventien Als ze…
Ton Rijkers16 augustus 2010Lees meer >

DE DAG STOND STRALENDE

poëzie
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.245
Het was al vreugd', een mild geraas ging uit Van golven, die de castagnetten sloegen, Van wolken, die het zijd gewaad verschoven, Van onzichtbare strijkers door het Ruim. De aarde lag, een weggedokene, En luisterde, en ademde verstild, In overgave naar het warende, Niet eindigende klankenwonder Gods.…

elke nieuwe dag is een feest

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.197
Voor mij is elke nieuwe dag een feest met een grote glimlach, want achter de wolken komt de zon en na regen komt zonneschijn met een nieuwe uitdaging in het leven.…
MiTcHeLL9 september 2010Lees meer >

Traan op het medaillon

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.571
Vanuit een diep dal staar ik omhoog naar alle grauwe wolken voor de zon Een traan ontsnapt dan aan mijn oog bij ‘t openen van je kleine medaillon Tussen ‘t grijs glijdt een zonnestraal net of ze ontsnapt is aan ’t grote licht Het straaltje licht lijkt schier illegaal en is waarachtig exact op mij gericht Dan zie ik jouw lach in ’t medaillon…
Ton Rijkers28 september 2010Lees meer >

Maanzee

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 683
Silhouetten verscherpen jagende wolken, krachtig fluisterlicht, onuitgesproken, breekt elke stem, breekt zoute woorden, dit is de zee toch? Dit is de waanzee.…
Tjoke29 oktober 2010Lees meer >

Moederliefde

gedicht
2.4 met 63 stemmen aantal keer bekeken 11.989
Haar handen liggen in haar schoot, lichtbruin, als gevallen bladeren, wegzakkend in een wolk van weemoed. En ik, nog een kind, leg het hoofd met de rode schram over de wang op de harde rondingen van haar knieën.…

laat me schrijven, ik moet het kwijt

hartenkreet
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 766
laat me praten, ik moet het kwijt dat ik onschuld verruilde is een feit over warmte, die me omarmde voelde als gras dat groener was maar de nachten, worden langer je zag me huilen, stuurde wolken mijn dal werd veel te diep straalde zon, die me verwarmde toen je door mijn leven liep maar de nachten, worden langer Mijn schat ik mis je…

Loslaten

netgedicht
4.3 met 34 stemmen aantal keer bekeken 681
Ik koester wat mij is bijgebleven: mijn zonnig bloemenveld mijn stampvoeten in de regen druppels op mijn huid mijn rollebollen in het gras het zoeken naar sprinkhanen het luisteren naar de beek het wolken tekenen.…
Katty3 februari 2011Lees meer >

verdorde vallei

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 537
De wolken waren uitgeweend. Hoewel triestig verdorde het gebied verder. Onherbergzaam voor mens en dier. Verlaten. Geen hoop meer op beterschap integendeel. Het zal nog erger worden net als het schijnende gebied van een maanlandschap.…

Woud bij nacht

poëzie
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.740
Alle dreven Zijn leeg nu van geluid; de Stilte houdt Haar intree en de Schemering, gedreven Door hare broeder Nacht, blust snel het goud En alle purperglansjes, die op 't hout En op de verre wolken zijn verheven.…

zomerzotheid ( rijmelarij )

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 796
ik heet je hartelijk welkom en vlij me op het gras jij gaat me nu verwarmen weg met wintertrui en das je glinstert over water de bloemen kleuren mooi knoppen zwellen in belofte het gras ruikt al naar hooi soms ben je ondeugend alle zomer zotheid zat dan breng je ons buien regen heel de wereld wordt dan nat fel jagen de grijze wolken…
lijda24 juli 2011Lees meer >

ZONNESTRALEN

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.144
Dit is de tijd voor 't vorstlijk koren; Wat toevertrouwd werd aan de voren, De wolk van uitgeworpen zaad, De zomer heeft tot nieuwe staat Het in de buigende aar herboren.…

Droomwereld

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.285
Voor haar waren 't heerlijke nachten, waarin ze naar hartenlust paarde, waardoor ze een baby verwachtte en 'n wolk van een jongetje baarde. Met moederschap tussen d'r oren was 't leven voor haar als een sprookje. D'r geesteskind was nu geboren! Gelukkig was zij met d'r spookje. - En Jan zei: 'Ik vind het ontroerend.…
Aubrey24 augustus 2011Lees meer >

Herfstwind

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 626
Als een op hol geslagen geest raas ik over het vlakke land zweep op het zand tot hoge duinen gesel fel de bomenkruinen met mijn machtig krachtenspel blaas heel hoog van de toren na die slappe zomertijd voel me eindelijk herboren na dat zuchten en wat briesen het is de herfst die mij verblijdt Laat de regens maar gauw komen wolken schud…
Frans schuit12 september 2011Lees meer >

melancholie

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 713
melkboer achter zijn stapvoets lopend boerenpaard naar de verwaaide geur van de hoefsmederij de verdwenen bakker en kleine kruidenier in een straat zonder haast vol kindervertier bij ons ouderlijk huis ontwaar ik door de half gesloten gordijnen de gestalte van een kind dat ikzelf zou kunnen zijn een jongen die nog dromend naar de wolken…