8894 resultaten.
Bramenvingers
gedicht
2.5 met 19 stemmen
12.354 Zwart is het trosje
dat bloed lost, een druppel,
amper genoeg voor smaak,
het loskomen van heel ver,
noem het een einder
aan dit ogenblik
waarop je, vinger in de mond,
geschrokken naar me staart
met paarse ogen,
zo heel erg lang
geleden, het glanzen
van geplette vruchten
op de lippen van je buik.
----------------------------…
aan de dichters van steen
netgedicht
3.6 met 32 stemmen
897 er glijdt
een stukje Nepal
langs mijn schaduw
muren ruiken vers en verzen
naar mokka puur
en een heel klein beetje Hans
ik schroef
het uitgebroken licht terug vast
in dit ommuurd bestaan wanneer een lied kunst werpt
tegen de oudste ramen
heel even geeft dit leven me
het warme zaad
vivre
et un poème d'amour, des mots…
In rood uiteengereten
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
701 nog smeult het vuur
en warmt de as van gisteren
in rood uiteengereten ligt het
oudjaar op de trottoirs verspreid
heb de handen weer geschud
zoenen vol beloften
weg gegeven op misschien
een keerpunt van mijn leven
de bloem die jouw stem
mij beloofde ik zag de
kleuren bloeien in je ogen
heb ik voorzichtig aangenomen
ver na twaalf zijn…
De zoete wens
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
953 toendertijd was mijn sterven ver
ongekend het eeuwige schaduwrijk
verlangen zocht enkel de mooiste ster
ik was onderweg naar gelukzaligheid
kom dan toch
x
ik rekke mijne tonge
tot vele ellen lang
met zoet
zal ik haar bestuiven
wees niet bang,
kus mij toch immer;
mateloos en
ongedwongen
x
het is ook zo spoedig binnenkort…
Largo bij sneeuw
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
631 Wit en langzaam nog veel witter
daalt er iets van boven neer,
zingt van stilte, wentelt, wemelt,
adem stokt en ziet plots weer
hoe de mensen langzaam lopen,
heel behoedzaam en alert,
groeten niet of haast onmerkbaar
bij de koude winterpret
die de dagen vult met weemoed,
- kindertijd is ver van hier -
maar 't verlangen blijft in leven.…
Winterwandeling
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
587 De verse sneeuw reikt
tot hun kuiten,
hun sporen zeggen mij
dat niemand
voor hen uitgelopen heeft.
Waarover ze zo
ingetogen spreken
laat zich gezien hun houding
goed verstaan
als ze hun passen
doen vertragen
en ik hun blijk
van medeleven gadesla.…
DOODSANGSTEN.....
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
752 Vroeger toen ik jong was
Was de dood ver verwijderd
Nu en na
Meer dan een halve eeuw
Verschijnen beelden
Van de vele
gevallen geliefden
-Zij die mij vormden
Troostten inspireerden
Onvoorwaardelijk liefhadden
Om mij
Het kind
-Nu ouder
Word ik bang
Twijfel aan mijn goedheid
Aan een Hogere macht
Ik wens niet te geloven
In een Hogere…
Zonder titel
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
665 de handpalm draagt de kin
terwijl ik zit op oud terracotta
alhoewel de zon mij beschijnt
denk ik ver vooruit in het niets
deze zwaarte heden ten dage
houdt mij als het ware klein
het drukt de last van innerlijke lagen
voorkomt het peinzen in rechte lijn
het is dromen in luchtballonnen
die vertellen dat je bent, voelt
maar hoeveel grauwe…
In memoriam
poëzie
3.7 met 7 stemmen
2.720 Het is zo stil, dat het bewegen
van 't licht wordt of een ver geruis
van vleugelen ging door het huis
en of zich engelen om u negen.
Het is zo stil en wit dit rusten.
Zo slapen enkel Gods gekusten,
zo vredig licht en grondloos diep.
De tijd valt lang voor hen die waken.
Maar God zal samen wakker maken,
die Hij gescheiden tot zich riep.…
langszij
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
583 zoals schepen ballast dragen, lichter gemaakt
door water lijkt het, immer ver
wasgoed danst haar vriendschap met de wind
het zomerkind speelt
haar vreemde spel veroorzaakt goud
op golfjes, waar haar ritme danst
als vuur
op dit vroege uur vergaat de tijd tot as, in lichte strooisels
samen met de was een luchtballet
dat witte tonen legt…
VANDAAG
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
2.350 Vroeg uit de veren, zonnetje, 't zit snor
Ik zie mijn dagje helemaal zitten en hoef echt geen por!
Nu stiekum naar het park, de vogeltjes voeren
De prille zuurstof inhaleren, dan draai ik op volle toeren
Dan Liesje even troosten, problemen in haar leven
Hoe vaak werd ik liefdevol opgevangen, ik ga alles geven!…
Lieveheersbeest
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
540 Hij moet nog een heel eind vliegen
echt, hij komt van ver.
Vertederd kijken we er op neer.
Dan, zuchtend, gooit ze hem omhoog.
Daar gaat hij, richting zon
en gouden regenboog.
Op weg naar onze lieve heer.…
Nog slechts
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
560 besta jij uit gedacht
of stof van dromen
nam jij vorm in mij
zoals verlangen naar geld
even later tien euro vond
Leven wij kort en hevig
ontelbare momenten met
en voor elkaar
Wij krijgen het geheel
niet opgeteld
Er is geen oplossing klaar
Dus zoeken wij ver van elkaar
de ruimte, die ons nodig heeft
maken…
Dag lief sterreke
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.023 En als ik 's avonds naar de sterren kijk
en dat ene sterretje zie stralen
dan zou ik willen dat er een
ladder lang genoeg zou zijn
zodat ik het even naar benee kon halen
Want in dat sterretje hier ver vandaan
zie ik telkens toch ons kindje weer
dat van ons weggenomen werd
nog voor het was geboren
en steeds doet het een beetje zeer
Maar…
Selamat djalan (goede reis)
netgedicht
4.2 met 26 stemmen
1.546 zij was stil
dacht na, zo diep
over ver
het voelde als kil
doch de ogen
traanden vaak
in het licht van een ster
een eeuwigheid later
was ik er zelf
daar, aan het warme water
mijn stem trilde
het was waar
hier zag ik nog
haar voetstappen in het zand
ruiste nog de bries
door het losse zwarte haar
verliefd dwalend over het strand…
De vloek van verlies
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
619 Hij is weg,
komt nooit weer,
de gedachte alleen al,
vult mijn hart met zeer,
dan overweldigt de leegte mij,
ogen zonder blik,
woorden zonder betekenis,
lichaam zonder ik,
hij is dicht bij me,
en toch zo ver weg,
ik wil erover praten,
maar ik weet niet wat ik zeg,
een traan op mijn wang verraadt
mijn intense verdriet,
de zon laat hem glinsteren…
Dr Jekyll en mr Hook
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
569 gebied
zonder lijnen, grenzen, strepen
Remmingen, die ken ik niet
Een man getooid met een kort lontje
explosief, niet zonder gevaar
Wanneer ik ergens rustig wandel
uit het niets is het weer daar
Voel ik mij belaagd, zo niet begrepen
opgejaagd en impulsief
ontembaar, scherp, het is verschrikkelijk
Een lelijk monster, ver…
Onverslijtbaar, onbreekbaar.( Haiku's)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
466 Leven dwaalt te ver
vertaal mijn oude angsten
in een nieuw akkoord.
Verlicht ijskristal
als reisgezel van een nacht,
dan vloeibaar verder.
Eierschaal gevuld
met zongekweekte tranen,
gedroogd in eigenheid.
Vroege herinnering
onverslijtbaar, onbreekbaar,
toetssteen van wijsheid.…
VAN NIETS HET MEEST
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.423 Laat mij nu maar in stilte sterven
heel ver van alles en van iedereen
Ik wil niet langer lopen zwerven
laat mij maar sterven, heel alleen
Breng mij nu maar geen kransen
die hebben alle waarde verloren
In stilte maak ik mij de balans en
enkel mijn innerlijk kan ’t horen
Geef mij ook geen loze woorden
hoe goed ik wel zou zijn geweest
Dat…
Vluchtig beeld
netgedicht
3.8 met 33 stemmen
1.052 Het moet nog inhoud hebben
terwijl zij met kort gerokte benen
voorbij het raam uitdagend komt passeren,
zwarte netkousen deels cellulitisch maskeren
en hij haar, zijn lippen vochtig likkend,
met half gesloten ogen volgt,
vooruit denkend aan de nachtelijke beelden
en zichzelf reeds daaraan ver-rukt.…
Balgevoel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 Terreinknechten
met kapsels van graniet
rollen lange slanke benen
van hun haspel
blazen strandballen
vol dobbelstenen
op het blauwe gras
en langs de kant
verkoopt een winkeltje
in konijnenpak verse penen en nu
de schapen met herdershondoren zijn
verkast en ook de rij
ziekenhuisbedden zijn verdwenen
stappen de spelers uit de tunnel
als…
beminnen
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
971 Onder de zwartfluwelen hemel
met pailletten van miljoenen sterren,
bemin ik jou in deze en andere nachten
maar slechts in gedachten
want jij bent ver.
En in het licht van de zilveren maan,
voel ik hoe jouw handen gaan en met mij spelen,
geheime plekjes strelen,
langzaam plagend , steeds meer vragend
en genietend van elkaar.…
Sinds mensenheugenis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
539 Iets onbekends is door toekomst verholen
en in aanvaardde herhaling aanbeden,
als tijdloze boodschap doorgegeven
in schaduwen van een ver verleden.…
Een najaarsblad
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.163 Ik voelde zwéven weer
Mijn hoop op brede veer,
Ik wierp de dode steen
In 't meer, waar zon op scheen.…
Om jouw lover van sterrennevels
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
654 Draag me weg
naar het wonderlijk licht
in verzachtende toverogen
Weg van kermende hartenpijn
in nieuwe jaarringen
Gelijk zeven sloten
de tijd verdichten
in kruisende hemelbogen
Waan me ver
over de rivier van het sonore
en geef het gezicht
aan mijn lief
die de schoonste droom
verwaait in mijn verlangende schoot
als de zwellende…
Voor dat de wolken wenen
gedicht
3.5 met 14 stemmen
6.197 Als de zomer zich terugtrekt
komt de herfst aan de deur,
- de vogel die een veer laat -
neerslachtig
Een windstoot werpt mij omver
ik voel mij ontredderd
koorts op mijn voorhoofd.…
aan Sherazade
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 Vannacht gevraagd
aan de volle
heldere maan
doe haar groeten
die ver
hier vandaan
nog steeds wacht
op ons ontmoeten
in door jou
verlichte nacht
breng haar
mijn woorden
over liefde
en vertel
dat zij
moet weten
dat zolang Jupiter
Venus en Apollo
hun eigen
banen gaan
ik haar niet
zal vergeten
laat haar
tranen drogen
zij zal…
Duizend doden*
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.594 God, dat ik niet sterf op dit ledig erf,
meer een lamlendig kruispunt dan een plein,
maar op dat tijdstip ben waar ik wil zijn,
in haar armen, ver weg van het verderf.
Zit ik in De Poort met een vraag en wijn,
antwoord geef ik mij zelf met een glasscherf,
waarmee ik één hart met twee namen kerf
in een melange van geluk en pijn.…
Kip, kip, ik hou van jou.
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.106 Kip, kip, ik hou van jou
kip, kip, waar blijf je nou
leg een eitje in het zand
dan pak ik het in mijn hand
Kip, kip, leg gauw een ei
kip, kip, kom maak me blij
leg een eitje in het gras
ik wou dat het zo ver al was
Kip, kip, ik hou van jou
kip, kip, waar blijf je nou
leg een eitje, leg het gauw
zijn je kuikens geel of blauw?…
Eiland*
netgedicht
4.3 met 26 stemmen
4.358 Van meisje werd je een volwassen vrouw
en met volwassenheid kwam de ontrouw,
jouw vertrek met het eerste beste veer.
Toch is het een onschatbaar godsgeschenk
dat ik nu weer vol warmte aan je denk.…