16503 resultaten.
Verstrooiing
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
556 Het was maar
Een jas, zeg je,
Een omhulsel
En zeker niet
De kern,
Klaar om
Te worden
Verstrooid,
En nergens
Te worden
Teruggevonden…
Spontanitijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
477 Spreken, zonder voorbereiding.
Schrijven, zonder uitgewerkt plan.
Vertrouwen schenken aan elkaar.
Aan mensen die we niet kennen.
Aan gedachten die verschijnen.
Van wie dan ook.
Luisteren, naar aanwezige geluiden.
Zien, hoe zinnen woorden zoeken.
Verhalen spontaan zien schrijven.
Hoe emoties vanzelf ontstaan,
in onvoltooide tijd.
Zoals…
De Geest Leest
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
419 de blinde ziet door
iets aan te raken
maar z’n geest gaat
er de beelden bij maken
de schilder zet iets fraais
en abstracts op een doek
de geest gaat naar de
diepere betekenis op zoek
de schrijver zet woorden
achter elkaar op een rij
wil met proza verhalen gedichten
iets van zichzelf toelichten?…
Meedeinen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Op het terras in de stad, zonder QR-code, is het goed vertoeven
Met een glas in de hand en mijn koptelefoon op de oren
kijk ik, zonder verder iets te behoeven, naar die spontane
beweging van het passerend publiek
Een fascinerend schouwspel van ontwijken en ontmoeten
Een wat vluchtig voorbijgaan aan elkaar.
Eigenlijk een beetje raar, die deinende…
RESPECT
snelsonnet
2.9 met 11 stemmen
2.802 Nooit meer naar Bommel om de brug te zien.
Martinus Nijhoff wentelt in zijn graf
en ondergaat zo zijn posthume straf.
Verwacht men nieuwe poëzie misschien?
Cultuurrespect, ach, kom daar nog eens om:
in Utrecht bouwt men hoger dan de Dom.…
Hij had een motor en wist er alles van
gedicht
4.2 met 27 stemmen
15.306 Hoe hij dan praatte, net als een gedicht:
Jossie, lief Jossie, klein Jossie, goed Jossie
goed lijf Jossie, goed zicht.
---------------------------------------------
uit: 'Wie verliefd is gaat voor', 1982.…
deze vuist
hartenkreet
4.1 met 22 stemmen
18.442 .
---------------------------------------------------
Er staan maar zo weinig van zijn gedichten op deze site. Zo gek dat bijna niemand op deze site Willem Wilmink echt kende. Hij vertaalde gedichtenbundels als 'Thell Me the truth about love' van W.H. Auden in het Nederlands, hij heeft zoveel prachtige liedteksten gemaakt voor bijv.…
Zelfdestructie
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.497 Hij heeft de spleten op
de grond gedicht met proppen papier,
verfrommelde gedichten, die hij anders
naar beneden liet vallen in de hoop op
redding, maar inmiddels is de trap door
houtworm vergaan en springen gaat niet,
klimmen evenmin.…
Rouwkaart van mijn vader
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
629 Op de rouwkaart van mijn vader
stond een gedicht geschreven
niet door mij, vermoedelijk door mijn zus
ze heeft een andere vader
ik vond het een flauw gedicht
mijn vader is nu al lange tijd dood
maar ik mis hem niet
want hij was nooit een vader voor mij
hij was de vader van zijn andere kinderen
en daar hoorde ik niet bij
ik werd door een…
De Roos die Bloeit
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
296 Een gedicht-collage van eeuwige liefde
Zal ik u vergelijken met een zomerse dag?
Neen — gij zijt de roos die eeuwig bloeit in mij,
waar scherpte fluistert in de omhelzing van verlangen.
Kom, geliefde, dans in de cirkel van vuur,
de liefde is een oceaan zonder bodem of oever,
waar elke golf de bloem blad voor blad ontwaakt.…
Hoe houdt Sint het vol
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.243 Geniet en geknutsel, geknip en geplak,
getimmer dat horen en zien je vergaat.
In ‘t pakhuis van Sint staan van kelder tot dak
de Pieten met schaar, stift en plakband paraat
en bouwen de hoogste kadostalagmiet.
De Sint ziet het aan met gelaten gelaat.
Met jarenlang pietdebat in het verschiet
houdt hij onverklaarbaar genoeg zijn gemak.
Het…
[ Er schittert schoonheid ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
418 Er schittert schoonheid,
ondersteboven, dubbel --
in de parkvijver.…
Pakjesavond
poëzie
2.3 met 4124 stemmen
173.787 Dan denk ik aan 't konijntje, dat ik zag
Als kind vóór Sint Niklaas achter het glas
Van dure speelgoedwinkel. O! dat was
Zo'n prachtig beestje, grijs en wit; het lag
Gezellig in zijn mandje in mooi-groen gras;
En als 'k van school kwam, bleef ik iedre dag
Staan kijken, bang, dat 't weg zou zijn. En, ach!
Eens was het weg: en toen begreep…
Hier liegt de droom zo kleurloos
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
751 Ik ben de angel
het pijnlijke (ge)weten
het blinde oog dat traant
Ik ben de hitte
de dans op de vulkaan
het abracadabra op oude stenen
Ik ben de dorst
in een zee van zout water
wat het rechte krom buigt
* * *
Toen ik nog kind was
wist ik alles beter
Ik was vriendjes
met de Zon en de ether
Alle dingen waren één
* *…
Geen vergeten reis
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
617 mag ik jou missen in de stilte
het uur dat ik blijf waken
terwijl de slaap mijn ogen
kust, dwingt tot rust
hoe zou ik kunnen vergeten
zelfs al zou ik willen…
hoe je adem klonk
in het ochtendgloren
naast de bimbam
van de klokkentoren
je woont in mij, levenslang
in de beweging van mijn hand
het schrijven, mijn gedicht
al ben je ver…
Eden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
423 Naast huizen
Van gebakken steen,
Naast hofjes
Met drempels
En hinderpalen
Steek ik dit
Ene brugje over
En kom langs
Opspringende
Fonteinen die
Het leven, mijn
Leven en dat van
Jou bezingen,
Terecht in een
Onvermoede hof
Van Eden - wuivend
Riet, kwinkelerende
Vogels van allerlei
Soort en pluimage
Die de vrijheid…
Vergeven
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
947 Wat is het moeilijk om te vergeven
Als een ander je pijn heeft gedaan
Door woorden, gebaar of te slaan
Als iemand kwaad heeft bedreven.
Vergeven is een erg moeilijke zaak
En toch zouden we het moeten doen
Als we aan Gods wil zullen voldoen
Maar dat vergeten wij mensen vaak.
Vergeven heeft God onze schuld
Hij zal er niet meer aan denken…
Groot verdriet
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
535 Wat kan het toch verdrietig zijn
Als je geliefde er niet meer is
Nog elke dag voel je het gemis
Want het leven was samen zo fijn.
Soms kun je het niet meer aan
Niemand om even mee te praten
Je voelt je zo eenzaam en verlaten
Nu moet je alleen verder gaan.
En toch gaat het gewone leven door
Maar wel heel anders dan voorheen
Niet meer bij…
Nog wachten...
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
548 Nog bloeit de linde niet, ik moet dus wachten
tot hij zijn geuren hier bedwelmend spreidt
en mij weer terugbrengt naar de lichte nachten,
waar zwaar van slaap hij toch de zomer beidt.
Nog bloeit de linde niet, maar heimweezangen
vervoeren al mijn ziel die wacht en zucht
tot weldra weer de bloesems vrolijk hangen
en met aroma vullen ’t blauw…
Zadelpijn
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
556 Als ik zo’n stukje Tour zie op TV
Denk ik altijd ~Goddank, ik doe niet mee
Die smalle zadels en ook altijd heet
Dat schrijnt toch aan je reet met al dat zweet~
Ik snap niet dat die kerels zoiets doen
Alleen voor op de meent die slappe zoen…
Je streelt en je krast
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 Het beeld hou ik vast
Van hoe onze liefde was
Je streelt en je krast,
Trekt aan en verjaagt,
Liefde die helend is
En ons soms belaagt -
Door de wolken heen
En de nevel erna
Weet ik je naam niet meer,
Komt wie je bent me zelfs
Niet bekend meer voor,
Nu zie ik in de spiegel
Hoe de waanzin mij bekruipt
En hoe ik ook mijn eigen…
dromen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 Ik droom vaak en graag,
hoewel ik er niet om vraag.
Los van mijn hedendaagse voetafdruk
waan ik me hoog in de lucht.
Hoog boven de wolken
schud ik de drukte van mijn leven af.
Ik stap dan vrolijk uit mijn dagelijkse sleur
met onbeschreven bladen in mijn agenda.
Ik trek het veilige deken naar me toe.
Zet mijn geheugen op een mooie symfonie…
liijntjes
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
549 Ik wilde geen tekening maken.
Ik wilde niet schilderen.
Toch wilde ik iets op doek.
Mijn geheugen bleef kloppen.
Ik zag het vrouwengezicht voor mij
maar het was omgevormd in streepjes.
Ik had de volle vlakken niet om in te kleuren.
De omtrek had mijn hand ook ontweken.
Toch verschenen haar ogen,
met een verleidelijke blik.
Haar lippen kwamen…
Veni, Sancte Spiritus
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
572 Zoete verkwikking in de strijd,
koele omhelzing in de hitte,
vreugde en vrede te midden het gewoel.
Tedere blik uit de verte,
zachte muziek op de achtergrond,
geborgenheid zoals in het begin.
Aandrang tot het goede,
moed tot herbeginnen,
zalving tot sterkte en vertrouwen.
Geest die alles leidt,
oorsprong en verwachting,
wijkende horizon…
Toen en thans
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
461 Oude kranten met verdaagd nieuws
dwarrelen voorbij en weg.
De regen op de ruit
versnippert elke duidelijkheid.
Het is weer onweer.
Rood-groen-rood-groen,
nooit eens oranje,
rood-groen-rood-groen-rood-groen,
het gaat te vlug,
rood-groen-rood-groen-rood-groen,
zo is geen verkeer mogelijk,
het licht verspringt te rap,
soms snellerer…
meer dan
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
446 laten we nog eenmaal de tijd verliezen
nog eenmaal verlangen, jij, ik
dit zal geen tijd sparen, maar nog eenmaal
de tijd verliezen, nu, nooit meer later
en dat wij dan bijna het volmaakte voelen
alsof het gedrukt staat, meer echt dan waar
dus nog eenmaal zonder tijd, het voor altijd totale
zoals wij verlangden, verlangen, blijven verlangen…
Draaiend en kerend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 draaiend en kerend: de vlinders
om en rond, de vlinders vliegen
fladderend om bij mekaar te komen
de vlinders raken mekaar niet
in de lucht dwarrelende pigmenten
langzaam verdromend tot een schilderij
voor morgen wanneer ze er niet meer zullen zijn
wat vandaag is opgewonden
zal morgen zijn uitgetold…
De Leie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 Daar werpt de Leie zich,
wegeltjes volgen haar ijlings.
Af en toe rijst een resto op:
een kapel in dit bedevaartoord
voor kunstenaars en minnaren.
Bijna in de sloot
omdat ik onoplettend
op het land let.
Met veel zin zou men
opzettelijk verdwalen
om nog meer te zien.
De zomer snuivend ga ik binnen,
leg een plaatje op,
niet wetend dat…
Zomerbui
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 Zwoel wacht de regen
in het hangend vogelgefluit.
Druppels donderen aan
op de geluidsgolven.
Fanfaregeroffel meldt
hun komst met een zachte trom.
Genietend van de laatste zon.
Vertroebeld braakt de hemel verlossing,
opgelucht schieten regengeuren op:
de zomer wordt gereinigd.
Weer TROMGEROFFEL bij het vallen
van de guillotine, daar vloeit…
Avondwijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 De kil-zwoele avondwijn
wordt gemorst en bedwelmt.
Hij maakt geesten verward
en doet sterretjes zien.
Indrukken sluimeren en
flarden stapelen zich op.
De sluier van de nachtsirene
draait me rond en rond me
en wikkelt me tot mummie in;
Zonder het te merken wurgsporen krijgen :;
spannend ...…